İşçi Hakları Açığı

Dünya Denizcilik Üniversitesi (WMU) tarafından yakın zamanda yayınlanan çığır açıcı bir rapor, Avrupa genelinde denizcilik çalışanlarına sağlanan işçi hakları ile karada çalışan işçilerin sahip olduğu haklar arasında büyük farklar olduğunu ortaya koydu.

Avrupa Ulaştırma İşçileri Federasyonu (ETF) ve Uluslararası Ulaştırma İşçileri Federasyonu (ITF) tarafından yaptırılan ve ' Avrupa Sularında Deniz İşçilerinin Farklı Haklarının Belirlenmesi: İnsana Yakışır Çalışma Süresine Odaklanma '  başlıklı önemli yeni bir rapor, deniz işçilerinin, diğer ulaştırma sektörleri de dahil olmak üzere, karada faaliyet gösteren diğer sektörlerin çoğunda kabul edilemez koşullarda çalışmaya devam ettiğini vurguluyor.

Bu çalışma, öncelikle deniz işçilerine karada çalışanlara kıyasla uygulanan farklı muameleden kaynaklanmaktadır; bu durum, deniz işçilerinin çeşitli AB direktiflerinden dışlanmasına ve çalışma ve yaşam koşullarının genel çalışma standartlarının altında kalmasına yol açmıştır.

Rapor, mevcut denizcilik yönetiminin iş güvenliği, sağlığı ve insana yakışır çalışma standartlarından ziyade ticari ve operasyonel çıkarları önceliklendirdiğini ortaya koyuyor ve araştırmacılar, kronik aşırı çalışmanın hem denizcilerin refahını hem de denizcilik güvenliğini tehdit ettiği sonucuna varıyor. 

Araştırmacılar, zengin bir literatürden yararlanarak, kronik aşırı çalışmanın hem denizcilerin refahını hem de deniz güvenliğini tehdit ettiği sonucuna varmışlardır.

Aşırı çalışma sürelerinin normalleştirilmesi ve "Minimum dinlenme saatleri" standartları denizciler için de geçerlidir. Mevcut yasal çerçeve, deniz çalışanlarının haftada 91 saate kadar çalışmasına izin vermektedir.

Dünya Sağlık Örgütü/Uluslararası Çalışma Örgütü'nün (WHO) 2000-2016 yılları arasındaki işe bağlı hastalık ve yaralanma yüküne ilişkin ortak tahminlerine göre, uzun çalışma saatlerine (≥55 saat/hafta) maruz kalmak, iskemik kalp hastalığı ve inme gibi rahatsızlıkların büyük bir yükünü oluşturmaktadır. Ancak araştırma, ortalama 74,9 saat/hafta çalışma süresi tespit etmiştir; bu süre, ILO'nun makul çalışma süresi olarak kabul ettiği (haftada 48 saat) ve dünya genelindeki tarım işçileri için ortalama 43 saat/hafta olan sürenin çok üzerindedir.

• Deniz işçilerinin %53,3'ü haftada 72 saatten fazla çalışıyor (çok çok uzun saatler).

• Haftada 91 saatten fazla çalışma oranı %11,7 (MLC 2006 uyumluluk seviyesinin üzerinde)

Denizcilik sektöründe çalışanlar, diğer çalışanların aksine, gece çalışma süresi sınırlamasına ilişkin bir düzenlemeye tabi değildir.

Yorgunluk kriterleri analizi, taşımacılık işçileri için yorgunlukla ilgili sekiz kriterin tamamını ele alan hiçbir düzenlemenin bulunmadığını göstermektedir:

• Arazi işçileri 3 kriteri ele alıyor (günün saati dahil).

• Havacılık, karayolu ve demiryolu taşımacılığı 6 kriteri ele alıyor (günün saati dahil).

• İç su yolları 2 kriteri ele almaktadır (gece çalışması/kısa molalarla ilgili sınırlamalar).

• Nakliye ve balıkçılık adresi 0 kriter

Uzun çalışma saatleri, yetersiz dinlenme ve uyku bozuklukları, konsantrasyonu, karar verme yeteneğini, durumsal farkındalığı doğrudan etkiler ve insan hatası riskini artırarak mürettebat, gemiler, kargo, yolcular ve deniz çevresi için riskleri yükseltir.

Aynı zamanda, uzun çalışma saatleri, yetersiz dinlenme ve bozulmuş uyku düzeninin, kalp hastalığı ve potansiyel kalp krizi gibi kardiyovasküler riskler de dahil olmak üzere bir dizi ciddi sağlık sorunuyla bağlantılı olduğuna dair çok endişe verici kanıtlar bulunmaktadır.

Çalışma, yorgunluk ve çalışma süresinin ötesinde, AB iş gücü çerçevesi içinde denizcilerin korunmasında önemli boşlukları vurgulayarak, denizcilerin çeşitli yatay AB iş gücü araçlarından dışlandığını ve bunun da karada çalışanlara kıyasla belirsizlik ve daha zayıf koruma yarattığını göstermektedir.

Çalışma ayrıca, denizciler için yargı yetkisinin ve uygulanacak hukukun nasıl belirlendiğinin eleştirel bir şekilde yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin altını çizmektedir. Özel iş uyuşmazlıklarında, bayrak devletinin yargı yetkisi artık amacına uygun değildir.