TAYK 2026 Trofesi’nin 2’nci ayağı Komodorlar Serisi-2 / HDI Sigorta Kupası 9-10 Mayıs tarihlerinde yapılacaktı. “Yapılacaktı” dedik zira iki günde üç yarışın hedeflendiği hafta sonunda yetersiz rüzgar nedeniyle sonuç alınamadı. 30 teknenin kayıt verdiği etkinlikte ilk gün coğrafi rotaya bir “deneme” yapıldı ama teknelerin Kınalıada’nın güneyinde “çakılması” üzerine abandone edildi.

Tüm tahminler, Komodorlar Serisi-2 / HDI Sigorta Kupası’nın yapılacağı 9-10 Mayıs günleri için umutsuzdu. Ancak yine de Yarış Kurulu’nu taşıyan Komite Botu, “bir sürpriz hava yakalama” umudu ile erkenden marindan ayrılıp, Caddebostan-Kınalıada arasında konuşlandı.
TAYK’ın sezon açılış yarışını (Komodorlar Serisi-1 / Captain Haddock Kupası) yöneten Feyza Kayran Gül bu kez başhakemliği Gökhan Caner’e devretmiş, kendisi de Gökhan Veziroğlu ile birlikte “line boat”ta görev almıştı.



Ataköy ve Setur Kalamış marinalarındaki inşaatlar yüzünden kullandığı iki ofisi birden devre dışı kalan TAYK'ta Gökhan Caner, yarışla ilgili yazışmaları kulübün minibüsünden yapmak zorunda
kaldı. Ancak bu göçebe yaşam yakında sona erecek. TAYK'ın Moda'da bir ofis kiraladığı, tadilat tamamlandığında yakında taşınacağı öğrenildi.   
Yapılan rüzgar ölçümleri, tahminleri doğrular nitelikteydi. 90 dereceden (doğu) 3 knot’lık cılız esinti ilerleyen dakikalarda 110 dereceye (gündoğusu-keşişleme) döndü ancak gücünde değişiklik olmayınca saat 11.45’te tehir flaması Komite Botu’nda toka edildi.
Saatler 12.15’i gösterdiğinde, rüzgar 130 dereceden (keşişleme) 5-6 knot ile kendini gösterince hazırlıklar başladı. Ancak oynak yönü nedeniyle şamandıra yarışı rafa kaldırıldı, Kınalıada ve Burgazada’nın dönüleceği yaklaşık 10 deniz mili mesafeli “Rota-1”in uygulanacağı ekiplere duyuruldu.


İlk start 20 teknenin yer aldığı IRC0-1-2 gruplarına verildi. Onlar 0.7 deniz miline atılan rüzgarüstü şamandırasına doğru yükselirken IRC3-4 ve Gezi Go’daki 9 tekne için start düdüğü bir kez daha çaldı.
Ne var ki filoyu Kınalıada’ya kadar taşıyan 6 knot’lık rüzgar, adanın güneyinde tükendi. Tekneler bulundukları yerde saatlerce bocalayıp, akıntının da etkisi ile açığa kaymaya başlayınca “imkansız yarış” abandone edildi.

İkinci gün şartlarda bir değişiklik gözlenmedi. Dolayısıyla bu kez “denenecek” bir rüzgar dahi yoktu. Hal böyle olunca, HDI Sigorta Kupası start verilemeden sona erdi. Geriye de bu fotoğraflar kaldı.   


    

Siber güvenlik şirketi ESET, Google Play'de herhangi bir numara için arama geçmişi sağladığını iddia eden ve kaldırılmadan önce yedi milyondan fazla kez indirilmiş olan sahte uygulamaları ortaya çıkardı. Yeni bir Android dolandırıcılığı olan CallPhantom, ödeme karşılığında herhangi bir telefon numarasının arama kayıtlarına, SMS kayıtlarına ve WhatsApp arama geçmişine erişim sağladığını iddia ediyor. Bazı CallPhantom uygulamaları, Google Play'in resmî faturalandırma sistemini atlatarak kurbanların para iadesi alma çabalarını zorlaştırıyor.

ESET'in CallPhantom adını verdiği  uygulamalar, herhangi bir telefon numarasının arama geçmişine, SMS kayıtlarına ve hatta WhatsApp arama kayıtlarına erişim sağladığını iddia ediyor. Bu sözde özelliği etkinleştirmek için kullanıcılardan ödeme yapmaları isteniyor ancak karşılığında aldıkları tek şey rastgele oluşturulan veriler. ESET’in araştırması, toplamda 7,3 milyondan fazla kez indirilmiş 28 adet bu tür sahte uygulamayı tespit etti.  ESET App Defense Alliance ortağı olarak bulgularını Google’a bildirdik ve Google, bu raporda tespit edilen tüm uygulamaları Google Play’den kaldırdı.  

CallPhantom uygulamaları, ağırlıklı olarak Hindistan ve daha geniş Asya Pasifik bölgesindeki Android kullanıcılarını hedef alıyor. Uygulamaların çoğunda Hindistan'ın +91 ülke kodu, önceden seçili olarak geliyor ve bu uygulamalar, esas olarak Hindistan'da kullanılan bir ödeme sistemi olan UPI'yi destekliyor.

CallPhantom dolandırıcılığını ortaya çıkaran ESET araştırmacısı Lukáš Štefanko şu açıklamayı yaptı: “Kasım 2025’te, Google Play’de bulunan Call History of Any Number adlı bir uygulamayı tartışan bir Reddit gönderisiyle karşılaştık. Beklendiği gibi analizimiz bu uygulama tarafından sağlanan ‘arama geçmişi’ verilerinin tamamen uydurma olduğunu gösterdi — uygulama rastgele telefon numaraları oluşturuyor ve bunları doğrudan koda gömülmüş sabit isimler, arama saatleri ve arama süreleriyle eşleştiriyor.”

Genel olarak, CallPhantom uygulamaları basit bir kullanıcı arayüzüne sahip ve müdahaleci veya hassas izinler talep etmez — buna gerek yoktur. Tesadüfen, bu uygulamalar gerçek arama, SMS veya WhatsApp verilerini alabilecek herhangi bir işlev içermez.

ESET'in analiz ettiği CallPhantom uygulamalarında araştırmacılar, üç farklı ödeme yönteminin kullanıldığını gördü; bunlardan ikisi Google Play'in ödeme politikasını ihlal ediyor. Bazı uygulamalar, Google Play'in resmî faturalandırma sistemi üzerinden aboneliklere dayanıyordu. Diğerleri ise üçüncü taraflar aracılığıyla yapılan ödemelere dayanıyordu; bazı durumlarda, ödeme kartı ödeme formları doğrudan CallPhantom uygulamalarına dâhil edilmişti.

Sahte hizmet için talep edilen ücretler, uygulamalar arasında büyük farklılıklar gösteriyor. Uygulamalar ayrıca haftalık, aylık veya yıllık hizmetler gibi farklı abonelik paketleri sunuyor gibi görünüyor; talep edilen en yüksek fiyat 80 ABD doları. En düşük “abonelik kademesi” için talep edilen ortalama fiyat 5 Euro.

Genel olarak, resmî Google Play faturalandırma sistemi üzerinden satın alınan abonelikler iptal edilebilir. Bu blog gönderisinde açıklanan 28 uygulama için uygulamalar Google Play'den kaldırıldığında mevcut abonelikler iptal edildi. Bazı durumlarda, Google Play satın alımları için geri ödeme yapılabilir. Satın alma işlemi Google Play dışında gerçekleştirildiyse — örneğin, uygulama içinden ödeme kartı bilgilerinin girilmesi veya üçüncü taraf hizmetler aracılığıyla ödeme yapılması gibi — Google aboneliği iptal edemez veya para iadesi yapamaz; bu durumda kullanıcıların ödeme sağlayıcılarıyla iletişime geçmesi gerekir.

Dünyanın önde gelen tek gövdeli ve one-design tekneler ligi 52 Super Series’de 2026 sezonu 4-9 Mayıs tarihlerinde yapılan Puerto Portals Yarış Haftası ile başladı. 9 yarışla tamamlanan seride ilk ayak şampiyonluğu ABD bayraklı Sled (Takashi Okura) ile Ergin İmre’nin Türk bayraklı Provezza’sı arasında gidip geldi. Sonunda Sled 42 puanla birinciliğe uzanırken, Provezza 56 puanla 4’ücü oldu.

Bir aylık hazırlık kampı sonrasında yelkenin “Devler Ligi”nde sıkı rekabet Puerto Portals 52 Super Series Yelken Haftası ile başladı. İspanya, Mallorca’da düzenlenen açılış mücadelesine aralarında Türkiye’den Ergin İmre’nin Provezza’sı da dahil olmak üzere 11 ülkeden 14 ekip katıldı. 
4 Mayıs’ta başlayan ve 10 yarış hedeflenen seri, liderlik için yaşanan dramatik değişiklikler ve inişli-çıkışlı sonuçlarla 9 Mayıs’ta 9 yarışla tamamlandı. Takashi Okura'nın Sled’i 2026 sezonunun açılış yarışında kıl payı bir zafer elde ederek haftanın genel şampiyonu oldu.


LİDERLİK İÇİN ÇETİN MÜCADELE
İlk gün yapılan iki yarışın ardından Taylandlı Vayu ekibi, “erken liderliği” yakaladı, ancak sevinci uzun sürmedi. ikinci gün liderliği Provezza’ya terk ederken İtalya'dan Alkedo Vitamina yükselişe geçti. 
6 yarış geride kaldığında ABD’li Sled liderliğe yükseldi. John Cutler dümenciliğinde ve Hamish Pepper taktisyenliğindeki Provezza ikinci durumdaydı. Devamında Provezza ile Sled arasında çetin mücadele yeşandı. 7’nci yarış sona erdiğinde Provezza liderliği yeniden ele geçirip Sled’i ikinciliğe itti.


SLED ŞAMPİYONLUĞA İMZASINI ATTI
Ancak serideki son iki yarışta olağanüstü bir istikrar sergileyip taktik geliştiren Sled, Ergin İmre’nin Provezza’sı ile Vasco Vascotto'nun Platoon Aviation'ından gelen baskıyı savuşturarak bir birincilik bir üçüncülük derecesi ile genel sıralamada 42 puanla birinci olup Puerto Portals’ın şampiyonluğuna adını yazdırdı.

Platoon Aviation 51 puanla ikinci, yeni ekibi ile yarışan Hollandalı No Way Back serideki ilk yarışında 52 puanla üçüncü olurken, Provezza 56 puanla dördüncü sırada yer aldı.
52 Super Series’de ikinci ayak 15-20 Haziran’da Rolex TP52 Dünya Şampiyonası olarak Sardunya, Porto Cervo’da yapılacak.


QUANTUM RACING “ZİRVEDE” BIRAKTI
52 Super Series 2026’ya eklenenlerle birlikte çekilenler de vardı...
En önemli “ayrılık” geçen yılın Dünya Şampiyonu olan Doug DeVos’un Terry Hutchinson taktisyenliğinde yarışan American Magic Quantum Racing’i…

2025’i hem sezon, hem Dünya Şampiyonluğu ile kapatan American Magic Quantum Racing’in 2026 sezonunda 52 Super Series’den “çekileceği” kararı, 27 Eylül 2025’te Porto Cervo'daki kapanış yarışın ardından duyurulmuştu.

Alınan bu kararın nedenlerinden biri, takım sahibi ve serinin kurucularından Doug DeVos’un, 18 yıllık yoğun bir serüvenin ardından ailesine ve torunlarına daha fazla zaman ayırmak istemesi ve bu nedenle aktif yarışçılığa ara vermesi…
Diğeri, American Magic’in enerjisi ile kaynaklarının büyük bölümünü America's Cup ve Sail GP projelerine yönlendirme stratejisi…


EKİP VE TEKNE "NO WAY BACK"E GEÇTİ
Bu gelişmelerin ardından 12 yılda 7 kez şampiyonluk elde eden Quantum Racing’in efsanevi yelkenci ve taktisyeni Terry Hutchinson ile başarılı genç ekibnin ne olacağı merak edildi.
Terry Hutchinson’ın da aralarında olduğu yarış ve teknik ekibin büyük bölümünün Botin tasarımı tekne ile birlikte 2026 sezonunda Hollandalı yelkenci Pieter Heerema liderliğindeki "No Way Back"e devredildiği öğrenildi
Yukarıda da değindiğimiz gibi "No Way Back", Puerto Portals ile serideki ilk mücadelesini üçüncü bitirdi. 


PUERTO PORTALS 52 SUPER SERIES 
SAILING WEEK (Overall)
4-9 Mayıs 2026 / Mallorca (İspanya)

01. Sled (ABD) Takashi Okura  
          2 - 7 - 9 - 2 - 3 - 2 - 13 - 1 - 3 (42) 
02. Platoon Aviation (GER) Harm Müller-Spreer
          7 - 11 - 5 - 3 - 5 - 3 - 10 - 3 - 4 (51)     
03. No Way Back (NED) Pieter Heerema
          3 - 8 - 6 - 10 - 7 - 4 - 3 - 6 - 5 (52) 
04. Provezza (TUR) Ergin Imre
          5 - 2 - 3 - 4 - 13 - 7 - 1 - 7 - 14 (56)  
05. Alkedo Vitamina (ITA) Andrea Lacorte
          9 - 9 - 1 - 1 - 6 - 14 - 2 - 9 - 7 (58)    
06. Crioula (BRA) Eduardo & Renato Plass
          10 - 5 - 4 - 6 - 9 - 1 - 11 - 5 - 8 (59)    
07. Gladiator (GBR) Tony Langley
          6 - 3 - 8 - 5 - 8 - 6 - 5 - 8 - 10 (59)    
08. Alpha + (HKG) Shawn & Tina Kang
          4 - 10 - 10 - 9 - 2 - 11 - 8 - 4 - 9 (67)  
09. Paprec (FRA) Jean-Luc Petithuguenin
          14 - 6 - 2 - 13 - 10 - 12 - 12 - 2 - 1 (72)   
10. Trinity Racing (SWE) Joakim Sundberg
          8 - 1 - 15 (DNS) - 8 - 4 - 9 - 6 - 11 - 11 (73)    
11. Teasing Machine (FRA) Eric de Turckheim
          12 - 15 (DNF) - 1 (PEN) - 11 - 12 - 1 - 8 - 7 - 14 - 2 (83) 
12. Vayu (THA) Whitcraft Family
          1 - 4 - 12 - 14 - 11 - 13 - 9 - 10 - 12 (86)    
13. Alegre (GBR) Andy Soriano
          11 - 12 - 7 - 11 - 12 - 5 - 14 - 12 - 6 (90)  
14. Caballo Loco (BRA) Mauro Dottori & Fabio Cotrim
          13 - 13 - 13 - 7 - 14 - 10 - 4 - 13 - 13 (100)


52 SUPER SERIES 2026 TAKVİMİ 

4-9 Mayıs: Puerto Portals 52 Super Series Sailing Week
                  (Puerto Portals, Mallorca)
15-20 Haziran: Rolex TP52 World Championship Porto Cervo 2026
                  (Porto Cervo, Sardinya)
20-25 Temmuz: Marina Rubicon Lanzarote 52 Super Series Sailing Week
                  (Lanzarote, Kanarya Adaları)
24-29 Ağustos: Puerto Calero Lanzarote 52 Super Series Royal Cup
                  (Lanzarote, Kanarya Adaları)
5-10 Ekim: 52. Super Series Valencia Sailing Week
                  (Valencia, İspanya)

Ariadne Dolmabahçe önlerinde; Ressam Oswald Walters  Brierly.

Times  yazarlarından William Howard Russell,  VII Edward unvanıyla   Büyük Britanya İmparatorluğu  kralı olacak  Wales Prensi Albert Edward ve  nişanlısı olan Prenses Alexandra Christina ’nın 1869’da İstanbul’a yaptıkları geziyi  bir kitap haline getirmiştir. Denizcilik ressamlığı ve Deniz mühendisliği alanındaki çalışmalarıyla tanınan, Kraliçe Victoria'nın resmi Deniz ressamı (Marine Painter to the Queen) Sir Oswald Walters Brierly  de  Wales Prensi Albert Edward ve eşi Prenses Alexandra Christina’nın  Mısır’ı, İstanbul’u ve Sivastopol’u kapsayan bu gezisini  renkli kalem ve suluboya tablolarıyla  belgeler haline getirmiştir. Bu tabloların bazıları ileriki yıllarda yağlıboya tablolar halinde müzelerin koleksiyonlarına intikal etmiştir.Bunların birkısmı  İstanbul’a aittir ki, Sir Oswald Walters Brierly’in sanatçı olarak adı ve eserleri  Türk basınında bu makalem  vesilesiyle yeralmaktadır.

Sir Oswald Walters Brierly-1817’de Chester’de  fizikci ve amatör bir ressam ailenin oğlu olarak dünyaya geldi. Sass Academy’de okudu ve ardından gemi inşa ve denizcilik öğrenimi için Plymouth’a gitti.  1841’de  Wanderer isimli gemiyle dünya seyahatine çıktı. Avusturalya’ya vardıklarında  New South Wales’e yerleşmeye karar verdi. Bu ülkede birtaraftan madencilik alanında çalışırken, diğer taraftan da çoğunlukla suluboya, çini ve  renkli kalem çalışmalarıyla  birçok resim meydana getirdi. 1851’de yeniden İngiltere’ye döndü ve Baltık Filosu’ndaki St. Jean Acre isimli gemiye gözlemci ressam olarak katıldı. 1855’de ise  Rodney isimli savaş gemisiyle Kırım Harbi olaylarını resimlemek üzere İstanbul’a, oradan Kırım’a gitti.1864’de Brierly  Kont Glichen’in komutasındaki HMS Racoon isimli harp gemisiyle Norveç’e seyahat etti ve  ardından Prens Alfred’in komutasındaki  HMS Galatea’ya katıldı. 1867’de  Duke of Edinbrugh’un daveti üzerine dünya seyahatine çıksa da, Duke’e karşı girişilen bir suikast teşebbüsü bu programın iptaline neden oldu. Brierly   bir süre sonra   Wales Prensi Alfred Edward ve nişanlısı  Prenses Alexandra Christina’nın daveti üzerine 1869’da  Mısır, İstanbul ve Karadeniz  uğraklarını içeren uzun bir geziye yine  gözlemci sanatçı olarak katıldı.Ömrünün son yıllarında maddi açıdan güç yaşam koşulları içersinde kaldığı birsırada  kendisine asalet ünvanı tevcih edildi ve Sir Oswald Walters Brierly olarak   onurlandırıldı. 1894’de vefatından sonra  5 Nisan 1895’de  eserlerinden oluşan Talbotype Galerisi’nde açılan  sergi, Wales Prensi tarafından  ziyaret edildi. Eserlerinde çoğunlukla  renkli kalem kullanmış ve suluboya ile zenginleştirmiştir. Bazı eserlerini bütünüyle suluboya tekniğiyle çizmişse de,  çini mürekkebi ve kalem kullandığı hayli eseri de vardır. ABD’deki  Hunter Museum of American Art’da 1982’de tablolarından oluşan bir  sergi açılmıştır..
Sanatçının esereri uzun yıllar içinde  suluboya olarak renklerini hayli kaybetmiştir.Bu durumda Chatgpt/Yapay Zeka’ya başvurarak, bu tabloların yeniden canlı şekilde görüntünlenmesi sağladığımı da ilave etmek isterim. 

 
Tophane ve  Nusretiye Camii  sahili.Kaynak: Oswald Walters Brierly, Suluboya tablo.

Bu öykü şöyle başlar; Prens Albert Edward  ve  nişanlısı  Prenses Alexandra Christina Mısır Pramitler’ine olan hudutsuz  merakları nedeniyle  bir kraliyet gezisini düzenlenmesini istemişlerdi.  Bu gezi 1869 yılında gerçekleşti ve  Prens ve Prenses önce  Mısır  arkeolojik gezisini tamamladılar. Bu gezi sırasında inşaatı bitmek üzere olan Süveyş Kanalı’nı da gezdiler. 
Kraliyet davetlileri arasında  Afrika’daki  gizemli uygarlıkları ve  zenginlikleri  araştıran  Sir Samuel Baker, Doğalyaşamcı  Richard Owen, deniz ressamı  Oswald Walters Brierly ve Times  yazarlarından William Howard Russell ve Mühendis M. de Lesseps de  yeralmaktaydılar.
William Howard Russell’ın  dikkatli bir araştırmacı yazar olarak yayınladığı gezi notlarından oluşan eserde aktarıldığı üzere; Wales Prensi Albert Edward ve Prenses Alexandra Christina 1865’de Birinci Cataract olarak tanımlanan Mısır’daki  Aswan’a yakın olan bölgeyi ilkkez  gezmiştir. 1869 gezisinde ise   İkinci Cataract olan  tanımlanan ve günümüzde Nasır gölü olarak bilinen Nubia’da  yapılan kazıları incelemek  gibi bir  arkeolojik  ilgileri ağır basmıştır. Bu gezinin çok ilginç sayılacak  son  bölümü İstanbul’da geçirdikleri günlerdir. Süveyş’e yaptıkları  geziyi tamamladıktan sonra yeniden Kraliyet heyetini taşıyan Kraliyet yatı  Ariadne 29 Mart günü  Rodos’tan  Çanakkale Boğazı’na hareket etmiş  1 Nisan sabahı ise  İstanbul’a varmıştır. 
Paskalya yortusuna rastlayan 20 Mart pazartesi, esintili güzel bir gündür ve Kraliyet yatı Ariadne  saat 20.00 de Rodos’tan ayrılır. Saatte 10 deniz mili süratle refakat gemisi  Psyche eşliğinde düzenli dalgaların üzerinden sekerek yol almaya başlar. Ariadne’nin iyi bir rüzgar yakalamasına sevinirken rüzgar şiddetlenir ve yelkenler direğe vurmaya başlar. Bütün yelkenleri küçültürlerse de  dalgalar pruvadan bindirir. Prenses  kendisini kötü hissetmemekle beraber  kamarasına çekilir.

Ariadne Çanakkale Boğazı’na yaklaşıyor
William Howard Russell  şöyle anlatır; 30 Mart-Ege  adaları arasında seyir ediyoruz. Günün ışımasıyla birlikte mavi denizde beyaz köpüklerle sarılı kara bir leke olarak Patnos gözüktü. Onu Levitha takip etti. Gün doğmadan Çanakkale’ye girmek istemediğimizden süratimizi düşürdük. Psyche bizi geçti. Fakat sonra yavaş yavaş yakaladık. Akşamüzeri görüntüyü iyice kısıtlayan puslu bir havada iki gemi birlikte seyrederken Truva ovası sancağımızdaydı.

31 Mart ve işte Çanakkale Boğazı!
Saat sabahın 10’ unda pruvamızın iskele tarafında Kilitbahir ve Çanakkale Kalesi sancak tarafımızda  idi. Demir atarken her iki hisarın surlarından da selamlanıyoruz. Ariadne demir attıktan sonra İngiliz Sefiri Majesteleri Hon. H. Elliot, Bay Lionel Moore, Bay Kennedy ve yardımcı konsolos Bay Wrench güverteye çıktılar. Rauf Paşa da kraliyet misafirlerini padişah namına karşılamak ve saygılarını sunmak üzere padişahın stimli yatı Pertev Piyale ile gelmişti.
Prens ve maiyeti hisarlardan ve gemilerden top atışı selamları ile birlikte kendilerini Çanak’a götürecek olan maiyet stimli yatına bindiler. Prens burada Çanakkale valisi Eyüp Paşa tarafından karşılandı ve birbirleriyle selamlaştıktan sonra prens kaleden içeri doğru yürüdü.Dev bir top atışa hazırlanmıştı. Topun atışını seyretmek için prens ve maiyeti surlarda yerlerini aldılar.Psyche, Caradoc ve Pertev Piyale  gemilerinin takip ettiği  Ariadne Çanakkale’den sonra ikindi üzeri Gelibolu’ya uğrak yaptı. Ariadne eski  kale  rıhtımına doğru yol almaya başlayınca bunu gören halk sahile koşmaya başlar. Prens ve maiyetini karaya götürecek olan filikalar indirildiğinde rıhtımda kalabalık bir halk kitlesi onları beklemekteydi. Kendilerini paşanın yolladığı zabit ve İngiliz viskonsülü karşıladı  ve dar sokaklardan geçerek çoğu Kırım savaşında can vermiş İngiliz askerlerinin mezarlarını  ziyaret ettiler.  

Prens ve Prenses İstanbul’da 
1 Nisan Perşembe sabah saatlerinde Ariadne artık İstanbul önlerine varmıştı.   Prens ve Prenses misafirleriyle  İstanbul’un göğe yükselen camilerinin ve minarelerinin efsunlu  tablosunu seyretmeye başladılar.. Sarayburnu’na yaklaştıklarında ise bayraklarla süslenmiş İngiliz sakinleriyle dolu teknelerden  “Allah Kraliçeyi korusun” sesleriyle  Prensi ve Prensesi karşılama yapıyorlardı.
Prensi ve Prensesi görünce stimbotlardan, sandallardan  gelen alkış ve tezahüratlar iyice artıyordu. Güvertede başlarında Yüzbaşı Poere olan deniz piyadeleri, şeref kıtası tam donanımlı  olarak hazır taburdaydılar..
William Howard Russell  şöyle devam eder;  “Filikalar indirildi ve prens maiyetiyle padişahın tahsis ettiği  ihtişamlı  saltanat kayığıyla gemiden ayrıldı. Majesteleri silistre çalınarak saltsanat kayığına  geçtiğinde, rıhtımlardaki insanların alkışları arasında Boğazdaki flamalarla donatılmış Türk  zırhlılarından ve Sarayburnu’ndan majestelerine selam salvosu atıldı, dans eden dalgaların üzeri kayık ve istimbotlarla doluydu. Ariadne ve Psyche eşliğinde kraliyet sancağını taşıyan Pertev Piyale, Tophane  rıhtımlarına ulaştı. Gördüğümüz  kayıklardan  en muhteşem olanı padişahın ondört çifte kürekle donatılmış  saltanat kayığı ve ipek mintanlı kürekçilerle diğer üç saltanat kayığı takip ederken teşrifat Nazırı Başvezir Ali Paşa ve Kamil Bey  onlara eşlik ettiler.”
Sultan Abdülmecid  rıhtımda kendilerini karşıladı ve  iki ülke arasındaki dostluğu  anlatan   konuşmalardan sonra kalabalık bir heyet tahsis edilen  Nusretiye Kasrı’na kadar misafirleriyle birlikte yürüdü.. Prens  ve  beraberindekiler yerleştikten sonra padişahın saltanat arabaları ile Boğazın daha yukarısında olan Dolmabahçe Sarayı’na götürüldüler. Sarayda kendilerini Muhafız Alayı ve bandosu karşıladı. Saltanat paytonundan iner inmez padişah tarafından karşılanan prens girişin her iki tarafına dizilmiş saray görevlilerinin arasından çok görkemli bir salona alındı. Prens, Yüzbaşı Campbell ve Sir F.Blackwood ile maiyetindekileri padişaha tanıştırdı. Prens kısa bir konuşmadan sonra ayrılırken padişah tarafından kapı eşiğine kadar geçirildi ve yanındakilerle Salıpazarı’ndaki Nusretiye Kasrı’na döndü. Öğle yemeğinden sonra majesteleri, prenses ve Bayan Grey protokolle İngiliz büyükelçiliğine gittiler.Burada Büyükelçi ve eşi Elliot ve elçilik mensupları tarafından karşılandılar. Prens ve Prensesin ziyaretleri saat altıya kadar sürdü. Padişahın tahsis ettiği saltanat arabalarıyla geri dönerken yol kenarına dizilmiş büyük bir kalabalık saygıyla selamlandılar.

 William Howard Russell   şöyle anlatır; “İstanbul halkında ve yapısında büyük bir değişiklik seziliyordu. 1864’deki büyük yangından sonra hiçbir ahşap yapıya izin verilmediğinden İstanbul’da diğer binalar arasında çok miktarda boş alan mevcuttu. Haliç’in iki tarafındaki ana yollarda gaz lambaları  mevcuttu ve pekçok çeşme görülüyordu. Fakat halkta izlenen değişim gözlere pekte hoş gelmiyordu. Erkeklerde bildiğimiz eski çok alımlı giysilere çok seyrek rastlanıyordu. Kadınlar da sarı pabuç veya terlikleri bırakmışlar ve en son frenk modeli rugan deri botlar giyiyorlardı. Salıpazarı’ndaki sarayda altın ve gümüş tabaklarda sunulan akşam yemeği takdire şayandı. Davet salonunun bitişiğindeki odada Guatelli Paşa şefliğindeki padişah bandosu mükemmel bir şekilde opera müziği çalarak hepimizi şaşırttı. Orkestra ayağa kalkıp “Allah Kraliçeyi Korusun” marşını  terennüm  edip ayrılırken herkes o kadar yorgun olsa da  onları takip etmek için umumi bir arzu vardı.

 
Kraliçe Victoria’nın deniz ressamı (Marine Painter) 
Sir Oswald  Walters Brierly.

2 Nisan Cuma
Tophane’deki sarayda  kahvealtımız çok güzeldi ve güzel sunulmuştu. Hizmetkârlar fransızca veya italyanca biliyorlardı. Bay Moore ve padişahın erkânı davetliler arasındaydı. Padişahın prens ve prenses şerefine verdiği yemek düşünce, zevk ve zenginlik olarak son derece mükemmel olduğu gibi, kıyaslanamaz güzellikteydi. Şeref kıtası nöbetçileri, atlı arabalar, binek atları, kayıkçılar ve büyük bir hizmetkar grubu devamlı görev başındaydılar. Her gece İtalyan hocalar tarafından eğitilmiş 84 kişilik  takdire şayan müzisyenlerden oluşan orkestra  akşam yemeğinde herkesi büyülüyorlardı. Orkestra şefi Senyor Guatelli Paşa olup orkestrada rütbeleri albaydan teğmene kadar en az yirmi müzisyen  subay yer alıyordu.Masa çok nadide tabaklarla kaplıydı. Padişah her sabah en bulunmaz çiçek ve meyvalarla dolu tepsiler yolluyordu. Beyaz yakalı ve manşetli yeşil ve altın rengi üniformalı valeler geçitlerde bekliyorlardı. Siyah üniformalı çubukçular da elinizi çırptığınızda kehribar ağızlıklı ve yine mücevherlerle işlenmiş minik kahve fincanlarını oturtmak için oyma yerleri olan nargileler getirmek üzere hazır bekliyorlardı. Mutfaklarının daha iyisi bulunamazdı ve şarapları çok güzeldi. Sarayla ilgili her görevli İngilizce veya Fransızca konuşabiliyordu. Sarayda Türk hamamları bulunup istediğinde hemen hazırlanıyordu. Muhafız alayı subayları, görevliler, süvariler, yaverler altın sırma ve al kıyafetleriyle ışıl ışıl salonda ve koridorlarda boy gösteriyorlardı. İnsan doğrusu kendisine gösterilen bu ihtimamın altında kalmakta zorluk çeker.

Prens ve Prensese tahsis edilen saltanat kayığı görününce bütün surlar muhafızlarla doluyor, surlardan her esintiyle mehterlerin sesleri yayılmaya başlıyordu. Rıhtımlarda tayfa alesta bekliyor ve en ufak bir hareketinizde koşuyorlar ve en ufak bir arzunuz emir sayılıyordu. Anlaşılan padişah Londra ziyaretinde nasıl karşılandığını hatırlıyor ve bunu gösteriyordu. Hizmetkarlar da padişahlarının nasıl ağırlandığını ve İngiltere’nin kötü zamanlarında nasıl dostça davrandığını unutmadıklarını prensin maiyetine hissettirmeye çalışıyorlardı. 

Türk kadınları
Majesteleri ve Bayan Grey’e şerbet, portakal suyu ve menekşeden yapılmış tatlılar sunuldu. Yolun öbür tarafındaki alçak duvarlarla ayrılmış çimenlikte sadece doğulu kadınların becerebileceği renk karmaşası kıyafetleri ile Türk kadınları adeta hareket eden bir çiçek tarlasını andırıyorlardı. Müttefik kuvvetlerinin Türkiye’nin başşehrine uğramalarından beri gözle görülür yenilikler göze çarpıyordu. Kadınların taktığı peçe veya yaşmak artık en iyi müslinden- örgüsü Dakka’nın rüzgarı gibi- olup hatlar düzgün ve renkler göz alıcı olduğu zaman genellikle görüntüyü kapamaktan ziyade kadınları daha da çekici kılıyordu. Bu süt beyazı yüzlerden düz kaşlar altındaki siyah boncuk gibi gözler tereddütsüzce parlak bir ifade ile size bakıyorlardı. Acaba modacılar bu kibar çekiciliği Avrupaya getirmeyecekler miydi! Bazen Paris modacılarının bile deva olamadıkları durumlarda Doğulu kadınların modalarından esinlenecekleri kıyafetlerle çok etkili olacakları inkâr edilemezdi. Yaşmağın bütün güzelliğine rağmen bir kadının tüm sosyal hayatını uygarlıktan kısıtlayan din ve dinsel gelenekler mevcuttu.”

Padişah Naum Tiyatrosu’na davet ediyor
Prens ve Prenses  İstanbul’da kaldıkları sürede iki ayrı  akşam padişah tarafından bir İtalyan sanat topluluğunca sergilenen operayı izlemek  üzere Naum Tiyatrosu’na davet edildiler. Tiyatroya Padişah da maiyetiyle katıldı. 3 Nisan günü  sabah saatlerinde prens ve maiyeti üç saltanat  kayığıyla  Sarayburnu’ndaki rıhtıma doğru yola çıkatılar ve burada Topkapı Sarayı ve Sultanahmet’teki tarihi yerleri gezdiler.   İngiliz Büyükelçiliğindeki devlet balosu ise son derece görkemli oldu. Baloya altıyüz davetiye gönderilmişti.  Prens  ve Prenses  İngiliz Büyükelçiliği’ne  geldiklerinde Büyükelçi ve eşi  tarafından karşılandılar. Bahçe kapısının içindeki avluda Ariadne mürettebatı hazır beklemekteydi.
William Howard Russell’ın  şöyle anlatır; “Bayraklarla bezenmiş  avluda kraliyet deniz piyadeleri şeref kıtası vardı. Kırım savaşından beri Pera ilk kez İngiliz piyadelerinin ayak sesleriyle yankılandı. Koridorlar, merdivenler ve salonlar çiçekler ve yabancı bitkilerle donatılmıştı. Padişah geç teşrif etti. Arkasında kalabalık bir nazırlar ve subaylar grubu vardı. İngiliz Büyükelçiliğinin avlusunda Prens ve Prenses protokol ve büyükelçi tarafından karşılandılar.Prens ve prenses ile birlikte kendilerine tahsis edilen yüksekçe bir köşede yerlerini  aldıktan sonra padişahın ilk defa bir baloda bulunmasını izlemek için tüm davetliler o tarafa akın etmişlerdi.İlk dansa kalkan prens ve prenses, Bay ve Bayan Elliot, General ve Bayan Ignatieff, M.Bourre ve diğerleri oldu.  Sultan Abdülmecid gece yarısından biraz sonra davetten ayrıldı.. Kraliyet grubu günün ışıdığı saatlere kadar eğlenmesine devam ettiler.. 
4 Nisan Pazar günü kraliyet grubu İngiliz Büyükelçiliğindeki kilisede dini törene katıldı. Oraya her birini dört atın çektiği etrafı muhafızlarla çevrili, üzeri açık üç araba ile protokol sırasına göre konvoy halinde gittiler.
Onları Muhafız Birliği ve hizmetkarları takip ediyordu. Sokaklar ve pencereler kendilerini seyreden halk ile dolu idi. Prens ve prensesi büyükelçi ve Bayan Elliot verandada karşıladı ve değerli misafirlerini bekleyenlerin  olduğu kiliseye götürüldüler. Rahip Bay Gribble tarafından okunan duadan sonra büyükelçilikte öğle yemeği yendi, müteakiben saraya dönüldü. Saat 15.30 da prens, prenses ve protokol  diğer  üç  kayık eşliğinde padişahın kayığı ile Boğazı geçip Sivastopol’da canveren İngiliz askerlerinin gömüldüğü Üsküdar’daki (Haydarpaşa) kabristana gittiler. Öğleden sonra Karadenizden gelen bulutlar yağmur yağacağını gösteriyordu; ziyaretçiler kabristana girdikten biraz sonra yağmur başladı. Onları çoğunluğu Avrupalı olan bir kalabalık karşıladı. Mezarlık duvarları iç kısmında bir çok grup hanım ve beyler kendilerini bekliyordu.Kabristan görevlisi çavuş Lyne zeki ve çalışkan görünümlü olup, sadece iki yardımcısı vardı. Bazı mezarların şiddetle temizliğe ihtiyacı olduğu görülüyordu. 

 
Prens ve Prenses  ve İngiliz Bükelçisi  Elliot ve eşi ve kalabalık bir heyetle  Gelibolu’daki İngiliz Mezarlığı’nda. Kaynak:Oswald Walters Brierly suluboya tablosu.

Haydarpaşa  İngiliz Kırım Harbi Mezarlığı
Haydarpaşa’daki İngiliz Mezarlığı, ilk olarak Kırım Harbi sırasında ölen İngiliz askerleri adına kurulmuş bir mezarlıktır. William Howard Russell ısrarla  yerli makamların teftiş görevlerini ihmal ettiklerini ve paranın boşa gittiğini tekrarlar ve gördüklerini şöyle nakleder; “Gittikçe artan yağmura rağmen prens ve prenses kabristanı dikkatle gezdiler, denize bakan yeşil yamaçta Üsküdar’ın kemik dolu baraka hastanesi yakınında mermer lahitleri altında yatan bu insanların başuçlarında ki taşlarda yazan kısa hayat ve görev bilgilerini okudular. Kabristanda en dikkat çeken obje “Burada 1854,1855 ve 1856 senelerinde memleketleri için Rusya’ya karşı savaşırken şehit olanlar yatmaktadır” yazan dörtgen sütun olup, her yüzünde yazılar yeralmakta idi. Ancak bu yazılar o kadar kötü bir şekilde oyulmuştu ki batıya bakan taraftaki Fransızca yazılar hariç diğerleri zorlukla okunabiliyordu. Marochetti’nin eserlerini sevenler sütun üzerindeki obeliski taşıyan dört ayak vazifesini gören meleklerin yüz ifadelerini beğeneceklerdir. Obeliks luxor sütununun petto kopyasıdır. Tüm görünüm pek güzel ve değerli değildi.
8 Nisan günü Prenses Christina, Bayan Grey ile Elçilik tercümanı Sandeson’un rehberliğinde  Kapalıçarşı’ya gittiler. Daha sonra Kaptan Ellis’le Pera’da Abdullah Biraderler Fotoğraf stüdyosuna ve Hamalbaşı sokaktaki İngiliz ressam Maltalı Amadeo Preziosi’nin son derece renkli stüdyosunu ziyaret ettiler. 

 
 Prenses  ve Bayan Grey  Kapalıçarşı’da. 
Kaynak:Oswald Walters Brierly suluboya tablosu.

Sultan Abdülmecid  misafirleri onuruna görkemli bir tören daha düzelmişti. Beylerbeyi Camii’ne saltanat kayığıyla giderken Boğazın iki yakasında  direkleri baştan başa bayraklarla süslenmiş gemiler  onları top atışlarıyla  selamladılar ve  Kraliyet heyeti, denizi dolduran İngiliz ve diğer Avrupalı yabancılar,  Levantenler ve meraklı  yüzlerce kişiyle bezenmiş  kayıklar, stimbotlar  arasında Saltanat kayığıyla Beylerbeyi’nde  karaya çıktılar. 
Kraliyet Heyeti birsüre istirahat ettikten sonra  dönüşte saltanat arabalarıyla alınarak Dolmabahçe Sarayı’na geldilr. Burada da ihtişamlı bir karşılama yapıldı ve  yeniden Salıpazarı’ndaki Nusretiye Kasrı’na döndüler.

 
 
Ariadne  yatı ve yatla beraber diğer yandan çarklı ve pervaneli İngiliz Sefareti yatı 
Rumeli Kavağı’na doğru seyrediyorlar.

Prensin gezisine davet edilen Times  yazarlarından William Howard Russell bu geziyi İngiltere’ye avdetinden  çok kısa bir süre sonra George Routledge And Sons tarafından neşredilen  “Diary  in the East  During the tour of the Prince and Princess of Wales” adını verdiği eserinde (1869) belgelendirmiştir. İngiliz Kraliyet ailesi koleksiyonunda bu geziyle bağlantılı  muhtelif tablolar bulunmaktadır . 
Sir Oswald Walters Brierly’nin resim koleksiyonundan bir kısmı  Greenwich’deki  National Maritime Museum’dadır. Ayrıca Kraliçe Victoria'nın deniz ressamı olması nedeniyle kraliyet koleksiyonunda yaklaşık 150 eseri bulunmaktadır. Londra’daki Victoria and Albert Museum, Plymouth’daki Bristol Museum & Art Gallery’de diğer İngiliz ressamları koleksiyonları arasında resimleri vardır.Ayrıca Avusturalya Sidney’deki  Art Gallery of New South Wales, Art Gallery of Western Australia sanatçının Avustralya dönemine ait ünlü suluboya tablolarını sergiler. State Library of New South Wales (Mitchell Library); resimleri yanı sıra sanatçıya ait günlük ve eskiz defterlerini de muhafaza eder. National Gallery of Australia (Kanberra ve Melbourne) ve National Library of Australia  sanatçının eserlerinin bulunduğu diğer büyük devlet galerileridir. 

                                                                                  ****

Campus Cup ile Nisan ayına giren MIYC, ardından Kış Trofesi’nin kapanışını yaptı. Soluklanmadan, bu yıl üçüncüsünü düzenlediği Uluslararası Akdeniz Yat Şampiyonası’nın startını verdi. Biter bitmez, araya boşluk vermeden 9 Mayıs’ta sona erecek Nurolbank Uluslararası Loryma Cup’ı başlattı. Sırada 9-10 Mayıs’ta UNI Match Race, 16-19 Mayıs’ta 119 Mil 19 Mayıs Gençlik Kupası var.

 Yat yarışlarında tempoyu yükselterek yoğun bir dönem yaşayan Marmaris Uluslararası Yat Kulübü, programını nerede ise soluklanmadan sürdürüyor. Sadece Campus Cup ile Kış Trofesi’nin kapanışı arasında bir boşluk oldu, diğerleri peş peşe sıralandı…

CAMPUS CUP’A 27 EKİP KATILDI  
(31 Mart-2 Nisan)

Marmaris Uluslararası Yat Kulübü (MIYC), üniversiteli yelken takımlarına yönelik 18 yıllık geleneksel etkinliği Campus Cup’ı 31 Mart-2 Nisan tarihleri arasında Türkiye Üniversite Sporları Federasyonu işbirliğinde gerçekleştirdi.
Yarışlara, Koç, Kadir Has, İstanbul Teknik, Bilgi, İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa, Yaşar, Galatasaray, Yıldız Teknik, Acıbadem, Piri Reis, Ege, Boğaziçi, Orta Doğu Teknik, Marmara, Beykoz, İstanbul, İzmir Ekonomi ve Özyeğin üniversitelerinden 27 ekip katıldı.
ORC A’da Mersin Yelken Akademisi-Bilgi Üniversitesi, ORC B’de Jolly Baba-Marmara Üniversitesi, ORC C’de Cheese VI-Koç Üniversitesi, ORC D’de HIT Tenten-Yaşar Üniversitesi, ORC E’de Tok Sailing-Koç Üniversitesi yapılan 5 yarışın ardından gruplarında birinci oldu.  

MIYC KIŞ TROFESİ SONA ERDİ
(25-26 Nisan) 
Ocak ayında başlayan MIYC Kış Trofesi, 25-26 Nisan tarihlerinde 6’ncı ve son ayak yarışları ile tamamlandı. 39 teknenin kayıt verdiği kapanış yarışlarına ORC F ve G gruplarında katılım olmadı.
Elverişsiz rüzgar nedeniyle tek yarışla noktalanan 6. Ayak’ta ORC A’da (10 tekne) Brozex (Sergei Musikhin), ORC B’de (3 tekne) Courrier du Coeur (Evgeny Andrianov), ORC C’de (12 tekne) Technonicol (Mati Sepp), ORC D’de (8 tekne) Agile (Tunca Çalışkan), ORC E’de (6 tekne) Looping (Marija Soboleva) birincilik elde etti.

Bu sonuçlarla trofe genel sıralamasında ORC A grubunda FarrFara (Erhan Uzun) 64 puanla birinciliğe adını yazdırdı. Vakkorama (Erhan Karaca) 66 puanla ikinci, Boreas (Erkan Bilsev) 86.5 puanla üçüncü oldu.
ORC B grubunda iki XR 41’den Axioma (Gleb Semerenko) birincilik, Dxarma (Gavrilov Dmitry) ikincilik elde etti.
Buran’ın (Alexey Moskvin) 33 puanla birinci olduğu ORC C’de Flyer-Lotus Dental (Tora Kutoğlu) 49 puanla ikinci, Jolly Baba (Tolga Gökova) 52 puanla üçüncü sırada yer aldı.
ORC D’de Agile (Tunca Çalışkan), ORC E’de Zamazingo (Celal İşçimenler), ORC F’de Capella (İhsan Kalaycı), ORC G’de Almadia (Bülent Çelik) birincilik derecesi ile 2026 Kış Trofesi’ni noktaladı.
     - MIYC Kış Trofesi 6. Ayak Sonuç Tabloları >>
      (Trofe Genel Sıralaması haberin ekindedir)


TP52 NAPAN, AKDENİZ YAT ŞAMPİYONASI İÇİN KIBRIS’TAN GELDİ
(27 Nisan-1 Mayıs)
Kış Trofesi’nden bir gün sonra bu yıl MIYC tarafından 3’üncüsü düzenlenen Uluslararası Akdeniz Yat Şampiyonası’nın startı 27 Nisan’da verildi.
Kış dönemini geçen yıl Arkın Group tarafından satın alınan ve Temmuz ayında Cumhurbaşkanlığı himayesinde düzenlenen Kıbrıs Kupası’na, peşinden 36. Marmaris Uluslararası Yarış Haftası’na katıldıktan sonra kış dönemini KKTC’deki hangarında geçiren TP52 Napan’ın da yer aldığı şampiyonaya 31 tekne kaytıt verdi.

4 günde 11 yarışın hedeflendiği şampiyonada rüzgar ancak 8 yarışa izin verdi. 9 teknenin bulunduğu ORC A’da birinciliği Brozex (Sergei Musikhin) kazandı. Eker 40 (Petr Kochnev) ikinci, Lagertha (Ivan Ivanov) üçüncü oldu.
Bu grupta Kural 69.1a’dan DNE (atılamayan diskalifikasyon) puanı alan Arkın Group Sailing’in Deniz Fıçı liderliğindeki TP52 Napan'ı 5’inci, FarrAway (Zafer Öznur) 6’ncı, Vakkorama (Cem Hakko) 8’inci, Boreas (Erkan Bilsev) 9’unucu sırada yer aldı.
8 ekibin tamamının yabancılardan oluştuğu ORC B’de birinciliği Jason (Boris Burmentev), yine tümü yabancı 8 ekibin bulunduğu ORC C’de Wizard (Pavel Karachov) kazandı.
6 teknenin kayıt verdiği ORC D’de Blue X-Lexus Sailing Team (Berkcan Arat), Ivana (Mark Abdrakipov)’nın arkasından ikincilik, Agile (Tunca Çalışkan) üçüncülük elde etti. 
    - 3. Uluslararası Akdeniz Yat Şampiyonası Sonuç Tabloları >>

     
NUROLBANK ULUSLARARASI LORYMA CUP
(2-9 Mayıs)

Akdeniz Yat Şampiyonası’nın tamamlanmasından sonra araya boşluk bırakmadan Nurolbank ana sponsorluğunda MIYC tarafından düzenlenen Uluslararası Loryma Cup başladı. ORC sınıflarında, ekiplerin tamamı yabancı yelkencilerden oluşan 39 teknenin kayıt verdiği etkinliğin Dümenci Toplantısı ve açılış töreni 3 Mayıs’ta Albatros Marina’da yapıldı.
4 Mayıs’ta Marmaris Koyu’ndaki yarışın ardından filo 5 Mayıs’ta Datça rotasına yelken bastı. 6 Mayıs’ta Datça-Körmen etabının ardından Kairos Marina’da yapılan törenle dereceye girenlere ödülleri verildi.
7 Mayıs’ta koşulan Körmen-Hisarönü etabının ödülleri Martı Marina’da sahiplerini bulduktan sonra 8 Mayıs’ta Martı Marina-Hisarönü’nden başlayan yarış Marmaris’te sona erdi. Kapanış ve ödül töreni 9 Mayıs’ta Albatros Marina’da düzenlenecek.
- Nurolbank Loryma Cup Sonuç Tabloları >>    

UNI MATCH RACE ve 119 MİL 19 MAYIS KUPASI SIRADA

Marmaris’te son dönemde gözde olan 11 Metre tipi teknelerin mücadele edeceği UNI Match Race (Marmaris City Race) 9-10 Mayıs’ta gerçekleşecek.
Ardından Marmaris Uluslararası Yat Kulübü (MIYC), Bodrum Açık Deniz Yelken Kulübü (BAYK), Göcek Yat Kulübü (GYC) ve Datça Yat Kulübü (DYK) işbirliğinde düzenlenen 119 Mil 19 Mayıs Gençlik Kupası 16 Mayıs’ta başlayıp duraksız seyirle 19 Mayıs’ta tamamlanacak.
Gençlik ruhunu ve yelken sporunu buluşturmayı hedefleyen Bodrum-Göcek-Marmaris rotalı bu uzun yarışın duyurusu BAYK Kış Trofesi’nin 7-8 Mart tarihinde gerçekleşen 4’üncü ayağında yapılmıştı.

CNN kanalını kurarak 24 saat kesintisiz haber yayıncılığını başlatan ve dünyada yayıncılık tarihini değiştiren Ted Turner, “işadamı” kimliğinin yanı sıra efsane bir yelkenciydi. Aristokrat yelkencilerin yer aldığı aleme “dışarıdan giren bir asi” olarak tanımlanan, bu alanda başarılı kariyerini dört kez “Yılın Yelkencisi” seçilerek taçlandıran Turner, 87 yaşında Florida’daki evinde hayata veda etti.

Dünyada TV yayıncılık tarihini değiştiren, CNN ve Turner Classic Movies (TCM) gibi dev yayıncılık şirketlerini kuran ABD’li iş insanı Ted Turner, 87 yaşında hayata gözlerini yumdu. Ölüm haberi, ailesi ve şirketi Turner Enterprises tarafından 6 Mayıs’ta duyuruldu.

CNN'in CEO'su ve yönetim kurulu başkanı Mark Thompson, "Ted son derece ilgili ve kararlı bir liderdi; ataktı, korkusuzdu ve her zaman sezgilerine güvenirdi” dedi.
Ancak Ted Turner fırtınası, CNN’i kurduğu 1980’den önce yelken dünyasında çoktan esmeye başlamıştı. 

"DIŞARIDAN GİREN BİR ASİ"
Geleneksel ve aristokrat yelkencilik dünyasına dışarıdan bir "asi" olarak girdiği için “Kaptan Küstah” (Captain Outrageous) lakabı ile tanımlanan Ted Turner ilk önemli başarısını 1971’de Long Island açıklarında yapılan Dünya Yelken Şampiyonası'ndaki birinciliği ile elde etti. 
Ardından 1977’de, o yıllarda klasik 12 metre teknelerin kullanıldığı America’s Cup’ı dümenciliğini yaptığı “Courageous” yatı ile kazandı. Bu zafer, onu ulusal çapta bir kahraman ve ünlü bir figür haline getirdi. Peşinden Sydney-Hobart yarışında büyük kupanın sahibi oldu.

Ted Turner liderliğindeki Tenacious ekibi kaotik Fastnet mücadelesini birinci bitirdi.

“HAVA SERTTİ AMA BİZ DAHA SERTTİK”

Yelkencilik tarihinin en ölümcül facialarından biri olan, İrlanda açıklarında 15 yelkencinin hayatını kaybettiği 1979 Fastnet Yarışı'nda da yer alan Turner, bu kez dümen tuttuğu “Tenacious” adlı teknesi ile rotasını “Genel Klasman Birinciliği” ile tamamladı. 
Yarıştan sonra verdiği röportajda kullandığı “Deniz sertti ama biz daha serttik” ifadesi bazı çevrelerde hayranlık uyandırırken, bazı çerelerde de “Kaptan Küstah” lakabını perçinledi.

ABD Yelken Federasyonu (US Sailing) tarafından 1970, 1973, 1977 ve 1979 yıllarında dört kez "Yılın Yelkencisi" seçilen Ted Turner için yelkencilik sadece bir hobi değil, iş hayatındaki "risk alan ve saldırgan" karakterini şekillendiren bir okuldu. CNN'i kurarken gösterdiği "asla pes etmeme" disiplinini, fırtınalı denizlerdeki kaptanlık tecrübesine borçlu olduğunu her fırsatta vurguladı. 

ESKİ EŞİ JANE FONDA’NIN VEDA MESAJI

2018’de Alzheimer'a benzer semptomlar gösteren bir demans teşhisi konan, 2025’in başlarından da hafif zatürre nedeniyle tedavi gören Ted Turner’in vefat haberinin duyulması üzerine on yıl evli kaldığı eski eşi, Oscar’lı oyuncu Jane Fonda, "Bana kendime inanmayı o öğretti" sözleriyle yayıncılık duayenine veda etti.  
1991-2001 yılları arasında evli kalan ikiliden Jane Fonda, Turner’ın ölümünün ardından yayımladığı mesajda, eski eşinin hayatındaki dönüştürücü etkisini şu sözlerle dile getirdi:
"Hayatıma girdi; muhteşem yakışıklı, son derece romantik, gözü pek bir korsandı ve o günden sonra asla aynı kişi olmadım. Bana ihtiyacı vardı. Kimse bana ihtiyacı olduğunu daha önce söylememişti ve bu bana ihtiyacı olan sıradan bir insan değildi. Dünyanın en büyük denizcisiydi, parlak bir zekası ve muhteşem bir mizah anlayışı vardı."
“ŞU DÜMENİ TED TURNER GİBİ KULLAN!”
Yelken dünyamızın duayenlerinden Seyhun Binzet de, facebook hesabından yaptığı paylaşımda şu ifadelere yer verdi: 

“Dün yelkenciler büyük ve değerli bir abilerini yitirdiler. Ted Turner 87 yaşında hayata veda etti. Ted Turner CNN'in sahibi büyük bir iş adımıydı ama yelken sporunda ki başarıları ile bizim neslin idoluydu.
Courageous teknesiyle 1977 yılında Amerika Cup'ı ve bir çok okyanus yarışını kazandı . Sydney Hobart yarışını kazandı. 1979 senesinin fırtanalı, teknelerin çoğunun parçalandığı Fastnet yarışını kazandı. En gözüpek okyanus yarışçısı olarak yelken tarihine geçti.
Biz o seneler Osman Özdemiroğlu’nun World of Love teknesiyle yarışırdık. Bu teknede aynı Ted Turner’ın efsane Courageous teknesi gibi Sparkmen&Stephan yapımıydı. Dümende Gürhan Tüker kardeşim vardı. Ona sert havalarda 'Ted Turner gibi kullan' derdik.
Büyük bir yelkenciydi , muazzam bir denizciydi. Işıklarda uyusun gençliğimizin idolu…”

Kültür ve sanat kavramında resim, heykel sanatları gibi, sanatı müzayedelerle sanatseverlere ulaştıran saygın müzayede evleri, aynı zamanda  sanatın ve kültür mirası eserlerin korunduğu ve sergilendiği müzeleri de toplum belleğine yansıtmaktalar. Almanya'nın Hamburg şehrinin Hafen City semtinde bulunan Das Maritime Museum- Uluslar arası Denizcilik Müzesi bir  yayıncı ve  deniz sevdalısı ve Axel Springer AG’nin eski yönetim kurulu Başkanı  Peter Tamm’ın  ömrü boyunca bir araya getirdiği  40.000'den fazla öğe ve 57,200 büyük ve küçük ölçekli  gemi maketi,bir milyondan fazla fotoğraf, gemilerin inşaat planları, üniformalar ve denizcilik sanatlarından oluşan koleksiyonuna ev sahipliği yapan bir müzedir. Bu müze 2008 yılında eski bir depoda açıldı. 
Almanya’da  muhtelif koleksiyonların sergilendiği muhtelif ölçekte  505 özel müze vardır ve yıllık ziyaretçi sayısı 3 Milyona yaklaşmıştır. Türkiye’de “İlkfer Denizcilik Müzesi” ve Lucien Arkas’ın İzmir’deki “Arkas Deniz Tarihi Merkezi”, Bodrum’da Emre Kunt’un “Kunt model Müzesi”, Rize’de Armatör Kemal Yardımcı’ya ait gemi eskilerinden oluşan  “Rize Denizcilik Müzesi” gibi minyatür müzeler dışında, Das Maritime Museum-Gemi Maketleri Müzesi  kavramında müzesi yoktur.

 
Das Maritime Museum- Uluslar arası Denizcilik Müzesi  Hamburg Parlamentosu’nun bağışladığı Hamburg Hafen City’deki antrepolardan birinde  bulunmaktadır. Bu müzedeki  Özel koleksiyon, 1934 yılında Axel Springer AG'nin eski yönetim kurulu başkanı Peter Tamm’ın çocukluk yıllarındaki merakı ile başlamıştır. Tamm'ın anlattığı üzere, ilk olay annesinin ona  bir  model gemisi sunmasıydı. 
Hafen City'deki açılıştan önceki yıllarda koleksiyon, "Wissenschaftliches Institut für Schifffahrts- und Marinegeschichte" (Akademik Denizcilik ve Denizcilik Tarihi Enstitüsü) olarak adlandırılıyordu ve Elbchaussee caddesindeki bir konakta bulunuyordu ve yalnızca randevuyla açılıyordu. 2004 yılında Hafen City mahallesinde yeni bir müze açılması için Peter Tamm’ın koleksiyonlarını  bağışlaması Hamburg Parlamentosu’nda heyecanla ve takdirle karşılandı  ve  oybirliğiyle onayladı; Müze, 25 Haziran 2008'de Almanya Cumhurbaşkanı Horst Köhler tarafından açıldı.

 Peter Tamm şöyle demiştir; “Hayatım boyunca, ben, Peter Tamm, uluslararası denizcilik tarihi üzerine kapsamlı bir koleksiyon oluşturdum; amacım tarihi erişilebilir kılmak ve gelecek nesiller için korumaktı. Her sorumlu vatandaşın tarihi korumak, ondan ders çıkarmak ve geleceği şekillendirmeye yardımcı olmak için tarihi süreçleri anlamakla yükümlü olduğuna derinden inanıyorum. 
Ben, Peter Tamm, gelecek nesillere denizciliğe olan tutkuyu aşılamak ve bunun dünya nüfusunun refahı için önemini göstermek amacıyla "Peter Tamm Sr. Vakfı"nı kurdum. Amacım, belgeler aracılığıyla tarihi somutlaştırmaya, bilimsel araştırmaları kolaylaştırmaya ve sanatı ve kültürü bir ulusun tarihsel vicdanı olarak korumaya, onlardan siyasi akımlardan ve zamanın geçici taleplerinden bağımsız olarak öğrenmeye yardımcı olmaktır."
Peter Tamm bir zamanlar Axel Springer'ın en güçlü yöneticisiydi. Doğum tarihi 12 Mayıs 1928'dir. Denizcilik kökleri ve gelenekleri 17. yüzyıla kadar uzanan, deniz kaptanları ve gemicilik şirketi sahiplerinden oluşan bir Hamburg ailesinden geliyordu. Tamm'ın sigorta satıcısı olan babası, çocuğunu sık sık limana götürürdü; burada Peter, tüm duyularıyla sesleri ve kokuları, ayrıca renkli koşuşturmayı içine çekerdi. Beşinci doğum gününde yelken eğitim gemisi “Gorch Fock”un denize indirilmesine katıldı. Çocukluğundan itibaren denizcilik konuları da koleksiyonerlik tutkusunun odağındaydı.. Tamm 1948'de eğitimini finanse edecek bir iş ararken, Axel Springer'in geniş çapta duyurulan yeni bir günlük gazete kurma niyetiyle karşılaştı. Hamburg'un ünlü yolcu gemilerinin nerede olduğu ve akıbetleriyle ilgili bir dizinin ilginç olabileceğini düşündü. Konuyla ilgili pek çok belge ve fotoğraf vardı. Bunlardan  on fotoğraf seçti, her biri için kısa bir metin yazdı ve bu fotoğrafları yazı işleri ofisindeki yönetici editör Otto Siemer'e kendini tanıtmak için kullandı. Böylece Deniz Ticareti sayfasında serbest muhabir olarak işe girdi ve dizisi bir yıl boyunca yayınlandı. 

1959'dan sonraki yıllarda “Berliner Morgenpost” ve “Berliner Zeitung.” un Yayın Yönetmeni olarak görevlendirildi. Eşi Bayan Ursula ile birlikte Berlin'e taşınan 32 yaşındaki Peter Tamm, Axel Springer Verlag’da  21 yılını tek İcra Kurulu üyesi ve CEO olarak geçirdiği 43 yılın ardından 11 Temmuz 1991'de veda etti.  29 Aralık 2016’da Hamburg’da vefat etmiştir.  
Müzenin kurucusu Peter Tamm   ve Stiftung Vakfı'dır. Müze, Hamburg limanındaki Speicherstadt'ta (Antrepolar  bölgesi) yer almaktadır. Bina, Hamburg Senatosu tarafından 99 yıllığına bedelsiz olarak Vakfa kiralanmış ve binanın yeniden düzenlenmesi, Hamburg şehrinden alınan 30 milyon Euro tutarındaki hibe ile desteklenmiştir. 

 Eşi Ursula Tamm, Temmuz  2024’de Hapag Lloyd’un desteklediği bir lansman’a ait  Hamburg Uluslararası Denizcilik Müzesi'ndeki törende etkinlikte torunları  Constantin ve Antonia ile birlikte isim annesi  olarak yeraldı.  

Müzenin Mimarisi
Müze’nin bulunduğu tahsisli bina Kaispeicher B Rıhtım antreposudur ve kullanılmamaktaydı. Mimarlar Bernhard Georg Hanssen ve Wilhelm Emil Meerwein tarafından 1878 ve 1879'da inşa edilen, Hamburg'daki en eski korunmuş bir antrepo idi. Ahşap ve çelik sütunlardan oluşan destekleyici bir yapı ile inşa edilmiş olup, tuğladan yapılmış dış duvarlar da binayı desteklemektedir. Neo-Gotik tarzda tasarlanmıştır. 
Tahıl asansörü ve paketlenmiş ürünler için zemin depolaması kombinasyonu olarak inşa edilmiş ve kullanılmıştır. 1890 yılında Hamburg şehri  parlamentosu, Kaispeicher B olarak anılan depoyu satın almış ve kent kültürü ve mimari tarihi adına koruma altına almıştır. 2000 yılında kültürel miras binası olarak listelenmiş ancak 2003 yılı sonuna kadar eşya deposu olarak kullanılmıştır.Müze bir süre tadilattan sonra 2008 yılında ziyarete açılmıştır. Mirjana Marcovic (MRLV Architekten) yenilemeleri planlamış ve bu tasarımı  ile Architekten- und Ingenieurverein Hamburg  ödülüne layık görülmüştür. 

İç dekorasyonu ve süslemeler
Müzedeki gemi maketleri başta olmak üzere tüm koleksiyon ağırlıklı olarak Peter Tamm'ın özel koleksiyonundan örnekler içermektedir. Müzede  ayrıca deniz veya deniz temalı tablolar, balina kemiğinden veya fildişinden yapılmış gemi maketleri, silahlar, üniformalar ve süslemeler yer almaktadır. Müze’de  Alman kaşif Arved Fuchs'un, Sir Ernest Shackleton'un İmparatorluk Trans-Antarktik Keşif Gezisi'ndeki küçük cankurtaran botu James Caird'in reprodüksiyonu da sergilenmektedir.  Müzenin arşivinde ayrıca Trafalgar Savaşı'ndaki zaferiyle ünlü Lord Horatio Nelson’ın 47 orijinal mektubu ve 15.000 yolcu gemisi menüsü de bulunaktadır.  

Das Maritime Museum Hamburg,   10 kat ve12.000 metre karelik bir toplam mekanda  sergilemenin yapıldığı, dünyanın en büyük gemi maketleri müzesi olmaktadır.Müzede ayrıca çoğu antika özelliğinde 100.000  denizcilik ve denizcilik tarihi konulu kitap koleksiyonu bulunmaktadır.

 
 2008’den günümüze Das Maritime Museum
Müze, 2008 yılında ilk kez Deutsche Stiftung Denkmalschutz'un sponsorluğunda ülke çapında düzenlenen ve kültürel miras alanlarını halka açan Tag des offenen Denkmals etkinliğine katılmış ve  açıldığından itibaren bir yıl boyunca müzeyi  100.000 kişi  ziyaret etmiştir.Yıllar içinde yıllık ziyaretçi sayısı 300.000’i geçmiştir. 

 
Denizcilik Tarihinin 3000 yılı 
Hamburg Uluslararası Denizcilik Müzesi’nin 9.cu katında  3000 yıllık denizcilik tarihi, değerli sergiler, gemi modelleri ve tablolar sergilenmektedir. Buradaki anlatımda; 3000 yıllık denizcilik tarihine yolculuk başlamakta ve gemi maketlerinden oluşan modeller denizcilikteki çeşitli gelişmeleri göstermektedir.Müzede sergilenen en eski  örnek; Geesthacht yakınlarındaki Elbe'den gelen, en basit aletlerle oyulmuş binlerce yıllık bir ağaç gövdesidir. 
Tasarımcılar çalışmalarını gemi planları ve modellerine göre planlamaları ancak yüzyıllar sonra mümkün oldumuştur. Gnümüze ulaşan en eski belgelerden ikisi; 1650'lerden kalma bir İngiliz gemisinin blok modeli ve William Keltridge'in 1675'ten kalma el yazmasından çizimler bu müzede sergilenmektedir.Diğer katlardaki sergilerde; madalyalar ve üniformalar, ticari ve yolcu gemilerinin maketleri yanı sıra tanınmış deniz ressamlarının değerli tabloları da sergilenmektedir.

 
Dünyanın en büyük özel denizcilik koleksiyonu
Peter Tamm Koleksiyonu’dur.
Müzede;1.700 büyük gemi modeli, 1:1.250 ölçekte 55.000 minyatür model, 700 yağlıboya tablo, resim, çizim, grafik ve sulu boya tablo, 50.000 gemi  inşa planı,120.000 monografi ve toplu eser,2.000 film,1 milyondan fazla fotoğraf,2.000 gemi menüsü,100.000  denizcilik ve denizcilik tarihi konulu kitap,En büyük yolcu gemisi modeli: “Cap Arcona II”, ölçek 1:37,5, uzunluk: 5,4 m, En büyük yelkenli gemi modeli: “Wapen von Hamburg III”, ölçek 1:16, uzunluk: 4,3 m,En büyük gemi maketi: iki kişilik denizaltı, "Seehund" tipi, uzunluk: 12 m,En küçük gemi maketi: Yelkenli bot modeli, ölçek 1:1250, uzunluk: yakl. 5 mm.’dir. Sergilenen her model Almanca ve İngilizce etiketlerle anlatılmıştır.

 
Müze ayrıca ziyaretçilere, gemi maketleriyle sunulan bu denizcilik yaşamında modellendiğini gördükleri sayısız gemiyi kullanan denizcilerin hayatlarına da bir bakış sunmakta, gemi kıyafetleri, şapkalar, madalyalar, hafif silahlar ve daha fazlası dördüncü güvertede sergilenmektedir. Cilalı ahşap zemini ve ahşapla kaplanmış kirişleri olan sekizinci güverte, 200'den fazla denizcilik tablosundan oluşan muhteşem bir koleksiyon sergiliyor. Çoğunluk, Willem van de Velde'nin 1672 tarihli İngiliz hat gemilerinin güzel bir tasviri de dahil olmak üzere yelkenli gemileri tasvir etmektedir. 

                                               ****

Dijital dünya her alanda gelişiyor. Parolalar çevrimiçi hayatımızın ve dijital güvenliğimizin önemli bir parçası hâline geldi. Her yıl Mayıs ayının ilk perşembe günü kutlanan Dünya Parola Günü siber güvenlikte güçlü  parola kullanımının ne kadar önemli olduğunu gözler önüne sermek için bir fırsat olarak görülüyor. Siber güvenlikte dünya lideri olan ESET, bu yıl 07 Mayıs’a denk gelen Dünya Parola Günü’nde herkesi güçlü ve tahmin edilmesi zor parola kullanmaya çağırdı.

NordPass'ın dünya çapında veri ihlallerinde ortaya çıkan parolalarla ilgili son yıllık raporuna göre “123456” dünya çapında hâlâ en çok kullanılan parola.  "123456." "123456789", "12345678", "12345" ve "admin" gibi diğer tahmin edilebilir seçimler de her yıl popülerliğini koruyor. Kullanıcıların özensiz parola seçimlerinin yanı sıra popüler siteler de hâlâ bu altı basamaklı dizinin parola olarak kullanılmasına izin veriyor. NordPass'ın verileri, sınırlı parola politikaları belirleyen ve "123456" gibi basit parolalara izin veren çok daha fazla site olduğunu gösteriyor.

Yasa koyucuların şirketlerin sıkı kimlik doğrulama politikaları uygulamaması ve tüketicilerin kolay yolu seçmesine izin verme eğilimine son vermesi çok önemli. Bazı sektörler, modern kimlik doğrulama yöntemlerine geçmek zorunda kaldı. Finans sektöründe, elektronik ödemeler ve çevrimiçi ödeme hesaplarına erişim için MFA'yı (çok faktörlü kimlik doğrulama) zorunlu kılan Ödeme Hizmetleri Direktifi 2 (PSD2) gibi çeşitli düzenlemeler bulunuyor. Uzmanlar mevzuatın  tüm sektörleri kapsaması gerektiğinin altını çiziyor ve şu öneride bulunuyor;  erişilen hizmet ne olursa olsun çevrimiçi olarak oluşturulan tüm hesaplar için MFA'yı zorunlu kılmalı, modası geçmiş parola kullanımını terk etmeli ve günümüzün interneti için daha uygun bir güvenlik sistemine geçilmelidir. Dijital güvenliği sağlayabilmenin en basit ve etkili yolu karmaşık parolaları zorunlu kılmaktan  ya da daha da iyisi MFA’dan geçiyor. 

Parola güvenliği nasıl sağlanır?

• Parolaları asla tekrar kullanmayın.
• Parolanızı başkalarıyla paylaşmayın.
• Kullanılmayan hesapları kapatın.
• Bir parola yöneticisi kullanın ve bir parola oluşturucu kullanmayı da düşünün. Parola kasası otomatik olarak uzun, güçlü ve benzersiz parolalar önerecek ve saklayacaktır.
• Parola gücünü düzenli olarak kontrol edin ve çok zayıf veya güncel olmayanları güncelleyin.
• Mümkün olan yerlerde çok faktörlü kimlik doğrulama (MFA) etkinleştirin, artık çoğu hesapta bunu yapma seçeneği var. Kimlik doğrulama için yüz veya parmak izi taraması veya tek seferlik parola gibi başka bir “faktör” gerektirerek parolalara ekstra bir güvenlik katmanı ekler.
• Herkese açık Wi-Fi üzerinden oturum açmayın çünkü aynı ağda bulunabilecek dijital dinleyiciler parolanızı ele geçirebilir.
• Bilgi hırsızları ve diğer kötü amaçlı yazılımların yanı sıra kimlik avı saldırıları ve diğer tehditlere karşı korunmak için saygın bir şirketin güvenlik çözümlerini kullanın.
• Dışarıdayken omuz sörfçülerine dikkat edin. Dizüstü bilgisayarınız için bir ekran koruyucu kullanmayı düşünün.
• İstenmeyen e-posta ve mesajlardaki şüpheli bağlantılara tıklamayın. Şüpheniz varsa mesajı geri göndererek değil iletişim bilgilerini Google’da arayarak doğrudan gönderenle iletişime geçin.
• Yalnızca HTTPS kullanan sitelere giriş yapın çünkü bunlar güvenlidir ve bu nedenle giriş bilgilerinizi ele geçirebilecek saldırılara karşı ekstra koruma sağlar.
• Parolalarınızın bir veri ihlaline karışıp karışmadığını kontrol eden bir hizmete kaydolun.

Siber  güvenlik şirketi ESET’in bulgularına göre, Kuzey Kore bağlantılı APT grubu ScarCruft, tedarik zinciri casusluk saldırısı kapsamında bir oyun platformunu ele geçirdi. Kampanya ile  amaçlanan casusluk; arka kapı, kişisel verileri ve belgeleri toplamak, ekran görüntüleri almak ve ses kayıtları yapmak. Saldırının, Kuzey Kore rejimi tarafından ilgi çekici görülen kişiler, büyük olasılıkla mülteciler veya kaçaklar hakkında bilgi toplamayı amaçladığı düşünülüyor.

ESET araştırmacıları, Kuzey Kore ile bağlantılı APT grubu ScarCruft tarafından Çin'in Yanbian bölgesini hedef alan çok platformlu bir tedarik zinciri saldırısı ortaya çıkardı. Yanbian, etnik Korelilerin yaşadığı ve Kuzey Koreli mülteciler ile kaçakların geçiş noktası olan bir bölge. 2024 yılı sonlarından beri devam ettiği düşünülen saldırıda ScarCruft, Yanbian temalı oyunlara adanmış bir video oyun platformunun Windows ve Android bileşenlerini ele geçirerek bunları bir arka kapı ile trojanlaştırdı. ESET tarafından BirdCall olarak adlandırılan bu arka kapının başlangıçta yalnızca Windows'u hedeflediği biliniyordu; Android sürümü ise daha sonra bu tedarik zinciri saldırısının bir parçası olarak keşfedildi.

Son saldırıda keşfedilen BirdCall'un Android sürümü, Windows arka kapısının komut ve yeteneklerinin bir alt kümesini uyguluyor; kişi listelerini, SMS mesajlarını, arama kayıtlarını, belgeleri, medya dosyalarını ve özel anahtarları topluyor. Ayrıca ekran görüntüleri alabiliyor ve çevresindeki sesleri kaydedebiliyor. ESET, bu araştırmaya dayanarak Android BirdCall'un birkaç ay boyunca aktif olarak geliştirildiğini ve en az yedi sürümün kullanıma sunulduğunu keşfetti.

Bu saldırıda ele geçirilen web sitesi Yanbian halkına ve geleneksel oyunlarına adanmış olduğundan ESET saldırının birincil hedeflerinin Yanbian'da yaşayan etnik Koreliler olduğu sonucuna vardı. Saldırının,Yanbian bölgesinde yaşayan (veya buradan gelen), büyük olasılıkla mülteciler veya kaçaklar ve Kuzey Kore rejimi tarafından ilgi çekici görülen kişiler hakkında bilgi toplamayı amaçladığı düşünülüyor.

Oyun platformunun Windows istemcisi, RokRAT arka kapısına yol açan kötü amaçlı bir güncelleme yoluyla ele geçirildi,  bu da daha sofistike BirdCall arka kapısını devreye soktu. ScarCruft'un son saldırısını keşfeden ESET araştırmacısı Filip Jurčacko “Mağdurlar, cihazlarındaki tek bir sayfadan bir web tarayıcısı aracılığıyla trojan bulaşmış oyunları indirdiler ve muhtemelen bunları kasıtlı olarak yüklediler. Resmî Google Play mağazasında başka herhangi bir APK konumu veya kötü amaçlı APK tespit etmedik. Web sitesinin ne zaman ilk kez ele geçirildiğini ve tedarik zinciri saldırısının ne zaman başladığını belirleyemedik. Ancak dağıtılan kötü amaçlı yazılımın analizine dayanarak, bunun 2024'ün sonlarında gerçekleştiğini tahmin ediyoruz” açıklamasını yaptı .

Windows arka kapısı ilk olarak 2021'de keşfedilmiş ve ESET Tehdit İstihbaratı raporu kapsamında ScarCruft'a atfedilmişti. Orijinal Windows arka kapısı, ekran görüntüsü alma, tuş vuruşlarını ve panodaki içeriği kaydetme, kimlik bilgilerini ve dosyaları çalma ve kabuk komutlarını yürütme dâhil olmak üzere çok çeşitli casusluk yeteneklerine sahiptir. Arka kapı, C&C amaçları için Dropbox veya pCloud gibi meşru bulut depolama hizmetlerini veya ele geçirilmiş web sitelerini kullanır. 

APT37 veya Reaper olarak da bilinen ScarCruft, en az 2012 yılından beri faaliyet gösteriyor ve Kuzey Kore casusluk grubu olduğundan şüpheleniliyor. Grup öncelikle Güney Kore'ye odaklansa da diğer Asya ülkeleri de hedef alınıyor. ScarCruft, esas olarak hükümet ve askeri kuruluşlarla ve Kuzey Kore'nin çıkarlarıyla bağlantılı çeşitli sektörlerdeki şirketlerle ilgileniyor gibi görünmektedir. Grup ayrıca Kuzey Kore'den kaçanları da hedef almaktadır.

Tırhandil Cup Kış Trofesi Final Etabı Tamamlandı: 10. Yılda Sezonun Kazananları Belli Oldu

Mart ayında başlayan BAUISC İlkbahar Trofesi’nin 4’üncü ve son etabı Helly Hansen-Sport Works Bosphorus Race adıyla gerçekleşti. Sadece ikinci etap şamandıra yarışlarında elverişli ortamı yakalayan trofenin kapanışı ise oldukça güçlü rüzgarla “sert” ve çekişmeli geçti. 7’si Gezgin sınıfında 26 teknenin katıldığı Boğaziçi parkurundaki mücadelede 7 tekne yarışta terk bildirdi.

Bahçeşehir Üniversitesi Uluslararası Yelken Kulübü (BAUISC) tarafından düzenlenen İlkbahar Trofesi’nin son yarışı, 15 yıl önce "doğduğu" İstanbul Boğazı'nda yapıldı.
Türkiye’nin ilk federe yelken kulübününe sahip olan Bahçeşehir Üniversitesi, BAUISC kurulduktan sonra başlatılan İlkbahar Trofesi'nin ise bu yıl 10’uncu yıldönümü idi. 

Bu nedenle Bahçeşehir Üniversitesi kurucusu ve Mütevelli Heyeti Başkanı Enver Yücel, start hattında demirli Komite Botu’na geldi ve telsizden tüm katılımcılara seslendi.
BAUISC’nin kuruluşunda yer alan öğrencilerin şimdi mezun olduklarını ve farklı iş kollarında çalılmalarına rağmen okulla bağlarını yelken sayesinde sürdürdüklerini vurgulayarak, “Okulumuz deniz kenarında yer almakta ve görüldüğü gibi konununun da hakkını vermektedir” dedi.
Organizasyonda emeği bulunanlara teşekkür eden Enver Yücel, yelkencilere de, “Pruvanız neta, rüzgarınız kolayına olsun” diye seslendi. 

İSTANBUL BOĞAZI’NDA AKINTI DA GÜÇLÜ, RÜZGAR DA…
Bu yıl 28 Mart’ta başlayan İlkbahar Trofesi’nin ilk ve 11 Nisan’da yapılan üçüncü etabında elverişsiz rüzgar hem ekipleri hem de Yarış Kurulu’nu planlanan şamandıra yarışlarında oldukça zorlamış, 4 Nisan’da ise tahminlerin öngörmediği keyifli bir rüzgar herkesi coşturmuştu.
Kapanış yarışının yapılacağı 2 Mayıs Cumartesi günü için tahminler günler öncesinden yağışlı, soğuk ve güçlü rüzgara işaret ediyordu. Tahminlerin öngördüğü yağmur, yarışın yapılacağı bölgeye düşmedi ama 11 knot gücündeki poyraz sağnaklarda 27 knot’a kadar yükseldi. Bu da mevsim normallerinin altındaa seyreden hava sıcaklığının “hissedilen” değerini hayli düşürdü. 


ROTA 2 İLAN EDİLDİ
Alper Şakaklı başkanlığındaki Yarış Kurulu, Boğaziçi parkurundaki mücadelede ORC sınıfları için “Rota 2”nin kullanılacağını duyurdu. 
Buna göre, Beşiktaş’ta BAU yerleşkesinin açığında kurulan hattan yarışa başlayacak ekipler, Anadolu Hisarı şamandırasını, ardından BAU önündeki şamandırayı iskelede bırakıp, ikinci boğaz tırmanışını Arnavutköy’e yapacak, buradaki şamandırayı sancakta dönerek pupa seyirle BAU önünde yaklaşık 12 deniz mili mesafeli rotalarını tamamlayacaktı. Gezgin sınıfındaki 7 tekne ise Arnavutköy şamandırtası dönüşlü yaklaşık 5 deniz mili mesafeli parkurda yarışacaktı.

ORC gruplarının startı saat 12.00’da birlikte verildi. Boğazdaki güçlü akıntıyı ve rüzgarın sert hamlelerini kollayan dümenciler hem geri kalmamak, hem de erken start etmemek konusunda aşırı dikkatliydi. Dolayısıyla temiz bir start gerçekleşti. Ardından saat 12.10’da Gezgin sınıflarının start düdüğü çaldı.

TERK HABERLERİ PEŞ PEŞE GELDİ
İlk “terk” haberi ORC A’da Levent Özgen liderliğindeki Hedef Yelken 42’den geldi. Peşinden ORC B’de Burak Cora yönetimindeki Code-Zero yarıştan çekildiğini duyurdu. Edindiğimiz bilgiye göre orsa şamandırasında Hedef Yelken 42 ile Code-Zero arasında bir çatma yaşanmış, Code-Zero’nun bordasında hasar oluşmuştu. Ancak bu olay protestoya yansımadı.
İlerleyen dakikalarda ORC D’de Sailing BAU-Alesta Yelken (Doğukan Kapıcıoğlu), Gezgin’de Atlas Üniversitesi-Galea (Gürcan Vural) ile Cenoa Sailing Team-Aren (Erol Malatyalı) da terk bildirdi. 

HELLY HANSEN-CHEESE V DÜMENSİZ KALDI
ORC gruplarının son pupa kolunda Taner Halaçoğlu liderliğindeki Helly Hansen-Cheese V, Çırağan Sarayı önlerinde ve finiş hattına yarım mil kala broşa girdi, ardından Yarış Kurulu’na telsizden çağrı yaparak, “Dümenimizi kaybettik” dedi ve yardım talebinde bulundu.

Yarış Kurulu derhal bir parkur botunu pruvası kıyıya dönerek sürüklenen Cheese V’in yardımına gönderdi. Dümen hakimiyeti olmayan tekne yedeklenerek Kalamış Setur Marina’ya çekilirken bir Sahil Güvenlik botu da onlara eşlik etti.
7’nci ve son terk haberi Gezgin’de Urcun Canel yönetimindeki My First’ten geldi. Arnavutköy şamandirası önlerinde yarıştan çekilen My First yardım talebinde bulunmadı.

FİNİŞ HATTINI “ISKALAYANLAR”
Bu arada farklı gruplarda bazı teknelerin Komite Botu ile sancak tarafındaki şamandıra arasındaki bitiş çizgisini güçlü akıntı nedeniyle tutturamayıp pas geçtiği gözlendi. 
Bu tekneler yarışı tamamlayabilmek ive rüzgarüstünde kalan şamandırayı “doğru yönde” geçmek için güçlü akıntıya karşı büyük çaba harcadı.   

VELA KUPASI’NI AKKÖK HOLDİNG-CHEESE V KAZANDI
İlk finişi rotasını 1 saat 42 dakikada tamamlayan Sinan Sümer yönetiminde, Targan Hazarhun taktisyenliğinde ORC A’da yarışan Gözalan-Alize M12 yaptı ve İlkbahar Trofesi’nde gerçekleşen 6 yarışın tamamını birincilikle noktaladı. Ancak ORC0-1-2 genel sıralamasında birinciliği Levent Peynirci taktisyenliğinde, Tora Kutoğlu dümenciliğinde ORC B’de yarışan Akkök Holding-Cheese VIII'a 9 puan farkla kağtırdı. Global IT-Cheese III (Canberk Sağlam) üçüncülüğe yerleşti. 
Boğaziçi parkurunda ORC B’de Akkök Holding-Cheese VIII (Tora Kutoğlu), ORC C’de Özay Sailing Team-Electron (Bartu Özsoy), ORC D’de Sebago-Alize G28 (Metin Efendioğlu), Gezgin’de Volvo Cars TST-SU 19 (Eren Özdal) birincilik elde etti.

BAUISC İlkbahar Trofesi’nde ORC C-D gruplarındki genel sıralamada birinciliğe Yusuf Tunç yönetimindeki SYS Yatçılık-Doğuş Üniversitesi-Alchera adını yazdırırken, Özay Sailing Team-Electron (Bartu Özsoy) ikinci, Sahibinden-Gemini III (Mert Gürpınar) üçüncü oldu.
Gerek grup genel sıralamasında, gerek genel overall'da birincilerle ikinciler arasındaki puan farkı dikkat çekiciydi.
Aynı gün İstanbul Yelken Kulübü tesislerinde düzenlenen törende döner Vela Kupası bir yıl boyunca Akkök Holding-Cheese VIII ekibine verilirken, dereceğe giren diğer ekipler de ödülleri ile kucaklaştı.

BAUISC İLKBAHAR TROFESİ
HELLY HANSEN-SPORT WORKS BOSPHORUS RACE
2 Mayıs 2026, Cumartesi

ORC A
Kayıtlı tekne sayısı: 4
Start saati: 12.00
1. Gözalan-Alize M12 (Sinan Sümer) 13.42.48
2. Beymen Club Sailing Team-Atlas (Ahmet Köroğlu) 13.50.05
3. Urban Care-7 Bela (Gürsel Öztürk) 13.51.41
RET: Hedef Yelken 42 (Levent Özgen)

ORC B
Kayıtlı tekne sayısı: 9
Start saati: 12.00
1. Akkök Holding-Cheese VIII (Tora Kutoğlu) 13.46.01
2. BAU Club Sailing Team-Zacapa (Selim Kakış) 14.00.34
3. GRN Sailing Team-Game Changer (Oğuz Ayan) 13.58.01
RET: Helly Hansen-Cheese V (Taner Halaçoğlu)
         Code-Zero (Burak Cora)

ORC C
Kayıtlı tekne sayısı: 4
Start saati: 12.00
1. Özay Sailing Team-Electron (Bartu Özsoy) 14.08.35
2. Bosch-Gemini (Berk Gürpınar) 14.12.28
3. Sahibinden-Gemini III (Mert Gürpınar) 14.15.26

ORC D
Kayıtlı tekne sayısı: 2
Start saati: 12.00
1. Sebago-Alize G28 (Metin Efendioğlu) 14.23.46
RET: SailingBAU-Alesta Yelken (Doğukan Kapıcıoğlu)

GEZGİN
Kayıtlı tekne sayısı: 7
Start saati: 12.10
1. Volvo Cars TST-SU 19 (Eren Özdal) 13.51.46
2. Here For Fun-Doğa (Hasret Can Ürek) 13.59.47
3. Cenoa Sailing-Cenoa (Umar Ulaş Erkin) 14.39.39
RET: Cenoa Sailing Team-Aren (Erol Malatyalı)
         My First (Urcun Canel)
         Atlas Üniversitesi-Galea (Gürcan Vural)

BAUISC 2026 İLKBAHAR TROFESİ
      GRUP GENEL SONUÇLARI

ORC A
1. Gözalan-Alize M12 (Sinan Sümer) 1-1-1-1-1-1 (6)
2. Hedef Yelken 42 (Levent Özgen) 3-3-3-3-3-RET 5 (20)
3. Unilever Sailing Team-Hedef Yelken 37 (Engin Özgen) 2-2-2-7-7-7 (27)

ORC B
1. Akkök Holding-Cheese VIII (Tora Kutoğlu) 1-1-1-2-1-1 (7)
2. Global IT-Cheese III (Canberk Sağlam) 2-2-4-6-6-6 (26)
3. Code-Zero (Burak Cora) 3-7-6-1-2-RET 10 (29)

ORC C
1. SYS Yatçılık-Alchera (Yusuf Tunç) 1-2-2-1-1-4 (11)
2. Özay Sailing Team-Electron (Bartu Özsoy) 3-1-3-2-4-1 (14)
3. Sahibinden-Gemini III (Mert Gürpınar) 4-3-1-3-3-3 (17) 

ORC D
1. Sebago-Alize G28 (Metin Efendioğlu) 2-2-2-1-1-1 (9)
2. Marmara Yelken Kulübü-MAYK (Batu Özonur) 1-1-1-4-4-4 (15)
3. Alesta Yelken-Sailinmg BAU (Doğukan Kapıcıoğlu) 3-4-4-4-4-RET 3 (27)

GEZGİN
1. Volvo Cars Türkiye-SU 19 (Eren Özdal) 1-1-1-2-1-1 (7)
2. Safinaz (Eray Uzel) 3-DNC 6-DNC 6-1-DNF 6-4 (26)
3. Here For Fun-Doğa (Hasret Can Ürek) DNF 7-2-2-DNF 6-DNF 6-2 (27)

      GENEL OVERALL
      ORC0-A-B gruplarında 22 tekne arasında ilk 5
1. Akkök Holding-Cheese VIII (Tora Kutoğlu) 7 puan (ORC B / J122)
2. Gözalan-Alize M12 (Sinan Sümer) 16 puan (ORC A / MAT 12)
3. Global IT-Cheese III (Canberk Sağlam) 36 puan (ORC B / MAT 1010)
4. Code-Zero (Burak Cora) 41 puan (ORC B / Farr 280 OD)
5. Helly Hansen-Cheese V (Taner Halaçoğlu) 44 puan (ORC B / A-35)

      ORC C-D gruplarında 7 tekne arasında ilk 3
1. SYS Yatçılık-Doğuş Üniversitesi-Alchera (Yusuf Tunç) 13 puan (ORC C / First 34.7)
2. Özay Sailing Team-Electron (Bartu Özsoy) 17 puan (ORC C / First 34.7)
3. Sahibinden-Gemini III (Mert Gürpınar) 20 puan (ORC C / MAT 10 MK2)

Zonguldak Limanı yağlıboya tablosu; Solda Kozlu römorkörü ve Mendirek dışında kömür yüklemek için demirde bekleyen enel yük gemileri..

Zonguldak ve Zonguldak Limanı tarihi konularında, arşiv fotoğraflarıyla ve bunlara eklediği  öyküleriyle benzersiz bir yöresel tarihi kaynağı yaratmış olan Yüksel Yıldırım’dır. Tanıklığını nihayet “İyi ki varsın Zonguldak” kitabı ile taçlandırmıştır. Bu eser aynı zamanda  Türk deniz ticaret dünyası için de  çok kıymetli bir kaynaktır. Meslek örgütleri vasıtasıyla üyelere duyurulmalı ve bu eser sahiplenilmelidir.
Yükselk Yıldırım  yakın zamanda “Kozlu Römorkörü’nün Hikayesi” başlığı ile Zonguldak Limanı’nda 1939’den 1967’ye kadar hizmet vermiş olan  Kozlu Römorkörü’nü ve bu römorkörle olan anıları  “Zonguldak Nostalji” sitesinde yayınladı. Kendnsine mesaj gönderenlerin herbiri hasret, saygı ve  sevgi dolu mesajlar göndermeleri sadece bir güxelliktir ve mazisine sahip çıkmaktır. Böyle bir ortamı tesis ettiğinden dolatı Yüksel Yıldırım’ı tekrar kutluyorum ve teşekkür ediyorum.
Çalışmalarına bir katkı olsun diyerek, Kozlu römorkörünün inşa tersanesi kayıtlarından başlayarak geçirdiği evreleri  resmî İngiliz arşivinden yayınlayarak özetledim. Amacım  Yüksel Yıldırım ve onu öncelikle zonguldak sevdasıyla izleyenlere  biraz daha bilgi ve belge eklemek.

Zonguldak limanına 1939 yılında satın alınan Kozlu römorkörü, Asma römorkörü ile beraber iç liman hizmetlerinde kullanıldılar. Kozlu ve Asma römorkörleri 1966 yılına kadar Zonguldak limanında hizmet verdiler. 1965 yılında ve Kaptanı Kadir Günal döneminde, buhar gücüyle çalışan Kozlu römorköründe elin bir kaza sonucu bir mürettebat hayatını kaybetti. 
Bu olaydan hemen sonra Kozlu römorkörü bağlı olduğu kurum EKİ tarafından (Ereğli Kömürleri İşletmesi) ihaleye çıkarılarak satıldı. Kozlu Römorkörü Zonguldak limanında 27 yıl iç hizmet vasıtası olarak hizmet verdi.
Mürettabat Amasralı Mehmet Muslu’nun Hikayesi
(Kaynak:Zonguldak Nostalji)
 “Atatürk'ü Samsun'a götüren Bandırma vapurunun Zonguldak açıklarından geçişinden yirmi yedi yıl on bir ay sonra Zonguldak limanında büyük bir gemi Kozlu römorkörüne çarparak omurgasında büyük bir yara açmıştı. Gemidekiler ve  limandakiler de Ereğli Kömür İşletmesinin bu pek faydalı römorkörünü kurtarmak için gayrete geçtiler. Fakat alınan bütün tedbirler, gösterilen bütün gayretler boşuna çıktı. Römorkör kurtarılamayacak, batacaktı. Bunun üzerine kaptan bütün tayfalara römorkörüterk etmek kumandasını verdi.
Gemideki bütün İşçiler gibi Amasralı Mehmet Muslu da uzaklaşmak üzere idi. O sırada -arkadaşlarından öğreniyoruz- şöyle düşünür.
“Römorkörün alt katında iki büyüğümüzün resimleri asılı, birisi Atatürk'ün, birisi İnönü'nün! Onlar sular altında kalmasın!”
Mehmet Muslu'ya o dakikada İki büyük Türk kahraman- velev ki birer resim, birer sembol hâlinde olsunlar- boğulacaklar gibi gelmişti. “Hâlbuki onlara bir şey olmamalı idi.”
Kaptanın verdiği emirlere rağmen, batmakta olan geminin alt katına daldı, orada iki levhayı da çakılı bulundukları duvardan sökmek üzere idi ki römorkörün birdenbire büyüyen yarığından sular içeriye hücum etti. Bu sırada tahta merdivenler de suların aşağıdan yukarıya yaptığı basınç sonucu kapanmıştı.
Böylece 18 Nisan 1947’de sabahın erken saatlerinde genç bir işçimizi, elleri levhalarda kaybettik.”(Kaynak:  Yüksel Yıldırım-İyi ki varsın Zonguldak” kitabı-2025)
Kozlu Römorkörü Zonguldak Limanı'ndaki kömür nakliyatı ve liman hizmetlerini desteklemek amacıyla Fransa'nın Cherbourg kentindeki Constructions Mécaniques de Normandie (CMN) tersanesinde inşa edilmiştir.  Römorkör 1939 yılında  Türkiye'ye getirildikten sonra Zonguldak Limanı'nda "Asma" römorkörü ile birlikte iç liman operasyonlarında, özellikle kömür yüklü mavnaların çekilmesinde uzun yıllar görev yapmıştır.
Zonguldak limanının iç hizmetlerinde kullanılan buharlı Kozlu römorkörü  1966 yılına kadar hizmet vermiş, ardından bir kaza sonrası Ereğli Kömürleri İşletmesi (EKİ) tarafından ihaleyle satılmıştır.
1939 yılında Ereğli Kömürleri İşletmesi (EKİ) tarafından satın alınan Kozlu ve Asma römorkörleri, Zonguldak limanındaki iç hizmetlerde (kömür yükleme ve nakliye işlemleri gibi) çift olarak uzun yıllar boyunca beraber kullanılmışlardır.Her iki römorkör de 1966 yılına kadar aktif olarak görev yapmıştır. 1965 yılında Kozlu römorköründe yaşanan ve bir mürettebatın ölümüyle sonuçlanan kazan patlaması kazasından sonra her iki gemi de ihaleye çıkarılarak satılmış ve Zonguldak'taki görevleri son bulmuştur.

Glasgow, Barclay,Curle & Co.Ltd.1893 inşa buharlı römorkör “Neptune”-
Kaynak;Clyde Built Ships

İnşa ve Hizmete Giriş: Neptune isimli römorkör 1939 yılında satın alınarak Zonguldak'a getirilmiştir. Kozlu römorkörü limanın iç hizmetlerinde (römorkaj ve manevra işlerinde) kullanılmıştır.
1966 yılına kadar kesintisiz olarak Zonguldak limanında hizmet vermiştir.
Kozlu ve Asma, Ereğli Kömürleri İşletmesi (EKİ) bünyesinde liman içi trafiği yöneten temel deniz vasıtalarıydı.Dönemin teknolojisi gereği buhar gücüyle çalışan bu römorkörler, kömür havzasının lojistik ihtiyaçları için kritik bir role sahipti. 
Port Glasgow/Glasgow- Barclay Curle & Co.Ltd.’e ait Clydeholm Tersanesi’nde 385 Kızak No.’su ile inşa edilen  römorkörün inşa adı “Neptune” idi. John and Robert H. Steel and David Bennie (trading as Steel & Bennie)adına inşa dedilen Neptune römorkörünün Resmi Tescil Numarası 102585 idi ve  3 Mayıs 1893 tarihinde hizmete girdi. Glasgow merkezli  Barclay,Curle & Co.Ltd. yapımı olan C2cyl.ana buhar makinesi 54 nhp., 600 ihp azami güç retriyordu ve azami seyir sürati 12 knots idi.Ana buhar makinesi 1967 yılında Magdeburg- Schwermaschinenbau “Karl Liebknecht” SKL yapımı  M-cyl 4SA 110 bhp 82 kW dizel makine ile değiştirilmiştir.
1903’de Neptune römorkörü armatörlük şirketinin yeniden tescil edilen ticari adı “Steel and Bennie Ltd – Başkan-David Bennie”  olarak değiştirildi.
1920’de Liverpool’dan West Coast Towage & Salvage Company Ltd. satın aldı ve  Liverpool Limanı’na kaydedildi. 

 
Kozlu römorkörünün Clyde Built Ships 
arşivindeki sicil kaydı.

1925’de Sunderland’den  Thomas Young satın aldı. Römorkörü adı değiştirilmedi.
1926’de Londra merkezli  British & Mediterranean Lighterage Co Ltd. satın aldı ve römorkörün adı değiştirilmedi.
1928’de Yunanistandan tespit edilemeyen bir römorkörcülük firmasına satıldı ve Yunan/Pire limanına tescil olundu. 
1929’de İstanbul merkezli Ereğli Şirketi (Société d'Héraclée) satın aldı ve “Kozlu” adı verildi. İstanbul Limanı’na kaydedildi.  
1939’da  Zonguldak’tan Eti Bank-Ereğli Kömürleri İşletmesi satın aldı, 
1967’da  Zonguldak’tan Mustafa Paksoy, Salih Ünal, Cafer Şener & İsmail Şener ortaklığı satın aldı  ve genelyük/koster  olarak tadil edildi. Ana dizel makinesi yenilendi ve  yapılan tadilat sonucu 149grt. 96nrt., Tam boy: 32.09m. x Genişlik:6.43 ve Derinlik: 3.15m. oldu.
1990’da hurdaya çıkartıldı ve  Lloyd’s Register Sicil Kaydı’ndan silindi. 

 
Lloyd’s  Register of Shipping 1938-1939 yıllığında  ilk adı Tugela ve 1933’de “Neptun”, 
son adı “Platin” olan şilebe ait  kayıt. 

Neptune adı karışıklık yaratmasın
Lloyd’s  Register of Shipping yıllıklarında 1864-1894 yıllarında inşa edilmiş ve“Neptune” adı verilen  7 gemi ayni sütunlarda yeralır. Genel yük gemisi, römorkör, tarak dubası gibi olan bu deniz araçları araştırmacıları yanılgıya düşürmemelidir.  Bilgi karışlığı doğmasına karşı, Lloyd’s Register yıllıklarındaki “Neptune” veya “Neptun” kayıtlarına dikkat edilmesi gerekir. Bunlardan biri Zonguldak’lı Mustafa Paksoy, Salih Ünal, Cafer Şener & İsmail Şener ve Mehmetzâde(Mehmetoğlu) Şevket Ahmet Bey ve bilgi birikimi yetersizliğinden ismi sicil kaydında “B.Bey” olarak  verilen ortağı  ile “Sadıkzade Ruşen Oğulları Vapurculuk Şti.”nin “Platin” adı vediği “Neptun” genel yük gemisidir.
1930 gibi ilk yılların Türk armatörleri büyük çoğunlukla tek gemi sahibi oldular. Yine çoğu, ya yaşamları sırasında veya vefatlarından sonra akrabaları devam etmediğinden dolayı armatörlük yaşamları sona erdi. Ailelerde armatörlüğü devam ettirmek gibi bir eğilimi çok kısıtlı olduğu bu yıllarda yine tek gemi sahibi Mehmetzâde(Mehmetoğlu) Şevket Ahmet Bey, büyük olasılıkla sermaye ve bilgi birikimi yetersizliğinden ismi sicil kaydında “B.Bey” olarak geçen ikinci bir ortakla 1900 İngiltere inşa 3308 grt. bir genel yük gemisini satın aldılar. Gemiye “Neptün” adını vermişlerdi. Beş yıl sonra da deniz ticareti dünyasından çekildiler.
Port Glasgow’da Anderson Rodger &Co., Bay Yard kızaklarında 346 Kızak No.su ile inşa edilen genel yük gemisine “Tugela” adı verildi.
18 Şubat 1900’da deniz indirildi ve aynı sene hizmete girdi.
3308 grt., 2148 nrt. ve Tam boy: 326.2 ft., Genişlik: 48.1 ft.,Derinlik: 23.7 ft. İdi.
Port Glasgow, Anderson Rodger & Co. yapımı 3 genişlemeli ana buhar makinesi 281 nhp. azami güce sahipti.
İlk armatörlük firması Glasgow merkezli Glasgow Navigation Co. Ltd. - Maclay & McIntyre idi. 29 Mart 1900 tarihinde Glasgow limanına tescil olundu.1915’te Londra merkezli Anglier S.S. Co. Ltd. - Brys & Gylsen Ltd.satın aldı ve “Anglier” adı verildi. 1918’de Londra merkezli Lloyd Royal Belge (Great Britain) Ltd. satın aldı. 1923’te Andros’tan Demetrios M. Logothetis satın aldı ve “Karolos” adı verildi. 1933’te İstanbul’dan Mehmet Şevket Ahmet Bey & B. Bey satın aldı ve “Neptün” adı verildi. 1938’ de İstanbul’dan Sadıkzade Ruşen Oğulları Vapurculuk Şti. satın aldı ve “Platin” adı verildi. 

 
S.S.Platin’in “Anglier” adıyla yapılmış yağlıboya tablosu
Greenwich Maritime Museum koleksiyonunda bulunmaktadır.

“Platin” şilebi 31 Ocak 1957 İstanbul’dan günü  Zonguldak’a   balastlı olarak seyrederken Karadeniz’de kar tipisinden dolayı Öreke Kayalıkları Burnu civarında (Küçük Ada Gerede kayalıkları) karaya oturdu ve giderek parçalanma tehlikesi arttı. Sahilden roket atılmak suretiyle gemi mürettebatı kurtarıldı. Fakat lostromo dalgalara kapılarak kayboldu.Platin’in Anglier adıyla yapılmış yağlıboya tablosu Greenwich Maritime Museum koleksiyonunda bulunmaktadır. Clyde Built Ships/Glasgow arşivinde de fotoğrafı mevcuttur.
                                                    ****
 

Siber güvenlik alanında dünya lideri ESET, günlük yaşamda yaygın şekilde kullanılan QR kodların sunduğu kolaylığın yanında çeşitli güvenlik ve gizlilik riskleri de taşıdığına dikkat çekti. Restoran menülerinden ödeme sistemlerine, etkinlik girişlerinden Wi-Fi bağlantılarına kadar birçok alanda kullanılan QR kodlar, siber suçlular tarafından kötüye kullanılabiliyor. ESET uzmanları kullanıcıların QR kod tararken dikkatli olması gerektiğini vurguladı. 

QR kod, “Quick Response” yani “Hızlı Yanıt” ifadesinin kısaltmasıdır. Akıllı telefon kameraları tarafından kolayca okunabilen bu iki boyutlu barkodlar; web sitesi açma, uygulama indirme, kişi ekleme, Wi-Fi ağına bağlanma ve ödeme yapma gibi pek çok işlemi saniyeler içinde gerçekleştirebilir. Ancak bu pratik yapı, aynı zamanda kötü niyetli kullanımlara da kapı aralayabiliyor.

QR kodları neden bu kadar yaygın kullanılıyor?

QR kodların yaygınlaşmasının temelinde sunduğu pratiklik ve kullanım kolaylığı yer alıyor. Geleneksel barkodlara kıyasla çok daha fazla veri depolayabilen QR kodlar, küçük bir alanda geniş kapsamlı bilgi sunabiliyor. Ayrıca kodun bir kısmı zarar görmüş olsa bile çoğu zaman okunabilirliğini koruması, onları yoğun kullanım alanları için avantajlı hâle getiriyor. Belirli bir hizalama gerektirmeden farklı açılardan hızlıca taranabilmesi de kullanımını kolaylaştıran bir diğer unsur olarak öne çıkıyor. Bu avantajlar sayesinde QR kodlar perakendeden üretime, lojistikten restoran ve finans sektörüne kadar pek çok alanda yaygın şekilde tercih ediliyor.

QR kodlarla karşılaşılabilecek tehditler

ESET uzmanları, güvenilmeyen kaynaklardan gelen QR kodların çeşitli siber saldırılarda kullanılabileceğine dikkat çekiyor. Sahte uygulama mağazalarına yönlendiren QR kodlar aracılığıyla cihazlara zararlı yazılım bulaştırılabiliyor. Kullanıcılar sahte banka veya alışveriş sitelerine yönlendirilerek giriş bilgilerini paylaşmaya kandırılabiliyor; bu yöntem “QRishing” olarak adlandırılıyor. Bunun yanı sıra harita ya da etkinlik bağlantısı gibi görünen bazı QR kodlar kullanıcıların konum bilgilerini üçüncü taraflara aktarabiliyor. Arama başlatma veya SMS gönderme gibi işlemler tetiklenerek telefon numarası ve kişisel bilgiler ele geçirilebiliyor. Bazı kodlar ise cihazı bilinmeyen Wi-Fi ağlarına bağlama, kişi ekleme ya da mesaj gönderme gibi yetkisiz işlemleri başlatabiliyor. Özellikle ödeme noktalarında bulunan QR kodların değiştirilmesiyle kullanıcıların ödemeleri saldırganların hesaplarına yönlendirilebiliyor.

QR kod risklerinden korunmak için 5 öneri

• Rastgele QR kodları taramayın. Sosyal medya paylaşımlarında, duvar afişlerinde veya güven vermeyen web sitelerinde yer alan kodlara karşı temkinli olun.
• Mobil güvenlik yazılımı kullanın. Telefonunuza güvenilir bir antivirüs çözümü yükleyerek zararlı bağlantı ve dosyalara karşı koruma sağlayın.
• İki faktörlü kimlik doğrulamayı (2FA) açın. Parola bilgileriniz ele geçirilse bile hesaplarınıza ek koruma sağlar.
• Konum paylaşım izinlerini kontrol edin. Uygulamaların gereksiz yere konum verisine erişmesine izin vermeyin.
• Cihazlarınızı güncel tutun. Telefon ve uygulama güncellemeleri, siber suçluların yararlanabileceği açıkları kapatır.

Kolaylık kadar dikkat de önemli

QR kodlar modern yaşamın vazgeçilmez araçlarından biri hâline geldi. Ancak hızlı erişim sağlayan bu teknoloji, dikkatsiz kullanıldığında siber tehditlere dönüşebilir. Uzmanlar kullanıcıların QR kodları taramadan önce kaynağını sorgulamasını, bağlantıları kontrol etmesini ve temel güvenlik önlemlerini ihmal etmemesini öneriyor.

      Aile arşivini bizlerle paylaştı.Babasının idamı sonrası çekilen fotografları, Atatürk’le dedesinin konuşmalarını, yaşadığı hatıraları, Aka Gündüz’ün, Naci Sadullah’ın makalelerini, Türkiye Cumhuriyeti devletimizin “kaydı hayat şartıyla bağladığı “ şeref aylığı defterini gösterdi.Hüzünlü bilgiler veriyordu paylaşımları ilgiyle karşılandı.

      Tansu Çiller’in “Boğazlıyan Kaymakamı demesi gerekirken Boğazlanan Kaymakam” diyerek yaptığı gaf’a tepkisini oğlu Kemal Gürenci ile evinde düzenlediği basın toplantısında “Babam asla vatan hayini değildi” diyerek, ”Çiller’i mahkemeye vereceğini” söyleyerek  cevap verdi. 1996

       Türkiye Cumhuriyeti’nin 75.yılında İzmir Vali yardımcısı Mustafa TAMER tarafından ziyaret edildi. 

      Cumhuriyetin 75.yılı kutlamalarında İzmir’deki Türk Dernekleri Başkanları, İzmir Şehit Aileleri Derneği Başkanı, Yavuz Alphan, ressam Embiya ÇAVUŞ Gazi Şükrü Karaca, Burhan Keskin tarafından ziyaret edildi  yapıldı. (1998)

      Şehadetinin 80 nci yılında İstanbul Kadıköy Mahmut Baba Türbesinde bulun Milli Şehit Mehmet Kemal Bey’in mezarı başında yapılan anma törenine Müşerref Gürenci’nin gönderdiği mesaj okundu, İzmir’den getirilen toprak döküldü.10 Nisan 1999
     
      -ABD Temsilciler Meclisinin kararına evinde düzenlediği basın toplantısıyla   “Asıl mağdur benim”   diyerek  cevap verdi. (27 Eylül 2000)

      -Yozgat Boğazlıyan Şehit Kaymakam Kemal Bey İlköğretim Okulu Yeni binasının açılış törenine Milli Şehit Mehmet Kemal Bey heykelinin açılışına da katıldı. (10 Nisan 2001)

      -TRT’nin “Son tanıklar “ belgeseline katkıda bulundu. (2002)
      -Yaşasın Cumhuriyet  Kartpostal  sergisinin açılışlarını  yaptı. (29 Ekim 2002)

    -Babası hakkında yanlış ifade kullanan Güngör Uras’a “Ben Boğazlıyan Kaymakamı Şehit Kemal Bey’in kızıyım. 3.2.2003 günlü yazınızı üzüntü ile okudum ” açıklamasını gönderdi.

     -Dogruları yazan Hasan Pulur’a 
     “Sayın Hasan PULUR Boğazlıyan Kaymakamı Şehit Kemal Bey’in basında uğramış bulunduğu haksız saldırı karşısında doğruları ifade eden yazınızı okumakla teselli buldum. Size çok teşekkür eder şükranlarımı gönderirim. (2003)
Mektubunu yazdı.

     -En yaşlı şehit kızı sıfatını taşıyan Milli Şehit Boğazlıyan Kaymakamı Mehmet Kemal Bey’in kızı Müşerref GÜRENCİ, Türkiye  Cumhuriyetinin kuruluşunun 80 nci yılında Ege Ordu Komutanı Org.Hurşit TOLON’u  temsilcisi heyet tarafından ziyaret edildi. 29 Ekim 2003
      
     -Ceyhan Belediyesi tarafından yaptırılan KKTC Cumhurbaşkanı Sayın Rauf Denktaş’ın teşrifleriyle Milli Şehit Bogazlıyan Kaymakamı Mehmet Kemal Bey’in Heykelinin açılış törenine  davet edildi, konuşma yaptı. 17 Mayıs 2003

     Sevgili Kardeşlerim
     Seksen dokuz sene bu unutulmaz günü görmek için yaşamışım. Çok şeyler gördüm. Cumhuriyetin onuncu yılında Istanbul’un kolkola girip “Çıktık açık alınla “ marşıyla sabahlara kadar coşkuyla dolaştığımızı hatırlıyorum.
      Seneler geçmesine rağmen hala vatan sevgisinin bir örneğini şimdi karşımda görüyorum. Unutmak istemediniz Unutmayacaksınız. Bir Kemal’i sembolleştirdiniz.            Ona olan vefanızı gösterdiniz.
      Ben kızı olarak hepinize minnetlerimi arz ederim.
      Başta KKTC Cumhurbaşkanı Rauf DENKTAŞ Beyefendi, Alaattin YÜKSEL valimiz, Ceyhan Kaymakamı, Ceyhan Belediye Başkanı Hüseyin SÖZLÜ Beyfendiler olmak üzere herkese teşekkürlerimi arzeder, hoşca kalınız derim.
                                                                                               MÜŞERREF GÜRENCİ

     -Boğazlıyan Kaymakamı Kemal Bey’in idamının 86 nci yıldönümünde asıldığı yer olan  Beyazıt Meydanında yapılan anma töreninde oğlu  Yalçın Gürenci  konuşma yaptı (11.4.2005)

    -Türk Milletini Ermeni Soykırım iddiaları ile suçlayan çevrelerin önde gelen ismi Orhan Pamuk’un kitaplarını ilçesine sokmayacağını açıkladığı için suçlanan İsparta Sütcüler Kaymakamı Mustafa ALTINPINAR’a Müşerref GÜRENCİ destek mesajı gönderdi. 04 Nisan 2005 
    - Elif Şafak’ın yazdığı roman’da Türk Milletini suçlayan ifadeler kullanmış olmasına evinde düzenlediği basın toplantısıyla karşılık verdi.
      Batı'nın Ermeni soykırımı iddialarına çanak tutan romanıyla mensubu bulunduğum asil Türk milletine hakarete yeltenen ve beraat eden Elif Şafak'ın Türk milleti hakkındaki hakaret satırlarını okurken, babam Milli Şehit Kemal Bey'i yargılayarak idama mahkum eden Kürt Mustafa Divan-ı Harbi savcısının Elif Şafak'ın şahsında dirildiğini, Türk ve Türk devleti düşmanlığını sürdürmeye devam ettiğini düşündüm. Dedi.
    
   -Babasının davasını savunan  Müşerref GÜRENCİ’nin   çocukları da  annelerine eşlik ediyordu. ”Kemal Bey’in torunları Yalçın GÜRENCİ, Kemal GÜRENCİ Büyük Yalan Belgeseline  katkıda bulundu. (2007) 

     - Boğazlıyan Kaymakamı Mehmet Kemal Bey’in idamının 88 nci yıl dönümü nedeniyle Bayazıt Meydanında yapılan törene gönderdiği mesaj Celal Öcal tarafından okundu. 8.4.2007

      “Kaymakam Kemal Bey konulu kompozisyon dalında birinci seçilen Kaymakam Kemal Bey  İlk Öğretim Okulu örgencisi  Esma Çetindağ’a Bilgisayar ödülü Kemal ve Yalçın Gürenci tarafından gönderildi. 

        Türkiye Cumhuriyetinin 82 nci yılında, Müşerref Gürenci   İzmir Valisi Oguz Kagan KÖKSAL tarafından  ziyaret edildi.

     Türk Dünyası Kültür ve İnsan Hakları Derneği Müşerref GÜRENCİ’yi yılın Annesi seçti.

      Babasının mücadelesini ve yaşadığı olayları 92 yaşında iken Yeniçağ Gazetesine anlattı. 5 Şubat 2008’de  vefat etti.
      Müşerref Gürenci vefatının 1nci yılında Bornova Mezarlığında Sancar Maruflu ve arkadaşları tarafından anıldı. 

      Cumhuriyetimizin 75nci yılı hatırasına   İzmir Türk Dünyası Kültür ve İnsan Hakları Derneği   bir Armağan kitap yayımlama düşüncesiyle çalışma  başlatmıştı.                                   “Türk Devlet Geleneğinin Işığında Türkiye Cumhuriyetinin 75nci Yılı” adını verdiği bu   kitap için  dost ve büyüklerden  yazı istendi. Yazı istediklerimizden biri de Boğazlıyan Kaymakamı Milli şehidimiz Mehmet Kemal Bey’in kızı Müşerref Gürenci Hanımdı. Bize  Çamlıca Kız Mektebinde okuduğu dönemle ilgili bir  hatırasını paylaştı 
      Milli Şehit kanununu çıkartan Gazi M.Kemal ATATÜRK, Boğazlıyan Kaymakamı Milli Şehidimiz Mehmet Kemal Bey’i ve onun emaneti Müşerref GÜRENCİ, Yalçın GÜRENCİ ve Kemal GÜRENCİ’yi saygı ve rahmetle anıyoruz.
                                                                                                                              CELAL ÖCAL
                                                       *****************
       Ne mutlu bana 75 sene Cumhuriyetimizin havasını teneffüs ederek yaşadım. Bu senelerin 29 Ekimlerinde benim hiç unutmayacağım çok güzel anılarım var. 

      1929 yılı  Cumhuriyet  bayramında henüz orta mektep talebesiyken İstanbul Kadıköy’deki Belediye binasının balkonunda gençliğe seslenme imkanını bana vermişlerdi.               Edebiyat hocamız  Trakya Paşaeli gazetesinde işgal acılarını dile getiren şiirleriyle tanınmış İskeçeli Mehmet Sıtkı Bey’di. Onun  kaleme aldığı metni bir hafta çalışarak ezberlemiştim. Ve o unutulmaz günde bütün  çoşkumla balkondan o muazzam kalabalığa adeta haykırdım. Bu güzel yazıdan aklımdan hiç çıkmayan şu satırları sizlere de duyurmak isterim. ”Bu yüce ve ebedi günün ruhlarda uyandırdığı güneşleri görmek isterseniz istikbali temsil eden arkadaşlarımın lekesiz çehrelerine bakınız “ 
    Beni çok mutlu eden ikinci anım Onuncu yıl marşını yek vucut gibi kolkola girerek caddelerde heyecanla söyleyişimiz o ne muhteşem bir geceydi. Sabaha kadar vecd içinde dolaştık durduk.
    Ve nihayet Cumhuriyetimizin 50-ci senesinde 1972 yılında Mülkiyelilerin proğramında uyguladıkları Babam Boğazlıyan Kaymakamı Şehit Kemal Bey’in Kadıköy’de ki mütevazı  mezarını bir abideye çevirip başında İstanbul Valisi  Vefa Poyraz olmak üzere yüzlerce vatandaşın katıldığı bir merasimle ebed’e teslim etmeleri.
 Bu kadirşinast millet vatan uğruna canını yitirenleri unutmuyor. 
      Ve işte yine bugün beni bulup bu çok kudsi günü benimle paylaşmak isteyen sizler en iyi örneksiniz.
    Çünkü Babam idam edilirken son söz olarak şunları söylemiş. ”Evlatlarımı vatana emanet ediyorum. Gözüm arkada değil. Yaşasın Vatan “ deyip sonsuza göçmüş.

25 Ekim 1990
MÜŞERREF GÜRENCİ 

1-Çamlıca Kız Mektebi öğrencileri Boğazlıyan Kaymakamı Milli şehit Mehmet Kemal Bey aile arşivi,Müşerref Gürenci

 2-Müşerref Gürenci hanımı evinde ziyaretimiz,Celal Öcal,Şükrü Karaca.

3-Milli Şehidimizin kızını Cumhuriyetimizin 75nci yılında ziyaret eden İzmir Vali Yardımcısı Mustafa Tamer.

4-Müşerref Gürenci

25–26 Nisan’da Urla açıklarında gerçekleşen Jimmy Key Universail Yelken Yarışları’nda 31 tekne, 272 sporcu ve 18 üniversite Urla açıklarında 15. kez aynı rüzgarda buluştu. Urla açıklarında iki gün süren organizasyonda üniversiteli yelkenciler Ege’nin rüzgarında hem rekabet etti hem de 24 dereceyle kürsüye çıktı.

Ege’nin Rüzgarında 15. Kez Bir Araya Geldiler

Üniversiteli yelkencilerin geleneksel buluşması haline gelen Jimmy Key Universail Yelken Yarışları, bu yıl 15. kez Urla açıklarında gerçekleşti. İki gün süren organizasyonda Ege’nin değişken rüzgarları, genç sporcular için hem zorlu hem de öğretici bir yarış ortamı sundu. Toplam 31 teknenin start aldığı yarışlarda 272 sporcu denizde mücadele ederken, 18 farklı üniversite kendi yelken takımlarıyla organizasyonda yer aldı.

31 Üniversite Takımı, 24 Ödül

Bu yıl yarışlarda üniversiteler birden fazla takımla temsil edildi ve toplam 31 üniversite ekibi parkura çıktı. Rekabetin yüksek olduğu yarışların sonunda 24 takım ödül almaya hak kazandı.

Organizasyona katılan üniversiteler arasında İstanbul Bilgi Üniversitesi Yelken Takımı, Dokuz Eylül Üniversitesi Yelken Takımı, Yaşar Üniversitesi, Dokuz Eylül Mühendislik, ODTÜ Yelken, Hacettepe Üniversitesi, İTÜ Yelken, İzmir Ekonomi Üniversitesi ve İTÜ Fen Edebiyat gibi farklı disiplinlerden güçlü ekipler yer aldı.

Urla Açıklarında İki Günlük Yoğun Parkur

Cumartesi günü iki, pazar günü ise bir yarışın gerçekleştirildiği organizasyonda ekipler, Ege’nin karakteristik ada rotalarında strateji ve dayanıklılıklarını test etti. Taş Ada’dan Hekim Adası’na uzanan parkurda rüzgarın yönü kadar ekip uyumu ve anlık kararlar da sonuçları belirledi. Yarış süresince yaklaşık 50 kaptan ve yardımcı ekip, kara ve deniz koordinasyonunu sağlayarak organizasyonun kesintisiz ilerlemesine katkı sundu.

Gençler İçin Bir Yarıştan Fazlası

Jimmy Key Universail Yelken Yarışları, yalnızca sportif rekabet değil; aynı zamanda üniversite öğrencilerinin doğayla temas kurduğu, farklı şehirlerden gelen ekiplerle deneyim paylaştığı bir buluşma alanı olmayı sürdürüyor. Denizcilik kültürünün genç kuşaklara aktarılmasını hedefleyen organizasyon, takım ruhu ve dayanışma vurgusuyla bu yıl da öne çıktı.

“Gençlerin Rüzgarla Kurduğu Bağ Çok Değerli”

Jimmy Key Yönetim Kurulu Başkanı Elvan Ünlütürk, organizasyona ilişkin değerlendirmesinde gençlerin denizle kurduğu ilişkiye dikkat çekerek, “Jimmy Key Universail Yelken Yarışları bizim için sadece bir spor organizasyonu değil; gençlerin doğayla, denizle ve birbirleriyle kurduğu güçlü bağın bir yansıması. Her yıl farklı üniversitelerden yüzlerce öğrencinin aynı rüzgarda buluşması bize büyük bir ilham veriyor. 15. yılımızda da bu enerjiyi görmek, yarışların en kıymetli kazanımı.” dedi.

Urla’da Kapanış ve Ödül Töreni

İki gün süren mücadelelerin ardından Urla açıklarında tamamlanan 15. Jimmy Key Universail Yelken Yarışları, düzenlenen ödül töreniyle sona erdi. Dereceye giren takımlar kupalarını alırken, tüm katılımcılar deniz üzerinde unutulmayacak bir deneyimle organizasyondan ayrıldı.

Jimmy Key Hakkında: 

1997 yılında İzmir’de kurulan Jimmy Key, yurt içinde 73, yurt dışında 16 mağazası, jimmykey.com e-ticaret sitesi ve çevrimiçi pazar yerleri aracılığıyla 24 ülkede moda severlerle buluşuyor. Şehirli ve modern bir yaşam stiline hitap eden, şık ve konforlu koleksiyonlarıyla dikkat çeken Jimmy Key, her ay yenilenen temalarıyla güncel moda trendlerini müşterilerine sunuyor.

Güncel trendleri yaratıcı bir şekilde marka kimliğine uyarlayan ve yüksek kaliteli koleksiyonlar hazırlayan Jimmy Key, kurum içi üretim gücüyle her ay yeni bir tema sunarak müşterilerine yenilikler getiriyor. Doğal içerikli kumaşlar, rahat kesimler ve özgün renk paletleriyle zamansız bir stil sunan Jimmy Key, estetik kadar anlam ve değerleri de odağına alarak, müşterilerine daha iyi bir gelecek için birlikte adım atma fırsatı sunuyor.

Günlük hayatın ayrılmaz bir parçası hâline gelen sosyal medya platformları, eğlenceli içerikler ve paylaşımlarla dolu olsa da siber suçlular için önemli bir fırsat alanı hâline geldi. Kimlik dolandırıcılığına yol açabilir, siber suçluların parolanızı ele geçirmesini sağlayabilir ve hatta kişisel bilgilerinizi ve eşyalarınızı hırsızlık riskiyle karşı karşıya bırakabilir.  Siber güvenlik şirketi ESET, kullanıcıların  sosyal medyada yaptığı paylaşımların gizlilik ve güvenlik açısından ciddi sonuçlara yol açabileceğine dikkat çekerek önerilerde bulundu. 

Seyahat planları, konum bilgileri, doğum tarihi, yeni alınan eşyalar, aile fotoğrafları. Tüm bu içerikler sadece takipçilerin ilgisini çekmekle kalmaz, aynı zamanda siber suçlulara sizi tanımaları ve hedef almaları için ihtiyaç duydukları bilgileri de sunar. Kimlik avı saldırılarında ve sosyal mühendislik tekniklerinde artış yaşanırken sosyal medya üzerinden yapılan aşırı paylaşımlar bu saldırılar için adeta açık kapı hâline geliyor.  Sosyal medya platformları gizlilik ayarlarını ve içerik algoritmalarını sık sık değiştiriyor. Ancak kullanıcılar bu değişiklikleri takip etmediklerinde paylaştıkları bilgilerin kimlerle ne ölçüde göründüğünü kontrol etmekte zorlanabiliyor. ESET uzmanlarına göre, “sadece arkadaşlarım görüyor” sanılan bir paylaşım, birkaç etkileşim ve yeniden gönderimle çok daha geniş kitlelere ulaşabiliyor.

Siber suçlular sizi sizden daha iyi tanıyabilir

ESET uzmanları, sosyal medya profillerinin siber suçlular için bir bilgi kaynağı hâline geldiğini belirtiyor. Paylaşımlarınızdan hobileriniz, alışveriş alışkanlıklarınız, ilişkileriniz, hatta güvenlik sorularınızın cevapları bile çıkarılabilir.  Platformların sunduğu gizlilik araçlarını kullanmak ve hesap güvenliğini artırmak önemli bir adım. Asıl önemli olan ise bireyin dijital davranışlarını sorgulamasıyla başlıyor. Sosyal medya sizi sevdiklerinizle ve ilgi alanlarınızla buluşturabilir ama kontrolsüz kullanım hem sizi hem de çevrenizdekileri tehlikeye atabilir.

Sosyal medya paylaşımlarında nelere dikkat etmelisiniz?

• Kişisel bilgiler. Doğum tarihi, evcil hayvan adı gibi masum görünen bilgiler, parolalarınızı tahmin etmek için kullanılabilir.
• Tatil planları. Tatil öncesi yapılan paylaşımlar, evinizin boş olduğunun işareti olur.
• Konum bilgileri. Canlı konum etiketleri, güvenliğinizi riske atabilir.
• Pahalı eşyalar. Yeni alınan bir cihaz ya da değerli bir takı, kötü niyetli kişilerin ilgisini çekebilir.
• Çocuk fotoğrafları. İzinleri olmadan çocukların dijital ayak izini oluşturmak, uzun vadeli risklere yol açabilir.
• İşle ilgili serzenişler. Çalıştığınız kurum ya da iş arkadaşlarınızla ilgili paylaşımlar profesyonel itibarınızı zedeleyebilir.
• Finansal bilgiler. Kart numarası, IBAN, QR kod gibi veriler dolandırıcılığa kapı açabilir.
• Yakın çevrenin bilgileri.  Arkadaş ve aile bireylerinin kişisel bilgilerini onların izni olmadan paylaşmayın.
• Çekiliş ve kampanyalar . Güvenilir olmayan hesaplardan gelen hediye vaatleri, kimlik avı girişimi olabilir.
• Özel mesajlar Özellikle iş içerikli ya da kişisel yazışmaların ekran görüntüsünü paylaşmak güvenlik ihlali yaratabilir.

Güvende kalmak için neler yapılabilir? 

• Paylaşım yaparken ne paylaştığınıza dikkat edin: Her zaman (profiliniz kısıtlı olsa bile) yanınızda oturan birine internette paylaştığınız bilgilerin aynısını söylemenin sizi rahatlatıp rahatlatmayacağını düşünün. 
• Arkadaş listenizi sık sık gözden geçirin: Tanımadığınız veya gönderilerinizi görmesini istemediğiniz kişileri listenizden çıkarmak faydalı bir alışkanlık olacaktır. 
• Arkadaş listenizi ve gönderilerinizi kimlerin görüntüleyebileceğini kısıtlayın: Bu, birisinin paylaştığınız herhangi bir bilgiyi kötü amaçlarla kullanma olasılığını azaltmaya yardımcı olacaktır. 
• Fotoğraf erişimini kısıtlayın: Bunlar ideal olarak sadece bilinen arkadaşlar ve onaylı aile üyeleri tarafından görüntülenebilmelidir. 
• İki faktörlü kimlik doğrulamayı (2FA) açın ve güçlü, benzersiz parolalar kullanın: Bu, parolalarınızı tahmin etmeyi veya kırmayı başarsalar bile birinin hesabınızı ele geçirme olasılığını azaltacaktır. 

Sosyal medyayı bu kadar eğlenceli yapan şey gönderilerimizi arkadaşlarımızla, ailemizle ve bağlantılarımızla paylaşmaktır. Ancak bu, aynı zamanda potansiyel bir risk kaynağıdır. Sosyal medya platformlarını kullanırken dikkatli davranarak oluşabilecek sorunlardan uzak durun. 

2026 sezonuna “radikal değişikliklerle” başlayan TAYK (Türkiye Açıkdeniz Yarış Kulübü), 14 Nisan’da gerçekleşen Yatçı Toplantısı’nda Açıkdeniz Trofesi’nin kaldırıldığını, tüm yarışların TAYK Trofesi altında toplandığını duyurdu. Diğer önemli değişiklik ise Deniz Kuvvetleri Kupası’ndaydı. Göcek’ten vaz geçildi, Bozcaada duraklı Çeşme hedefli eski rotasına geri döndüğü açıklandı.
Yatçılar bu değişiklikleri hazmetmeye çalışırken, dün akşam saatlerinde yeni bir değişiklik duyurusu geldi. Buna göre daha önce 3 Ekim’de yapılacağı ilan edilen geleneksel “Marmara Adası Kupası”, 22-23 Mayıs’a çekildi. 23 Mayıs’a yerleştirilen ve Marmara Yelken Kulübü işbirliğinde ortak bir etkinlik olarak İstanbul Boğazı’nda planlanan “Uluslararası Lions Kulüpler Birliği Yarışı” da 3 Ekim’e gitti.

İTİRAZ VE REVİZE
Ekip liderlerinden ilk itiraz “22 Mayıs’ın Cuma’ya yani mesai gününe denk gelmesi yüzünden ekip topanmasından yana karşılaşılan güçlük” nedeniyle oldu. Tarih ardından 23-24 Mayıs (Cumartesi - Pazar) şeklinde revize edildi. 
Ancak bu kez de tarihin ekiplerin bayram tatili programını etkilediği, “iptalinin daha uygun olacağı” görüşü ortaya atıldı. TAYK yönetimi son kararını "Marmara Adası Kupası”nın tarihini 23 Mayıs olarak kesinleştirdi. 
Buna göre Marmara Adası Kupası “tek günlük bir etkinlik” haline dönüştü. Asmalıada dönüşü yerine “Marmara Denizi’nde coğrafi rota”da gerçekleştirilecek.

“HOŞ OLMAYAN” NOKTALAR
Aslında geleneksel Marmara Adası Kupası’nın daha önce defalarca dile getirdiğimiz Deniz Kuvvetleri Kupası’nın öncesine alınması, ekipleri açık deniz seyrine hazırlamak açısından yerinde bir karar. Ama bu değişikliği ilan edilen takvimi “bozarak”, üstelik uzun bayram tatili programına denk getirerek son anda yapmak hoş olmadı.
Öte yandan, klasik rotasında daha önce denenen rota kısaltma seçeneği de hoş değil. Dolayısıyla, Marmara Adası rotası, uzun orsa ve pupa kolu ile yat yarış takvimimizdeki en zorlu ve en değerli mücadelelerinden biri olması gerekirken, bu kadar  çok değişikliği kaldıramadığı ortada. Uğradığı kan kaybının nedeni, yıldan yıla eriyen katılımcı sayısıyla anlaşılıyor. 
BİR DEĞİŞİKLİK DE İYK’DAN
Bu arada yarış programında bir diğer değişiklik duyurusu da İstanbul Yelken Kulübü’nden geldi. Yılın ilk günlerinde açıklanan programa göre 17 Mayıs Pazar günü yapılması gereken İYK 2026 Yat Trofesi’nin 2. Ayak yarışı Deniz Harp Okulu Kupası 16 Mayıs Cumartesi gününe çekildi.
Ancak “teknik nedenler” ve “yarışan ekiplerden gelen talepler üzerine” yapıldığı belirtilen bu değişiklik günler öncesinden TYF programında “yeni tarihi” ile yer aldığı için ekiplerde “sürpriz” etkisi yaratmadı.

Fidye yazılımını yalnızca tekil bir saldırı olarak görmek, savunma mekanizmalarının da bu bakış açısıyla şekillenmesine yol açıyor. Oysa bu tehdit, basit bir saldırının ötesinde, kendi dinamikleri olan organize bir operasyon ve giderek büyüyen bir endüstri niteliği taşıyor. Siber güvenlik alanında dünya lideri olan ESET, fidye yazılımının görünen yüzünün ötesine dikkat çekerek değerlendirmelerini paylaştı. Fidye notunda yazmayanlara dikkat çekti. 

Dışarıdan bakıldığında fidye yazılımı saldırıları, fidye notu bırakılan bir hırsızlık gibi algılanabilir. Saldırgan sisteme sızar, kritik dosyaları şifreler ve ödeme talebinde bulunur. Ancak bu, sürecin yalnızca görünen kısmıdır. Saldırıyı mümkün kılan asıl yapı, arka planda işleyen ve çoğu zaman göz ardı edilen unsurlardan oluşur. Fidye yazılımının arkasında; iş gücü ve araç pazarları, abonelik tabanlı hizmetler, tedarikçiler ve iş ortaklarından oluşan, hizmet seviyesi anlaşmalarını andıran ilişkilerle kurulu bir yapı yer alır. Bu yapı, fidye notu ortaya çıkmadan çok önce saldırıya zemin hazırlar. Kuruluşların fidye yazılımı olaylarını ani ve rastlantısal saldırılar olarak değerlendirmesi, savunma stratejilerinin de eksik kalmasına neden olabilir. Oysa tehdit, yüksek derecede organize, kaynaklı ve tekrarlanabilir bir yapıya sahiptir.

ESET’in tespit verileri, 2025’in ilk yarısında yüzde 30’luk bir artışın ardından, ikinci yarıda fidye yazılımı faaliyetlerinin önceki altı aya göre yüzde 13 arttığını gösteriyor. Verizon’un 2025 Veri İhlali Araştırma Raporu (DBIR), fidye yazılımı içeren ihlallerin oranının yüzde 32’den yüzde 44’e yükseldiğini ortaya koyarken ortalama fidye ödemesinin 150 bin dolardan 115 bin dolara gerilediğini gösteriyor. Mandiant’ın analizleri ise saldırganların, savunmaları daha az olgun olan daha küçük ölçekli kuruluşlara yöneldiğine işaret ediyor.

Fidye yazılımı operasyonları, bireysel katılımcıların yetkinliklerinden bağımsız olarak ölçeklenebilir şekilde tasarlanır. Bu yapı, katılımcılar arasındaki güvene ve onları bir arada tutan teşvik mekanizmalarına dayanır. Zaman içinde bireysel saldırganlar, organize gruplara; bu gruplar ise pazar payı için rekabet eden, birbirine bağlı uzman ağlarına dönüşmüştür. Geleneksel sektörlerde yıllar süren gelişim süreçleri, siber suç ekosisteminde çok daha kısa sürede gerçekleşmiştir. Kolluk kuvvetlerinin müdahaleleri belirli ölçüde kesinti yaratsa da rekabetçi yapı nedeniyle bir grubun ortadan kalkması pazarı ortadan kaldırmaz. Aynı teşvikler varlığını sürdürdüğü sürece yeni oyuncular ortaya çıkar, mevcut gruplar yeniden yapılanır veya iş birlikleri geliştirir. Bu dinamik, fidye yazılımı ekosisteminin sürekliliğini sağlar.

Kırmızı Kraliçe'nin yarışı

Siber tehdit ortamı sürekli değişim hâlinde. Geçmişte yaygın olan dosya şifreleme temelli saldırılar, yerini veri hırsızlığı ve ifşa tehdidini içeren çift şantaj yöntemlerine bıraktı. Ancak dönüşüm bununla sınırlı değil. Kısa süre öncesine kadar neredeyse bilinmeyen bazı teknikler, bugün yaygın şekilde kullanılıyor. Örneğin, kullanıcıları sahte hata mesajlarıyla kandırarak kötü amaçlı komutları çalıştırmaya yönlendiren ClickFix yöntemi hem siber suç grupları hem de devlet destekli aktörler tarafından kullanılmaktadır. Bu adaptasyon hızı, bir versiyonunun doğada, aslında sonsuza dek devam ettiğini fark ettiğinizde pek de şaşırtıcı değil. Rekabet içinde olan türler, sadece konumlarını korumak için sürekli olarak adapte olmak zorunda. Avcılar hızlanır, bu yüzden avlar da hızlanır. Avlar kamuflaj geliştirir, bu yüzden avcılar daha keskin bir görüş geliştirir. Biyoloji buna, Lewis Carroll'un Aynanın İçinden kitabındaki, sadece yerinde kalmak için koşmaya devam etmek zorunda olan bir karakterin adını taşıyan Kırmızı Kraliçe etkisi adını verir. Siber güvenlikte de benzer bir dinamik söz konusu: Savunma sistemleri geliştikçe saldırganlar da buna karşılık verir. Bu durumun en somut örneklerinden biri, güvenlik çözümleri ile bu çözümleri devre dışı bırakmaya yönelik araçlar arasındaki rekabette görülür. Uç nokta tespit ve müdahale (EDR) ve genişletilmiş tespit ve müdahale (XDR) çözümleri, saldırgan faaliyetlerini tespit etmede kritik rol oynarken saldırganlar da bu sistemleri etkisiz hâle getirmeye yönelik araçlar geliştiriyorlar.

ESET araştırmacıları, aktif olarak kullanılan yaklaşık 90 farklı “EDR katili” aracı izliyor. Bunların 54’ü, güvenlik açığı bulunan ancak meşru bir sürücünün sisteme yüklenmesi ve bu sayede çekirdek seviyesinde ayrıcalık elde edilmesine dayanan aynı tekniği kullanıyor. “Kendi Güvenlik Açığı Bulunan Sürücünü Getir” (BYOVD) olarak bilinen bu yöntem, farklı saldırı araçlarında tekrar tekrar karşımıza çıkıyor. EDR katili araçlar, tıpkı fidye yazılımı ekosisteminin kendisi gibi, düzenli güncellenen ve abonelik modeliyle sunulan hizmetlerle destekleniyor. Bu araçların seçimi çoğu zaman doğrudan saldırıyı gerçekleştiren operatörlerden ziyade, bağlı kuruluşlar tarafından yapılır. Savunma sistemleri güncellendikçe, bu sistemleri aşmaya yönelik araçlar da aynı hızla evrilir. Bu döngü, siber tehdit ortamında Kırmızı Kraliçe etkisinin somut bir yansımasıdır.

Veri ihlali bildirimi almak eskiden nadir bir olayken ihlallerinin rekor sayılara ulaşmasıyla birlikte bu bildirimler artık eskisi kadar şaşırtıcı değil. Amerika Birleşik Devletleri’nde  geçen yıl 3 bin 322 adet bu tür ihlal bildirildi ve bunun sonucunda mağdurlara yaklaşık 280 milyon bildirim e-postası gönderildi. Avrupa'da günlük olay sayısı 2025 yılında yıllık  yüzde 22 artarak günde ortalama 443'e ulaştı. 

Bu durum, dolandırıcılar için artan bir fırsat anlamına geliyor. Dolandırıcılar, birçok kişinin bu bildirimleri beklediğini biliyor ve bir bildirim aldıklarında, içinde yer alan tavsiyelere uymaya daha yatkın olabilirler. Siber güvenlik şirketi ESET veri ihlali uyarılarının bir tuzak olabileceği uyarısında bulunarak dikkat edilmesi gerekenler hakkında bilgilendirmede bulundu.  

Her gün gerçek ihlaller yaşanıyor ve meşru bir bildirimi görmezden gelmek, sahte bir bildirime tıklamak kadar tehlikeli olabilir. Otomatik tepki vermekten vazgeçerek gerçek bir uyarıyı sahte olandan ayırt edebilmek çok önemli. Dolandırıcılar gerçek bir ihlali bekler ve haberleri fırsat bilerek sahte bir bildirim gönderir. Bu senaryoda, kurbanlar bir bildirim bekledikleri için dolandırıcılığa inanma olasılıkları daha yüksektir. Diğer alternatifte ise  dolandırıcılar var olmayan bir olayın ayrıntılarını içeren bir ihlal ve sahte bildirim uydurur. Alıcı için hem alakalı hem de güvenilir görünmesi amacıyla büyük olasılıkla tanınmış ve popüler bir markadan gönderilmiş gibi taklit edilir. Ancak dolandırıcılar, kurbanın işyerindeki BT departmanının kimliğine de bürünebilir.

Her iki durumda da dolandırıcılar, sahte bildirimlerin oluşturulmasını otomatikleştirmek ve geliştirmek için giderek daha fazla kimlik avı kitleri ve yapay zekâ araçları kullanmaktadır. Yapay zekâ, gerçek bildirimlerin kelime seçimini ve üslubunu kopyalayarak, yerel dillerde kusursuz bir şekilde benzer tuzaklar oluşturmada özellikle başarılıdır. Daha fazla meşruiyet katmak için ilgili marka ve logolar da eklenecektir. Tüm bunlar dakikalar içinde yapılabilir; bu da bir olaydan sonra sahte bildirimlerin hızla ve büyük ölçekte e-posta yoluyla gönderilebileceği anlamına gelir. Nihai amaç, sizi kandırarak kötü amaçlı bir bağlantıya tıklamanızı veya kötü amaçlı bir eki açmanızı sağlamak olabilir; bu da örneğin bilgi çalan kötü amaçlı yazılımların yüklenmesine neden olabilir. Ya da kişisel ve finansal bilgilerinizi veya parolalarınızı ele geçirmek için bir bahane olabilir. 

Tehlike işaretlerini fark etmek

Nereye dikkat etmeniz gerektiğini bilirseniz sahte güvenlik ihlali bildirimlerini tespit etmek kolay olacaktır. 

• Acilen harekete geçmeniz gerekiyor: Dolandırıcılar, sizi kişisel bilgilerinizi vermeye veya zararlı bir bağlantıya tıklamaya ikna etmek için klasik sosyal mühendislik tekniklerini kullanacaktır. Bu genellikle, parolanızı güncellemezseniz veya kişisel bilgilerinizi onaylamazsanız verilerinizin risk altında olduğunu söylemek gibi sizi aceleyle harekete geçirmek için bir aciliyet hissi yaratmaya çalışmakla gerçekleşir. 
• Olağan dışı gönderen e-postası: Dolandırıcılar genellikle gönderen e-postasını taklit ederek, e-postanın taklit ettikleri kuruluştan gelmiş gibi görünmesini sağlamaya çalışır. Bu nedenle, isimdeki yazım hatalarına dikkat edin ve görüntülenen isim rastgele  bir gönderen etki alanını gizliyor olabilir, bu nedenle imleci üzerine getirin.
• Yazım ve dil bilgisi hataları: Daha önce de belirtildiği gibi, tehdit aktörleri kimlik avı kampanyalarını geliştirmek için üretken yapay zekâyı (GenAI) ne kadar çok kullanırsa bu durumun ortaya çıkma olasılığı o kadar azalır. Ancak yine de bu, gerçekleştirilmesi gereken yararlı bir ilk kontrol adımdır.
• Bağlantılar ve ekler: Bu mesajların çoğu, kişisel/finansal bilgilerinizi ve parolalarınızı çalmak için tasarlanmış kimlik avı sitelerine yönlendiren bağlantılarla doludur. Ayrıca gizlice kötü amaçlı yazılım yükleyen bildirimler gibi görünen ekler de içerebilirler.
• Belirsizlik: Güvenlik ihlali yaşayan bir şirketten meşru bir mektup alırsanız bu mektupta genellikle hesap numarası ve kullanıcı adı gibi bazı kişisel bilgileriniz yer alır. Ancak dolandırıcılar bu bilgilere sahip olmadığından gönderdikleri mesajlar belirsiz ve ayrıntılardan yoksun olacaktır. 

Güvende kalmak

Veri ihlali bildirim dolandırıcılıklarından korunmanın ilk adımı nelere dikkat etmeniz gerektiğini anlamaktır.Bir şey ters geliyorsa ne yapacağınıza dair aceleci bir karar vermeyin. Derin bir nefes alın ve sakin olun. Bir bildirim alırsanız her zaman görünür kaynağa doğrudan danışın; ancak bunu, gönderene yanıt vererek veya bildirimin içindeki iletişim bilgilerini kullanarak yapmayın. Gerçek hesabınıza giriş yapın veya şirketi arayın ya da e-posta göndererek veri ihlali olayının gerçek olup olmadığını kontrol edin. Saygın güvenlik yazılımlarıyla birlikte gelen kimlik koruma özellikleri ve HaveIBeenPwned.com gibi hizmetler, bilgilerinizin ele geçirilip geçirilmediğini kontrol etmenin yararlı bir ikincil yolu olabilir. Parola yöneticisinde saklanan güçlü ve benzersiz parolalar kullanarak ve bunları çok faktörlü kimlik doğrulama (MFA) ile destekleyerek riski daha da azaltın. Bu sayede, bilgisayar korsanları kimlik bilgilerinizi ele geçirse bile hesaplarınıza erişemezler. Saygın bir sağlayıcıdan sağlam bir e-posta güvenliği yazılımı yüklediğinizden emin olun. Bu yazılım, ideal olarak yapay zekâyı kullanarak kimlik avı girişimlerini ve kötü amaçlı yazılımları tespit edip engellemeye yardımcı olur.

Veri ihlali mağduruysanız hemen yapmanız gerekenler

Bir dolandırıcılığın kurbanı olduğunuzu düşünüyorsanız hızlı hareket etmeniz önemlidir. Hackerlarla paylaşmış olabileceğiniz tüm parolaları (kullandığınız tüm sitelerde) değiştirin. Parola yöneticisi, çok sayıda site ve uygulamada benzersiz kimlik bilgilerini saklamak için en iyi seçenektir. 

• Tüm hassas hesaplar için MFA'yı etkinleştirin, böylece kötü niyetli kişiler parolalarınızı ele geçirseler bile hesabınıza giremezler,
• Güvenilir bir güvenlik yazılımı kullanarak kötü amaçlı yazılım taraması yapın,
• Finansal bilgilerinizi paylaştıysanız bankanızla iletişime geçin ve durumu bildirin. Mümkünse kredi/banka kartlarınızı dondurun,
• Şüpheli faaliyet olup olmadığını kontrol etmek için finansal hesaplarınızı takip edin
• Olayı ilgili yerlere bildirin.

Dünya veri ihlali bildirimleriyle dolup taşarken bu tür haberlere o kadar alışmış hâle gelebiliriz ki gelen kutumuza düşen en son bildirimlere otomatik olarak inanmaya başlayabiliriz. Her ne kadar yorucu olsa da bu tür bildirimleri dikkatle incelemek çok önemlidir. Bu, sadece dolandırıcılıktan kaçınmanıza yardımcı olmakla kalmaz; aynı zamanda meşru bildirimleri daha ciddiye almanızı da sağlar.

Sandıktan 80’li yılların ortalarında, Atabay Kupası Yat Yarışları öncesinde çekilen bir fotoğraf çıktı… Bu kupanın yaratıcısı Nur Atabay’i 2025’in Ocak ayında, yanıbaşındaki “Baron” lakaplı Bülent Görgün’ü de 2025’in 25 Nisan günü yitirdik. Diğer yanındaki Hasan Onuker ise o yıllarda 2008’de kaybettiğimiz Mesut Baran’ın Yelken Dünyası’nda çalışıyordu… Bu dostlar artık anılarımızda... 
Yukarıdaki fotoğraf Caddebostan’daki Marmara Yelken Kulübü’nün (MYK) rıhtımında çekildi… O yıllarda MYK, deniz kıyısındaydı… Önündeki deniz henüz toprakla doldurulmamış, üzerinden yol geçmemiş, ötesine de park ve yürüyüş yolu kondurulmamıştı… 

Türkiye’nin şirket adına düzenlenen ilk yat yarışları “Atabay Kupası”nı 80’li yılların ortalarında hayata geçiren deniz ve yelken tutkunu Nur Atabay ile bu anı fotoğrafını çektirmiştik. 

Aynı zamanda faal bir iş kadını olan Nur Atabay’ı 2025’in 31 Ocak günü “Sonsuzluklar Okyanusu”na uğurladık. Ona deniz sevdasını aşılayan, yaşamını paylaştığı yelken dünyamızın duayen isimlerinden Oktay Ereş’ten 11 yıl sonra… 

Fotoğrafta, Atabay’ın sağ tarafındaki kişi ise “Baron” lakaplı bir diğer duayen yelkencimiz Bülent Görgün... 25 Nisan, gazeteci kökenli ve yelkenci sevgili dostumuz “Baron”un birinci ölüm yıldönümüydü… Son işyeri olan X-Yachts Türkiye, anısına fotoğrafı ile birlikte bir mesaj yayınladı.  
Atabay’ın sol yanında olan ve gerek yelken yazıları, gerek muhteşem fotoğrafları ile tanınan Hasan Onuker, o yıllarda Yelken Dünyası’na çalışıyordu. Türkiye’nin ilk yelken dergilerinden biri olan Yelken Dünyası’nın sahibi ise bir diğer yelken tutkunu, gazeteci dostumuz Mesut Baran’dı. Baran’ı da 2008’de yitirmiştik.



Hasan Onuker, bu yazıyı okuyunca duygulandığını ve dayanamayarak "geçmiş anıları depoladığı" sandığına daldığını söyledi. Orada bulduğu bazı  fotoğrafları da hem  geçmişi hem Baron'u yad etmek için bizimle paylaştı.   
Vefatından sonra eşi Ülkü ve oğlu Erdim Baran “yaşatmak” için büyük çaba gösterdikleri Yelken Dünyası’nı ekonomik nedenlerle Şubat 2018’de 406’ncı sayı ile kapatmak zorunda kaldılar. 
İşte, Marmara Yelken Kulübü’nde çekilen bu fotoğraf bir çırpıda anılarımızı canlandırdı.
Yitip giden tüm dostlarımızın, sevdiklerimizin ışıkları bol, melekler yoldaşları olsun. 

Mayıs ayı yelkenciler için hayli hareketli… Yatlar üç kez İstanbul Boğazı’nda yarışacak. J/70 Türkiye Turu İstanbul’a gelirken, J/70 Corinthian Dünya Şampiyonası Fransa’da yapılacak.
52 Super Series İspanya’da başlıyor. Nacra 17 Dünya Şampiyonası Fransa’da, ORC Avrupa Şampiyonası İtalya’da… TYF Yönetim Kurulu da İstanbul’da toplanacak.

Yelkende ulusal ve uluslararası etkinlikler takviminde Mayıs ayında boş yer kalmadı.
Marmaris Kış Trofesi’ni geçtiğimiz hatfa noktalayan MIYC (Marmaris Uluslararası Yat Kulübü) Mayıs ayındaki Loryma Cup’a hazırlanırrken, EAYK (Ege Açıkdeniz Yat Kulübü) ve BAYK (Bodrum Açıkdeniz Yelken Kulübü) trofenin son yarışlarını Mayıs’ta yapacak.
J/70’ler Türkiye Turu 2. Ayak yarışları için ay başında İstanbul’da olacak. Bu sınıfta Corithian Dünya Şampiyonası Fransa’da gerçekleşecek.

İMRE İSPANYA’DA, EKER VE TEZMAN İTALYA’DA PARKURA ÇIKACAK
Ergin İmre’nin Provezza’sı 52 Super Series’in İspanya’daki açılış yarışı Puerto Portals’e hazırlanırken, yabancı sularda bir diğer temsilcimiz Ahmet Eker de ekibiyle Cape 31 Avrupa Turu’nun 2’nci ayağı için İtalya’ya gidecek. İtalya ayrıca ORC Avrupa Şampiyonası’na da ev sahibi olacak. 
Bu arada TYF takviminde henüz görünmeyen bir etkinlik daha var. Vedat Tezman ve Team Acadia, yeni tekneleri Chacal ile Mayıs ayının son günü başlayacak Sardunya Cup’ta yer alacak.  
TYF YÖNETİM KURULU İSTANBUL’DA TOPLANACAK
Yoğun trafik arasında TYF (Türkiye Yelken Federasyonu) Yönetim Kurulu de İstanbul’da toplanırken, TYF Yelken Ligi’nin 420 - 470 - 29er - RS Feva 3. Ayak yarışları yine İstanbul’da gerçekleşecek. 
İstanbul Boğazı ise önce TAYK Komodorlar Serisi-2 “HDI Sigorta Kupası”, ardından Cumhurbaşkanlığı 7. Uluslararası Yat Yarışları’nın ikinci etabı “Kurtuluş Kupası”, peşinden TAYK-MYK ortak etkinliği “Uluslararası Lions Kulüpler Birliği Yarışı”na ev sahipliği yapacak. 
Nacra 17 Dünya Şampiyonası, ILCA 6 Büyükler ve ILCA 7 Avrupa Şampiyonalarını buluşturan Mayıs ayının uzun listesine gelin birlikte göz atalım.     
YELKENDE MAYIS 2026 TAKVİMİ
    1-3 Mayıs: J/70 Türkiye Turu 2. Ayak (İstanbul)
       2 Mayıs: BAUISC Bosphorus Sailing Cup (İstanbul Boğazı)
    2-8 Mayıs: MIYC Loryma Cup (Marmaris)
    2-3 Mayıs: 37. Koç Topluluğu Yelken Şenlikleri (SportsBoat) FB Doğuş Yelken
    2-3 Mayıs: Tırhandil Cup 6. Ayak (Bodrum)
    2-3 Mayıs: Yaşar Üniversitesi 25. Yıl Kupası / EAYK Kış Trofesi 6. Ayak (Çeşme)
  2-16 Mayıs: Formula Kite Dünya Şampiyonası (Portekiz)
    2-8 Mayıs: 37. Open Sailing Week (Göcek)
  4-18 Mayıs: Nacra 17 Dünya Şampiyonası (Fransa)
    4-9 Mayıs: 52 Super Series Puerto Portals (İspanya)
  5-14 Mayıs: ORC Avrupa Şampiyonası (İtalya)
  6-23 Mayıs: ILCA 6 Büyükler Avrupa Şampiyonası (Split / Hırvatistan)
  6-10 Mayıs: TYF Yelken Ligi 420-470-29er 3. Ayak (İstanbul)
  6-10 Mayıs: Bodrum BIOR (Uluslararası Optimist Yarışları)
  6-10 Mayıs: TYF Yelken Ligi RS Feva 3. Ayak (İstanbul)
  9-10 Mayıs: Mersin Marina Yat Yarışı
  9-10 Mayıs: TAYK Komodorlar Serisi-2 / HDI Sigorta Kupası (İstanbul)
  9-10 Mayıs: MIYC UNI Match Race (Marmaris)
10-23 Mayıs: IQ Foil Büyükler Avrupa Şampiyonası (Portekiz)
     10 Mayıs: Anneler Günü Kupası (Yat / Bursa)
     10 Mayıs: TYF Yönetim Kurulu Toplantısı (İstanbul)
11-15 Mayıs: 26. Göcek Gençlik ve Spor Kupası
11-23 Mayıs: ILCA 7 Avrupa Şampiyonası (Hırvatistan)
11-14 Mayıs: TSK Yat Şampiyonası (Tuzla)
12-16 Mayıs: Gülşah Durbay Anma Yelken Yarışları (Çeşme)
14-18 Mayıs: 2026 Optimist Marco Rizotti (Venedik)
14-17 Mayıs: Cape 31 Avrupa Turu 2. Ayak (İtalya)
15-17 Mayıs: Dragon Bahar Yarışları 3 (Bodrum)
15-25 Mayıs: IFCA Slalom Avrupa Şampiyonası (İspanya)
     16 Mayıs: İYK 42. Yıl DHO Kupası (Yat / İstanbul)
16-17 Mayıs: EAYK Kış Trofesi 7. Ayak (Çeşme)
16-17 Mayıs: BAYK Kış Trofesi 7. Ayak (Bodrum)
16-17 Mayıs: 19 Mayıs Gençlik Kupası (Didim)
16-17 Mayıs: Coral Cup 3. Antalya Yat Yarışı
16-19 Mayıs: MIYC 119 Mil 19 Mayıs Gençlik Kupası (Marmaris)
16-20 Mayıs: Para Yelken Türkiye Şampiyonası (Mersin)
17-19 Mayıs: Cumhurbaşkanlığı Yat Yarışları 2. Etap Kurtuluş Kupası (İstanbul Boğazı)
17-23 Mayıs: Club Swan 36 Porto Retondo Challenge (İtalya)
19-31 Mayıs: J/70 Corinthian Dünya Şampiyonası (Fransa)
     21 Mayıs: TÜSF ÜNILİG Yelken Türkiye Şampiyonası
     22 Mayıs: UNIFEST SportsBoat Yarışları (Haliç / İstanbul)
     23 Mayıs: MYSK Uluslararası Lions Kulüpler Birliği Yarışı (İstanbul Boğazı)
     24 Mayıs: SportsBoat Trofesi 2. Ayak-İAYYK Kupası (İstanbul)
24-28 Mayıs: TYF Yelken Ligi Formula Kite-Wing Foil 3. Ayak (Didim)
     24 Mayıs: İYK Kızlar Kupası ILCA 4-Optimist-Optimist Jr. Yarışları (İstanbul)
31 May-7 Haz: Sardunya Cup (İtalya)

Siber güvenlikte dünya lideri olan ESET, Moğolistan'daki devlet kurumlarını hedef alan ve GopherWhisper olarak adlandırılan, Çin ile bağlantılı yeni bir APT grubu ortaya çıkardı. Grup, casusluk yapmak için Discord, Slack ve Outlook mesajlaşma hizmetlerini kötüye kullanıyor.

ESET araştırmacıları, GopherWhisper adını verdikleri, daha önce kayıtlara geçmemiş, Çin ile bağlantılı bir APT grubu keşfettiler. Grup, çoğunlukla Go dilinde yazılmış ve enjektörler ile yükleyiciler kullanarak cephaneliğindeki çeşitli arka kapıları dağıtıp çalıştıran çok çeşitli araçlar kullanıyor. Gözlemlenen kampanyada, tehdit aktörleri Moğolistan'daki bir devlet kurumunu hedef aldı. GopherWhisper, komuta ve kontrol (C&C) iletişimi ve veri sızdırma amacıyla Discord, Slack, Microsoft 365 Outlook ve file.io gibi meşru hizmetleri kötüye kullanıyor.

ESET araştırmacıları  bu grubu Ocak 2025'te, Moğolistan'daki bir devlet kurumunun sisteminde daha önce belgelenmemiş bir arka kapı bulduğunda keşfetti  ve bu arka kapıya LaxGopher adını verdi. Daha derinlemesine araştırma yapan ekip, aynı grup tarafından dağıtılan, çoğunlukla çeşitli ek arka kapılar olmak üzere birkaç kötü amaçlı araç daha ortaya çıkardı. Bu araçların çoğu Go dilinde yazılmıştı ve ortak amaçları siber casusluktu.

ESET telemetrisine göre, GopherWhisper arka kapılarından etkilenen kurban bir Moğolistan devlet kurumu. Saldırganlar tarafından işletilen Discord ve Slack sunucularından gelen C&C trafiğini analiz eden ESET, Moğolistan kurumunun yanı sıra onlarca başka kurbanın da etkilendiğini tahmin ediyor; ancak bu kurbanların coğrafi konumları veya sektörleri hakkında herhangi bir bilgiye sahip değil. Keşfedilen yedi araçtan dördü arka kapı: Go dilinde yazılmış LaxGopher, RatGopher ve BoxOfFriends ile C++ dilinde yazılmış SSLORDoor. Ayrıca ESET, bir enjektör (JabGopher), Go tabanlı bir veri sızdırma aracı (CompactGopher) ve kötü amaçlı bir DLL dosyası (FriendDelivery) buldu.

ESET’in tespit ettiği kötü amaçlı yazılım grubu, bilinen hiçbir tehdit aktörünün araçlarıyla kod açısından benzerlik göstermediği ve başka hiçbir grubun kullandığı taktik, teknik ve prosedürler (TTP’ler) ile de örtüşmediğinden, ESET bu araçları yeni bir gruba atfediyor. Araştırmacılar, grubun araçlarının çoğunun maskotu bir gopher olan Go programlama dilinde yazılmış olması ve yan yükleme yoluyla yüklenen whisper.dll dosya adına dayanarak bu gruba GopherWhisper adını verdi.

Yeni tehdit grubunu keşfeden ESET araştırmacısı Eric Howard yaptığı açıklamada; “GopherWhisper, C&C iletişimi için Slack, Discord ve Outlook gibi meşru hizmetlerin yaygın olarak kullanılmasıyla karakterize edilir. Araştırmamız sırasında, binlerce Slack ve Discord mesajının yanı sıra Microsoft Outlook'tan birkaç taslak e-posta mesajını da elde etmeyi başardık. Bu, grubun iç işleyişi hakkında bize büyük bir fikir verdi. Slack ve Discord mesajlarının zaman damgası incelemesi, bunların çoğunun çalışma saatleri içinde, yani Çin Standart Saati ile uyumlu olarak sabah 8 ile akşam 5 arasında gönderildiğini gösterdi. Ayrıca Slack meta verilerinde yapılandırılmış kullanıcının yerel ayarı da bu saat dilimine ayarlanmıştı. Bu nedenle, GopherWhisper’ın Çin merkezli bir grup olduğuna inanıyoruz” dedi.

ESET’in bu araştırmasına göre, grubun Slack ve Discord sunucuları ilk olarak arka kapıların işlevselliğini test etmek, daha sonra ise günlükleri silinmeden, ele geçirilmiş birçok bilgisayarda LaxGopher ve RatGopher arka kapıları için komuta ve kontrol (C&C) sunucuları olarak kullanıldı. Slack ve Discord iletişimlerine ek olarak, ESET araştırmacıları, Microsoft Graph API'sini kullanarak BoxOfFriends arka kapısı ile C&C'si arasındaki iletişimde kullanılan e-posta mesajlarını da çıkarabildiler.

ESET Research'ten Eric Howard, bu bulguları Botconf 2026 konferansında sundu.

Türkiye'nin Pruvasında Avrupa mı Olmalı?

Habertürk'teki o programda söylediğim cümleyi tekrar edeyim: ABD-İsrail-İran ekseninde patlak veren çatışma, Türkiye'nin önüne büyük fırsatlar koymuştur; lâkin bu fırsatlar mevcut zihniyet kalıbıyla okunamaz, realize edilemez. Bir kafa değişikliğine ihtiyaç vardır. Ve bu kafa değişikliğinin merkezindeki soru şudur: Çok kutuplu düzenin yeniden şekillendiği bu eşikte, Türkiye gemisinin pruvası nereye dönecektir?

Avrasyacı Bakış

Karşımızda iki cazibe merkezi var. Bir tarafta, Sayın Cem Gürdeniz'in son derece etkili biçimde dile getirdiği "Avrasyacı reflex": Avrupa'yı Haçlı zihniyetinin bugünkü uzantısı sayan, Gümrük Birliği'nin asimetrisini tarihsel bir mahkûmiyet senedine dönüştüren, Türkiye'nin yönünü kendi havzasında bağımsızlaştırmasını öneren çizgi. Bu çizgi, içerdiği tespitler bakımından kısmen haklıdır. Doğu Akdeniz'de Fransa'nın bir dönem Yunanistan-Mısır ekseninde Türkiye'yi sıkıştıran tutumu, Birliğin çifte standardı, üyelik müzakerelerinin fiilen dondurulması — bunlar reel olgulardır.

Ne var ki tespitlerin doğruluğu, çıkarımların doğruluğunu garanti etmez. Causa cognoscendi ile causa essendi aynı şey değildir. Avrupa'nın Türkiye'ye tarihsel bakışındaki problem, onu stratejik bir ortaklığa götüren bütün yolları kapatmamaktadır. Bilakis, tam da bugün, o yolların açıldığı bir tarihsel ânın eşiğindeyiz.

Ukrayna'da Atılan Kazığın Failini Doğru Tespit Etmek

Avrupa'nın bugünkü kırılganlığını anlamak için önce Ukrayna sorununun gerçek mimarına bakmak gerekir. Soğuk Savaş'ın bitiminde Rusya'ya verilen "NATO bir karış doğuya genişlemeyecek" sözünün, James Baker'dan Hans-Dietrich Genscher'e kadar pek çok belgeyle sabit olduğu malumdur. Bu sözün bozulması bir tesadüf değil, bir stratejidir. Minsk-I, Minsk-II ve nihayet 2022 Şubatı'nın hemen öncesinde İstanbul'da masaya yaklaşan müzakerelerin neden ve hangi telkinle akamete uğradığı, artık akademik literatürde de bir muamma olmaktan çıkmıştır. Boris Johnson'un Kiev ziyaretinden sonra masanın devrildiği — bu, artık spekülasyon değil, kayda geçmiş tanıklıktır.

Yani savaşın kaçınılmazlığa itilmesinde başat aktör Washington'dur. Stratejik hedef ise açıktır: Rus enerjisinden koparılmış, sanayisi pahalı LNG'ye mahkûm edilmiş, üretim üssü olarak rekabet kabiliyeti törpülenmiş bir Avrupa. Nord Stream'in akıbeti, bu hedefin sembolik özetidir. Öyleyse mantıken şu sonuca varılır: ABD'nin Rusya ile çatışması kâğıt üzerinde Moskova'ya yöneliktir; reel iktisadi hedefi ise Avrupa'dır.

Bu tespit, klasik Atlantikçi okumayı tersine çeviren bir tespittir. Ve önemlidir; çünkü Türkiye'nin tercihinde belirleyicidir.

Avrupa Akıllanıyor mu? Fransa Çıkışının Anlamı

Asıl sorulması gereken: Avrupa bunu gördü mü? Geç de olsa görmektedir. Macron'un "stratejik özerklik" söylemi 2019'daki NATO beyin ölümü tespitinden bu yana adım adım kurumsallaşmaktadır. Almanya'nın Zeitenwendetravmasından sonra savunma sanayiinde bağımsız kapasite arayışı, AB'nin ortak silahlanma fonu, Fransa'nın son dönemde Ukrayna meselesinde Washington'dan ayrı ses vermesi, hatta Polonya'nın bile zaman zaman bu eksene kayan tutumu — bunların hepsi tek bir gerçeği işaret etmektedir: Avrupa, kendisini ekonomik olarak boğan müttefikinin farkına varmıştır.

Burada kritik nokta şudur: Avrupa için Rusya bir askerî tehdit değildir; olamaz da. Rusya'nın Ukrayna'da gösterdiği konvansiyonel performans, Polonya hattını aşıp Berlin'e yürüyecek bir gücün karikatürünü çizmektedir. Avrupa için akılcı politika, Rusya ile ticari-enerjetik bir modus vivendi kurmaktır. Bu akılcılığı dinamitleyen ABD'dir. Avrupa'nın bu denklemi nihayet okuyor olması, Türkiye için tarihsel bir penceredir.

Türkiye İçin Çıkar Ortaklığı Çerçevesi

Şimdi mesele üyelik perspektifi değildir; o defter — Sayın Gürdeniz'in haklı olarak işaret ettiği üzere — şu konjonktürde kapanmıştır. Mesele, contractus societatis'in farklı bir versiyonudur: Çıkar ortaklığı temelinde bir stratejik ittifak. Bu ortaklığın zemini hazırdır:

Birincisi, savunma sanayii. Avrupa'nın silahlanma gündemi, Türkiye'nin son yirmi yılda inşa ettiği savunma kapasitesi için tarihsel bir pazardır ve aynı zamanda bir entegrasyon vesilesidir. Eurofighter meselesinde Sayın Gürdeniz'in dile getirdiği asimetri kaygısı haklıdır; ancak çözüm İngiliz tedarikinden kaçmak değil, Avrupa'nın silahlanma fonuna eşit ortak olarak dahil olmaktır. KAAN, ALTAY, MİLGEM gibi platformların Avrupa pazarına açılması, asimetriyi simetriye çevirir.

İkincisi, enerji. Türkiye, Hazar-Doğu Akdeniz-Karadeniz havzalarının tek toplanma noktasıdır. ABD'nin LNG gemilerine alternatif arayan bir Avrupa için Türkiye, müzakeresi yapılması zorunlu bir koridordur.

Üçüncüsü, göç ve güvenlik mimarisi. Avrupa'nın iç istikrarı, Türkiye'nin sınır rejimine fiilen bağlıdır. Bu, Avrupa'nın kabul etmek istemediği ama yaşamak zorunda olduğu bir bağımlılıktır.

Dördüncüsü ve belki en önemlisi, Ukrayna sonrası mimari. Karadeniz'in güvenliği, Montrö'nün sürekliliği ve bölgesel istikrar Türkiye'siz tasavvur edilemez. Avrupa bu gerçeği nihayet teslim etmektedir.

Tarih, Coğrafya ve Akıl

Avrupa'nın Haçlı seferlerinden başlayan zihnî kalıbı reddedilemez. Lâkin tarih, jus cogens hükmünde bir kader değildir. Soğuk Savaş'ın hemen başında Almanya'yı NATO'ya alan akıl, bir nesil önce Stalingrad'ı yakanı eşit ortağa dönüştürmüştür. Tarihsel düşmanlıklar, çıkar denklemi değiştiğinde geri çekilebilir kategorilerdir.

Türkiye'nin pruvası ne ABD'nin amiral gemisinin peşinde sürüklenmek, ne de Avrasyacı çağrının uçurum kenarına çekildiği bir körlüğe teslim olmaktır. Pruva, kendi coğrafyamızın aklî gereği üzere Avrupa'ya — tabiri caizse, Avrupa'nın en zayıf, dolayısıyla Türkiye'ye en muhtaç olduğu şu eşikte — dönmelidir. Bu, Batı'ya teslimiyet değildir; bilakis Batı'nın iç çatışmasından doğan boşluğa Türkiye'nin stratejik aklıyla yerleşmesidir.

ABD'nin ekonomik hedefinin Avrupa olduğu bir dünyada, Avrupa'nın doğal stratejik müttefiki Türkiye'dir. Bunu önce biz görmek zorundayız; çünkü görenin masada, görmeyenin menüde olduğu bir çağdayız.

Pruvayı Avrupa'ya çevirelim — ama bu kez gemiyi biz idare edelim.

Bir fidye saldırısı, sistemleri ele geçirdiği gibi geriye dönüp bakıldığında her şeyin yolunda gittiğini düşündüren güveni de çürütüyor. Siber güvenlikte dünya lideri olan ESET, fidye yazılımı saldırılarının çoğu zaman sessiz bir dönemin ardından geldiğine dikkat çekerek, görünürde sorunsuz işleyen sistemlerin ciddi riskler barındırabileceği uyarısında bulundu.  

Kurumsal başarısızlıklar incelendiğinde sıkça tekrar eden bir örüntüye işaret eden ESET, uzun süre sorunsuz çalışan sistemlerin zamanla rehavete yol açtığını belirtti. Bu durum, hazırlık yatırımlarının azalmasına ve gerçek risk ile algılanan risk arasındaki farkın büyümesine neden oluyor. Görünürde bir saldırı yaşanmamış olması, çoğu zaman savunmanın güçlü olduğu anlamına gelmiyor; yalnızca tehditlerin henüz görünür hâle gelmemiş olabileceğine işaret ediyor. Birçok kuruluş, güvenlik durumunu değerlendirirken kritik bir yanılgıya düşüyor. Kurumlar çoğu zaman ortamlarının güncel tehditlere karşı ne kadar güvenli olduğunu sorgulamak yerine, yalnızca temel kontrollerin yerinde olup olmadığını kontrol ediyor. Bu da şirketlerin aynı anda hem uyumlu hem de risk altında olabildiği bir tablo ortaya çıkarıyor.

İstikrarın kendisi de istikrarı bozabilir

Güvenlik değerlendirmelerinde bir diğer önemli sorun ise görünenle yetinme eğilimi. Kuruluşlar, kolay erişilebilen verilerle karar verirken daha zor elde edilen ancak kritik öneme sahip bilgileri göz ardı edebiliyor. Bu durum, güvenlik açıklarının fark edilmesini zorlaştırıyor ve eksik bir tabloya rağmen yanlış bir güven hissi oluşmasına neden oluyor. Verizon’un 2025 Veri İhlali Araştırma Raporu’na göre fidye yazılımı kurbanlarının yüzde 54’ünün erişim bilgileri, saldırıdan önce yasa dışı platformlarda zaten dolaşımdaydı. Bu da bazı ihlallerin, fark edilmeden çok önce başlamış olabileceğini gösteriyor.

Fidye yazılımı saldırıları büyük ölçekli ekonomik sonuçlar doğurabiliyor

ESET uzmanları, güvenlik sistemlerinin yalnızca kontrollerin varlığını doğrulamakla kalmaması gerektiğini, aynı zamanda şüpheli davranışları tespit edebilecek şekilde yapılandırılmasının önemine dikkat çekti. Özellikle saldırganların güvenlik süreçlerini devre dışı bırakma girişimlerinin izlenmesi, bu noktada kritik rol oynuyor. Fidye yazılımı saldırılarının etkisi ise yalnızca teknik boyutla sınırlı kalmıyor. İş sürekliliğini doğrudan etkileyen bu saldırılar, büyük ölçekli ekonomik sonuçlar doğurabiliyor. 2024 yılında Change Healthcare’e yönelik saldırının toplam maliyetinin 3 milyar dolar olduğu tahmin edilirken 2025 yılında Jaguar Land Rover’a yapılan benzer bir saldırı da ciddi mali kayıplara yol açtı. IBM verilerine göre ise bir veri ihlalinin ortalama maliyeti yaklaşık 5 milyon dolar seviyesinde bulunuyor; sağlık sektöründe bu rakam neredeyse 10 milyon dolara ulaşıyor.

Veri sızıntıları asal yükümlülükleri de beraberinde getiriyor

Veri sızıntılarının etkisi ise uzun vadeye yayılıyor. Sızdırılan kurumsal veriler, yeni kimlik avı ve iş e-postası dolandırıcılığı saldırıları için zemin hazırlarken aynı zamanda yasal yükümlülükleri de beraberinde getiriyor. Müşteri ve iş ortaklarının güven kaybı, artan sigorta maliyetleri ve yenilenmeyen sözleşmeler gibi dolaylı etkiler de tabloyu daha ağır hâle getiriyor. Güçlü bir siber güvenlik duruşu  yalnızca doğru araçlar ve insan kaynağının yanı sıra sürekli gözlem ve uyum sağlama alışkanlığıyla mümkün oluyor. Tehdit ortamının sürekli değiştiğine dikkat çeken uzmanlar, savunma tarafının da aynı hızda güncellenmesi gerektiğini vurguluyor. Tehdit istihbaratı ve zamanında aksiyona dönüşebilen güvenlik uyarıları olmadan, kurumların güvenlik algısı ile gerçek durum arasındaki fark giderek büyüyor. Bu fark siber suçlular tarafından yüksek maliyetlerle kapatılıyor. 

Mekke Kruvazör Hümayunu Çanakkale’de- 1897; Sultan II Abdülhamid Yıldız Albümleri/Osmanlı Donanması Albümü.

Bu makalemde; Meşrutiyet İhtilali sırasında  Kasımpaşa’daki  Bahriye Nezareti olan Divanhane(Günümüzde RTE Müzesi ilan edilen)’de  rütbesi sökülerek adalara sürgün edilen  Bahriye Nazırı Hasan Rami Paşa’nın Artin Asaduryan Matbaası’nda basılmış  “Hatırat”ından birkaç sayfayı aktardım.
Bu sayfalarda dünyada ilkez Osmanlı Donanması için  kruvazör ilan edilen genel yük gemileri hakkında bilgiler yeralmaktadır. Hasan Rami Paşa “Hatırat”ında  şöyle anlatır;
Yunan savaşından Bahriye Nazırlığım zamanına kadar geçici bir kuşbakışı- Hüsnü ve Celal Paşalar- sahte Potemkin olayı, büyük telaş - Asker mi, sivil mi idim? - Bazı faaliyetler - Bahriye Nazırı oluşumun olası  nedeni!  
Yunan savaşı başarı ile sonuçlandı. Fakat bu savaş münasebetiyle aldığım emirleri yapmadığımı, hatta bu konuda Padişah’ın iradesine karşı koyarak, o zaman varlığından bile şüphe edilen donanmayı bir felaketten kurtardığımı ve harp gemilerinin buradaki inşalarındaki ve Avrupa’ya sipariş edilerek satın alınacak gemilerdeki yolsuzluklarda herhangi bir ilgimin olmadığımı gören Bahriye Nezareti, görüşümü almadan bana, Çanakkale’de ikametle görevli olduğumu bildirdi.
Şahsım hakkındaki hissi görüşleri neticesinde, donanmanın hertürlü işleri zorlaştırılarak devamlı huzursuzluk politikası çıkarılmak isteniyordu. En umulmayan yerlerde hiç tahmin etmediğim şekilde jurnal edindiğimi öğreniyordum. 
Çanakkale’ye sürgün edildikten sonra bu durum tam on sene devam etti. En sık iki aydabir verilebilen maaşlar için, Çanakkale en geriye bırakılıyordu. Mürettebat; geminin gerekli olarak atılan ikinci demirini almakta zorlanacak derecede azaldığı gibi, terhis edilen askerin yerine yenisi gönderilmiyordu.Nihayet gemiler çürümüş olduğundan içinde barınılmaz duruma gelmişti. Subaylar ise, kamaralara şemsiyeleri açık olarak girip çıkmaya başladılar. 

Gemilerdeki çürüklük öyle bir noktaya geldi ki, artık kalafat yapılması gerekiyordu. Gerekli tamiratın yapılması için yazılan yazılar hasıraltı ediliyordu. Çanakkale’de havuz da yoktu. Yalnız bir şeyin yükselmesine önem veriliyordu. O da, ahlâk bozukluğu idi. 
Nezaretin bukonudaki yaptıkları bir değil, beş değildi. Fakat hak ve hakikati teslim etmiş olmak üzere, itiraf ederim ki, isimlerinden, yaptıkları zulümlerle birlikte daha sonra bahsedeceğim. 
Maiyetimdeki kimin göz kapanmayacak kusuru olursa, kimi kolundan tutup İstanbul’a Divan-i Harbe yollarsam, bu kişiler Nezaret tarafından kabul edilmeyerek reddediliyorlardı. Daha sonra Bahriye Nezareti bunları, bana karşı kullanıyordu. Buşekilde umumi bir bezginlik ve iş görememezlik  insanı kahrediyordu. Resmi vazifemin gereğini yerine getiremediğimden tatmin olamıyordum. 
Dinlenme zamanlarımın birkısmını bu işlere ayırdığımdan, ruhen yoruluyor, vücutça da yorulmak istiyordum. Binaenaleyh boş zamanlarımı fenalığa değil çalışmaya ayırdım. Orta halli bir aileden asla farklı yaşamadım. İdare ve tasarruf, ihtiyat ve basiret daima benim  saygı duyduğum ve ciddiyetle muhafaza ettiğim bir uygulamam olmuştur. 

Bahriye Nazırı Hüsnü Paşa makamından hiç azledilmiyordu. Dünyada nekadar kötülük varsa hepsi kendinde toplanmış, olanca kuvvetiyle İstanbul’a gelmemi men etmeye teşebbüs etmiş, ancak hakkımdaki tüm jurnallere rağmen bir başarı elde edemeden vefat etmiştir. 
1897 Türk- Yunan Harbi nedeniyle Haliç’ten çıkarılarak nihayet Çanakkale’ye intikal eden Mansure Korveti’nın komutanın dilekçesi Donanma’nın durumunu anlatması bakımından ibret vericidir.

Ortasından belvermiş bir savaş gemisi; Mansure korveti!
Mansure Korveti Komutanı Mülâzım-ı Evvel (Üsteğmen) İzzet 14 Temmuz 1897 tarihli dilekçesi ile Bahr-ı Sefid Filosu kumandanlığına hitaben Mansure korveti’nin durumu yakınmış ve geminin ortasından bel vermiş olduğunu beyan etmiştir!
14 Temmuz 1897 tarihli dilekçesinde  der ki;“18 Mayıs 1897 tarihli tutanakta gemimizin hızı ile, 12’şer cm.lik Krupp toplarının uç pabuç mil levhalarının sağlamlaştırılması için 48 adet cıvata ile sekiz adet saç levha gerekli olduğu talep edildi ise de gönderilmedi. Bozuk olan bir adet torpidomuz İzmir vapurundan değiştirilmiş olduğu bildirilmişti. Ayrıca gemimizin güverte baştaraf kaplumbağa hizasında gemi yıkattıkça az miktarda su birikmektedir. Budefa iskele tarafında bile, üç pusa yakın su birikmiştir. Geminin tavlonuna biriken su temizlenirken tekrar subay kamaraları önünde toplanmaktadır. Ayrıca sancak, iskele, makine ve elektrik makinesi etrafına birikmekte olduğu, verilen bilgilerden anlaşılmıştır. Burası ustalara muayene ettirilmiş ise de, üç pus kadar gemi ortasının çökmüş olduğu görülmüştür. Tekrar muayene edilmesi için, 15 Haziran 1897 tarihli yazı ile arzın üzerine verilen emirle Çarkçı Kaymakam Hüseyin Bey tarafından incelenmiş ve çark içerisinde bulunan kemerelere puntel konulmadığı ve istimpayet borusunun önceden konulan punteli battal edilmiş olduğundan bu puntellerin resmini almış ise de bugüne kadar gelmediği ve denizli havalar ile icabında top atışında büsbütün çökmesi ihtimali olduğu gibi kıç kamarasının üzerinde de varlığı açık olarak ortaya çıkmıştır. 20 Haziran 1897 tarihli komutanın emri gereğince gemimizin makine provası icrası için Kepez Feneri’nden Kumkale Feneri hizasına kadar olan sekiz mil mesafeyi hafif rüzgarla pruvadan alarak, saatte 3.5 mil kadar hızla iki saat 15 dakika süresinde gidip döndük. Rüzgar kıçtan olduğunda, kuvvetli olarak gemiyi saatte beş mil kadar seyrettirmekteydi. Bu durumda geminin sakin havada saatte 4 mil kadar seyredeceği çarkçı subayı tarafından da raporla bildirilmiştir. Ben ise, devlete, millete ve Padişahımız’a sadakatle hizmet etmeğe yemin etmiş bir kişi olarak asla ihanet edemem. Bu münasebetle  bu gemide, bu şartlar altında görev yapamayacağımı bildirir, emirlerinizi beklediğimi arz ederim.” 
                                                                 
 
                          Kruvazör olarak ilan edilen Medine genel yük gemisi.(Ortada 3 direkli)
                                           Yağlıboya  tablo .Kaynak- Özel Koleksiyon.

Bahriye Nazırı Hasan Hüsnü Paşa-genel yük gemisini kruvazör ilan ediyor.
Bu tablonun daha trajik komik bir öyküsü ise, Bahriye Nazırı Hasan Hüsnü Paşa’nın, Yunanlıların gerçek kruvazör sınıfı gemileri bulunması karşısında yaptıklarıdır. Zira, Hasan Hüsnü Paşa, Yunan Donanması’ndaki  kruvazörlerin büyüklükleri karşısında, derhal Osmanlı tebaasına ait  Hudeyde, İzmir, Medine ve Mekke isimli şileplere elkoymuş ve bu yük gemilerini kruvazör ilan etmiştir. Bunu yaparken de, bu gemilere birkaç top yerleştirilmiştir. Dünyada benzerine asla rastlanılmayan ve kruvazör denilen bu şileplere komutan olarak atanan subaylar adeta feryat  etmektedirler. 

Bu dilekçeleri aynen veriyorum;
Bakınız, şilepten bozma, kruvazörlerin komutanları gemilerindeki durumu nasıl tanımlıyorlar;
İzmir Vapuru Komutanı Yarbay Hafız İbrahim;
“Mensup olduğum İzmir Vapuru, dört adet fundluk ve bir adet de Nordenfild topu ile donatılmış olup ortalama dokuz mil hız yapmaktadır. Bu koşullarda en adi sınıftan bir kruvazör kadar bile, kuvvetli ve sağlam değildir. Ancak donanma ile birlikte nakliye görevi yapabilecek kapasitede olduğunu hakkındaki emir ve fermân sahibi olan Padişah Hazretlerinindir. 18 Temmuz 1897” 

Hudeyde kruvazör hümayunu’nun sicil kaydı
Newcastle Charles Mitchell & Co. Low Walker Kızaklarında 298 kızak No.’su ile  inşa edilen ve “Suez”  ismi verilmiş yolcu/yük gemisi, 26 Eylül 1874 tarihinde denize indirildi.
2141 grt., 1390 nrt. olan Suez’in Tam boy:323.8 ft.,Genişlik:35.3 ft. ve Derinlik: 25.7 ft. idi.
Sunderland merkezli North-Eastern Marine Engineering Co.Ltd. yapımı ana buhar makinesi C2cyl ve 250 nhp. azami güç üretiyordu. 
1891’de İstanbul’dan Kayseri doğumlu Ohannes Esseyan  ve  Mıgırdıç Esseyan   satın aldı ve “Hudeyde” adı verildi. 
1893’de İstanbul’dan İdare-i Mahsusa satın aldı.
1896’da Osmanlı Donanması’na devredildi ve top konularak kruvazör ilan edildi.
Türk-Yunan Harbi sonrasında Osmanlı Seyr-i Sefain İdaresi tarafından yeniden yolcu/yük gemisi olarak kullanıldı. 1912’de hizmetdışı bırakılarak Haliç’te söküldü.   
 
Hudeyde Kruvazör Hümayunu Çanakkale’de. Sultan II. Abdülhamid Yıldız Donanma Albümleri.(Kaynak:Özel Koleksiyon)

Hudeyde Vapuru Komutanı Yarbay  Hasan  anlatıyor
“Zaferler kazanmış Donanma’nın  hareketleri doğrultusunda padişahın iradesi ve komutanın verdiği emirler, askerlere tebliğ edildi. Verilen emirler doğrultusunda askerce sevinçle edilen, üç kere “Padişahım çok yaşa!” duaları, bizi gemimizin harbe sevki için, genel teçhizatı hakkındaki görüşleri arz etmeye cesaretlendirmiştir. Kruvazör olarak bilinen komutanı olduğum Hudeyde Vapuru’nun, harp donanımı dört adet pirinç kaval top, iki adet 12 librelik Armstrong topu, bir adet Tophane imali kuyruktan dolma pirinç Prudel top, dokuz adet kasatura, 30 adet Winchester topu ve 20 adet kılıçtan ibarettir. Mermi ve topların atışı üçüncü otla yapılmıştır. Bu topların denenmesinde azami mesafesi 1000 m.’yi geçmediğinden son derece güçlükle atış yapılmaktadır. Geminin inşa tarzı ise tamamen büyük bir ambar gibi olup, adeta bir şilebi andırmaktadır. Bunun yanında palavra denebilecek ikinci kat güvertesi, perdesiz olarak baştan kıça kadar uzanmaktadır. Taksimatında bölmeler ve dabılbatumları yoktur. Ancak boyuna denizaltı tarzındaki ambar istif perdeleri mevcuttur. Geminin azami sürati 10 mil olup 90 kişi mürettebatı bulunmaktadır.
Harp tekniğine uygun koşullarda  inşa edilmeyen gemi, erzak, kömür, cephane ve benzeri nakliyat işleri için mükemmel bir nakliye gemisini andırmaktadır. Bunedenle, asla kruvazör olarak kullanılmayacağı hakkında emir ve fermân,emir sahibi olan Padişah Hazretlerinindir. 18 Temmuz 1897.

Kruvazör olarak ilan edilen  Medine genel yük gemisi
Glasgow,Govan’da kurulu London & Glasgow Engineering & Iron Shipbuilding Co. tarafından  Middleton Yard’da 166 Kızak No.’su ile inşa edilen genel yük gemisi 12 Şubat 1873 tarihinde denize indirildi.
İnşa adı “ Pennsylvania” olan 2472 grt.- 1593 nrt., Tam Boy: 331.5 ft., Genişlik: 36.3 ft. ve Derinlik: 21.1 ft. geminin Glasgow, Govan “London & Glasgow Engineering & Iron Shipbuilding Co.” yapımı ana buhar makinesi C2cyl(46 & 82 x 45in), 400nhp, azami güç üretiyordu.
İlk armatörlük firması; Glasgow’de kurulu “G. W. Clark, P Dougall & T Reid (State Line Steam Ship Co Ltd. ve işletmeci firma; Lewis T. Merrow & Co. idi.
1873’de adı “State of Pennsylvania” olarak değiştirildi.
1874’de Glasgow merkezli  The State Steamship Co Ltd. firması adına tescil olundu.
1891’de Glasgow’de kurulu  J & A Allan satın aldı.
1893’de Cidde’de kurulu   Hamidiye Vapur Şirketi satın aldı ve “Medine” adı verildi.
1894’de İstanbul’dan  İdare-i Mahsusa’ya devredildi ve “Marmara” adı verildi.
1895’de Kruvazör olarak donatılmak üzere Osmanlı Donanmasına devredildi.  
1897’de İstanbul’da  İdare-i Mahsusa’ya devredildi.
1909’de hizmet dışı bırakıldı.
1912’de yeniden Osmanlı Donanması’na depo gemisi olarak devredildi. 
1915’de Rus harp gemisi top ateşi ile batırıldı.

Medine Vapuru Komutanı Mehmet Rüstem;
“Komutanı bulunduğum Medine Vapuru’nda harp donanımı bakımından dört adet yedi fundluk ve iki adet beş fundluk pirinç Şişhane topu ile bir adet üç fundluk Krupp topu vardır. Bunun yanında 30 adet Winchester tüfeği ile 20 adet kılıç bulunmaktadır. Makine ve kazan aksamı su hattının üstündedir. Azami sürati 12 deniz mili olup geminin bölme ve tulumbaları yoktur. Bütün bu bilgiler bundan önceki raporda tarafınıza arz edilmişti. Bu defa ise pervanenin darbesi ve ırgatın kullanılmaya elverişli olmaması söz konusu olduğundan, bu durumun amiral ve komutanlar tarafından bilinmesi gerekir. Budurumdaki bir geminin, kruvazör olup olmayacağı hakkında verecekleri karar üzerine hareket edileceği konusundaki rapor makamınıza arz edilmiştir. Emir ve fermân,emir sahibi olan Padişah Hazretlerinindir.
18 Temmuz 1897.

Kruvazör yapılan Mekke genel yük/yolcu vapuru
İlk adı SS State of Nevada olan Mekke vapuru, 1874 yılında Glasgow'da London & Glasgow Engineering and Iron Shipbuilding Co. Ltd. tarafından inşa edilmiş bir buharlı kargo ve yolcu gemisidir. 
2 Haziran 1874'te denize indirilmiş, aynı yıl Temmuz ayında hizete girmiştir.
2,488 grt ve Tam boy:  101,2 metre (332,1 ft), Genişlik:11 metre (36,3 ft)’dir.
İlk armatörlük firması State Steamship Co. Ltd. (State Line) için inşa edilmiştir.
İlk seferini 19 Temmuz 1874'te Glasgow - Larne - New York hattında gerçekleştirmiştir. 1893 yılına kadar  Glasgow ile New York arasında İngiltere’den ABD’ye göç eden yolcuları taşımıştır 
1875 yılında kısa bir süre için Red Star Line tarafından kiralanmıştır.
1891 yılında State Line'ın iflası sonrası Allan Line tarafından devralınmış ve "Allan & State Line" adı altında hizmet vermeye devam etmiştir.
1893 yılında İdare-i Mahsusa tarafından  satın alınmış  ve ismi "Mekke" olarak değiştirilmiştir.
1909’da hizmet dışı bırakıldı ve 1912’de Haliç’te söküldü.

İnşa adı “Navidad” olan “İzmir” genelyük gemisi Paisley’de kurulu McIntyre & Co.’ ya ait Phoenix kızaklarında 29 Kızak No.’su ile inşa edildi ve 25 Ocak 1879 tarihinde denize indirildi.
660 grt., 415 nrt. ve Tam Boy: 1900.1 ft., Genişlik: 28.7 ft. ve Derinlik: 14.6 ft. olan Navidad’ın Glasgow mderkezli Wiliam King & Co. yapımı C2cyl ana buhar makinesi 90 nhp. azami güç üretiyordu. 
İlk armatörlük şirketi Glasgow kayıtlı Edward A. Cohen idi.
1879’da Barcelona’dan  Cie. Hispano-Francaise J. Pi y Comas satın aldı.
1886’da İstanbul’dan Panos Michael Courtgi (P. M. Courtgi & Co.) satın aldı ve “Smyrne” adı verildi. 
1893’de  İstanbul merkezli Navigation a Vapeur Egee - P. M. Courtgi & Co. adına kaydedildi.
1895’de İdare-i Mahsusa satın aldı/devredildi.
1896’da Osmanlı Donanması emrine verildi.
1912’ de İstanbul’dan  Erdekli Rasim Bey satın aldı ve “Erdek” adı verildi.
27 Haziran 1915 günü Kozlu’dan kömür yüklü olarak İstanbul’a seyrederken, Kefken Adası açıklarında Rus denizaltısı Tyulen tarafından torpido atışı ile isabet aldı ve batmamak için Kefkan Adası’nda karaya oturdu. Gemi bu haliyle 25 Temmuz 1915’de Rus harp gemileri tarafından top atışına tutuldu ve tamamıyla hurda hale geldi.
                                              ****

İstanbul’da 23 Nisan günü "Ulusal Egemenlik Kupası" ile başlayan Cumhurbaşkanlığı 7. Uluslararası Yat Yarışları Trofesi, İstanbul - Çanakkale rotalı mücadelenin ardından Çanakkale Boğazı’nda 25 Nisan’da gerçekleşen "Gelibolu Zafer Kupası" ile tamamlandı. Zeynep Bülent Atabay’ın Orient Express VI’sı üç günde 4 kupa kazanarak trofenin ilk etabına  adını yazdırdı.

Cumhurbaşkanlığı 7. Uluslararası Yat Yarışları Trofesi’nde ilk etap kelimenin tam anlamı ile “nefes nefese bir koşuşturma” halinde geçti. Filo, açılış yarışını 23 Nisan Perşembe günü İstanbul Boğazı’nda “Ulusal Egemenlik Kupası” ile yaptı. Ardından 17 tekne aynı gün yaklaşık 140 deniz mili mesafeli Çanakkale (Eceabat) rotasına yelken bastı.
Marmara Denizi’ndeki mücadeleye “havasızlık” damgasını vurdu. Yarış, elverişsiz rüzgar nedeniyle hayli zor koşullarda devam ederken, rota kısaltması yapıldı ve finiş hattı Eceabat’tan 50 mil kuzeye, Çanakkale Boğazı girişinde taşındı. Buna rağmen 31 saat olan yarış süresi dolduğunda 5 tekne finiş hattına yarım mil kala “çakıldıkları” için rotalarını tamamlayamadı.

DİNLENME FIRSATI BULAN TEK TEKNE 
Denizde iki gece geçiren filodaki çoğu tekne Çanakkale Merkez Marina’ya ancak sabaha karşı ulaşabildi. Bu arada Organizasyon Komitesi, 25 Nisan Cumartesi günü Çanakkale Boğazı’nda planlanan “Gelibolu Zafer Kupası”nın start saatini 12.00’dan 14.00’a çekti. İçlerinde en fazla dinlenme fırsatı bulan, ilk finişi “gündüz gözüyle” yapan Orient Express VI idi.
Orient Express VI, salma derinliği nedeniyle yer tahsisi yapılan Çanakkale Merkez Marina'ya giremeyince, yine “gündüz gözüyle” Eceabat Limanı rıhtımına bağlandı.

“KAYIP” RÜZGAR ÇANAKKALE BOĞAZI’NA GELDİ
Hava aydınlandığında, rüzgarsız gecenin acısını çıkarmak istercesine Çanakkale Boğazı’na kuzeyli 14-16 knot’lık bir rüzgar yayıldı. Gelibolu Zafer Kupası’nın startı Çanakkale Merkez Marina’nın açığından saat 14.05’te tüm sınıflar için birlikte verildi.
Üç teknenin start hattına gelmediği, bir teknenin de terk bildirdiği son mücadelede tekneler balon seyri ile Kilitbahir Sait Onbaşı Anıtı ile Havuzlar Şehitliği ve Anıtı’nı sancaklarında gördüler. Ardından iki şamandıra arasında rüzgarüstü-rüzgaraltı bir sosis yaparak parkurun güneyinde yaklaşık 11 deniz mili mesafeli rotalarını tamamladılar.
ÖDÜL TÖRENİ HAMİDİYE TABLASI’NDA YAPILDI
Ödül töreni aynı gün saat 20.00’da Hamidiye Tablası’nın kapalı “Hangar” bölümünde yapıldı ve dereceye giren ekiplere kupaları verildi.

“Çanakkale Sahil Güvenlik Kupası” adıyla düzenlenen Cumhurbaşkanlığı 7. Uluslararası Yat Yarışları Trofesi’nin ilk etabına üç günde 4 kupa kazanan Zeynep Atabay Taşkent’in Orient Express VI’sı adını yazdırdı. 
İstanbu Boğazı'ndaki yarışta üçüncü olan, Arif Gürdenli ile Saruhan Çinay dümenciliğinde ve Şükrü Sanus taktisyenliğinde yarışan Orient Express VI, İstanbul - Çanakkale rotasında hem ilk finiş hem düzeltilmiş zaman birinciliğinden sonra Çanakkale Boğazı’ndaki “Gelibolu Zafer Kupası”nı da birinci bitirdi. 

Üç yarışla tamamlanan 1. Etap genel sıralamasında ORC 1’de Game Changer-Angels of CMC Holding (Oğuz Ayan), ORC A’da Extrem-ON Dijital Bankacılık Burgan Bank Yelken Takımı (Cenk Tekkaya), ORC B’de Alchera-SYS Yatçılık-Samsun Yelken Kulübü (Yusuf Tunç / Gökhan Kerem Bulut), Gezgin A’da DHO Akova (TSK Spor Gücü / Muhammed Ali Şahin) birincilik eklde etti.
Cumhurbaşkanlığı 7. Uluslararası Yat Yarışları Trofesi’ne 17-19 Mayıs’ta İstanbul Boğazı’nda yapılacak “Kurtuluş Kupası” ile devam edilecek. 
CUMHURBAŞKANLIĞI 7. ULUSLARARASI YAT YARIŞI TROFESİ
1. ETAP: ÇANAKKALE VE SAHİL GÜVENLİK KOMUTANLIĞI KUPASI

3. YARIŞ
Gelibolu Zafer Kupası (25 Nisan 2026, Cumartesi) 

ORC 0
Kayıtlı tekne sayısı: 5
Start saati: 14.05
1. Orient Express VI (Atabay Challengers / Zeynep Atabay Taşkent) 15.20.36
2. Hedef Yelken 37-Unilever Sailing Team (Engin Özgen) 15.42.28
3. DHO Ariva (TSK Spor Gücü / Murat Yavuzcan) 15.42.53
4. Atlas-Beymen Club Sailing Team (Ahmet Köroğlu) 15.52.39
5. Phoenix 1-Piri Reis Üniversitesi (Can Diriker) 15.56.18

ORC 1
Kayıtlı tekne sayısı: 4
Start saati: 14.05
1. Game Changer-Angels of CMC Holding (Oğuz Ayan) 15.48.20
2. Zacapa (Selim Kakış) 15.55.08
3. Hedef Yelken 40-STM Yelken Takımı (Yusuf Erce Demirtaş) 15.48.38
4. BlackWater-KYSK (Atakan Akyüz) 15.54.47

 ORC A
Kayıtlı tekne sayısı: 3
Start saati: 14.05
1. Extrem-ON Dijital Bankacılık Burgan Bank Yelken Takımı (Cenk Tekkaya) 15.58.25
2. Matrix-Bulls Yatırım Yelken (Murat Tan) 16.03.10
RET: NOX-Yapı Kredi (Doğukan Kandemir)  

ORC B
Kayıtlı tekne sayısı: 3
Start saati: 14.05
1. Electron-ICA (Bartu Özsoy) 15.58.19
2. Alchera-SYS Yatçılık-Samsun Yelken Kulübü (Yusuf Tunc / Gökhan Kerem Bulut) 16.05.36
DNC: Shine-Hero Sailing&Burbant (Ahmet Rasim Kahraman)

GEZGİN A
Kayıtlı tekne sayısı: 2
Start saati: 14.05
1. DHO Akova (TSK Spor Gücü / Muhammed Ali Şahin) 15.58.58
DNC: Foramarine-Pafuli (Özcan Özverim)

GEZGİN B
Kayıtlı tekne sayısı: 1
Start saati: 14.05
DNC: Hoppala-Pupa Sailing Team (Mehmet Akif Poroy)

CUYY '26 1. ETAP GENEL SONUÇLAR
23-25 Nisan 2026
1. Yarış: Ulusal Egemenlik Kupası (İstanbul Boğazı)
2. Yarış: Çanakkale Sahil Güvenlik Kupası (İstanbul-Çanakkale)
3. Yarış: Gelibolu Zafer Kupası (Çanakkale Boğazı) 

ORC 0
Kayıtlı tekne sayısı: 7
1. Orient Express VI (Atabay Challenge / Zeynep Atabay Taşkent) 4.50 - 2.00 - 1.50 (8.00)
2. Atlas-Beymen Club Sailing Team (Ahmet Köroğlu) 1.50 - 4.00 - 6.00 (11.50)
3. Hedef Yelken 37-Unilever Sailing Team (Engin Özgen) 6.00 - 6.00 - 3.00 (15.00)

ORC 1
Kayıtlı tekne sayısı: 9
1. Game Changer-Angels of CMC Holding (Oğuz Ayan) 3.00 - 2.00 - 1.50 (6.50)
2. Zacapa (Selim Kakış) 4.50 - 10.00 DNF - 3.00 (17.50)
3. BlackWater-KYSK (Atakan Akyüz) 9.00 - 4.00 - 6.00 (19.00)

ORC A
Kayıtlı tekne sayısı: 6
1. Extrem-ON Dijital Bankacılık Burgan Bank (Cenk Tekkaya) 3.00 - 8.00 DNF - 1.50 (12.50)
2. Matrix-Bulls Yatırım Yelken (Murat Tan) 9.00 - 2.00 - 3.00 (14.00)
3. NOX-Yapı Kredi (Doğukan Kandemir) 6.00 - 4.00 - 6.00 RET (16.00)  

ORC B
Kayıtlı tekne sayısı: 8
1. Alchera-SYS Yatçılık-Samsun YK (Y. Tunç / Gökhan K. Bulut) 3.00 - 2.00 - 3.00 (8.00)
2. Electron-ICA (Bartu Özsoy) 1.50 - 8.00 DNF - 1.50 (11.00)
3. Shine-Hero Sailing&Burbant (Ahmet R. Kahraman) 7.50 - 8.00 RET - 13.50 DNC (29.00)  

SPORTSBOAT
Kayıtlı tekne sayısı: 5
(2. ve 3. yarışta puanı yok)

GEZGİN A
Kayıtlı tekne sayısı: 5
1. DHO Akova (TSK Spor Gücü / Muhammed Ali Şahin) 3.00 - 2.00 - 1.50 (6.50)
2. Foramarine-Pafuli (Özcan Özverim) 4.50 - 6.00 RET - 9.00 DNC (19.50)
3. Pestil-Yatırım Finansman (Burak Bige) 1.50 - 12.00 DNC - 9.00 DNC (22.50)

GEZGİN B
Kayıtlı tekne sayısı: 7
(2. ve 3. yarışta puanı yok)

Cumhurbaşkanlığı 7. Uluslararası Yat Yarışı’nın İstanbul Boğazı’nda yapılan ilk etabından hemen sonra ikinci yarış 140 deniz mili mesafeli İstanbul - Çanakkale rotasında gerçekleşti. Ancak yetersiz rüzgar nedeniyle Eceabat olarak planlanan bitiş noktası 50 deniz mili kısaltılarak kuzeye taşındı. Finişler Çanakkale Boğazı’nın girişinde alındı. 17 tekneden 5’i süresi içinde yarışı tamamlayamadı. 

Cumhurbaşkanlığı himayesinde İAYYK (İstanbul Açıkdeniz Yat Yarış Kulübü) tarafından düzenlenen “Çanakkale ve Sahil Güvenlik Komutanlığı Kupası”nda ilk yarış 23 Nisan’da “Ulusal Egemenlik Kupası” olarak İstanbul Boğazı’nda gerçekleşti. Bu yarışın ardından ikinci yarışın startı aynı gün Kalamış Koyu’ndan saat 17.23’te verildi.
İstanbul Boğazı’ndaki yarışa 47 tekne kayıt vermişti ancak sıra 140 deniz mili mesafeli Çanakkale rotalı mücadeleye geldiğinde sayı 18’e düştü. Bir tekne de gelmeyince 17 ekibin Marmara Denizi’ndeki zorlu sınavı başlamış oldu.
Tahminlerin öngördüğü “düşük” ve “kararsız” hava koşulları kendini daha ilk dakikalarda hissettirdi. Ceren Veziroğlu başkanlığındaki Yarış Kurulu ORC gruplarının startını kısa süre tehire çıkıp, parkurun kuzeyliden güneyliye dönen rüzgara göre yeniden düzenlenmesinden sonra verdi.  

MARMARA’DA HAVA “ÇÖKTÜ”
İlk haberimizde mücadelenin “sıkıntılı” geçeceğinden söz etmiştik. Aynen öyle oldu. Karadeniz ve Kuzey Ege’deki farklı dinamiklerin ortasında kalan Marmara Denizi’nde hava “çöktü” ve oldukça zor bir seyir gerçekleşti. 
Ekiplerden bazıları mücadeleyi “yokların yarışı” olarak tanımlarken, pek çoğu da günbatımından sonra hava sıcaklığının 10-13 derecelik düşüşü ile “donduk” olarak değerlendirdi.
17 tekneden oluşan filodaki ekiplerin her biri rüzgarı farklı yerlerde aradı. Kimi aradığı esintiyi buldu ve “yürüdü”, kimi bulamayınca “çakıldı” kaldı. Ama genellikle “dur-kalk”lı bir seyir yaşandı.
START HATTI 50 MİL KUZEYE TAŞINDI
Eceabat önlerinde tamamlanacak yaklaşık 140 deniz mili mesafeli yarışın zaman sınırı 24 Nisan Cuma, saat 23.59 olarak belirlenmişti.

Ancak mevcut koşulları Yarış Kurulu ile birlikte değerlendiren Organizasyon Komitesi durumun ümitsizliği üzerine rotayı yaklaşık 50 deniz mili kısaltarak finiş hattını Çanakkale Boğazı girişine, Mürefte Balıkçı Barınağı Feneri ile Anadolu tarafındaki İnceburun Feneri arasındaki “hayali hatta” çekti.
“Hayali” diyoruz, zira ekiplere yapılan duyuruda, finiş zamanlarının tekne takip sistemi olarak kullanılan Arvento sistemi ile GPS şebekesinden alınan sinyallerle belirleneceği belirtildi. Dolayısıyla “fiziki” bir finiş hattı söz konusu değildi.
25 Nisan Cumartesi günü Çanakkale Boğazı’nda saat 12.00’da ilk etabın üçüncü yarışı planlandığı için Yarış Kurulu “süre uzatma” seçeneğini kullanamadı.

İLK FİNİŞİ ORİENT EXPRESS VI YAPTI
Bir sabır, azim ve kararlılık sınavına dönüşen mücadeleyi 15 saat 27 dakika ile ilk tamamlayan tekne Orient Express VI oldu. Onu 20 saat 36 dakikalık zamanla Matrix-Bulls Yatırım Yelken, 22 saat 29 dakikalık zamanla Hedef Yelken 37-Unilever Sailing Team ve 22 saat 45 dakika ile Atlas-Beymen Club Sailing Team izledi.

ORC A'da Murat Tan liderliğinde yarışan Matrix-Bulls Yatırım Yelken, ORC 0 ve ORC 1'deki rakiplerini geçerek ORC 0'da ilk finişi yapan  Orient Express VI'dan 5 saat sonra ikinci finişi veren tekne oldu. 
Finiş hattına yaklaşık yarım deniz mili mesafede tamamen “havasız” kalan ekiplerden 5’i, Phoenix 1-Piri Reis Üniversitesi, Hedef Yelken 40-STM Yelken Takımı, Zacapa, Extrem-ON Dijital Bankacılık BurganBank Yelken Takımı ve Electron-ICA yarış süresi olarak belirlenen 23.59’da (starttan itibaren 31 saat) hattı geçemedikleri için hanelerine DNF (finiş yapamadı) notu düşüldü.   
Bu zorlu sınavda sadece 2 teknenin, ORC B’de Shine-Hero Sailing&Burbant ile Gezgin A’da Foramarin Pafuli’nin “terk” bildirmesi, yukarıda vurguladığımız “kararlılığın” bir sonucu olsa gerek.
FİNİŞTEN SONRA 50 MİLLİK SEYİR
Ne var ki, finiş hatının geçilmesi, “mücadelenin bittiği” anlamına gelmiyordu. Zira ekiplerin teknelerini bağlayacakları Çanakkale Merkez Marina’ya kadar önlerinde daha 50 deniz mili (yaklaşık 6 saat) yol vardı. 
Üstelik yarış süresinin dolmasıyla askıya alınan trafik hattı açılınca, biriken gemiler peş peşe Çanakkale Boğazı’na girmeye başlamıştı. Bu da ekiplerin zifiri karanlıkta aşırı dikkatli olmalarını gerektirdi.
“YARALARIMIZI TELAFİ EDECEĞİZ”
Finiş hattının kapatılmasından sonra Organizasyon Komitesi yayınladığı yeni bir duyuru ile 25 Nisan Cumartesi günü saat 12.00 olan Gelibolu  Zafer Kupası’nın start saatinin 14.00’a alındığını bildirdi. 
Ekiplerden bazıları dinlenebilmek için yeterli zamanları olmadığını belirterek start saatinin daha ileriye taşınmasını talep etti. Ne var ki Organizasyon Komitesi taleplerin haklılığını kabul etmeklle birlikte, Çanakkale’deki mülki erkanın startı izlemeye geleceğini ve aynı gün ödül töreni de yapılacağı için bunun mümkün olmadığını belirtti. 
Böylelikle bazı ekipler ancak iki saatlik uyku ile Çanakkale Boğazı’nda üçüncü yarışlarına çıkmak zorunda kalacaklardı. Ancak onları bir “teselli” bekliyordu. Organizasyonun Sportif Direktörü Engin Yuvaktaş, "Saat 20.00’da Hamidiye Tablası’nda yapılacak ödül töreninde bugünün yaralarını telafi etmek için elimizden geleni yapacağız” dedi.
Özetle “soluk soluğa” yaşanan bu etkinlik ekipler kadar, Organizasyon Komitesi’ni de en az yarış kadar “protokol daveti” konusunda zorlamıştı.  

CUMHURBAŞKANLIĞI 7. ULUSLARARASI YAT YARIŞI TROFESİ

1. ETAP: ÇANAKKALE VE SAHİL  GÜVENLİK KOMUTANLIĞI KUPASI
2. YARIŞ
İstanbul-Çanakkale (23-24 Nisan 2026) 
Start saati: 17.23 (Kalamış Koyu)

ORC 0
Kayıtlı tekne sayısı: 5
1. Orient Express VI (Atabay Challengers / Zeynep Atabay Taşkent) 15s 27d 51sn
2. Atlas-Beymen Club Sailing Team (Ahmet Köroğlu) 22s 45d 44 sn
3. Hedef Yelken 37-Unilever Sailing Team (Engin Özgen) 22s 29d 20sn
4. DHO Ariva (TSK Spor Gücü / Murat Yavuzcan) 24s 34d 42sn
DNF: Phoenix 1-Piri Reis Üniversitesi (Can Diriker)

ORC 1
Kayıtlı tekne sayısı: 4
1. Game Changer-Angels of CMC Holding (Oğuz Ayan) 26s 44d 27sn
2. BlackWater (KYSK / Atakan Akyüz) 29s 17d 31sn
DNF: Hedef Yelken 40-STM Yelken Takımı (Tusuf Erce Demirtaş)
          Zacapa (Selim Kakış) 

ORC A
Kayıtlı tekne sayısı: 3
1. Matrix-Bulls Yatırım Yelken (Murat Tan) 20s 36d 22sn
2. NOX-Yapı Kredi (Doğukan Kandemir) 28s 00d 11sn
DNF: Extrem-ON Dijital Bankacılık BurganBank Yelken Takımı (Cenk Tekkaya) 

ORC B
Kayıtlı tekne sayısı: 3
1. Alchera-SYS Yatçılık-Samsun Yelken Kulübü (Yusuf Tunç / Gökhan Kerem Bulut) 29s 07d 17sn
DNF: Electron-ICA (Bartu Özsoy)
RET: Shine-Hero Sailing&Burbant (Ahmet Rasim Kahraman) 

GEZGİN A
Kayıtlı tekne sayısı: 2
1. DHO Akova (TSK Spor Gücü / Muhammed Ali Şahin) 28s 19d 00sn
RET: Foramarin Pafuli (Özcan Özverim)

GEZGİN B
Kayıtlı tekne sayısı: 1
DNC: Hoppala-Pupa Sailing Team (Mehmet Akif Poroy) 

Cumhurbaşkanlığı 7. Uluslararası Yat Yarışı Trofesi 23 Nisan’da İstanbul Boğazı’nda gerçekleşen yarışla başladı. 47 teknenin kayıt verdiği “Ulusal Egemenlik Kupası”nın ardından 17 tekne akşam saatlerinde "Çanakkale ve Sahil Güvenlik Kupası" için Kalamış Koyu’nda buluştu. Boğazdaki kuzeyli rüzgarın aksine, oldukça düşük güçte güneyli hava gecenin zorlu geçeceğinin işaretini verdi.

İAYYK (İstanbul Açıkdeniz Yat Yarış Kulübü) tarafından bu yıl 7’ncisi düzenlenen Cumhurbaşkanlığı Uluslararası Yat Yarış Trofesi’nde (CUYY) ilk etap 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı coşkusuyla İstanbul Boğazı’nda yapılan coğrafi rotalı yarışla başladı.
Yarış ve Gezgin sınıflarında 47 teknenin kayıt verdiği etkinlik öncesi filo Dolmabahçe Sarayı önlerinde Ulu Önder Atatürk ve silah arkdadaşları için saygı duruşunda bulundu. Okunan İstiklal Marşı’nın ardından Çırağan Sarayı açığında kurulan start hattında buluştu.
Başhakemlik görevini TAYK’ın yeni Genel Müdürü Ceren Veziroğlu’nun üstlendiği “23 Nisan Ulusal Egemenlik Kupası”nda 22 teknenin yer aldığı ilk grubun start düdüğü saat 12.00’da ORC 0, ORC 1, ORC A ve ORC B için çaldı. 12.09’da SportsBoat, 12.16’da da Gezgin sınıflarının yarışa başladı.

DÖNÜŞ ŞAMANDIRASI ARNAVUTKÖY ÖNLERİNDE
ORC ve SportsBoat sınıfları Arnavutköy önlerine atılan şamandırayı iki kez dönerek yaklaşık 7.2 deniz mili mesafeli rotalarını Çırağan Sarayı önünde tamamlayacak, Gezgin A ve Gezgin B’de aynı rotayı tek tur olarak uygulayacaktı.
İstanbul Boğazı’nda akıntı güçlü, rüzgar ise oldukça zayıftı. Aynı gün Çanakkale rotasına verilecek açık deniz yarışının startı nedeniyle ekipleri fazla “uğraştırmamak” ve “planlanan start saatine yetişmek” adına Akıntıburnu tırmanışı rota dışı bırakılmış, şamandıra Arnavutköy Vapur İskelesi açığında akıntıdan neta olacak şekilde atılmıştı.

FİLONUN “EN HIZLISI” ÜÇÜNCÜ OLDU
İstanbul Boğazı’na hakim olan 6-7 knot’lık hafiif havada filonun en hızlı teknesi Zeynep Atabay Taşkent’in Orient Express VI’sı idi ve rotasını 1 saat 5 dakika 17 saniyede tamamlayarak ilk finişi verdi. 
Ancak bu zaman Orient Express VI’yı “kurtarmadı" ve ORC 0’da birinciliği 01.20.05’lik yarış süresi ile Ahmet Köroğlu yönetimindeki Atlas-Beymen Club Sailing Team kazandı. Orient Express VI’dan 10 saniye sonra ikinci finişi yapan Levent Peynirci liderliğindeki ENKA-Cheese IV ikinci oldu.

Son teknenin rotasını yaklaşık iki saatte tamamladığı 23 Nisan Ulusal Egemenlik Kupası’nın diğer gruplarında birincilik elde eden ekipler de şöyle sıralandı:
ORC 1’de Helly Hansen-Cheese V (Taner Halaçoğlu), ORC A’da Infinito-GSÜ Yelken Takımı-Bioderma (Doğukan Kapıcıoğlu), ORC B’de Electron-ICA (Bartu Özsoy), SportsBoat’ta MAYK-Marmara Yelken Kulübü (Batu Özonur), Gezgin A’da Pestil-Yatırım Finansman (Burak Bige), Gezgin B’de Volvo Car Türkiye-Sail Go Sailing-SU 19 (Eren Özdal).

KALAMIŞ KOYU’NDA İKİNCİ START
İstanbul Boğazı’ndaki yarışın ardından, akşam saatlerinde startı verilecek Eceabat rotalı “Çanakkale ve Sahil Güvenlik Kupası”na katılacak 18 tekne son hazırlıklarını gözden geçirmek için Kalamış Setur Marina’dan alınan izinle inşaat çalışmaları için boşaltılan Fenerbahçe bölümünde toplandı.
Fenerbahçe Su Ürünleri Kooperatifi açığından verilecek start için Komite Botu Kalamış Koyu’nda konuşlandığında İstanbul Boğazı’ndaki kuzeyli havayı bulamadı. 
300 dereceden (batı-kuzeybatı) yönlü esinti 190 dereceye (güney-güneybatı) gerileyince “tehir” ilan edildi, hat buna göre düzenlendi ve saat 17.00 olarak planlanan start gecikmeli verildi. Sıra Gezgin grubuna geldiğinde hat bu kez 240 derecelik açıya göre yeniden düzenlendi. Bir tekne start öncesi "yarışa katılmayacağını" belirtti.
Oldukça hafif rüzgar, ekiplerin Marmara Denizi’nde “zor bir gece” geçireceklerinin habercisi gibiydi…

CUMHURBAŞKANLIĞI 7. ULUSLARARASI YAT YARIŞI TROFESİ
1. ETAP: ÇANAKKALE VE SAHİL 
GÜVENLİK KOMUTANLIĞI KUPASI
1. YARIŞ
23 NİSAN ULUSAL EGEMENLİK KUPASI 
İstanbul Boğazı (23 Nisan 2026, Perşembe)

ORC 0
Kayıtlı tekne sayısı: 7
Start saati: 12.00
1. Atlas-Beymen Club Sailing Team (Ahmet Köroğlu) 13.20.05
2. ENKA-Cheese IV (Levent Peynirci) 13.15.57
3. Orient Express VI-Atabay Challengers (Zeynep Atabay Taşkent) 13.05.17 

ORC1
Kayıtlı tekne sayısı: 9
Start saati: 12.00
1. Helly Hansen-Cheese V (Taner Halaçoğlu) 13.20.26
2. Game Changer-Angels of CMC Holding (Oğuz Ayan) 13.19.46
3. Zacapa (Selim Kakış) 13.25.21
DNC: Logo (Onur Bilgen)

ORC A
Kayıtlı tekne sayısı: 6
Start saati: 12.00
1. Infinito-GSÜ Yelken Takımı-Bioderma (Doğukan Kapıcıoğlu) 13.25.14
2. Extrem-ON Dijital Bankacılık-Burganbank Yelken Takımı (Cenk Tekkaya) 13.27.39
3. Agent-ISC Yelken Takımı (Ceren Celayir) 13.32.17

ORC B
Kayıtlı tekne sayısı: 8
Start saati: 12.00
1. Electron-ICA (Bartu Özsoy) 13.30.56
2. Alchera-SYS Yatçılık-Samsun Yelken Kulübü (Yusuf Tunç / Gökhan Kerem Bulut) 13.32.28
3. Ebebek-Alize 34.7 (Cenk Yörük) 13.33.26
DSQ: Gemini-TV Plus (Berk Gürpınar) 

SPORTSBOAT
Kayıtlı tekne sayısı: 5
Start saati: 12.09
1. MAYK-Marmara Yelken Kulübü (Batu Özonur) 13.38.18
2. Doppio-Team Doppio (Oytun Türkmen) 13.57.02
3. Karya Yelken-Brisa Yelken Takımı (Aysu Peksağ) 14.08.23
DNC: Quick Sigorta HSSK (Enes Turhal)
          Nimbus-HSSK-Quick Sigorta (Ege Berk Hacıoğlu)

GEZGİN A
Kayıtlı tekne sayısı: 5
Start saati: 12.16
1. Pestil-Yatırım Finansman (Burak Bige) 13.12.18
2. DHO Akova (TSK Spor Gücü / Muhammed Ali Şahin) 13.12.56
3. Foramarine-Pafuli (Özcan Özverim) 13.21.09

GEZGİN B
Kayıtlı tekne sayısı: 7
Start saati: 12.16
1. Volvo Car Türkiye-Sail Go Sailing-SU 19 (Eren Özdal) 13.17.34
2. Biance TR-Cenova (Hasret Can Ünek) 13.18.02
3. Hoppala-Pupa Sailing Team (Mahmet Akif Poroy) 13.25.43

Nüfus Cüzdanındaki adı “Mehmet Muzaffer Emin Zorlu”olmasına karşın yaşamında Muzaffer Emin Zorlu olarak kaydedilmiştir.  Babası eski Boğaz Kumandanı Emin Koral Paşa ve annesi Münevver Hanım ’dı. Eşi, ailece çoğu yaşamlarını Paris’te geçiren Celile Zorlu ve kızı ünlü bir heykaltraş Semiramis Zorlu’ydu. Celile Zorlu’nun babası Ömer Lütfi Çınar , annesi Belkıs Çınar ’dı. Zorlu Ali Paşa ile Bedirhan Paşa’nın torunu oluyordu. 

Mehmet Muzaffer Emin Zorlu’nun babası Mehmet Emin  Paşa, 1881 yılında İstanbul'da doğdu. Topçu Okulu'nu bitirdi. Kurmaylığı kazanan Mehmed Emin Paşa, 1905 yılında Harp Akademisi'nden mezun oldu. Rumeli'de konuşlu 3'ncü Ordu bünyesinde Manastır, Kosova Bölgelerinde yer alan Kumandanlıklarda kurmay subay olarak görev aldı. 1911'de Topçu ve İstihkam Harp Okulu'nda öğretmenlik yaptı. 1912'de Çanakkale Müstahkem Mevki Kumandanlığı Kurmayı, Yanya Kalesi Kumandanlığı Kurmay Başkanı oldu. 1913'de Madrid Ataşemiliterliğine atansa da kısa süre içerisinde Genelkurmay I. Şube'ye alındı. 1919 yılında Karadeniz Boğazı Müstahkem Mevki Kumandan Yardımcısı olup 1921'e kadar bir çok kumandanlık ve komisyon kurullarında yer aldı ve 1921'de İstanbul'da Genelkurmay II. Şube müdürü oldu. Türk İstiklâl Harbi sırasında 1922'de 1'nci Ordu Kurmay Başkanı olarak görev aldı.
Armatörlük uğraşının büyük kısmı müteahhatlik olan Muzaffer Emin Zorlu , Paris’te yaptığı inşaatlarla da tanınmıştır. 2 Nisan 1974 Salı günü vefat etmiş ve cenazesi 4 Nisan 1974 Perşembe günü Teşvikiye Camii’nde kılınan öğle namazını müteakiben Zincirlikuyu aile kabristanındaki istirahatgaha tevdi edilmiştir. 12 Nisan 1974 günü ise Mevlid okutulmuştur. 

Celile Zorlu – Kaynak- Cumhuriyet Gazetesi arşivi.

Sosyal yaşamlarını yasıtması bakımından Cumhuriyet Gazetesi’nin 13 Temmuz 1967 tarihli nüshasındaki “Celile Zorlu’nun Papağanları” başlıklı yazıda şöyle denilmektedir; “Son günlerde Orly Havaalanında bol bol Türkçe işitmek kabildir…Orly’de birbirlerine ‘Canikom neredesin?’, ‘Canım şekerim.’ diye cilve yapan Pereko ve Peko adlı papağanların sahibesi Celile Zorlu buraya dönünce dostlarına Orly macerasını şöyle anlattı; Etrafı siyah bezlerle kapalı papağanlarımın canı sıkıldı, bas bas bağırmaya başladılar. Kolumda asılı paketlerden sesler duymaya başlayanlar etrafımda toplanınca eşim (Muzaffer Emin Zorlu) bir yolunu bulup hemen yanımdan uzaklaştı. Ben papağanlarımı nekadar azarladımsa da, lâf anlamaz oldular ve durum uçağa bininceye kadar devam etti. İstanbul’un dillere destan güzellerinden olan Celile Zorlu, Maçka’daki apartımanında ufak bir hayvanat bahçesi açmıştır dersek abartmış olmayız. Küçüklüğünden beri hayvanlara olan zaafı nedeniyle bir zamanlar apartımanda ayı beslemeye başlamış, sonradan ayı hızlı büyüyüp misafir hanımlara saldırmaya başlayınca, dostları ile ayısı arasında bir seçim yapmak zorunda kalmış ve ayısını bir hayvanat bahçesine armağan etmişti. O günden sonra sadece tatlı tatlı öten, konuşan kuşları, papağanları, maymunları ve köpeklerini evinde besleyen Celile Zorlu’nun hayvanlara ait çok zengin bir kitap koleksiyonu bulunmaktadır. Celile Hanım çok iyi bir insan olduğundan hiçbir hayvanın vitamin eksikliğinden hastalanmasını istemez ve bu nedenle Avrupa’dan her gelişinde köpek vitaminleri getirir ve etrafa dağıtır. Yılın dört beş ayını eşinin inşa ettiği Paris’in en güzel apartımanlarından olan evlerinde geçiren Celile Zorlu her gidişinde hayvanlarının yarısını götürür, getirir. Çok değerli resimler yapan, Fransızca ve Türkçe şiirler yazan ve dünyanın sayılı deniz kabukları koleksiyonuna sahip olan Celile Zorlu, herhalde kendi yaşamını anlatmaya karar verse birkaç ciltlik eser meydana gelecektir. Celile Zorlu ve eşi Avrupa’da ilk Türk müteahhidi olan Muzaffer Emin Zorlu işte son Paris yolculuğundan böyle bir macera ile dönmüştür. Kızı ise İtalya ve Paris’te resimleriyle ve bilhassa heykelleriyle büyük başarı kazanan ve önümüzdeki aylarda New York’da açacağı sergiye hazırlanan Semirmis Zorlu (D’Orlandi)’dur.” 
“Yel,Toz,Portreler-Semiramis Zorlu” konulu makalesinde Necmi Sönmez ( 24 Haziran 2020) Heykeltraş Semiramis Zorlu (D’Orlandi) ‘nun yaşam öyküsünü şöyle nakletmiştir; 1990’da Michel Seuphor’un Die Plastik unseres Jahrhunderts isimli kitabında Semiramis Zorlu isimli heykeltıraşla ilk kez karşılaştım. Burada verilen kısa biyografik bilgiler 1928 İstanbul doğumlu Zorlu’nun Ossip Zadkine’nin öğrencisi olduğunu, 1950’lerde Paris’te önemli sergilere katıldığı bildiriyordu. Zamanla sağda solda bulduğum dönemsel belgelerde ismini sıkça görmeye başladığım Zorlu’nun adresine ulaşmam epeyce zaman aldı. 2 Kasım 1998’de başlayan mektuplaşmalarımız esnasında Semiramis Zorlu, biri Capri adasında diğeri Lugano’da bulunan iki farklı adres kullandığından onun sanatı ve yaşamına ait bilgilere arzu ettiğim hızda ulaşamadım. Merak ettiklerim ise epeyce fazlaydı. Nasıl biri olduğunu çok merak ediyordum, yalnızca kusursuz bir İngilizce ile yazdığı mektuplarının kâğıt ve zarflarından çok farklı biri olduğunu duyumsuyordum. 
2 Aralık 1999’da Paris’te Les Deux Magots’daki ilk görüşmemizde inanılmaz bir zarafet ve şıklık içinde beni karşılayan Zorlu, Türkçe konuşmak istemediğini söyledi. Bazen İngilizce bazen de Fransızca ilerleyen diyaloğumuzdan, onun önce beni tanımak istediğini ve ondan sonra konuşup konuşmama kararını vereceğini kavradım. Hakkı Anlı’nın ortak tanıdığımız çıkmasının aramızdaki mesafeyi azaltmasının ve konuşmanın ardınan Musée Zadkine’e gitme önerime sıcak bakan Zorlu, daha önceleri öğrenci olarak gittiği Zadkine Atölyesi’nin bahçesinde bana Paris’te geçen ilk dönemi hakkında epeyce bilgi verdi. Neredeyse dört saati bulan görüşmenin ardından kendisini Saint-Germain-des-Prés’deki oteline bıraktığımda bana bir kataloğunu imzaladı. İçimden bir his bana bir şekilde onun güvenini kazanabileceğimi düşündürüyordu. 
Mektuplaşmaya devam ettik. Yavaş yavaş sorularıma daha detaylı yanıtlar vermeye, ailesi, yaşamı, çalışmaları, Paris’teki arkadaşları, çevresi hakkında sürdürdüğüm araştırma için son derece önemli belgeleri paylaşmaya başladı. Semiramis Zorlu’yla uzun süren telefon görüşmelerimiz de oluyordu. Bu yakınlaşmanın rüzgârıyla 3, 4 ve 5 Haziran 2005 tarihlerinde Lugona’da yaptığımız görüşmeler bana hem çalışmalarını hem de adeta bir romanı andıran hayat hikâyesini kapsamlı olarak inceleme olanağı verdi. Lugano’da geçirdiğimiz üç gece, dört gün boyunca Zorlu’nun arşivinde çalışmak, bana Paris'te yaşayan Türk sanatçılar hakkındaki araştırmalarımın ötesinde, son derece ayrıcalıklı bir insanı tanıma, hayatının en zor dönemlerinde bile kendi bildiği doğru yolda ilerleyen bir yaratıcıyı inceleme fırsatı sundu. Birçoğu ikimizin arasında kalacağına dair söz verdiğim bilgilerin dışında Semiramis Zorlu’nun heykellerinden, resimlerinden yola çıkarak çizeceğim sanatçı portresi, pek bilinmeyen, İstanbul, Beyrut, Londra, Paris, Roma, Capri, Lugano kentleri arasında şekillenen kozmopolit bir yaşamın izlerini taşıyordu.

4 Nisan 1974 Tarihli Cumhuriyet Gazetesi

1928’de İstanbul’da armatör Muzaffer Emin Zorlu ve Celile Hanım’ın tek çocuğu olarak doğan Semiramis Zorlu, kökleri Rus İbrahim Paşa’ya uzanan Osmanlı aristokrasisine ait bir aileden geliyor. Amcası Fatin Rüştü Zorlu, uzak akrabası Kamuran Ali Bedirkan ailenin politik hayata atılan üyeleri. 1930 sonlarında babasının işleri gereği Lübnan’a yerleşen aile, Semiramis’in Beirut English High School for Girls’te eğitim almasını sağlar. 1946 yılını Londra’da geçiren Semiramis’in İstanbul’a döndüğünde tanıştığı bir İngilizle evlenerek Kıbrıs’a yerleşmiştir. Semiramis Zorlu, Kıbrıs'ta geçirdiği iki yıldan sonra kafasındaki yeni fikirlerle İstanbul’a gelerek 1950’de Nurullah Berk ’in Sanat Dostları Cemiyeti Derneği’nde verdiği resim kurslarına devam etti. O yıllarda son derece etkin bir kurum olan bu dernekte farklı sanat kurslarının yanı sıra konferanslar da veriliyordu. 27 Şubat 1951’de bu derneğin salonlarında açtığı küçük resim sergisini hocası Berk “Şaşılacak bir kabiliyet. Akademi’deki öğrencilerimin üç senede erşitikleri bir merhaleye, dört ay içinde erişti” cümleleriyle değerlendiriyordu. Aldığı olumlu eleştirilerin ardından kendini tamamiyle sanata adamaya karar veren Semiramis Zorlu, 1951’de oraya yerleşmek amacıyla Paris’e gitmiştir.

Soldan sağa: Semiramis Zorlu, Calvaire, 1954.. 
Necmi Sönmez'in arşivinden Semiramis Zorlu.

Fransız sanat ortamını yakından takip eden Berk’in yönlendirmesiyle Académie de la Grand Chaumière’de Ossip Zadkine atölyesinde heykel çalışmaya başlayan Semiramis Zorlu, o yıllarda Paris’te belli bir ücret ödenerek devam edilen özel akademilerden biri olan bu okulda önce canlı modelden gerçekçi tarzda desenler, heykeller gerçekleştirdi. Ancak kısa bir süre sonra Zadkine’in yönlendirmesiyle gerçekçi formları geometrik planlara dönüştürerek, kübist denemelerini ardından soyutlamaya yöneldi. 1952’de Musée Rodin’de açılan Salon de la Jeune Sculpture sergisine bu tarzda yaptığı La journée s’achève isimli heykeliyle katılan Semiramis böylece 24 yaşında ilk kez çalışmalarını Paris’te sergilemiş oluyordu. Daha Zadkine’in öğrencisiyken 1953’de 2. Middelheim Bienali’ne katılma daveti alan genç sanatçı bu başarılarından aldığı cesaretle hem figüratif çalışmalarından soyuta geçmiş hem de ailesinin desteğiyle kendisine bir atölye kiralayarak (22 Avenue Général Leclerc) tek başına çalışmaya başladı. 1955’te dönemin önde gelen galerilerinden olan Galerie Colette Allendy’de hem yarı-figüratif hem de soyut karakterli heykelleri ve desenleriyle ilk kişisel sergisini açan sanatçı bu sayede o dönem Paris’te tartışılan “Soyut sanat” olgusuna bir yorum getirmeyi başarıyordu. 
..1956’de Semiramis İtalyan diplomatı Giovanni di Orlandi’yle evlendikten sonra 1958’de Roma’ya yerleşmiş, ancak hatalı bir kararla ismini Semiramis di Orlandi olarak değiştirmiştir. İtalyan sanatçısı kimliğiyle Lionello Venturi, Herbert Read gibi sanat tarihçilerinin düzenledikleri önemli sergilere heykellerinin yanı sıra resimleriyle davet edilen Semiramis’in 1960’ta Capri adasında bir atölye-ev açması onun hayatını kökünden değiştiren bir olgudur. 
1963’te eşinden ayrıldıktan sonra daha çok Capri’de çalışmaya devam  etmiş ve  Organik formlarla farklı deneylere giren sanatçı soyut çalışmalarının yanı sıra figüratif deneylere de girerek bir tür sentez arayışı içinde ilerlerken, Paris (1964) ve New York’taki (1967) kişisel sergileriyle 1960’lı yılların sonunda kendisinin “sembolik realizm” olarak tanımladığı bir yönelime girmiştir. 
..Birçoğu 1974’te Capri’deki Centro Caprense Foundation’da gösterilen bu çalışmaların fotoğraflarına bakarken, beraber incelediğimiz kutular dolusu fotoğraflar Büyükada’dan Capri’ye uzanan sıra dışı aristokratik hayatın lüksünü ortaya çıkarıyordu. Bu Semiramis’in babası armatör Muzaffer Emin Zorlu’nun ailesine İstanbul’da, Beyrut’ta, Paris’te sağladığı yaşamın izlerini taşıyordu. O yüzden 2 Nisan 1974’de babasının Hüsrev Gerede Caddesi üzerindeki Zorlu Apartmanı'nda beklenmedik şekilde vefat etmesi Semiramis’in hayatını köklü olarak etkiledi. Ailesine her zaman çok bağlı olan Semiramis, babasının vefatından sonra hemen İstanbul’a giderek annesiyle yakından ilgilendi. Ancak çözümlenmesi gereken hukuksal sorunlar nedeniyle iki yıldan fazla Türkiye’de kalması onu derinden etkiledi. Çalışamadığı için kendisini büyük bir kilitlenmenin içinde bulmuştu. 1976’da annesiyle beraber ailenin Paris’teki apartmanında yaşamaya başladığında içinde olduğu durumu çözebilmek için bir Japon hocadan Zen, meditasyon dersleri alarak Cats of Zen adını verdiği yeni bir heykel ve resim dizisine başladı. Annesinin İstanbul’a geri dönmesine rağmen Semiramis, Paris ve Capri arasında yaşamaya atölyelerinde çalışmaya devam etti. 1980’de annesinin sağlık sorunlarının artması nedeniyle tekrar İstanbul’a gelen sanatçının yanında yeni hayat arkadaşı John Lee vardı. Ancak 12 Eylül darbesinin şekillendirdiği yeni döneme bir türlü ayak uyduramayan Semiramis, 1982’de annesinin vefatından sonra hayatının ikinci köklü alaborasını yaşadı. Miras sorunlarının çözülmesi 1986’yı buldu. Türkiye’de mecburi olarak geçirdiği sürede tarihi sit alanını gezerek resimler yapan sanatçı, mitolojik kahramanların izini sürüyordu. Bu resimlerini yurt dışına çıkaramadığı için imha etmek zorunda kaldı. Bir daha dönmemek üzere arkasındaki tüm gemileri yakarak İstanbul’dan ayrıldıktan sonra kendisini toparlayabilmesi için zamana ihtiyacı vardı. 

Mehmet Muzaffer Emin Zorlu ile kısıtlı kalan armatörlük
Armatör   kelimesinin anlamsal olarak kökenini “Deniz aşığı, denizle yaşayan, deniz ticaretinin aile geleneği olarak gören ve sahiplenen” veya “Armatörlüğü herhangibir ticaret sayan” kavramlarda görmek gerekir. Muzaffer Emin zorlu da  gemi sahip olmayı bir ticaret olarak görmüş, ailesinde ne eşi ve ne de kızı  gemilere ait  hiçbir yaklaşımda bulunmamış, Muzaffer Emin Zorlu’nun vefatı ile de armatörlük serüveni sona ermiştir.

Armatörlük yaşamında “Semira” adını verdiği 1927 Short Bros Ltd./Sunderland inşa 6,401 grt.’lik tankerden ayrı olarak “Semiramis” adını verdiği bir genelyük gemisi de vardı. 
Laristan 1942’de MOWT - İngiltere Savaş Ulaştırma bakanlığı emrine verildi ve Kuzey Atlantik İngiltere arasında 5 konvoyda yeraldı. 15 Ocak 1942’de Tiree Adası’na baştan bindirdi. Aldığı yaralar nedeniyle “ Tam Kayıp - Total Lost” ilan edildi. Kaynak: Sunderland Built Ships. 
S/T Semira - Ex - Laristan; Ex - Empire Gulf; Ex - Laristan; Ex - Cherrywood; Ex - Irene. 
• İlk adı “Laristan” olan 6401 grt.’lik tanker Newcastle, Short Brothers Ltd. tarafından 1927 yılında Common Brothers Ltd. adına inşa edildi. Geminin asıl armatörü Hindustan Steam Shipping Co. Ltd. idi. 
• Tam boy 133 mt olan Laristan’in 3 genişlemeli ana makinesi 565 nhp güç üretiyordu. Geminin azami seyir sürati 10.5 knots’du. 
• 1929’da Philadelphia’dan Fransa’ya seyrederken Kuzey Atlantik’te çok yüksek bir fırtınaya maruz kalarak ağır hasar gördü. 
• 1942’de MOWT - İngiltere Savaş Ulaştırma Bakanlığı emrine verildi ve Kuzey Atlantik İngiltere arasında 5 konvoyda yeraldı. 
• 15 Ocak 1942’de Tiree Adası’na baştan bindirdi. Aldığı yaralar nedeniyle “ Tam Kayıp - Total Lost” ilan edildi. 
• Fakat yaraları kapatıldı ve 7 Ocak 1943’de yüzdürülerek limana çekildi ve büyük onarımın ardından II. Dünya Harbi yıllarında “Empire Gulf” adıyla askeri yakıt tankeri olarak kullanılmıştır. 
• “Empire Gulf” adıyla MOWT adına 6 Kuzey Atlantik konvoyu seferinde yeraldı. 
• 1946’da Empire Gulf, Common Brothers Ltd. tarafından geri satın alındı ve gemiye tekrar “Laristan” adı verildi. 
• 1949’da John I. Jacobs & Co. Ltd.’e satıldı ve “Cherrywood” adı verildi. 
• 1953’de Marcou & Sons/Londra grubu satın aldı. Gemiye “Irene M.” adını verdi ve Costa Rica kolay bayrak siciline geçirildi. Muzaffer Emin Zorlu bu tankeri 1954’de satın aldı ve kızı Semiramis’in adına istinaden “Semira” adını verdi. 
• 1960 yılı sonbaharında Kalafatyeri’nde söküldü. (Kaynak: Osman Öndeş-Türk Armatörleri Tarihi II. Cilt)  İlginç bir husus; LR kayıtlarında Semira tankerinin Çanakkale limanına kayıtlı olduğu görülmektedir. 

Muzaffer Emin Zorlu’nun satın alarak “Semira” adını verdiği 1927 inşa tanker 
“Cherrywood” adıyla seyrederken. 

Muzaffer Emin Zorlu’nın kızının adını verdiği ikinci gemisi; 5074 grt. olan “Semiramis” bir genel yük gemisiydi. 1924 yılında “Historian” adıyla inşa edildi. 1948’de Liverpool merkezli T & J. Harrison, firmasına satıldı ve “Marlene” adı verildi. 1949’da Cape Town merkezli South African Lines’e satıldı ve “Damaraland” adı verildi. 1951’de Muzaffer Emin Zorlu tarafından satın alındı ve “Semiramis” adı verildi. Mart 1952’de Sanko Kisen KK satın aldı ve   Panama merkezli Far Eastern & Panama Transport Corporation - Wheelock, Marden & Co.’ya sattı. 21 Ocak 1960’da Onomichi Breaking Yard’da hurdaya gönderildi. 

Armatör Muzaffer Zorlu'ya ait Semiramis Vapurunun Yabancılara Satılmasına İzin Verilmesi Hakkında o dönemki deniz ticaret mevzuatı ve gemi satış yaptırımları çerçevesinde ancak Hükümet Kararı ile mümkün olabiliyordu. Semiramis Vapurunun yurtdışına  satışına ait Hükümet kararı Resmi Gazete’de yayınlanmış ve 31 Aralık 1951 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 
Karar Tarihi: 31 Aralık 1951.
İçerik: Türk bayraklı gemilerin yabancılara satışı o dönemde özel izne tabi olduğundan, armatör Muzaffer Zorlu'nun sahibi olduğu Semiramis gemisi için bu izin hükümet tarafından karara bağlanmıştır. 

Celile Zorlu vefat ediyor
Celile Zorlu son yıllarını  Teşvikiye Hüsrev Gerede Caddesi’nde Zorlu Apartmanı’nda geçirdi ve 16 Nisan 1982 Cuma günü vefat etti. 19 Nisan 1982 Pazartesi günü Teşvikiye Camii’nde kılınan öğle namazını müteakiben Zincirlikuyu aile kabristanında toprağa verildi. Zorlu Ali Paşa ve Bedirhan Paşa’nın torunlarından Ömer Lütfi Çınar ve Belkıs Çınar’ın kızıydı. Devrin Dışişleri Bakanı Fatin Rüştü Zorlu’nun eşi Emel Zorlu’nun kuzeniydi. Türkiye’de olduklarında Teşvikiye’de inşa ettirdikleri Zorlu apartımanın üst katında, yazları ise Büyükada’daki köşklerinde yaşarlardı. Celile Zorlu ve Muzaffer Emin Zorlu’nun Teşvikiye/ Hüsrev Gerede Cd.’sindeki Zorlu Apartmanı’nda  olan eşyaların ayni yıl sonunda müzayedeyle satıldığı, katologlarda ve basın haberlerinde yeralmıştır.

Muzaffer Emin Zorlu ve Celile Zorlu ailesinin tüm eşyaları müzayede ile satılıyor
Celile Zorlu’nun vefatından sonra 15 Kasım 1982 tarihli Cumhuriyet ve diğer bazı gazetelerde şu benzer haberler görülür; “Teşvikiye’de yapılan bir eşya müzayedesinde 35 bin lira değer biçilen porselen bir sigaralık 40 bin liraya satıldı.”
                                                                          *****

Siber güvenlik alanında dünya lideri olan ESET, daha önce kullanılan NFCGate aracı yerine HandyPay adlı meşru bir Android uygulamasını kötüye kullanan NGate kötü amaçlı yazılım ailesinin yeni bir varyantını keşfetti. Birincil hedef Brezilya'daki kullanıcılar olmakla birlikte, NFC tabanlı saldırılar yeni bölgelere yayılıyor. Tehdidin yayıldığı ülkeler içerisinde Türkiye’de var. 

Akıllı telefonlar ve temassız kartlar gibi cihazların çok kısa mesafeden kablosuz olarak veri alışverişi yapmasını sağlayan bir teknoloji olan NFC (Near Field Communication – Yakın Alan İletişimi) günlük hayatta en yaygın olarak temassız ödeme işlemlerinde kullanılıyor. Tehdit aktörleri, NFC verilerini aktarmak için kullanılan uygulamayı ele geçirdi ve yapay zekâ tarafından üretilmiş gibi görünen kötü amaçlı kodla yamaladı. NGate'in önceki sürümlerinde olduğu gibi, bu kötü amaçlı kod saldırganların kurbanın ödeme kartındaki NFC verilerini kendi cihazlarına aktarmasına ve bunları temassız ATM para çekme işlemleri ve yetkisiz ödemeler için kullanmasına olanak tanıyor. Ayrıca kod, kurbanların ödeme kartı PIN'lerini ele geçirebilir ve bunları operatörlerin C&C sunucusuna aktarabilir.  

HandyPay'i trojanize etmek için kullanılan kötü amaçlı kod, GenAI araçlarının yardımıyla üretilmiş olduğuna dair işaretler gösteriyor. Özellikle, kötü amaçlı yazılım günlükleri, yapay zekâ tarafından üretilen metinlere özgü bir emoji içeriyor; bu da kesin kanıt bulunmamasına rağmen kodun üretilmesinde veya değiştirilmesinde LLM'lerin rol oynadığını düşündürüyor. Bu durum, üretken yapay zekânın siber suçlular için giriş engelini düşürdüğü ve sınırlı teknik beceriye sahip tehdit aktörlerinin işlevsel kötü amaçlı yazılımlar üretmesini sağladığı daha geniş bir eğilime uyuyor.

ESET Research, trojanize edilmiş HandyPay'i dağıtan kampanyanın yaklaşık olarak 2025 yılının Kasım ayında başladığını ve hâlen aktif olduğunu düşünüyor. Ayrıca HandyPay'in kötü amaçlı yamalanmış sürümünün resmî Google Play mağazasında hiçbir zaman bulunmadığına da dikkat çekiliyor. ESET App Defense Alliance ortağı olarak, bulgularını Google ile paylaştı. ESET ayrıca HandyPay geliştiricileriyle iletişime geçerek uygulamalarının kötü amaçlı kullanımı konusunda onları uyardı. 

NFC tehditlerinin sayısı artmaya devam ettikçe bunları destekleyen ekosistem de daha sağlam hâle geldi. İlk NGate saldırıları, NFC verilerinin aktarımını kolaylaştırmak için açık kaynaklı NFCGate aracını kullanıyordu. O zamandan beri, benzer işlevlere sahip birkaç kötü amaçlı yazılım hizmeti (MaaS) satın alınabilir hâle geldi. Ancak bu kampanyada tehdit aktörleri kendi çözümlerini kullanmaya karar vererek mevcut bir uygulamayı, HandyPay'i kötü niyetle yamaladılar.

Yeni NGate varyantını keşfeden ESET araştırmacısı Lukáš Štefanko şu açıklamalarda bulundu: “Bu kampanyanın operatörleri, NFC verilerini aktarmak için yerleşik bir çözümü kullanmak yerine neden HandyPay uygulamasını trojanize etmeye karar verdiler? Cevap basit: Para. Mevcut MaaS kitlerinin abonelik ücretleri yüzlerce dolara ulaşıyor: NFU Pay, ürününü aylık yaklaşık 400 ABD doları karşılığında satarken TX-NFC ise aylık yaklaşık 500 ABD doları istiyor. Öte yandan, meşru HandyPay uygulaması önemli ölçüde daha ucuz ve aylık sadece 9,99 € bağış talep ediyor, o da varsa. Fiyata ek olarak, HandyPay doğal olarak herhangi bir izin gerektirmez, sadece varsayılan ödeme uygulaması olarak ayarlanması yeterlidir; bu da tehdit aktörlerinin şüphe uyandırmamasını sağlar.”

İlk yeni NGate örneği, Rio de Janeiro eyalet piyango kurumu (Loterj) tarafından işletilen bir piyango olan Rio de Prêmios’u taklit eden bir web sitesi aracılığıyla; ikinci NGate örneği ise sahte bir Google Play web sayfası üzerinden “Proteção Cartão” adlı bir uygulama olarak dağıtılıyor. Her iki site de aynı etki alanında barındırılıyordu; bu durum, tek bir tehdit aktörünün iş başında olduğunu kuvvetle işaret ediyor. Kötü amaçlı yazılım, HandyPay hizmetini kötüye kullanarak NFC kart verilerini saldırganın kontrolündeki bir cihaza iletiyor. Kötü amaçlı kod, NFC verilerini iletmenin yanı sıra ödeme kartı PIN'lerini de çalıyor ve böylece tehdit aktörünün kurbanın ödeme kartı verilerini kullanarak ATM'lerden nakit çekmesini sağlıyor.

Bartın Vapuru ve
Bartın’lı Bankoğlu Hacı Hüseyin Kaptan

Yazan:Osman Öndeş

Yapay Zeka’nın  faydalı ve zararlı marifetleri karşısında insanın aklını kaçırması mümkündür.. 
Neredeyse bir asır öncesinde kalmış gemilerin fotoğrafları nasıl oluyor da henüz  inşa edilmişcesine pırıl pırıl  fotoğraflar haline gelebiliyor? Bu alanda takdirle ve hayranlıkla izlediğim bir İsim  İrfan Özgen. Ben bir fotoğrafı adına  makalelerimi yeniliyorum, derken brbaşka fotoğrafla karşıma çıkıyor… Hayranlıktan da öteye durup durp fotoğrafa bakıyorum.
Bartın’lı Bankoğlu Hacı Hüseyin Kaptan’ın “Bartın” adını verdiği bir yük yolcu vapuru vardı. Bu vapura ait fotoğraflar hep soluk haldedirler. Ben de makalemde  daha iyi olan biri fotoğrafını  makalemde yayınlamıştı. Bu fotoğrafı tekrar yaınlıyorum. Fakat İrfan Özgen bu fotoğrafı  ele alarak, nasıl çözümledi ise, yepyeni bir Bartın Vapuru fotoğrafı yaratmış.. Hayran oldum, şaşkınlık içinde kaldım.. Sonunda bu fotoğraf uğruna Bartın’lı Bankoğlu Hacı Hüseyin Kaptan konlu makalemi kısaltılmış olarak yayınlayarak, İrfan Özgen’e teşekkür etmek istedim. Arşiv yapmak isteyenler için ise, Bartın vapuru fotoğrafı bu makalemde yeralmaktadır.

Bankoğlu ailesi Batum’dan göçederek  Bartın’a yerleşmiş olan Bankoğlu ailesi başarılı hizmetleri ve sevaplarıyla tanınmıştır. Bartınlı Tüccarlardan Bankoğlu Hacı Hüseyin Kaptan, Bankoğlu Hacı Ali Kaptan, ile İstanbul tüccarlarından Sekbanzâde Ahmet Bey, Zonguldak tüccarlarından Ahmet Ali Ağazâde Ali Efendi ve  Müezzinzâde Ali Fuat Bey ve “Bartın Vapuru” nda ortaktılar.
Bankoğlu Hacı Mustafa Kaptan ve Merhume Münevver Hanım’ın kızları Ayşe Fevziye Pala’nın vefat haberi bize bu bilgileri vermektedir; “İskele Limanlar kumandanı Merhum Miralay Şükrü Pala’nın eşi, Muazzez Baltacı’nın anneannesi, Merhume Şükriye Arıksan anneleri, Hasene Güçlüer, merhume Fikret Orgun ve Seniha Özerdem’in ablaları, Mustafa Baltacı’nın kıymetli anneannesi, Ayla Baltacı’nın büyük kayınvaldesi, Mine Baltacı’nın haminnesi, Doktor Bedri Ünal ve Handan Ünal’ın teyzeleri, Cemil Arıksan ile Merhum Ekrem Baltacı’nın kayınvaldesi Salihat-ı Nisvan’dan Ayşe Fevziye Pala  6 Temmuz 1978 tarihinde vefat etmiş, cenazesi 7 temmuz 1978 Cuma günü öğle namazından sonra Erenköy Tren İstasyonu karşısındaki Zihnipaşa Camii’nden kaldırılarak Sahrayı Cedit’deki aile kabristanına defnedilmiştir.”   
Ancak haberlerde Bartın Vapuru’nun ortaklarından Bankoğlu Hacı Hüseyin Kaptan  veya bağlı olduğu şirket hakkında bir bilgi görülmüyor. Araştırmalarımı sürdürünce Bartın’lı araştırmacı yazar Çetin Asma ’nın “Bartın Tarihi’nden Fotoğraflar 40” başlıklı makalesinde Bartın Vapuru’nun daha önceki yıllarına ait fotoğrafına ve bu vapurun satın alınma öyküsü mevcuttur. Bu makalenin Bartın vapuruyla ilgili kısmı şöyledir; “1930’lu yıllarda Bartın’dan İstanbul’a ve Karadeniz sahilinde bulunan şehirlere gitmek için Bartın boğaz ağzına o yıllarda gelen vapurlara binilip gidilirdi. Acentelere bağlı olan bu vapurlar, Karadeniz sahilinde bulunan iskele ve limanlara uğrarlar, Trabzon’a kadar ulaşıp tekrar geri dönerek son durak olan İstanbul’a geri gelirlerdi. O yıllarda Bartın’da vapur acenteliği olup, bu acenteye bağlı vapurlar lüks yolcu taşımacılığı ve posta işlerini görürlerdi. Aydın ve Cide vapurları İstanbul’dan hareket ederek Kastamonu’nun Cide ilçesine kadar giderlerdi. İstanbul Kastamonu arası iskelelere uğrarlar yolcu ve Bartın - İnebolu Postası olarak tarifeli sefer yapan posta vapurlarından Bartın vapuru Sirkeci Rıhtımı’ndan hareketle Ereğli, Bartın,
Zonguldak, Amasra, Kurucaşile, Cide, İnebolu, Evrenye, İlişe, Abana iskelelerine uğrar ve ayni iskelelere uğrayarak Sirkeci’ye intikal ederdi. Bu hatta çalışan Hilal posta vapuru da Sirkeci Rıhtımı’ndan hareketle Ereğli, Zonguldak, Bartın, Kurucaşile, Cide, İnebolu iskelelerine uğrar ve ayni iskelelere uğrayarak Sirkeci’ye intikal ederdi. “Her hafta pazartesi ve Perşembe günleri İstanbul’dan; Pazar ve Perşembe günleri de Bartın’dan muntazaman hareket ederler. Bartın’la boğaz arasında seri motorlar temin edilmiştir. Bartın’da müracaat yeri Turakzâde Seyit Ali Bey” (Temmuz 1931 Bartın Gazetesi) idi. (Çetin Asma, Bartın Tarihi’nden fotoğraflar - 40, Bartın Halk Gazetesi, 1 Mart 2010).

Bartın’ın tanınmış eşrafından Bankoğulları da bir vapur almaya teşebbüs etmiştir. Ortak olarak Bankoğulları’nın yalnız yolcu taşımak için alınan ve ismine “Bartın” adı verilen  bu vapur hakkında 20 Temmuz 1931 sayı 303 Bartın Gazetesi’nde şöyle bir haber yer almaktadır, “BARTIN VAPURU - Hattımız için yeni bir vapur alındı. Bartın tüccarlarından Bankoğulları ile İstanbul tüccarlarından Sekbanzâde Ahmet Bey, Zonguldak tüccarlarından Ahmet Ali Ağazâde Ali Efendi ve Müezzinzâde Ali Fuat Bey müştereken Malta’dan 600 tonluk bir vapur almışlar ve “BARTIN” ismini vererek hattımıza tahsis etmişlerdir. Vapur bu akşam İstanbul’dan hareket ederek ilk seferini yapacaktır” haberi yer almaktadır. Yine aynı gazetenin 4. sayfasında bu vapur hakkında reklam haberi yer almaktadır. 
Bu haberde “Bartın Lüks ve Sürat Postası” başlığı ile “BARTIN VAPURU 20 Temmuz 1931 tarihinden itibaren muntazaman her pazartesi akşamı İstanbul’dan hareket ve Perşembe sabahı Bartın’dan avdet ile Cuma sabahı İstanbul’a muvasalat edecektir. Dikkat; vapur, birinci ve ikinci sınıf kamaralarla güzel bir salonu ve banyoları havi ve elektrik, telsiz, telgraf, radyo ve kaloriferle mücehhez olup güverte yolcuları için mahfuz mahalleri vardır. Muhterem yolcuları her türlü esbab-ı istirahatları müemmendir. Geminin seyri esnasında yolcular telsiz vasıtasıyla telgraf muharebesi yapılabilecektir. Bartın Acentesi Bankoğulları” denilmektedir. 
Lloyd’s  Register of Shipping  1934 yıllığına  Bartın vapuru Zonguldak’lı Müezzinzade Ali Fuat Bey ’e ait  olarak kayıtlıdır. Müezzinzâde Ali Fuat Bey’in sahibi olduğu diğeri vapur “Kuruca Şile” idi. Firma olarak adresi Eminönü Sebze Sokağı No.8.’di. Seyrisefain ve Milli Vapurcular arasındaki rekabetin çok kırıcı olmasından şikayetçi olmuş, hükümetin rekabeti önlemesi için müdahale etmesini ağır eleştirmiştir. 
Hollanda, Schpa. Maats, Amsterdam inşa olan 740 grt. Bartın vapurunun ilk adı “Paramaribo” idi. Eldeğiştirmiş ve “Hungerburg” adını almıştır. 1932’de yeniden satılmış ve “Odin” adı verilmiştir. 1933’de Müezzinzâde Ali Fuat  ve ortakları tarafından satın alınarak “Bartın” adı verilmiştir. 1934’de tüm Milli Vapurcular Birliği (Türk Armatörleri Birliği) tarafından  vapurların işletmeleri için kurulan Vapurculuk Türk Anonim Şirketi’ne devredilmiş, fakat 1936’da Denizyolları İdaresi’ne devredilerek kamu malı bir gemi haline gelmiştir. 1938’de Denizbank - Denizyolları İdaresi’ne devredilmiş, 1939’da TC Münakalat Vekaleti Limanlar ve Devlet Deniz Yolları İşletmesi Umum Müdürlüğü’ne bağlanmıştır. 1947’de Marmara Adası’nda karaya oturmuş ve yüzdürülmesine karşın, onarımını çok masraf gerektirmesi nedeniyle söküme gönderilmiştir. Bartın vapuru 1935 - 36 yıllarında devlet tarafından 26 bin lira bir bedelle kamulaştırılmıştır.
Bartın Vapuru karaya oturuyor 
1935 yılı gazetelerinde çok kısa aralıklarla yayınlanan ilanlardan bir örneği bu makalemde yayınlıyorum. Bu ilan 7 Şubat 1935 tarihlidir ve “Vapurculuk Türk Anonim şirketi” başlığı altında şöyle denilmektedir; Mersin Yolu’na Sadıkzade vapuru, Ayvalık Yolu’na Kemal vapuru, Bartın Yolu’na Bartın vapuru sefer yapacaktır. Seyahat edecekler veya eşya gönderecekler için tek çözüm vapurlardır. “
Bir başka haber şöyledir; “Yine “Bartın’da Nazırzâde Ahmet Fahri Efendi’nin acenteliğinde Bursa vapuru 14 mil süratli posta vapuru - yolcu vapuru, Pazar günü İstanbul’dan; pazartesi sabahı Bartın’dan hareket ediyor. Yine hafta içi bir sefer daha yapıyor. Çarşamba İstanbul’dan; cumartesi sabahı Bartın’dan hareket ediyor.” (Temmuz 1931 Bartın Gazetesi).
4 Ocak 1947 tarihli gazetelerde Marmara Adası önlerinde karaya oturan Bartın vapurunun kurtarılamadığı yolcularının Marakaz Vapuruyla İstanbul’a getirildiği haberleri yeralmıştır. Bartın kıç tarafından aldığı yara nedeniyle gemiye hücum sulardan dolayı yan yatmış vaziyette beklemekte ve devam eden fırtına yüzünden gemiye yaklaşmak güçlükle mümkün olabilmektedir. Tahir Kaptan idaresinde olan vapurun şiddetli fırtına ve yağmur sağanakları dolayısıyla kumanda edilemez hale geldiği ve sürüklenerek Marmara Adası’nda karaya oturduğu belirtilmiştir. Alemdar Tahlisiye gemisi tarafından yüzdürülerek İstinye Tersanesi’ne yedeklenen Bartın vapurunun onarımı için 800.000 liraya ihtiyaç olduğu anlaşılmış ve geminin hurdaya çıkartılmasına ve sökülmek suretiyle satılmasına karar verilmiştir. 
Bartın Vapuru’nun geçirdiği müthiş kaza
 11 Ağustos 1936 günkü gazetelerde yeraldığı üzere; Tekirdağ açıklarında görülmemiş bir siklon küçük gemiyi az daha batırıyordu. Karabiga - İstanbul arasında işleyen Bartın Vapuru evvelki gün (Pazar - Pazartesi gecesi) şiddetli fırtına ve yağmurlardan dolayı çok büyük bir kaza geçirmiş ve hıncahınç dolu olan vapurun bütün yolcularıyla birlikte batmasına ramak kalmıştır. 
Vapurdaki yolcuların anlattıklarına göre kaza şöyle olmuştur: Bartın vapuru Ağustos’un dokuzuncu günü Karabiga’dan sabah onbirde hareket etmiştir. Vapurda 40 ton kadar zahire, on ton kadar karpuz, 30 adet öküz olarak muhtelif cinsten yük ve yüzden fazla yolcu bulunuyordu. Yolda Mürefte’ye uğramış, bir miktar yolcu daha almıştır. Denizin biraz dalgalı olmasına rağmen Bartın vapuru ayni gün öğleden sonra saat beş raddelerinde Tekirdağ’a gelmiştir. Vapur gece saat dokuz buçuk raddelerinde Tekirdağ’dan hareket etmiştir. Vapur iskeleden kalkmadan evvel daha sekiz raddelerinde karada ve uzaklarda yoğun bulutlar ve şiddetli şimşekler görülmekteydi. Fakat bu fırtına vapurun arkasında kalan ufuklarda ve o kadar uzaklarda görülüyordu ki bunun herhangibir surette denize yaklaşması kimsenin aklından bile geçmiyordu. 

 Bartın Vapuru-Sanki yeni inşa edilmiş, sanki yeni hizmete girmiş gibi…. 
Renklendirme- İrfan Özgen arşivi.

Gece yarısına doğru 
Gece yarısını birkaç dakika geçe rüzgar, fırtına ve şimşek ve gökten boşanırcasına başlayan müthiş bir yağmur, ani bir surette vapuru yakalamıştır. Güvertede açıkta kalan yolcular sırılsıklam bir halde ambara doluşmuşlardır. Fırtına, şimşekler ve yağmur giderek şiddetini artırmış ve adeta bir afet halini almıştır. Halk korkudan bağırmaya, oraya buraya kaçışmaya başlamıştır. Ambardaki halk arasında bulunan ve Marmara Adası’ndan İstanbul’a gelmekte olan 20 kadar Lâz kayıkçı birden cankurtaran kuşaklarına hücum ederek yukarıya kaçmaya başlamışlardır. Böylece yolcular arasında panik başlamış, bütün yolcular ambardan yukarı, güverteye çıkmak için bir tek merdivenin bulunduğu tarafa hücum etmişlerdir. 
Tam bu sırada vapur sancağa ve ambar yolcularının birikmiş olduğu tarafından aksine birdenbire yatıvermiştir. Kamalardaki yolcular, kadın, erkek, çocuk, yaşlı karmakarışık ve yarıçıplak bir halde yukarı salona koşmuş ve ambarlarda, salonlarda ve kamaralarda her tarafta feryat, figan, anne, baba, evladım, yavrum gibi her ağızdan çıkan vaveyla içinde vapur halkı karmakarışık olmuştur. Kaptan ve Çarkçının müdaheleleri Başta kaptan ve çarkçıbaşı olmak üzere tüm gemi mürettebatı bir taraftan yolcularla bir taraftan da denizlerle mücadele etmek zorunda kalmışlardır. Çok zor şartlar altında kaptan köprüüstünde serdümenle gemiyi büyük soğukkanlılıkla abramaya çalışırken, Çarkçıbaşı Adil de panik haldeki yolcuların güverteye çıkmalarına mâni olmuş, diğer bir kısım tayfa hayvanların bulunduğu ambarlarda yular ve zincirleri kopan hayvanların bir tarafa birikmemesi için çalışmışlar ve diğer bir kısım tayfa bazı yolcuların da yardımıyla ambar kapaklarını kapatmaya uğraşmışlardır.  
Denizin gazabıyla bazı sandıklar koyunların üzerine düşmüş, bazıları yaralanmış ve sahibi 20 koyunu kesmek zorunda kalmıştır. Ambarların birinde öküzler, koyunlar ve tavuklar ve piliçler bir yerde bulunuyorlardı. Bartın vapuru sabaha karşı saat 5’te Tophane rıhtımına yanaşabilmiştir. 11 Ağustos 1936 tarihli Cumhuriyet Gazetesi gibi, diğer gazetelerin benzer günlerini taradığımda Bartın Vapurunun Marmara’da ağır bir fırtınaya yakalandığı haberiyle karşılaşılıyor. Bu vapur 1947 yılına  kadar hizmet vermiştir. 

Bartın’ın memleketimizde yapılamayan fayans banyolarının bile Türk zekasının ve işçiliğinin bir zaferi olarak galvanize bakırdan ima edilmiş olması, liyakatli ve hakiki uzmanların   yokluk ve zorunluluk karşısında yokluktan varlık çıkardıklarını göstermektedir.Motör memeleri ve bunları delmek için şemsiye demirinden matkap yapmak gibi birçok güç ve çok ince işleri başaranların muhtaç olduğumuz gemilerin bir kısmını yapabileceklerinden şüphe yoktur.
Milyonlarca kıymetli dövizi, yapamayacağımız başka şeylere tahsis ederek hemen işe başlamak ve gözlerimizi sipariş kabulünde nazlanan yabancı tezgahlardan  kendi fabrikalarımıza çevirmek zorundayız. İşte bu hakikati bir defa daha belirtmek için Bartın Vapurunun yenileştirilmesine kadar ehemmiyet verdim.”
Abidin Daver’in 1945 yılında 20-25 yıl daha yaşayacak dediği Bartın Vapuru,  geçirdiği büyük onarım ve yenilemesinden  ve  1947’de Marmara Adası’nda karaya oturarak baş tarafından ağır yara almasından  sonra aynı sene hurdaya çıkartılmıştır.Bankoğlu Hacı Hüseyin Kaptan ve ortakları Bartın ismini yaşatıp ve gemicilik tarihimize bir isim bırakarak sonsuzluğa uzaklaşmışlardır. Bu gemi hakkında araştırmamı yaparken benden kıymetli bilgilerini esirgemeyen Bankoğlu ailesinden Ersin Bankoğlu ’na  ve  Bartın yöresel tarih araştırmacısı Çetin Asma ’ya  çalışmalarıma  katkılarından dolayı bir kez daha teşekkür ederim.
                                                                     **** 
 

Göcek’te şu günlerde 3 rüzgâr esiyor. Birincisi Deria tonoz sistemi. İkincisi Bedri Rahmi ve Günlüklü (Osmanağa) Koyları’nda tüm doğaseverlerin endişeyle izlediği işgal ve beton girişimleri. Üçüncüsü de tüm Göcekseverlerin üzüntüyle izlediği yat mola noktaları fahiş kira-ecrimisil artışları ve iskele yıkım tebligatları… Karışık bir harita var ve tüm yollar Çevre Bakanlığı’na çıkıyor…

Sezon yaklaşıyor, tekneler denize hazırlanmaya başladı. Ama denizcileri hayli karışık bir 2026 sezonu bekliyor. Değişim rüzgârının özünü deniz, denizciler ya da teknelerdeki farklılıklar değil, kamu yönetiminin gündemimize getirdiği yenilikler oluşturuyor. Gündeme kısaca bir göz atalım:
1- 17 Ocak 2026: Yeni bir Özel Tekneler Yönetmeliği çıktı. Büyük bir coşkuyla dağıtılan 1 milyon Amatör Denizci belgesinin 5 yıl içinde ADB10 yani 10 metre uzunluğa kadar tekne kullanmaya izin veren bir belge olacağı açıklandı. 1 milyon ADB sahibi denizci eğer isterlerse yeniden eğitime girecekler ve 24 metre tekne kullanmalarına imkân verecek ADB24 sahibi olacaklar.
Bu yönetmelikle özel teknelerde ilk kez seyirde alkol sınırı 0.50 promil olarak kayıtlara geçti.

İyi hoş, kimse ‘zil zurna sarhoş tekne kullanmak iyidir’ demiyor zaten. Ama madem böyle bir yönetmelik hazırlıyorsunuz, tanımlar kısmında seyir hali nedir açıklanması gerekmez mi? Bu sezon iskelede bağlı ya da demirli teknelerde alkol kullanımının nasıl yorumlanacağını bol bol konuşacağımızı tahmin ediyorum.
2- 20 Kasım 2025: Bir torba yasayla, marina, liman ve kıyı tesislerinin, tekne, gemi ve deniz turizmi aracı içinde konaklayanların tıpkı bir otelin müşterileri gibi kimlik kayıtlarının kolluk gücüne bildirilmesi zorunluluğu çıktı. Nasıl uygulanacak hala belli değil. Marinalar, limanlar, emniyet, jandarma elbirliğiyle bir çözüm ya da iptal yolu arıyorlar.

Göcek'te sular bir türlü durulmuyor: Bedri Rahmi ve  Günlüklü (Osmanağa) Koylarında yasa dışı tesis  yapma girişimleri, körfezi boğacak marina projeleri  ve yat mola noktalarında tatsız gelişmeler yaşandı...

3-  11 Şubat 2026: ‘Mavi Kart Takip Sistemi’ diye bir genelge yayınlandı. Bu genelge ile 15 yıldır hem denizcilerin hem de Sahil Güvenlik’in başına püsküllü bela olan atık yönetimi felsefesi yeni bir boyuta taşındı. 
Şöyle ki, atık alım tekne ve tesislerinde bir elektronik tanıma cihazı olacak, tüm teknelere de kendini tanıtan bir çip monte edilecek. Böylece tıpkı karayolundaki ticari taşıtlardaki UTTS gibi, atık tesisine gelen tekne doğrudan MKTS’de tanımlanmış olacak. 
Bu projenin henüz tam belli olmayan bazı ek modülleri var. Öğrendiğime göre, bu modüller 2021 yılında Çevre Bakanlığı’nın taslak yönetmeliğini hazırladığı Pis Su Takip Sistemi’nin 2026 versiyonunu düşündürüyor. Artı, teknelerin atık deposuna göre bir düzenleme yapılması tasarlanıyor. Biraz daha belirginleştiğinde konuşuruz.
4-  Ve… 1 Nisan 2026: Göcek’teki Deria Projesi uygulaması başladı… Üstelik bu projenin hızla Ege ve Akdeniz kıyılarına yayılması da planlanıyor. İlk aşamada Bodrum ve Marmaris projeleri ihaleye çıkacak. Hayırlısı…
DENİZDE MACERA BİTMEZ…
Denizlerde 2026’ya pek çok değişiklik, yenilik, tartışmalı yasal düzenleme ile girdik. Ama en fazla konuşulan ve “Ne olacak bu işin sonu?” dedirten konumuz kesinlikle Göcek’in tonozları…
Evet, Türkiye Çevre Ajansı (TÜÇA) tarafından Göcek’te Deria (Deniz Ekosistemi Rehabilitasyonu ve İzleme Arayüzü) isimli bir tonozlu konaklama sistemi resmen kullanıma açıldı. 
Hala birçok belirsizlik ve çapariz var. Esas olan şu: Şöyle ya da böyle Göcek’te 856 tonoz kapasiteli bir sistem kuruldu. Aldığım bilgilere göre, her türlü eksiğin giderilmesi için yoğun çaba sarf ediliyor. 
Örneğin eğimli kıyı şeridindeki beton tonozların kayma riski gibi bazı hatalar fark edildi, düzeltilmesine karar verildi; günlük bağlanma fiyatlarında yeni düzenlemeler (indirim) yapıldı.
Pek çok Göcek sakininin; profesyonel-amatör denizcinin; marina ya da yat mola noktası çalışanının da şöyle düşündüğünün tanığıyım: “Bu proje doğru gelişirse Göcek’e düzen gelebilir, Göcek temizlenebilir. Şu noktada bize düşen de eksiği, gediği hızla kamu yönetimine bildirmek, bu projeye destek olmak.”
Fakat tam Deria sisteminin uygulamaya geçeceği günlerde, TÜÇA ile bir ilgisi olmamakla birlikte Çevre Bakanlığı bünyesindeki bir diğer kurumun sorumluluğunda gelişen ve bu iyi niyetli düşünceleri sarsan iki olay yaşadık.


Bir duba ve iş makineleri marifetiyle Bedri Rahmi koyu'na bir sabah ansızın kondurulan ve ertesi sabah hızla kaldırılan çirkin yapılar...
BAKİR KOYLARA BETON / İŞGAL
İlk hamle Bedri Rahmi Koyu’nda yaşandı. 2 Mart 2026 sabah saatlerinde bir duba ile iş makineleri Bedri Rahmi Koyu’nda kaya mezarlarının altındaki bölgeye çıkarıldı, kıyı şeridindeki bitki örtüsü de temizlenerek buraya vinçle prefabrik yapılar yerleştirilmeye başlandı.
Kıyıda bir tabela: İnşaat sahibi Kıyı Yönetim ve Çevre Koruma AŞ, inşaat izni Dalaman Belediyesi. Çevre Bakanlığı’na ait bu şirket, koyları, sahilleri, iskeleleri, marinaları kiralayan, işleten eski MUÇEV AŞ’nin yeni isimli hali.

Bedri Rahmi’nin arkeolojik ve doğal SİT alanı olarak tescilli o bölgesini bir girişimciye kiralamış. İsmi gizli girişimci adına bir tesis kuruyor. Alan hem doğal, hem de arkeolojik SİT. Ayrıca Çevre Düzeni Planı’nda statüsü de Orman Alanı.
Kıyamet koptu. Herkes mülki ve yerel yönetime soruyor soruşturuyor. Akşamüstü Orman İşletme Müdürlüğü ekibi geldi, zabıt tutuldu. Derken iş fazla uzamadı, ertesi sabah duba geldi, iş makinelerini de prefabrik yapıları da toplayıp gitti.
Ama beton aşkı bitmiyor. 28 Mart 2026 sabahı bu kez iş makineleri hemen Göcek liman çıkışındaki Günlüklü (Osmanağa) Koyu’na geldi. Günlüklü Koyu tüm Göcek Körfezi’nde endemik sığla (günlük) ağaçlarının bulunduğu üç koydan biri. Daha da önemlisi sulak alan olarak tescilli, dibindeki sazlıklar balık yuvası.

Betonarme saldırı bu kez Göcek'in bir diğer koyu Günlüklü'de (Osmanağa Koyu).
Üç yıl önce bir başka girişim nedeniyle idare mahkemesinin imar/inşaat yasağı bile getirdiği bu koy Göcek’teki en önemli doğa koruma alanlarından biri olması gerekirken…
Dev iş makineleri sabahın erken saatlerinde sazlıkları yok ederek alanı düzledi, ağaçlar köklendi, kıyı şeridindeki tüm bitkiler söküldü. Tahrip edilen alanın kenarındaki tabela üstünde inşaat sahibi yine Kıyı Yönetim ve Çevre Koruma AŞ (eski MUÇEV AŞ) görünüyor. Ama koyun geçtiğimiz yıllarda birilerine kiralandığı biliniyor. O da hakkını başka bir şirkete devretmiş. Ama kiracı yine ortada yok. Çevre Bakanlığı’nın şirketi jandarma destekli saha temizliği yaptı.

İş makinelerinin müdahalesi sonrası sulak alan oldu çamur alan....

İlerleyen saatlerde 2-3 TIR ile hazır beton temeller, yapı malzemeleri getirilip orman içine indirilmeye başlarken Göcekliler barikatları geçip inşaat alanına girdiler. Jandarma, Çevik Kuvvet, Sahil Güvenlik, İl Çevre Müdürlüğü personeli bir yanda, Göcekliler diğer yanda… Karada-denizde mücadele, tam bir hengame.
Kıyıdan geçişi sayısız barikatla engellenen Göcekliler, Sahil Güvenlik botlarının engelleme çabasına karşın 2 günlük tur teknesi ile denizden barikatı deldiler.

Koylara yapılan işgal ve tatsız müdahale herkesi üzdü.
Bu sırada… Kaçak inşaat, doğa tahribatı için savcılığa suç duyuruları… Usulsüz ruhsat için idare mahkemesinde iptal ve yürütmeyi durdurma davası başvurusu…
Sonuç: Doğanın yasa dışı tahribatı ve işgali anlamına gelen bu inşaat şimdilik durmuş durumda.
MARİNA TARTIŞMALARI…
Üstelik… Bu sürpriz gelişmelerin yanı sıra arka planda Göcek ile ilgili önemli bir yapılaşma planı daha işliyor. O da yeni marina projeleri.
Amatör denizciler olarak artık çıldırtma noktasına gelen marina ve barınak fiyatları nedeniyle yeni marinaların, özellikle de maliyeti ve bağlama ücreti mütevazı 2-3 çıpalı basit marinaların yapımını destekliyor, bekliyoruz.
Ama hem iş insanları hem de kamu yönetimi (Kıyı Yönetim AŞ - eski MUCEV) kalkıyor Göcek’in doğası bakir pırlanta koyları gibi korunaklı bölgelere marina yapmak için doludizgin at koşturuyorlar. (Bozburun, Selimiye, Karacasöğüt en iyi bilinen ve en kötü örnekler.) 
İkincisi maliyeti düşük karlılığı çok yüksek kent merkezi marina projeleri. Tüm itirazlara rağmen gerçekleşen en çarpıcı örnek Göceklilerin denizle ilişkisini koparan MUÇEV Göcek Marina. Henüz yasal süreçleri devam eden benzeri projeler yine kent halkını denizden koparacak Güllük (eski liman) ve Datça (güney limanı) marina projeleri. 

Kille Koyu'ndaki marina projesine yönelik kış aylarında yapılan protesto ve kıyıda insan zinciri..
BİZ DÖNELİM GÖCEK'E…
Şu anda gündemde olan 3 marina projesi var. Birincisi Marintürk Exclusive’in (Poruklu Koyu) hemen bitişiğindeki Ayten Koyu’nda (Ege Marin AŞ). Ayrıca körfezin derinliklerinde Kille Koyu’nda (Kıyı Yönetim AŞ - MUÇEV) ve Sıralıbük Hurmalı Koyu’nda (proje belli, ama ihale ertelendi) Göcek doğası açısından gerçekten vahim iki marina projesi var.
Kış aylarında özellikle somut hale gelen Kille Bükü marina projesine karşı geniş katılımlı protestolar düzenlendi. Dava açıldı.
Evet… Göcekliler haklı olarak bu projelerin tümüne karşı çıkıyorlar…
Ben öncelikler açısından bir sınır koyuyorum. Türkiye’de tekneler için marina açığı çok büyük. Karasal kirleticilere engel olunmadıkça kentsel bölgelerin temizlenmesi çok güç. Bu çerçevede Göcek’te de İnceburun’a kadar, yani liman bölgesinde isterlerse tüm kıyıyı marina yapsınlar, bir itirazım olmaz. 
Nasıl olsa Göcek’e bir tonoz sınırlaması geliyor. Liman istediği kadar tekne dolsun, bugünkü düzenleme ile körfezde konaklayabilecek tekne sınırı olacak. Ayrıca tonoz sistemini kullanan teknelere devridaim zorunluluğu getirilecek. Bu önlemlerle körfez temiz kalabilir.
Ama… Killebükü’ne, Hurmalı’ya marina yapılmasına kesinlikle karşıyım. Bunlar Göcek Körfezi’ni kirletecek, boğacak, yaşanılmaz hale getirecek projeler.
Bu uzun konuyu bir yana bırakıp, dönelim Göcek’teki son gelişmelere…
YAT MOLA NOKTALARI
Evet, Deria tonoz sisteminin uygulamaya başlayacağı ve TÜÇA’nın tam da tüm Göcek’in desteğine ihtiyaç duyduğu günlerde yaşanan bu iki yasadışı yapılaşma girişimi yani Bedri Rahmi ve Günlüklü Koyları tesis kurma hamleleri tüm Göcek’i ayağa kaldırmıştı.
Ama Göceklileri ve doğasever denizcileri üzen olaylar burada bitmedi.
Aynı günlerde Çevre Bakanlığı (Muğla İl Müdürlüğü) ve bakanlığın ısrarı ile harekete geçen Dalaman Belediyesi’nin Göcek’te 50 yıla yakın süredir denizcilerin sert havalarda sığınağı ve yorgun günlerde ihtiyaç giderme durağı olan yat mola noktalarına iskele yıkım tebligatı yaptığı ortaya çıktı. Hem de Çevre Bakanlığı’nın tebligatında ‘bu koylarda başka kişilere kiralama ve kullanım izni verilebileceği’ de hatırlatılıyordu.
Son yıllarda yat mola noktalarına, daha doğrusu bu tesisleri işleten Dalamanlı Yörük ailelerine müthiş bir baskı var. 
İlk olarak… Bu insanların işlettiği yat mola noktaları 2015’te bir ihale ile astronomik teklif veren kimliği belirsiz girişimcilere pazarlanmaya kalkışıldı. Olmadı!
Ama bitmedi. 2022 yılında bu kez Göcek 6 bölgeye ayrılıp bir tonoz sistemi özel sektör işletim modeli ihalesi yapıldı. İhaleye katılanlar öyle rakamlara çıktılar ki, tonozları değil Göcek’i parsel parsel satın almaya kalkıştıkları anlaşıldı. Ve yine olmadı!
İhale iptal edildi ve Göcek’te rayından çıkan işlerin hale yola konulması için TÜÇA yetkilendirildi.
Öte yandan bu süreçte mütevazı yat mola noktalarının yıllık kira ve ecrimisil bedelleri bir anda 8-10 kat artırıldı. Bu da körfezde yat mola noktalarında bir ekstra fiyat artışına ve doğrusu huzurun bozulmasına yol açtı.

Günlüklü (Osmanağa) Koyu'nda Sığla Ormanı'na yığılan bu beton temeller Göcek'e hiç yakışmadı.
BUGÜN…
Çevre Bakanlığı birden bire Göcek’teki tüm yat mola noktalarına toplam 250 milyon TL iskele ecrimisil tahakkuk fişi yolladı. Bir de üstüne iskele sözleşmelerinin feshedildiği ve 15 gün içinde yıkılarak kıyının eski haline getirilmesi gerektiğini bildirildi.
Oysa 6 yat mola noktasından 4’ü 2015 tarihli ihaleden sonra Orman Bakanlığı ile sözleşme yapmış ve bu koylardaki tesisleri büyük yatırımlarla baştan aşağı yenilemişlerdi.
O tarihten bu yana yıllık kira ve ecrimisil bedellerindeki inanılmaz artışlara iki somut örnek vereyim.
Tesislerden biri zaten tapulu mülk ve iskelesi için yıllardır ecrimisil ödüyor. Bir önceki tahakkuk 2022 yılında 6 yıl için 2 milyon TL. olarak saptanmış.
Yani yıllık 333 bin TL.
Bugünkü tahakkuk ise 2023-25 yılları için, yani 3 yıllık, 15 milyon TL.
Yani yıllık 5 milyon TL.
Yani… Bakanlık birden yıllık yüzde 1400’lük bir ecrimisil artışına karar vermiş.
Nasıl yani? TÜİK rakamlarıyla bir yıllık enflasyonumuz kaç?
İkinci örnek… Bu tesisin Orman Bakanlığı’na ait mesire alanı için bir kira sözleşmesi var. 2026 yılı kira bedeli tam 10 milyon TL… Sözleşme ilk yapıldığında iskeleler de tesis kapsamında. Sözleşme yenilenirken iskeleler kapsam dışına çıkarılıyor ve Çevre Bakanlığı’nın bu yat mola noktasının iskeleleri için ecrimisil tahakkuk ettirme hakkı doğuyor.
Tesadüfe bakınız, tam da TÜÇA’nın Deria tonoz sisteminin uygulamaya geçirileceği günlerde bakanlık 4 yıl geriye dönük ecrimisil faturası yolluyor; tam 25 milyon TL. 50-60 metrelik iskelelerden söz ediyoruz. Yıllık 6 milyon 250 bin TL ecrimisil…
Türkiye’deki pek çok devasa liman, ünlü marina devlete yıllık böyle bir kira ödemiyor.
Sonuç olarak yat mola noktaları açısından tablo şu: Hayli artmış bir Orman Bakanlığı mesire alanı kira bedeli, üstüne zorlu bir Çevre Bakanlığı iskele ecrimisil bedeli. Bir de yıllarca denizcilerin güvenilir sığınma noktası olmuş iskelelerin yıkılma ve insanların tesislere ulaşımının yok edilme bildirimi...
Artı, yıkım tebligatı yapılan iskele ve rıhtım alanını başka birine kiralama olasılığı bildirimi…
Tüm bunlar, 40-50 yıllık yat mola noktalarına ‘sizi artık burada istemiyoruz’ tebligatı anlamına gelmiyor mu?
Herhalde… Ama bu insanlar da yargıda kendi haklarını aramaya karar verdiler. İskele yıkım kararlarına karşı yürütmeyi durdurma, fahiş kira ve ecrimisil artışlarına karşı düzeltme başvurusu yaptılar.

Küçük Sarsala: İskeleler yıkılırsa denizcilerin yat mola noktalarıyla ilişkisi de yıkılır...
GÖCEK GENEL DENKLEM
Göcek’teki son gelişmeleri iki gruba ayırarak alt alta toplayalım:
Birinci grup doğanın, denizin nefes almasını sağlayacak adımlar: 

• Deria projesi ile koylarda yaz ortasında 2000’i aşan hareketsiz tekne yoğunluğu 900 tekne kapasiteli bir sistem içinde hareketli (bir koyda 3 gün tüm Göcek’te 11 gün konaklama kuralı) bir düzene geçirilecek. Bir koya bağlanıp 4 ay kımıldamayan teknekondular ile mücadele ilanı. 

• Yeni atık alım tekneleri ve atık alım kara tesisleri ile pissu atık toplama kapasitesinin geliştirilmesi.

İkinci grup ise Göcek’te sanki bir kentsel dönüşüm ya da bir tür toplum mühendisliği projesine ilişkin gelişmeler: 

• Bedri Rahmi ile başlayan Günlüklü (Osmanağa) ile devam eden yapılaşma baskısı. 

• Ayten Koyu, Kille Koyu ve Sıralıbük Hurmalı Koyu’nda 3 somut marina projesi… Ayrıca Fethiye’de de 1 büyük marina ve 3 küçük marinet projesi var. Bu yeni marinalar zaten var olan 2000 teknelik aşırı tekne kalabalığını daha da artırır. 

• Kentli hevesli işletmecilerin işletme güçlükleri nedeniyle bir iki yılda havlu attıkları yat mola noktalarını 40-50 yıldır zorlu koşullara rağmen başarıyla işleten Dalamanlı Yörükleri sahadan uzaklaştırıp, bu koyları kentli A+ işletmelere kiralamak. Göcek’in tarihini, yerelliğini, denizci dostu bölge insanını yok etme girişimi.

Sorun şu ki, bu iki farklı gruptaki değişim süreçleri birbiriyle çelişiyor.
Biri Göcek’e, doğaya, denize nefes aldırmaya yönelik.
İkincisi doğayı, çevreyi, tarihi bağları, kültürü yok eden bir zihniyet.
Ama iki değişim öbeği de neticede Çevre Bakanlığı tarafından yönetiliyor. Bir başka deyişle, bakanlığın bir kurumunun (TÜÇA) yaptığı iyi şeyi, diğer kurum (MUÇEV-Kıyı Yönetim) bozuyor.
Bu taban tabana zıt işler bakanlık koridorlarında huzur içinde nasıl birlikte yürüyor, bilmiyorum.
Ama Göcek’in mavi yolculuk kıyılarımızın kraliçesi olarak kalabilmesi hedefleniyorsa, öncelikle dikkat edilmesi gerekenler belli.
ÖNCELİKLİ KONULAR… 

1. Körfezin bakir noktalarında her tür yapılaşma ve liman bölgesi dışındaki yeni marinalar… Bunlar bir doğa cenneti olan Göcek’te doğal yaşama ciddi zarar verecek tehlikeli girişimler.
2. Bugün Türkiye’de müthiş bir marina kıtlığı var. Ama Göcek’in Killebükü, Hurmalı (Sıralıbük) gibi doğa hazinelerine marina yapmak cinayetten farksız. Göcek’te marina yapmak isteyenler için sınır çizgisi körfezin zaten kirlenmiş liman bölgesi yani Ayten Koyu (İnceburun) olmalı.
3. Göcek’te düzgün bir tonoz sistemi yanı sıra, yüksek sesli müzik, koylarda sürat, teknelerin sualtı ışıklandırmalarının yasaklanması; su sporlarının, teknelerde jeneratör kullanımının sınırlanması; karbon emisyonu kontrolü gibi ek önlemler ve sıkı denetim gerekli.
4. Göcek’in bir denizcilik cenneti haline gelmesinde, 50 yıla yakın tarihi olan yat mola noktalarının ve bu tesisleri işleten Yörük ailelerinin büyük payı var. Bu aileler yıllardır hem bir turizm elçisi gibi, hem de orman ve deniz bekçisi gibi çalışıyorlar.

Kamu idaresinin aşırı yüksek belirlediği kira ve ecrimisil bedelleri bu tesislerin kimyasını bozuyor ve yıllardır bu tesisleri işleten insanların denizcilerden uzaklaşmasına neden oluyor. 
Göcek’te huzur için öncelikle, kamu idaresinin yat mola noktalarını bir gelir kapısı olarak görmekten vazgeçmesi ve bu tesislerin yeniden bir denizci hizmet noktası haline gelmesi sağlanmalı.

TYF Yelken Ligi Optimist 3. Ayak yarışları 11-17 Nisan'da “Yıldızlar Kupası” adıyla gerçekleşti. İlk iki günkü derecelerle kota elde eden takımlar, üçüncü gün Türkiye Takım Şampiyonluğu için parkura çıktı. Mücadeyi İstanbul Yelken Kulübü (İYK) kazandı. GS Yelken Şubesi ikinci, Yalıkavak Yelken Kulübü üçüncü oldu. İYK’dan üç sporcu 2026 yılı Milli Takım kadrosuna seçildi.

 2026 Optimist Takım Şampiyonası, 15 Nisan Çarşamba günü Ankara Yelken Kulübü ve İstanbul Yelken Kulübü ev sahipliğinde İstanbul’da gerçekleşti.
“Yıldızlar Kupası” olarak 11-17 Nisan tarihleri arasında yapılan TYF Yelken Ligi Optimist 3 Ayak Yarışları’nın ilk iki günü elde edilen sonuçlara göre kota kazanan takımlar, üçüncü gün 2026 Türkiye Optimist Takım Şampiyonası için parkura çıktı. 

Final mücadelesinde Furkan Özkan'ın antrenörlüğünde yarışan Yağmur Öztekin, Dilara Koldaş, Cudi Ahmet Gürmen, Doruk Çelikel, Bora Akın ve Piraye Büyükacaroğlu'ndan oluşan İYK takımı Türkiye Optimist Takım Şampiyonluğu’na adını yazdırdı, GS Yelken Şubesi ikincilik, Yalıkavak Yelken Kulübü üçüncülük elde etti. “En Centilmen Kulüp” ödülünü ise FB Doğuş Yelken Şubesi kazandı.


TYF Yelken Ligi Optimist 3. Ayak “Yıldızlar Kupası”nda beşinci gün yapılan son yarışlarla oluşan genel sıralamaya göre 2026 Optimist Milli Takım kadrosu da belirlendi. İYK’dan üç sporcu Optimist Milli Takımı’na girmeye hak kazandı. 
Doruk Çelikel ve Bora Akın 2026 Optimist Dünya Şampiyonası’nda, Yağmur Öztekin ise 2026 Optimist Avrupa Şampiyonası’nda ülkemizi temsil edecek.

İrfan Özgen tarafından renklendirilmiş olan fotoğrafta; karaya sürüklenmiş Karadeniz Vapuru,sancak bordasında Alemdar Tahliste gemisi ve geri planda  hemen  kıç tarafına kadar karaya sürüklenmiş Zühal vapuru görülmektedir. (Kaynak:Zonguldak Nostalji)

Türk Armatörleri Birliği Üye defterlerinde Dr. Nihat Arkat hakkında bilgiler esas olmak üzere tespit ettiğim kimlik bilgisi şöyledir; Kıbrıs’lı Aziz Arkat ve Meryem Arkat’ın oğlu 1309 -1893 Kıbrıs doğumlu Dr. Nihat Arkat Türk Armatörleri Birliği’nin 29 Nisan 1940 tarihli toplantısında 38.ci üye olarak kaydoldu. Eşi Sıdıka Arkat, çocukları Perihan ve Jale Arkat’tı. Kız kardeşleri Sabiha ve Sevim’di. 
Sevim Arkat, Maden Mühendisi Azmi Halûlu ile evlenmiştir. 
Dr. Nihat Arkat 2 Şubat 1966 Çarşamba günü İstanbul’da 73 yaşında vefat etti. Cenazesi 3 Şubat 1966 Perşembe günü Teşvikiye Camii’nde kılınan öğle namazını müteakiben Zincirlikuyu Asrî Mezarlığı’nda defnedildi. 
Bazı sicil kayıtlarında soyadı “Arkad” olarak geçmektedir. Doğrusu vefat ilanında görüleceği üzere “Arkat”tır. Sahibi olduğu “Zühal” vapuru 20 Haziran 1943 günü Karaburun sahilinde fırtınaya yenik düşerek battığından ve başka bir gemisi de bulunmadığından 13 Temmuz 1943 tarihi itibarıyla üyelikten ve Birlik’ten ayrıldı. Yazıhane adresi; Galata, Mesruriye Han K.3 Karaköy’dü. Ev adresi Ayazpaşa, İzmir Palas D.1 Taksim’di. 

Türk Armatörleri Birliği Üye defterlerinde Dr. Nihat Arkat hakkında bilgiler esas olmak üzere tespit ettiğim kimlik bilgisi şöyledir; Kıbrıs’lı Aziz Arkat ve Meryem Arkat’ın oğlu 1309 -1893 Kıbrıs doğumlu Dr. Nihat Arkat Türk Armatörleri Birliği’nin 29 Nisan 1940 tarihli toplantısında 38.ci üye olarak kaydoldu. Eşi Sıdıka Arkat, çocukları Perihan ve Jale Arkat’tı. Kız kardeşleri Sabiha ve Sevim’di. 
Sevim Arkat, Maden Mühendisi Azmi Halûlu ile evlenmiştir. 
Dr. Nihat Arkat 2 Şubat 1966 Çarşamba günü İstanbul’da 73 yaşında vefat etti. Cenazesi 3 Şubat 1966 Perşembe günü Teşvikiye Camii’nde kılınan öğle namazını müteakiben Zincirlikuyu Asrî Mezarlığı’nda defnedildi. 
Bazı sicil kayıtlarında soyadı “Arkad” olarak geçmektedir. Doğrusu vefat ilanında görüleceği üzere “Arkat”tır. Sahibi olduğu “Zühal” vapuru 20 Haziran 1943 günü Karaburun sahilinde fırtınaya yenik düşerek battığından ve başka bir gemisi de bulunmadığından 13 Temmuz 1943 tarihi itibarıyla üyelikten ve Birlik’ten ayrıldı. Yazıhane adresi; Galata, Mesruriye Han K.3 Karaköy’dü. Ev adresi Ayazpaşa, İzmir Palas D.1 Taksim’di. 

Bella Palas Oteli ; Okla gösterilen yer şimdiki Valilik binasının olduğu alan...
Ortadaki uzun katlı bina Bella Palas Oteli... (sonradan Sümer Oteli).Otelin arkasında yamaçtaki evler İtalyan'ların lkamet ettiği mahalle. (İtalyan Mahallesi)
 (Kaynak: Zonguldak Nostalji)

Mesleğine son derece bağlı ve dikkatli olan Dr. Derviş Nihat Arkat Fransız Hastanesi'nde Fransız doktorlarla ameliyatlara katılmış ve ilerlettiği Fransızcası sayesinde Fransız doktorlarla çok iyi iletişim kurarak mesleğinde ilerlemiştir. Fakat I. Dünya Harbi yıllarında Fransızlar, Zonguldak'ı işgal edince kendisi de Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti'ne katılır. Hükümet Konağı henüz İstanbul'a bağlı olduğu için ve Fransızlar İstanbul'dan bizzat icazet alarak Zonguldak'a asker çıkardığından dolayı hükümet tabipliğinden ayrılır. Zonguldak Belediye'sine geçer. Buradan da; belediye ile diğer kurumlar ayrı taraflarda, Zonguldak Belediyesi Mustafa Kemal tarafında olduğu anlaşılıyor. 
Kurtuluş Savaşı sırasında Dr. Derviş Nihat Arkat, Zonguldak Limanı'na gelen İtalyan ve Fransız gemilerinde Müslüman olan askerlerle gizli gizli iletişime geçerek; onlarla iş birliği yapıp, silah ve mühimmat tedarik etmeye başlar. Bu silahlar ilk önce Zonguldak Limanı'na gelen kömür gemileri ile gizli gizli İnebolu'ya, oradan da Kuvva-i Milliye ordusuna gönderilmekteydi. Silahlarla birlikte kaçak yollarla kömürle yollanıyordu. 

Zonguldak’taki ilk beton Yolcu İskelesi Zonguldak Valisi Halit Aksoy ve Belediye Başkanı 
Dr. Derviş Nihat Arkat döneminde hizmete girmiştir. Kaynak: Zonguldak Nostalji. 

Zonguldak'ın yönetimi Fransızların denetiminde olduğundan, devlete ait kurumlarda, İstanbul'un gönderdiği Padişah'a bağlı memurlar vardır. Zonguldak'ta görev yapan bir maliye memuru Dr. Derviş Nihat Arkat'ın Anadolu’ya Mustafa Kemal'in askerlerine silah kaçırdığını öğrenince telgraf ile İstanbul'a şikâyet eder. Hemen 15 arkadaşı ile birlikte haklarında idam kararı çıkınca, o sıralarda daha güçlü örgütlenen Devrek Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti'ne sığınırlar. Orada Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti'nin başında Müftü Abdullah Sabri Efendi vardır. Bir süre burada saklanırlar... Bu sırada olayı duyan Mutasarrıf (Muhtemelen Cevat Rıfat Bey) araya girerek idam kararını kaldırır. 

Zonguldak Fransız esaretinden kurtulduğunda, bu kahramanlığı dolayısı ile Ankara Hükümeti tarafından milletvekili olması teklif edilir. Fakat Dr. Derviş Nihat Arkat, Zonguldak'ta kalmak ister ve mesleğine geri dönmeye karar verir. Kurtuluş Savaşı sonrasında Ankara Hükümeti kendisini Madalya ile ödüllendirmiştir. İstanbul'dan tanıştığı Sıdıka Hanım ile evlenen Dr. Derviş Nihat Arkat ailesinin Perihan ve Jale adında iki kızı olur. Dr. Derviş Nihat Arkat bu savaş yıllarında bir türlü öğrenimini devam ettirememiş ve 1927 yılında nihayet, Paris Üniversitesi Tıp Fakültesi'ne giderek orada dünyaca ünlü çocuk doktoru bir Profesörün yanında çalışarak, uzmanlığını tamamlamış ve bir çocuk doktoru olarak yine Zonguldak'a geri dönmüştür. Zonguldak'ta tanınan sevilen bir doktor olmasından dolayı, 1931 yılında Zonguldak Belediye Başkanı olmuştur. 

Dr. Derviş Nihat Arkat’ın başkanlığa geldiği yıl, 1931 yılı Atatürk'ün Zonguldak’a geldiği yıldır. Bu görevde üç yıl kalan Dr. Derviş Nihat Arkat aynı zamanda doktorluk görevine devam etmiştir. Notre Damme de Sion mezunu olan kızı Jale Arkat, Fransız yazarların eserlerinden çeviriler yapardı. Bu çevirilerinden biri ünlü Fransız roman ve uzun öyküler yazarı Guy de Maupassant’ın “Boule de Suif” başlıklı uzun öykü kitabından yaptığı çeviridir. “Yağ Tulumu” başlığı ile 1940 yılı Vakit Gazetesi’nde yayınlanan bu öykü, sonraki yıllarda muhtelif yayın evleri tarafından da başka çevirilerle yayınlanmış ve geniş okur kitlesi ile karşılaşmıştı. Jale Arkat birçok bağışlarıyla da takdir görmüştür.

Dr.Derviş Nihat Arkat İlkokulu

Zonguldak’ta Bahçelievler Mahallesi sınırlarındaki Ahmet Erdoğan İlkokulu daha kullanışlı ve modern hale getirilmesi için yıkılmış ve “Ahmet Erdoğan” ismi Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu’na taşınarak “Ahmet Erdoğan Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu” olarak değiştirilmişti. Bağışçısı Zonguldaklı iş adamı Ahmet Erdoğan’ın ismi, 2010 yılında İbn-i Sina Kampüsünde yaptırılan yeni binasına taşınmıştır.
Jale Arkat Zonguldak'ta babasından miras olarak kalan arsayı okul için bağışlamış ve arsaya yapılan okula “Dr. Derviş Nihat Arkat İlkokulu” ismi verilmiştir. Ayrıca Belediye Meclisi tarafından bir sokağa adı verilmiştir. 
Dr. Derviş Nihat Arkat 1923 yılında aynı zamanda Zonguldak isimli gazetenin ilk sorumlu müdürü olarak da görev yapmıştır. Zonguldak’ta gazeteciliği başlatan ilk isim olan Tahir Karauğuz’dur Kastamonu’dan Zonguldak’a yerleştikten sonra Açıksöz’e yazılarını göndermeye devam etmiştir. 23 Mart 1923’te yayın hayatına başlayan Zonguldak’ın ilk sayılarında, Tahir Karauğuz o sırada Erkan-ı Harbiye İstihbarat Zabitliği ve Matbuat ve İstihbarat Müdüriyet-i Umumiyesi’nin Zonguldak İstihbarat Müdürlüğü görevlerinde bulunduğu için gazetenin İmtiyaz Sahibi M. Kazım (İlsev) Bey olmuştur. Zonguldak gazetesinin ilk Mesul Müdürü ise Doktor Derviş Nihat (Arkat) Bey olmuştur. Olumsuz Bir Belge Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Tarih Anabilim Dalı’ndan akademisyen Sedat Akdeniz “Genç Mütefekkirler Dergisi” ndeki - “Cumhuriyet Halk Partisi teftiş raporlarında Zonguldak (1938-1940)” başlıklı makalesinde Dr. Derviş Nihat Arkat hakkında olumsuz bir olayı nakletmektedir. 
Dr. Derviş Nihat Arkat II. Dünya Harbi yılları başında İstanbul’a yerleşmiştir. Adresi; Ayaspaşa Kamarot Sokak, İzmir Palas Apt. No.1 idi. Gümüşsuyu Askeri Hastanesi’nin bunduğu Kamarot Sokak daha sonra Miralay Şefik Bey Sokak adını almıştır. Bu sokakta Ankara Palas, İstanbul Palas, Şen Yuva apartmanından sonra aralarında arsalar olan yan yana iki İzmir Palas No.8 apartmanı vardı. 

 Bir Fotoğraf Dr. Derviş Nihat Arkat (Solda koltukta oturan kişi) ve kayınbiraderi Karaelmas Müdürü Maden Mühendisi Azmi Halûlu’nun (Okla işaret edilmiş- Ayakta) Müdür Evi’nde çekilmiş bir fotoğraf (1946-47). Kaynak: Zonguldak Nostalji /Yüksel Yıldırım. 

Dr. Derviş Nihat Arkat, Azmi Halûlu’nun eniştesi idi. Müdür Evi olarak bilinen, şimdi “Karaelmas Maden Şehitleri Müzesi” olarak tamamlanan yapının önünde çekilmiş hatıra fotoğrafındaki çocuk o günün hayattaki tek canlı tanığı Bora Ayyıldız fotoğraf konusunda şunları yazmış; “Fotoğrafın çekildiği günü hatırlıyorum koloni olarak bir pazar günü toplanılmıştı. Anneler, hanımlar içeride, beyler ise bahçedeler. Babam ise onmaz bir işkolik olarak mesai yapıp ocaktan çıktığı kıyafeti ile bahçe partisine ancak yetişip kıyafet değiştirme olanağı bulamamıştır. Babamın arkasında ayaktaki Napolyon duruşu pozundaki ev sahibi Azmi Halûlu’dur. Arkada parmaklıkların içinde kalan yamaç nefis bir Osmanlı Çileği bahçesiydi... Fotoğrafın ait olduğu dönem Bölge Müdürü Azmi Halûlu’nun o konutta oturduğu 1946 veya 1947 yılı olması lazım. Ondan evvel Bölge Müdürü Hulusi Orpen idi ve konutta oturmakta idi.” 

Lloyd’s Register of Shipping 1936 yıllığında Zühal vapuru kaydı.

Armatör Kimliği ile Dr. Derviş Nihat Arkat Dr. Derviş Nihat Arkat İstanbul’daki yaşamında çocuk doktoru olarak mesleğine de devam ederken, Zonguldak’ta edildiği deneyimlerine dayalı olarak “Zühal” adındaki bir genel yük vapuru satın almıştır. Bu vapur 1861’de C.Lungley, Londra Tersanesi’nde W.Tulley & Co. Hull firması adına “Baron Hambro” adıyla inşa edilmişti. Satılmış ve “Taras Boulba”, “Olga Methenity”, “ Vera Geelmuyden”, “Nadina” adıyla seferler yaptıktan sonra, 1922’de İstanbul’dan Dr. P.Matyas satın almış ve “Kandilli” adını vermiştir. Beş sene sonra İstanbul’dan Dillizâde Mehmet Bey satın almış ve  1928’de İstanbul’dan Madenci Arif, satın alarak ve “Zühal” adını vermiştir.. Dört yıl çalıştırdıktan sonra İstanbul’dan Mehmet Cevdet ve İsmail Hakkı’ya satılan “Zühal” vapuru  son kez Dr. Derviş Nihat Arkat tarafından satın alınmıştır.
1936 yılında 75 yaşında olan bu vapurun armatörü  olan Dr. Derviş Nihat Arkat adını değiştirmemiş ve  Kasım 1939’da Zonguldak’da hakim olan fırtınada karaya sürüklenmiş, hayli zaman sonrasında kurtarılmıştır . 20 Haziran 1943 günü Karadeniz’de Zonguldak’tan kömür yüklü olarak İstanbul’a seyri sırasında Karaburun civarında karaya düşerek batmıştır. 

Zühal Vapuru davası 
Zühal Vapuru’nun zoraki bir emirle aşırı kömür yüklemesi yapması sonrası battığını ileri süren Dr. Nihat Arkat Ulaştırma Bakanlığı aleyhine tazminat davası açmıştır. Danıştay Kararlar Dergisi 31 Mart 1946 tarihli nüshasında yer alan dava metni şöyledir; Beşinci Daire E: 45/1265 K: 24G Dava Eden: Dr. Nihat Arkat- İstanbul Ayaspaşa Kamarot Sokak, İzmir Palas Ap. No. 1 de. Vekilleri: Avukat Hamit Şevket İnce ve Rauf Sevin Ankara Toygar Ap. No. 4 de. Dava Edilen: Ulaştırma Bakanlığı. Davanın Özetin: Millî Korunma Kanununun 36’ncı maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak yayınlanan 116 sayılı koordinasyon kararıyla müvekkilinin sahip ve mutasarrıf olduğu 800 hamule tonluk Zühal Şilebi’nin hizmete sevk ve seferlerinin tertip ve tanzimi hususlarının Ulaştırma Bakanlığına bırakıldığı ve 316/446 sayılı koordinasyon kararlarıyla de Türk limanlan arasında yapılacak maden kömürü nakliyatının tabi olacağı azami navlunlarla gemilerin tonajlarına göre hizmete sevk ve uğrayacakları iskelelerin tespit edildiği ve Havza - Karaburun hattına işleyerek şileplerin 1000-2000 hamule tonlu şileplerle icrasına 446 sayılı karara bağlı 1 numaralı cetvelde gösterildiği ve bu suretle seyri seferin nakliyatın lüzum ve ehemmiyetine ve deniz vasıtalarının kabiliyet ve tahammüllerine göre tertip ve tanzimi gerekirken müvekkiline ait Zühal Şilebinin mezkûr kararların hüküm ve sarahati dışında 800 ton kömür hamulesi ile Karaburun’a gönderildiği ve fırtınalı bir havada 21/6/1943 gününde batmasına sebebiyet verildiği ve batmanın geminin mevzuat hilâfına hizmete sevk edilmesinden ileri geldiği ve uğradıkları zararın tazmini hakkındaki dileklerinin de ret olunduğu beyanı ile vâki ret kararının iptali ve geminin battığı tarihteki değerinin tazmini isteminden ibarettir.

 Yüksel Yıldırım/Zonguldak Nostalji arşivindeki fotoğraflar: (1) Zühal Vapuru  karaya sürüklenmiştir. Fırtınada (2) Karadeniz Vapuru da demir taramış ve  Zonguldak Fransız Kömür şirketi/Konsolosluğu ve sonraki yıllarda İşçi Müdürlüğü binası  sahilinde karaya oturmuştur. (3) Alemdar Tahlisiye Gemisi Karadeniz Vapuru’nu kurtarmak üzere Zonguldak’a gönderilmiştir.

Savunmanın Özeti: Dava dilekçesinin 3546 sayılı kanuna uygun olmadığı süre aşımı bulunduğu ve 316 ve 446 sayılı kararla gemilerin azami navlunlarının tespit edildiği yoksa gemilerin tonajları itibariyle belli limanlarda sefer yapabileceklerinin düzenlenmediği ve Zühal Şilebi sefere liyakat şahadetnamesini (Denize Elverişlilik) haiz bulunduğundan bütün sahillerde herhangi bin hizmete senenin herhangi bir ayında tahsis edilebileceği ve davacının sigorta bedelini aldığı yolundadır. 
Savcının düşüncesi: Dava dilekçesi esaslı bir noksanlığı haiz değildir. Diğer taraftan geminin hizmete şevkine nazaran dava süresinin hesabı mümkün olamaz. Zararın tahassülünden (Sonuç olarak ortaya çıkmak) itibaren idareye müracaatla alınacak cevap süreye esas teşkil eder. Bu nedenle İdari davalar için tayin edilmiş olan 90 gün zarfında adli mahkemede dava açıldığı ve oradan alınan görevsizlik kararı üzerine Hukuk Usulü Mahkemeleri Kanun da yazılı süre zarfında Danıştay’a gelindiği anlaşıldığından süre aşımı def'i (Borçluya kaçınma hakkı) yerinde değildir. Davacının dava hakkı olup olmadığı meselesine gelince; Millî Korunma Kanunu bu gibi hallerde verilecek tazminat miktarı hakkında esas vazetmiştir. Bu esas da geminin 1/9/1939 tarihinden evvelki son satış bedelidir. Davada bahse konu olan geminin bu yoldaki hizmeti ise on bin liradır. Davacı vekilinin duruşmada irat ettiği haller, Millî Korunma Kanunu’nun koyduğu esas karşısında kanuni bir mesnede dayanmamaktadır. Diğer taraftan gemi sigortalı olduğundan batması üzerine davacı on beş bin lira sigorta bedelini almıştır. Ticaret kanununa göre, artık davacının değil, sigortacının dâva hakkı bahse konu olabilir. Bu sebeplerle dilekçenin reddi düşünülmüştür. 
Türk Ulusu Adına Hüküm verilen Danıştay 5.inci Dairesi tarafından işin gereği düşünüldü; Dava dilekçesinde esaslı bir şekil eksikliği bulunmadığı ve zararın vukuu tarihi ile adli mahkemeye başvurma tarihi ve adli mahkemenin vazifesizlik kararıyla idari mahkemeye başvurma tarihleri arasında geçen sürelerde kanunen belli süreyi aşmamış bulunduğu cihetle bu hususlara yöneltilmiş def’iler (Borçluya kaçınma hakkı) yerinde görülmeyerek işin esasının incelenmesine gidildi. Millî Korunma Kanununun 4180 sayılı kanunla değişik 36.cı maddesine göre nakil vasıtalarının hükümetçe hizmete tahsisi idareye bir kusur atfı isnat ve ispat edilmiş olmadıkça esas itibariyle bağımsız bir tazmin sebebi teşkil edemez. Kusur halinde bu tazminin hududunu hükümete, satın alma yetkisini vermiş olan ayni maddede, deniz nakil vasıtalarının 1/9/1939’dan evvel son satış bedelleri teşkil temek lâzım gelir. Hadise zamanından cari kararnamelerde muayyen miktarda tonajı havi gemilerin belli limanlara şevki yolunda alınmış bir karar mevcut olmadığı gibi 446 sayılı koordinasyon kararına bağlı olup bahis konusu edilen bir numaralı cetvelde Havzadan gemilerle nakil olunan maden kömürü için ödenecek navlun tarifesinden ibarettir. Bu tarife cetveli ile 601’den 1000 tonaja kadar olan gemilerin Karaburun’a uğradığının gösterilmiş olması, cetvelin aşağı kısımlarında daha yukarı tonajların ve hatta 4000 tonajı geçen vapurların bile aynı ve diğer bazı limanlara uğramadığı gösterilmiş bulunmasına göre, 1000 tonajdan aşağı bir geminin Karaburun’a tahsis edilmiş olmasının alınan kararlara aykırı bir hizmet kusuru bulunduğu iddiası, bu cetvele dayanılarak ileri sürülmez. Davacının gemisinin 1/9/1939 tarihine rastlayan bedeli onbir bin lira olmasına ve sigorta bedeli bulunan 15 lirayı da almış bulunmama göre filhal (O anda) geminin bedeli fevkinde bir tazminat iddiası da bahis konusu edilemez. Şu durum karşısında mesnedi (Dayanağı) bulunmayan davanın reddine ve peşin alınan 751 lira nisbî harçtan 400 kuruş ilâm harcının mahsubu ile 747 liranın davacıya iadesine 13/2/1946 gününde oybirliğiyle karar verildi. 

 
Dr. Nihat Arkat’ın 3 Şubat 1966 günkü Cumhuriyet ve 
Milliyet Gazetelerinde yayınlanmış olan Vefat ilanı. 

Dr. Derviş Nihat Arkat Vefat Ediyor 
Merhum Aziz Bey ile merhume Meryem Hanım’ın oğlu, Sıdıka Arkat’ın sevgili eşi, Perihan ve Jale Arkat’ın sevgili babası, Sabiha, Sevim ve Azmi Halûlu'nun eniştesi Dr. Derviş Nihat Arkat 2 Şubat 1966 tarihinde İstanbul’da vefat etti. Cenazesi 3 Şubat Cuma günü Teşvikiye Camii’nde kılınan öğle namazını takiben Zincirlikuyu Mezarlığı’nda sonsuzluğa uğurlandı. Vefatından hayli yıllar sonrasında kızı Jale Arkat Zonguldak’ta babası adına bir okul vakfetmiştir. 2016 yılında inşaatı yapılan Dr. Derviş Nihat Arkat İlkokulu başarılı eğitim öğrenim hizmetleriyle de takdir görmektedir.
                                                       ****

Bu sabahın erken saatlerinde sağlanan ateşkes, yalnızca 40 gün süren, barut ve kan kokulu bir çatışmayı durdurmadı; aynı zamanda İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana üzerine titrediğimiz, ezberlediğimiz ve sığındığımız küresel sistemin tabutuna son çiviyi çaktı.

Fikret Başkaya’nın o meşhur Paradigmanın İflası kitabını okuyanlar bilir; eser, sarsılmaz sanılan resmi ezberlerin ve sistemlerin kendi ağırlıkları altında nasıl çöktüğünü anlatır. Bugün bu başlığı, küresel jeopolitik, uluslararası hukuk ve askeri strateji için kullanmak zorundayız. Zira 40 gün süren İran ile ABD-İsrail savaşı, bize eski dünyanın araçlarının, kurallarının ve devasa platformlarının artık tamamen hükmünü yitirdiğini sahada kanıtladı.

Uluslararası Hukukun İğdiş Edilişi

Karşımızdaki ilk ve en yakıcı iflas, uluslararası hukukun bizzat mimarları tarafından enkaz haline getirilmesidir.

Savaşın patlak veriş şekli ve ABD'nin saldırgan taraf olarak konumlanması, uluslararası hukukun en temel, emredici normu olan jus cogens kurallarının açık bir ihlaliydi. Bununla da kalınmadı; ABD Başkanı Trump'ın "İran medeniyetini yok ederim" şeklindeki tüyler ürpertici tehdidi, sadece Birleşmiş Milletler (BM) Şartı’nın 2. maddesinde yer alan "güç kullanma tehdidi ve güç kullanma yasağının" çöpe atılması değil, aynı zamanda alenen bir insanlık suçu manifestosuydu.

Peki ne oldu? Uluslararası sistemin sigortası olması gereken BM, derin bir felç hali yaşadı. Sayıları bir elin parmaklarını geçmeyen, omurgalı ve saygı duyulacak birkaç devletin cılız itirazları dışında, o çok övülen "uluslararası toplum" adeta buharlaştı. Hukukun üstünlüğü yerini, kaba gücün fütursuzluğuna bıraktı. Bu, sadece bir sistemin krizi değil, hukuki paradigmanın tam ve kesin iflasıdır.

Çeliğin Kibrine Karşı Aklın Zaferi: Askeri Bir 'Paradigma Kayması'

Yaşadığımız ikinci büyük kırılma ise askeri kuvvet ve operasyon tekniklerinde yaşandı. Buna bir iflastan ziyade, devasa bir paradigm shift (paradigma kayması) demek çok daha doğru olacaktır.

Yıllardır milyarlarca dolar harcanarak inşa edilen yenilmezlik mitleri, bu 40 günlük sahada sınandı. Dünyanın okyanuslardaki jandarması olan ve bir şehrin nüfusunu barındıran devasa uçak gemileri, havacılık harikası olarak pazarlanan F-35'ler veya göklerin yaşlı ama ölümcül kaleleri B-52 bombardıman uçakları... Tüm bu dev ve hantal platformların, devirlerini fiilen doldurdukları ortaya çıktı.

Savaş bize gösterdi ki; milyar dolarlık bu stratejik platformlar, maliyeti yüz bin doları bile bulmayan otonom sürüler, kamikaze dronlar ve akıllı seyir füzeleri karşısında son derece kırılgan ve savunmasızdır. Asimetrik harp, simetrik kibri yenmiştir.

Büyük strateji ustası Sun Tzu, yüzyıllar öncesinden bugünün savaş meydanını şu sözlerle özetler gibidir:

"Savaşta başarılı olmak, suyun doğasına benzer. Su, yüksekten kaçar ve aşağıya doğru akar. Tıpkı suyun kendi akışını üzerinde aktığı toprağın doğasına göre şekillendirmesi gibi, asker de zaferini karşısındaki düşmanın durumuna göre şekillendirir."

Esneklikten yoksun, maliyetli ve hantal "goliath"lar, çevik, ucuz ve sürprizlerle dolu "davud"ların sapan taşları karşısında çaresiz kalmıştır.

Yıkıcı Gücün Demokratikleşmesi ve Yeni Gerçeklik

Bu savaşın bize gösterdiği bir diğer hayati paradigma kayması da "Stratejik Caydırıcılığın Demokratikleşmesi"dir.

Eskiden düşmanının başkentini veya kritik altyapısını felç etme yeteneği, sadece trilyon dolarlık ekonomisi olan süper güçlerin tekelindeydi. Ancak bu 40 gün gösterdi ki; artık nispeten dar bütçeli, ambargolarla boğuşan bölge ülkeleri dahi, ucuz ama yüksek teknolojili asimetrik araçlarla küresel güçlere devasa stratejik bedeller ödetebiliyor. Yıkıcı güç artık tekelleşmiş değil, dağıtık ve erişilebilirdir. Bu durum, "Benim ordum büyük, istediğimi yaparım" doktrinini sonsuza dek tarihe gömmüştür.

Sonuç olarak; silahlar şimdilik sustu, duman dağılıyor. Ancak ortada geri dönülecek bir "eski normal" yok. Uluslararası hukukun naif metinlerine güvenmenin bedelinin ağır olduğu, devasa savaş makinelerinin birer çelik tabuta dönüşebileceği yeni bir çağa uyandık.

Paradigma iflas etti. Artık yeni dünyanın parametrelerini, bu acı gerçekler üzerinden yeniden okumak zorundayız. Suyu okuyamayanlar, okyanusta boğulmaya mahkumdur.

Uluslararası ilişkiler teorisinin en kadim meselelerinden biri, gücün ne olduğu değil, nasıl kullanılması gerektiğidir. Clausewitz'den Morgenthau'ya, Sun Tzu'dan Mearsheimer'a uzanan geniş bir entelektüel hat, şu temel aksiyom üzerinde mutabıktır: askeri güç, nihai tahlilde, kullanılmadığı müddetçe en yüksek stratejik değerini muhafaza eder. Güç bir kılıç gibidir; kınında durduğu sürece caydırıcıdır, çekildiği anda ise hem kendini hem taşıyanını sınava tabi kılar. İşte Amerika Birleşik Devletleri'nin uçak gemileri meselesi, tam da bu aksiyomun çağdaş dünya düzenindeki en dramatik sınavıdır.

Potansiyel Güç Kavramı ve Deniz Hâkimiyeti Doktrini

Alfred Thayer Mahan'ın 19. yüzyıl sonlarında formüle ettiği deniz hâkimiyeti doktrini, Amerikan stratejik düşüncesinin omurgasını teşkil etmiştir. Mahan'a göre okyanusları kontrol eden, dünya ticaretini kontrol eder; dünya ticaretini kontrol eden ise küresel siyasetin seyrini tayin eder. Bu doktrinin 20. yüzyıldaki en somut tezahürü, kuşkusuz uçak gemileri olmuştur. İkinci Dünya Savaşı'ndan itibaren Amerikan donanması, on bir adet nükleer tahrikli uçak gemisiyle — ki her biri yüzen bir hava üssü mahiyetindedir — dünya denizlerinde rakipsiz bir güç projeksiyonu kapasitesi inşa etmiştir.

Ancak burada dikkatle not edilmesi gereken bir husus vardır: bu uçak gemilerinin stratejik değeri, büyük ölçüde "potansiyel tehdit" olarak varlıklarını sürdürmelerinden neşet etmiştir. Soğuk Savaş boyunca Amerikan uçak gemileri, Akdeniz'den Pasifik'e, Hint Okyanusu'ndan Kuzey Atlantik'e devriye gezmişlerdir. Fakat asıl işlevleri, fiili çatışmaya girmek değil, mevcudiyetleriyle rakip aktörleri caydırmaktı. Bir Amerikan uçak gemisi savaş grubunun herhangi bir bölgeye intikali, tek başına diplomatik bir mesaj teşkil ediyordu: "Buradayız ve müdahale kapasitemiz tamdır." Bu mesajın etkinliği, paradoksal biçimde, söz konusu kapasitenin hiçbir zaman tam anlamıyla sınandırılmamış olmasından kaynaklanıyordu.

Uluslararası ilişkiler literatüründe bu durum, "caydırıcılık paradoksu" olarak kavramsallaştırılır. Caydırıcılık, ancak ve ancak tehdidin inandırıcı fakat aynı zamanda uygulanmamış kaldığı müddetçe işler. Tehdit uygulamaya konulduğu anda, ya başarılı olup rakibi tamamen bertaraf eder — ki bu nadiren mümkündür — ya da başarısız olarak caydırıcılığın kendisini aşındırır. İkinci ihtimal, gücün meşruiyetini ve algılanan kapasitesini telafisi güç biçimde zedeler.

Silah-Dolar Koalisyonu

Uçak gemilerinin stratejik işlevini doğru kavrayabilmek için, Amerikan hegemonyasının salt askeri boyutunun ötesine geçmek gerekmektedir. 1971 yılında Bretton Woods sisteminin çökmesi ve doların altın karşılığının kaldırılmasıyla birlikte, ABD eşi görülmemiş bir küresel ekonomik ayrıcalık elde etmiştir. Bu tarihten itibaren dünya enerji ticaretinin — bilhassa petrol alım satımının — münhasıran ABD doları üzerinden yapılmasını sağlayan "petrodolar" sistemi, Amerikan ekonomisinin yapısal bütçe açıklarını finanse eden, küresel tasarrufları Amerikan hazine bonolarına kanalize eden ve Washington'a rakipsiz bir ekonomik kaldıraç bahşeden bir mekanizmaya dönüşmüştür.

Ne var ki bu sistemin sürdürülebilirliği, yalnızca finansal kurallara veya diplomatik mutabakata dayanmıyordu. "Silah-Dolar koalisyonu" (Weapon-Dollar coalition) olarak kavramsallaştırılan bu yapıda, doların küresel rezerv para birimi statüsünün nihai teminatı, Amerikan askeri gücüydü. Petrol üreten devletlerin — bilhassa Körfez monarşilerinin — güvenlik şemsiyesi karşılığında enerji ticaretini dolar ile yapmayı kabul etmeleri, bu koalisyonun temelini teşkil etmiştir. Dolayısıyla Amerikan uçak gemileri, yalnızca askeri platformlar değil, aynı zamanda doların küresel itiraz edilemezliğinin ve uluslararası finansal düzenin yüzer garantörleri olarak görev ifa etmişlerdir.

Bu perspektiften bakıldığında, uçak gemilerinin "kullanılmamasının" stratejik değeri çok daha berrak biçimde anlaşılmaktadır. Söz konusu gemiler denizlerde potansiyel bir tehdit olarak devriye gezdikleri müddetçe, hem askeri caydırıcılığı hem de petrodolar döngüsünü eşzamanlı olarak muhafaza ediyorlardı. Güç kullanıma sokulduğu anda ise yalnızca askeri caydırıcılık değil, bu caydırıcılığın üzerine inşa edilmiş tüm ekonomik hegemonya da risk altına girmiş olmaktadır.

Çin Faktörü

21'inci yüzyılın ilk çeyreğinde küresel güç dengesini köklü biçimde dönüştüren başlıca dinamik, Çin Halk Cumhuriyeti'nin yükselişi olmuştur. Çin, yalnızca ekonomik büyüklük bakımından değil, askeri modernizasyon, teknolojik inovasyon ve bölgesel nüfuz projeksiyonu bakımından da Amerikan hegemonyasını ciddi biçimde tehdit eden bir aktör konumuna yükselmiştir. Bilhassa Güney Çin Denizi'ndeki yapay ada inşaatları, anti-erişim/alan engelleme (A2/AD) stratejileri ve hipersonik füze teknolojisindeki atılımlar, Amerikan deniz üstünlüğünün sorgulanmasına zemin hazırlamıştır.

İşte bu noktada, Amerikan stratejik düşüncesinde bir kırılma yaşanmıştır. Onlarca yıl boyunca uçak gemileri, "sürdürülebilir hegemonya"nın aracı olarak görülmüştü. Ne var ki Çin'in artan kapasitesi karşısında bu sürdürülebilirlik sorgulanır hale gelince, Amerikan karar alıcıları — bilhassa Trump doktrini çerçevesinde — farklı bir soru sormaya başladılar: "Bu denli masraflı bir donanmayı dünya denizlerinde dolaştırmanın maliyetine katlanmaya devam mı edeceğiz, yoksa bu yatırımın getirisini fiilen tahsil etmenin zamanı mı geldi?"

Bu soru, ilk bakışta rasyonel bir maliyet-fayda analizi gibi görünmektedir. Her bir Gerald R. Ford sınıfı uçak gemisinin inşa maliyeti yaklaşık 13 milyar dolardır; yıllık işletme maliyetleri, refakat gemileri ve hava kanadı dahil, milyarlarca doları bulmaktadır. Amerikan vergi mükellefi için bu rakamlar, somut bir getiri beklentisi doğurmaktadır. Trump'ın "meyvesini yiyelim" yaklaşımı, tam da bu beklentinin siyasi ifadesidir.

Ancak bu yaklaşım, stratejik bir yanılsamaya dayanmaktadır. Zira uçak gemilerinin "meyvesi", onların kullanılmamasıdır. Potansiyel güç olarak varlıklarını sürdürmeleri, küresel düzenin istikrarına katkıda bulunmaları, deniz ticaret yollarının güvenliğini teminat altına almaları — bunların tamamı, söz konusu gemilerin "kullanılmaması" sayesinde elde edilen stratejik kazanımlardır. Bu kazanımlar, doğası gereği görünmezdir; tıpkı bir sigorta poliçesinin değerinin, hasar gerçekleşmediği sürece takdir edilmemesi gibi.

Turnusol Kâğıdı Etkisi

Potansiyel güç doktrininin çöküşünü en çarpıcı biçimde gösteren vaka, İsrail-İran gerginliği bağlamında yaşanmıştır. Amerika Birleşik Devletleri, İsrail ile koordineli olarak İran'a yönelik askeri operasyonlarda uçak gemilerini ve F-35 gibi beşinci nesil savaş uçaklarını devreye sokmuştur. Bu hamle, onlarca yıldır potansiyel tehdit olarak muhafaza edilen gücün kinetik bir unsura — yani fiili bir savaş aracına — dönüştürülmesi anlamına gelmektedir.

Sonuçlar, stratejik açıdan son derece öğretici olmuştur.

Operation Epic Fury olarak adlandırılan bu harekâtın mali boyutu, potansiyel gücü kinetik güce dönüştürmenin bedelini çarpıcı biçimde ortaya koymuştur. CSIS analizlerine göre operasyonun yalnızca ilk 100 saatlik faturası 3,7 milyar dolar olarak gerçekleşmiş, günlük ortalama harcama 890 milyon dolara ulaşmıştır. Bu devasa kaynak tüketimi, ABD'nin en kritik mühimmat stoklarının — Patriot ve THAAD önleyicileri, Tomahawk seyir füzeleri — tehlikeli seviyelerde erimesine yol açmış; Pentagon komuta kademesi, bu kinetik güç gösterisinin küresel ölçekte ABD'yi savunmasız bırakacağı konusunda siyasi iradeyi uyarmak zorunda kalmıştır. "Meyveyi yiyelim" diyenlerin hesaba katmadığı gerçek, meyvenin bir kez koparıldığında tükendiği, oysa potansiyel gücün — tıpkı ağacın kendisi gibi — ayakta kaldığı sürece mevsimden mevsime ürün vermeye devam edeceğiydi.

Ancak asıl yıkıcı sonuç finansal maliyet değil, sahada ortaya çıkan asimetrik zafiyetler olmuştur. İran'ın nispeten düşük maliyetli hipersonik ve balistik füzeleri, dünyanın en pahalı ve en sofistike savaş platformlarına karşı kayda değer bir tehdit oluşturmuştur. Birkaç milyon dolarlık bir füzenin, milyarlarca dolarlık bir uçak gemisine ciddi hasar verebilme — hatta onu savaş dışı bırakabilme — potansiyeli, asimetrik savaşın en çarpıcı örneği olarak tezahür etmiştir. Bu durum, Amerikan donanmasını uçak gemilerini İran füze menzilinin dışında tutmaya, Hürmüz Boğazı'na yaklaştırmaktan imtina etmeye mecbur bırakmıştır.

Burada yaşanan durum, stratejik teorinin en temel öngörülerinden birinin doğrulanmasıdır: güç, kullanıldığı anda sınanır; sınandığı anda ise zafiyetleri açığa çıkar. Uçak gemileri, potansiyel tehdit olarak kaldıkları sürece "batırılamaz" algısı yaratmışlardır. Bu algı, caydırıcılığın temelini oluşturuyordu. Ne var ki fiili çatışma ortamında, bu platformların hipersonik füzelere karşı savunmasızlığı görünür hale gelince, "batırılamaz" miti çökmüş ve beraberinde caydırıcılık kapasitesinin kendisi de aşınmıştır.

Meseleye hukuki bir perspektiften bakıldığında, durum daha da ilgi çekici bir hal almaktadır. Uluslararası deniz hukuku çerçevesinde, uçak gemilerinin açık denizlerdeki seyir serbestisi, Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi (UNCLOS) tarafından teminat altına alınmıştır. Ancak bir uçak gemisinin bir devlete karşı aktif muharebe operasyonlarına katılması, bu geminin hukuki statüsünü köklü biçimde değiştirmektedir. Potansiyel güç olarak seyreden bir uçak gemisi, uluslararası hukukun koruması altındaki bir deniz platformudur; kinetik güç olarak operasyon icra eden bir uçak gemisi ise meşru bir askeri hedeftir. Bu hukuki ayrım, stratejik ayrımın normatif temelini oluşturmaktadır.

Dahası, İran'ın füze kapasitesinin uçak gemilerine yönelik oluşturduğu tehdit, Hürmüz Boğazı'nın uluslararası deniz ticareti açısından taşıdığı kritik önemi de yeniden gündeme getirmiştir. Dünya petrol ticaretinin yaklaşık beşte birinin geçtiği bu dar su yolunun kontrolü, artık Amerikan donanmasının iradesine tabi olmaktan çıkmıştır. Bu durum, yalnızca askeri değil, enerji jeopolitiği ve küresel ticaret hukuku bakımından da derinlemesine tahlil edilmeyi gerektiren bir gelişmedir.

F-35 Sendromu

Benzer bir durum, F-35 Lightning II programı için de geçerlidir. Tarihinin en pahalı silah sistemi olarak lanse edilen F-35 programının toplam maliyeti 1,7 trilyon doları aşmaktadır. Bu uçak, "oyun değiştirici" olarak pazarlanmış, hava üstünlüğünün tartışmasız aracı olarak sunulmuştur. Ancak İran operasyonlarında görülmüştür ki, ileri savunma sistemleri karşısında F-35'in gizlilik kapasitesi (stealth) mutlak bir üstünlük sağlamamaktadır.

Bu durum, daha geniş bir stratejik soruna işaret etmektedir: teknolojik hubris. Amerikan savunma sanayii, onlarca yıl boyunca teknolojik üstünlüğün tek başına stratejik üstünlüğü garanti edeceği varsayımı üzerine inşa edilmiştir. Ne var ki asimetrik savaş paradigması, bu varsayımı köklü biçimde sarsmıştır. Bir devletin savunma bütçesinin büyüklüğü ile stratejik etkinliği arasındaki korelasyon, doğrusal olmaktan çıkmıştır. İran örneğinde olduğu gibi, görece mütevazı bir savunma bütçesiyle geliştirilen füze teknolojileri, astronomik maliyetli platformları etkisizleştirebilmektedir.

Hegemonik Geçiş Tartışması

Tüm bu gelişmeler, uluslararası ilişkiler teorisindeki "hegemonik geçiş" tartışmasını yeniden alevlendirmiştir. Robert Gilpin'in hegemonik savaş teorisi, Paul Kennedy'nin "imperial overstretch" (emperyal aşırı genişleme) tezi ve Giovanni Arrighi'nin sistemik birikim döngüleri analizi, hep aynı noktaya işaret etmektedir: hegemonik güçler, askeri kapasitelerini aşırı kullanarak — bilhassa ekonomik temellerini zayıflatan biçimde kullanarak — kendi çöküşlerini hızlandırırlar.

Amerika Birleşik Devletleri, İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana inşa ettiği küresel düzenin garantörü olarak, bu düzenin sürdürülebilirliğini büyük ölçüde askeri gücünün "potansiyel" mahiyetine borçludur. Soğuk Savaş'ta NATO şemsiyesi, nükleer caydırıcılık ve konvansiyonel güç projeksiyonu — bunların tamamı, "kullanılmama" prensibine dayalı olarak işlev görmüştür. Karşılıklı Garantili İmha (MAD) doktrini, bu prensibin en saf halidir: nükleer silahlar, tam da kullanılamayacakları için caydırıcıdır.

Ne var ki 21. yüzyılda Amerikan karar alıcıları, bu kadim stratejik hikmetten sapma eğilimi göstermişlerdir. Irak işgali (2003) bu sapmanın ilk büyük tezahürüydü; potansiyel güç kullanılarak bir rejim değiştirildi, ancak akabinde ortaya çıkan kaos ve istikrarsızlık, Amerikan gücünün sınırlarını tüm dünyaya ilan etti. Afganistan'daki yirmi yıllık savaş, ikincisiydi; iki trilyon dolarlık bir harcama ve binlerce kayıp, Taliban'ın yeniden iktidara gelmesiyle nihayetlendi. Şimdi ise İran sahnesi, bu sapmanın deniz gücü boyutundaki en çarpıcı örneğini oluşturmaktadır. Her bir vaka, potansiyel gücün kinetik güce dönüştürülmesinin stratejik maliyetini açıkça ortaya koymaktadır.

Bu noktada Thucydides'in Tuzağı'na da değinmek icap eder. Graham Allison'ın kavramsallaştırdığı üzere, yükselen bir gücün (Çin) mevcut hegemon (ABD) ile çatışma ihtimali, tarihsel olarak yüksektir. Ancak Allison'ın modelinde hesaba katılmayan bir değişken vardır: hegemonun kendi gücünü erken ve gereksiz biçimde harcaması. Amerika Birleşik Devletleri, Çin ile olası bir stratejik rekabet için saklaması gereken caydırıcılık sermayesini, İran gibi — stratejik öncelik sıralamasında nispeten alt sıralarda yer alan — bir aktöre karşı harcamak suretiyle, asıl büyük oyunda elini zayıflatmıştır. Bu, satranç terminolojisiyle ifade edilecek olursa, büyük bir turnuvanın final maçından önce, ön eleme turunda vezirini feda etmeye benzer bir stratejik hatadır.

Kılıcı Çeken Kaybeder

Dünya, bugün bir hegemonik geçiş sürecinin eşiğinde midir? Bu soruya kesin bir cevap vermek, henüz mümkün değildir. Ancak şu tespiti yapmak mümkündür: Amerika Birleşik Devletleri, tarihsel bir hata yaparak potansiyel güç olarak muhafaza etmesi gereken askeri kapasitesini kinetik bir araca dönüştürmüş ve bu süreçte caydırıcılık sermayesini önemli ölçüde harcamıştır.

Bu kinetik serüvenin belki de en ağır faturası, doğrudan savaş alanında değil, küresel jeo-ekonomik düzlemde kesilmiştir. İran'ın, Hürmüz Boğazı'ndan geçiş yapacak tankerler için bir ücretli geçiş mekanizması kurması ve bu geçiş bedellerinin münhasıran Çin Yuanı ile tahsil edileceğini ilan etmesi, yazının başında tahlil ettiğimiz petrodolar sisteminin fiili çöküş ilanı niteliğindedir. Onlarca yıldır uçak gemilerinin gölgesinde korunan "küresel enerji ticareti dolar iledir" aksiyomu, söz konusu gemilerin İran füze menzilinden kaçarak bin mil açıkta beklediği bir konjonktürde, artık karşılığını yitirmiştir. Çin'in uzun süredir Kuşak-Yol projesiyle inşa ettiği bölgesel entegrasyonlar ve SWIFT'e alternatif ödeme altyapıları, bu krizde fiili bir küresel finans alternatifine dönüşmüştür. Amerikan askeri gücünün kinetik sahada israf edilmesi, ironik biçimde, Çin'in ekonomik hegemonyasını tesis etmesi için gereken stratejik boşluğu yaratmıştır.

Uçak gemilerinin İran menzili dışında tutulmak zorunda kalınması, yalnızca taktik bir gerileme değil, stratejik bir paradigma kaymasının göstergesidir. Dünya kamuoyunun gözünde "dokunulmaz" olan bu platformların savunmasızlığının tescillenmesi, Amerikan gücüne ilişkin küresel algıyı köklü biçimde dönüştürmektedir. Bu dönüşüm, Çin'in Güney Çin Denizi'ndeki iddiaları, Rusya'nın Karadeniz'deki hamleleri ve bölgesel aktörlerin artan özgüveni ile birlikte değerlendirildiğinde, çok kutuplu bir dünya düzenine geçişin hızlandığına dair güçlü karineler sunmaktadır.

Nitekim Türkiye, bu dönüşümün en yakından hissedildiği coğrafyalardan birinde konumlanmaktadır. Doğu Akdeniz'den Basra Körfezi'ne, Karadeniz'den Kızıldeniz'e uzanan geniş bir kuşakta, Amerikan deniz gücünün aşınması, bölgesel güç dengelerini doğrudan etkilemektedir. Türkiye'nin kendi deniz kapasitesini geliştirme çabaları — TCG Anadolu gibi çok maksatlı amfibi hücum gemisi projeleri — bu bağlamda yalnızca ulusal savunma yatırımları olarak değil, değişen küresel deniz güç haritasına verilen stratejik cevaplar olarak da okunmalıdır.

Kadim bir Çin atasözü der ki: "Kılıcını en az çeken savaşçı, en çok korkulandır." Amerika Birleşik Devletleri, kılıcını çekmiştir. Ve tarih, kılıcını erken çekenlere nadiren merhamet etmiştir.

Mesele şudur: güç, bir meyve ağacı değildir; dalından koparılan meyve tükenir. Güç, daha ziyade bir gölge gibidir — uzaktan büyük görünür, yaklaştıkça küçülür. Amerikan uçak gemileri, uzaktan devasa bir gölge düşürüyordu. Şimdi ise dünya, gölgenin ardındaki gerçek boyutları görmeye başlamıştır. Ve bir kez görülen, bir daha görülmemiş kılınamaz.

     - F.Ünal Bey’in Türk Eğitimine Türk Dünyasına yaptığı hizmetleri doğru değerlendiren Konak Belediye Başkanı Sayın  Nilüfer Çınarlı Mutlu’ya Konak Belediye Meclisine çok teşekkür ediyoruz.

    Fadıl Bey’in son 35 yılında Türk Dünyası için ,Türkiye’nin bölücü terörle verdiği mücadelede yanında idim. Bir çok olayın birinci elden şahidi oldum.
      1- 1987 yılı Bulgaristan da yönetimin Bulgaristan Türklerine ayrımcılık Türk düşmanlığı politikasını uyguladığı yıllardı. Bir Bulgaristan’da bir Türk ailesi  Türkiyeye iltica etmiş Bulgar yönetimi 12 yaşındaki küçük kızın Türkiyeye gelmesine izin vermiyor Rehin tutuyordu. Türkiyede  AYSEL’E HÜRRİYET kampanyası başlamıştı Fadıl Bey bu durumu kızına anlattı. O yıllarda Lise bir  öğrencisi olan kızı Sibel Ünal Todor Jivkov’a telgraf çekti. İzmir’deki Sibel Bulgaristan’daki kardeşi AYSEL’e sahip çıktı. 

    2- 1989 yılıydı SSCB dağılmış yeni cumhuriyetler doğuyordu. Azerbaycan  tarih sahnesine mutlaka Milli Azerbaycan Devletinin bayrağıyla çıkmalıydı. Bu duruma  İzmir’e  gelecek olan Zeynep Hanlarova’nın konseri   fırsat verdi. 29 Ekim 1989 günü Atatürk Spor salonunda  Azerbaycan bayrağı alkışlarla dalgalandırılırken Fadıl Ünal’da aramızdaydı. Bu eylemin  henüz Azerbaycan Cumhuriyetinin ilan edilmediği bir tarihte yapılmış olması ile  tarihe not düşüldü.

    3- 1991 yılıydı İzmir’deki Türk Dernekleri birleşmiş  TÜRK DERNEKLERİ DAYANIŞMASI örgütünü oluşturmuştu, Türk Dernekleri Dayanışmanın  Sekreterliğini Celal Öcal yapıyordu.
      Basında Türk Dünyasından 10.000 öğrencilerin geleceği haberi yer almıştı. İzmir’e gelecek olan öğrencileri çeşitli sorunlar bekliyordu. Ne yapılması gerektiği konuşuldu  ve İzmir Valisi ile görüşme kararı alındı. Fadıl Bey’inde aramızda bulunduğu dernek başkanları  İzmir Valisi Kutlu Aktaş’la görüşmeye gitti.
Sayın Valim başkanları dinledi Fadıl Beyi de dinledi. ve ona “sizin bu konuda birikimli olduğunuz görülüyor size İzmir Valiliğinde görev verelim “ dedi. Fadıl Bey emekliğini öne aldı ve İzmir Valiliğinde Türkiyede ilk defa İzmir Valiliği Türk Dünyası Hizmetleri Koordinatörlüğü  kuruldu 1992.
Sayın Kutlu Aktaş  vilayet içinde iki büyük odayı kapsayan geniş bir alanı birime tahsis etti. Odayı Fadıl Bey düzenledi Bayraklarla süslü örnek bir birim haline getirdi. Birim Cengiz Aytmatov tarafından da ziyaret edildi çok beyenildi.
        4- 1993  yılıydı Ermeniler Azerbaycan topraklarının önemli bir kısmını işgal etmiş çok büyük mezalim yapıyorlardı. 
Fadıl Bey  bana Celal Bey İzmir Fuarı süresince Fuarda ERMENİ KATİLLER CAN AZERBAYCANDAN ÇEKİLSİN İmza kampanyası başlatalım dedi. Ben de olur dedim. Fuar Yönetimi izin vermedi. Emniyet Müdürümüz  fuarın içi onlarınsa dışı bizim dedi ve Fuarın beş kapısına masalar koyarak imza kampanyası başlattık. ”AZERBAYCANLILAR /DİNİMİZ DİLİMİZ SOYUMUZ BİR CANLAR/ ACILARIINIZ ACIMIZDIR/ YOKSA AZERBAYCAN YIKILSIN CİHAN DİYOR/ İMZAMI ATIYORUM İmza kampanyasını Fuarın beş kapısında, bir ay boyunca gece geç saatlere kadar  Fadıl ÜNAL yönetti. 600 bin imza toplandı. Kampanya basında büyük ilgi gördü. Toplanan imzalar dönemin Sağlık Bakanı  Rıfat SERDAROĞLU’na teslim edildi.
       5- Doksanlı yıllar Bölücü Terörle mücadelenin zirve yaptığı yıllardı. İzmir Şehit Aileleri Derneği bir işhanı nın küçük bir odasında hizmet veriyordu.Fadıl Bey onlara Valilikte bir yer verilmesini sağladı. ŞEHİT AİLELERİ YARDIMLAŞMA VE İNSAN HAKLARI DERNEĞİ  Koordinatörlüğün yanındaki odaya taşındı. Bu tarihten sonra dernekte yapılan Basın toplantılarında basın bildirilerinin yazımında Fadıl Bey  yardım ediyordu.
TERÖRLE PAZARLIĞA HAYIR MİTİNGİ gibi birçok mitingin yapılmasında basın toplantısı düzenlenmesinde  Fadıl Bey onların  yolunu açtı. O yıllar, günümüz gibi Terörist başı için  statünün  aranmadığı, dağa çıkanla vatan görevi yapanın  bir tutulmadığı, terörist basına Bebek katili denildiği dönemdi. Başkan Yavuz ALPHAN Türk Kamu vicdanının sesi olmuştu. Terörist başının mahkeme süreci, Mudanyaya Mahkemeye gidiş gelişlerde Fadıl Ünal   Şehit Ailelerinin  hep yanındaydı.

6- KKTC SENİNLEYİZ SAYIN DENKTAŞ YANINDAYIZ Mitinginde  ANNAN PLANINA HAYIR eylemlerinde Fadıl Ünal  yanımızdaydı.

       7- Kurban siyasetinin aramızdan aldığı Türk bürokratlarından olan ve Atatürk’ün TBMM nin Milli Şehit Şehit payesi vererek sahip çıktığı BOĞAZLIYAN KAYMAKAMI MEHMET KEMAL Bey’in kızı/ MÜŞERREF GÜRENCİ hanım/ İzmir’de yaşıyordu. Türkiye Cumhuriyeti Devleti şehidine  sahip çıktığını  EN YAŞLI ŞEHİT KIZI unvanı taşıyan Müşerref Hanımı İzmir Valisi Oguz Kagan KÖKSAL, Vali Yardımcısı Mustafa TAMER ziyaret ederek elini öperek gösterdi. Bu tarihi an’da Fadıl Ünal yanımızdaydı. Bu ziyareti gerçekleştiren Vali Mustafa TAMER’i aramızda görmekten mutluluk duyuyoruz. 

        -O Orkun anıtlarında ifade edildiği gibi Türk Dünyası için ÖLESİYE BİTESİYE ÇALIŞTI bütün öğrencilere evini açtı, Dost Aile programı oluşturdu. Kendi yönetmenliğini kendi yazdı.
        İzmir İktisat Kongresine gelen Haydar Aliyev Cenaplarına, şimdi aramızda bulunmasıyla  iftihar ettiğimiz Sayın Bakanımız NAMIK KEMAL ZEYBEK’e  çalışmalarımız  arz edildi.
        8- Fadıl Bey Türk Dünyası Dostluk Kardeşlik ve İşbirliği Kurultayında  delege olarak sunum yaptı.

       9- Derneklerin yaptığı  Fransa ve Almanya, Yunanistan  Konsolosluklarına siyah çelenk konulması eylemlerine de destek oldu, Kosova için, Bosna için, Çeçenistan için, KKTC için ,Azerbaycan için, Türkiyemizin bütünlüğü için yapılan  basın toplantılarında,mitinglerde,Embiya Çavuş merhum’un açtığı Türk Dünyasının Dramını anlatan resim sergilerinde Fadıl Ünal Bey hep yanımızda idi.
       10- İzmir Valiliğinde ki görevi sona erdiklerinden sonra da Fadıl Bey hizmetlerine sürdürdü. İzmir’in Türkiye’nin  370 yıldır yasaklarla saklanmaya devam eden Gazi kalesi Sancakkale’yi,İzmir’in en eski şehitliği olan Yenikale Şehitliğini tanıtmak  yönünde çaba sarfeden Sancakkale Dayanışma Grubunun anma toplantılarına , DENİZİN VE KARANIN KİLİDİ belgeseline katkıda bulundu.
        11- Fadıl ÜNAL  “Türkiye ,Türk Dünyası ilişkilerinde Fadıl ÜNAL modeli “  şeklinde farklı çalışma gerçekleştirdi. Bu modelin yüksek Lisans çalışmasıyla  araştırılmasını Üniversitelerimizden  bekliyoruz.

        12- Türk Dünyasına hizmetlerde bulunmuş Turan ATASEVER, Mehmet KÖMEN, Hayrani ILGAR,Yavuz ALPHAN, Abdül Hadi GÜZEL, Embiya ÇAVUŞ, Şirzat DOĞRU, Kemal BAYSAK, Ertuğrul PERİM, Ruhi CEBECİ, Şeref ÜSKÜP, Necdet ÖKLEM, Mevlut KAPLAN, Ahmet SAVAŞ, Işılay SAYGIN gibi  büyüklerimizin cenaze törenlerinde  Fadıl ÜNAL vardı, acılarımızı paylaştı. 
        Çocuklarımızın Sünnet düğünlerinde, Nikah törenlerimizde de merhum Hatice ÜNAL –Fadıl Ünal da yanımızdaydı.          

        Onun  hizmetini  gören, bilen Konak Belediye Başkanımız Sayın Nilüfer Çınarlı MUTLU Türk Milletinin kadirşinastlık ve vefa duygularına  tercüman olarak Fadıl ÜNAL Bey’in adını  56ncı sokağa verdirerek TALTİF etti.
Konak Belediyemize, Başkanımız Nilüfer. Çınarlı MUTLU’ya Belediye Meclisine Birol ÖZKARDEŞLER’e, Büyük şehir Belediye Başkanımız Cemil TUGAY’a BŞBMeclisine teşekkür ediyorum.

        Bu, çok özel toplantı, İzmir’in Türkiyenin bilmediği bir kahramanı tanıtma görevi de yapıyor.
        Türk Bayrağına uzanan ellerin kırılması gerektiği hepimizin ortak düşüncesidir. Diyarbakır, KKTC fark etmez. Kıbrıs’da Hasan Kundakcı Paşanın emrini yerine getirerek  direğe tırmanan rumu indiren İzmir’li Mehmetciğimiz Malul Muharip Gazi Vedat ŞALVARLILAR ’ı sizlere tanıtmaktan şeref duyuyorum. 

        Bizler, hazırlanan bu sokak tabelasını her okuduğumuzda Sadece Fadıl ÜNAL’ı  değil onu yetiştiren atalarımızı ATATÜRK’ü, İsmail GASPIRALI’yı, Yusuf AKÇURA’yı, Nihal ATSIZ’ı, Orhan Şaik GÖKYAY’ı, Rauf DENKTAŞ’ı, Embiya ÇAVUŞ’u, Dr.Sadık AHMET’i, Kemal BAYSAK’ı, Hayrani ILGAR’ı, Kemal Fedai COŞKUNER’i, Şirzat DOĞRU’yu, Mevlut KAPLAN’ı, Şeref ÜSKÜP’ü, Ganire PASAYEVA’yı, Işılay SAYGIN’ı da hatırlayacağız.

        Dernek faaliyetlerinde  hayatı Fadıl Ünal Beyle kesismiş 33 yıl öncesinde aynı bildiriye imza atmış Dernek başkanlarımız .  Muhittin SOYUTÜRK, Vahap SAVAŞAN burada, Abdürrahim NURSOY, Vehbi KUŞ, Feyyaz SAĞLAM  burada. Ahmet DOĞRUYOL, Adnan SARISAYIN Sendika Başkanlarınız burada.
         1992 yılında  İzmir’e gelen ilk  öğrencilerimiz  Cavit ALİEV, artık Prof.Dr.ünvanı taşıyan Alimcan İNAYET, dombrasıyla  o güzelim Türkistan müziğinin  en güzel örneklerini bizlere dinleten  Şemsigül JAKUPOVA, Kenan DOĞAN, Kırım Folklor ekibi Fadıl Ünal sevgisi ve saygısıyla bir araya gelen insanımıza  selam olsun.

        Fadıl sözcüğü FAZİLETLİ demektir. Evet bu yapılanlar ancak adı gibi Fazilet sahibi bir insanın yapacağı işlerdir. Fadıl Bey adının gereğini yapmıştır. Halen memleketi Uşak’ta KÜTÜPHANE açma çabalarını  da sürdürmektedir.

        Sayın Fadıl ÜNAL, biz seninle, ailenle yaptığınız değerli hizmetlerinizle  iftihar ediyor   ve çok teşekkür ediyoruz .Sizi anlınızdan öpüyoruz. Sizi yetiştiren Anneniz FAZİLE Hanım     ‘in ellerinden öpüyoruz. Değerli evlatlarınız Seyhun UNAL’a, Dr.Selçuk ÜNAL’a, Dr.Sibel ÜNAL’a gelinlerinize damatdınıza, torunlarınıza sevgi ve selamlarımızı gönderiyor, Size  Ulu Tanrı’dan SAĞLIK UZUN ÖMÜR DİLİYOR SAYGILARIMIZI SUNUYORUZ. 
       Sizleri  
Sayın Fadıl ÜNAL
Dr.Fadıl Ünal Sokagı  Nu:504/A  Hıffısıhha
Konak /İZMİR
adresine özellikle ATATÜRK RESİMLİ PUL YAPIŞTIRARAK, el yazınızla ona mektup yazarak bir hatıra bırakmaya, hakkındaki düşüncenizi paylaşmaya, unutulmakta olan mektup yazma  geleneğini  yaşatmada katkıda bulunmaya davet ediyor, saygılarımı sunuyorum.
                                                                                             CELAL ÖCAL
 

Yarım saatlik uyarı

Kaçış süresi önemlidir çünkü ağ savunucuları bu noktada rakiplerini durduramazlarsa ilk saldırı çok hızlı bir şekilde büyük bir olaya dönüşebilir. Yanal kaçış için geçen ortalama süre şu anda yaklaşık 30 dakika ve bir yıl öncesine göre yaklaşık %29 daha hızlı . 

Harekete geçme süresinin hızla daralmasının birkaç nedeni vardır. Tehdit aktörleri çalışanların meşru kimlik bilgilerini çalma, kırma ve oltalama konusunda giderek daha iyi hâle geliyorlar. Zayıf, tekrar kullanılan ve nadiren değiştirilen parolalar, çok faktörlü kimlik doğrulama (MFA) eksikliği bu konuda onlara yardımcı oluyor.  Ayrıca yardım masasını veya çalışanları taklit ederek yardım masasını arayarak parola sıfırlama vishing saldırılarında da daha başarılı hâle geliyorlar. Meşru oturum açma bilgileriyle herhangi bir dâhili alarmı tetiklemeden kullanıcı kılığına girebilirler. Şirket içi güvenlik araçlarından gizli kalarak ağlarda yer edinmek için  uç cihazları hedef alan sıfırıncı gün istismarlarını kullanıyorlar. Keşif konusunda daha da ustalaşıyorlar; açık kaynak teknikleri ve yapay zekâ kullanarak, yüksek değerli hedefler hakkında kamuya açık bilgileri bulmak için web'i tarıyorlar. Saldırıları kolaylaştırmak ve sosyal mühendislik senaryoları tasarlamak için organizasyon yapısı, iç süreçler ve BT ortamı hakkında bilgi topluyorlar. Kimlik bilgilerini toplamak, mevcut kaynakları kullanmak ve hatta kötü amaçlı yazılım oluşturmak için yapay zekâ destekli komut dosyaları kullanarak istismar sonrası faaliyetleri otomatikleştiriyorlar.

Silo hâline gelmiş ekipler ve nokta çözümler arasındaki boşluklardan yararlanıyorlar. 

Yapay zekâ ateşiyle ateşe karşı koymak

Saldırganlar, yüksek ayrıcalıklarla ağa erişebiliyor veya gözlemlenmeyen uç noktalarda gizli kalabiliyor ve ardından herhangi bir alarmı tetiklemeden yatay olarak hareket edebiliyorsa insan gücüyle verilen yanıt genellikle çok yavaş olacaktır. Sosyal mühendisliği sınırlamanız, şüpheli davranışların algılanmasını iyileştirmek için savunma duruşunuzu güncellemeniz ve yanıt sürelerini hızlandırmanız gerekir. 

Yapay zekâ destekli genişletilmiş tespit ve müdahale (XDR) ile yönetilen tespit ve müdahale (MDR), şüpheli davranışları otomatik olarak işaretleyerek, bağlamsal verileri kullanarak uyarı doğruluğunu artırarak ve gerektiğinde düzeltme yaparak bu konuda yardımcı olabilir. Gelişmiş çözümler, uyarıları kümeleyerek ve aşırı yüklenmiş SOC ekipleri için otomatik yanıtlar oluşturarak da yardımcı olabilir; böylece ekipler, tehdit avcılığı gibi yüksek değerli görevlere zaman ayırabilir. 

Uç noktalar, ağlar, bulut ve diğer katmanlar hakkında içgörüye sahip tek ve birleşik bir sağlayıcı, potansiyel saldırı yollarının tam görünürlüğü için nokta çözümler arasında var olan boşlukları da ortaya çıkarabilir. Bu tür araçların uç cihazları da görebildiğinden ve güvenlik bilgisi ve olay yönetimi (SIEM) ile güvenlik orkestrasyonu ve yanıtı (SOAR) araçlarınızla sorunsuz bir şekilde çalıştığından emin olun.

Tehdit istihbaratı ve tehdit avcılığı da yapay zekâ destekli saldırganlarla başa çıkmak için hayati önem taşır. Her ikisini de kullanan bir yaklaşım, ekiplerin önemli olan konulara odaklanmasına yardımcı olur: Saldırganların onları nasıl hedef aldığı ve bir sonraki adımda nereye yönelebileceği. Yapay zekâ ajanları zamanla bu görevlerin daha fazlasını otonom olarak üstlenerek yanıt sürelerini daha da hızlandırabilir.

Yapay zekâ desteğiyle inisiyatifi geri kazanabilirsiniz

Müdahale sürelerini hızlandırmanın yolları arasında  şunlarda yer alıyor;

• Uç noktalar, ağ ve bulut ortamlarında sürekli izleme ve farkındalık,
• Şüpheli etkinlikleri ele almak için atılması gereken oturum sonlandırma, parola sıfırlama veya ana bilgisayar izolasyonu gibi otomatik adımlar ve uygun durumlarda, uyarıları araştırmak ve bir tehdidi hızlı bir şekilde kontrol altına almak için gerekli adımları belirlemek üzere insan değerlendirmesi ile birleştirilmiş otomatik analiz,
• Sıkı erişim kontrolleri sağlamak ve saldırıların etki alanını en aza indirmek için en az ayrıcalıklı erişim politikaları, mikro segmentasyon ve Zero Trust'ın diğer özellikleri,
• Parola yöneticisinde yönetilen ve kimlik avına dayanıklı MFA ile desteklenen güçlü, benzersiz kimlik bilgilerine dayalı gelişmiş kimlik odaklı güvenlik,
• Güncellenmiş yardım masası süreçleri (ör. bant dışı geri aramalar) ve etkili farkındalık eğitimi dâhil olmak üzere vishing önleme adımları,
• Giriş sırasında otomatik parola tahmin saldırılarını engelleyen kaba kuvvet koruması,
• Silah olarak kullanılabilecek, ifşa olmuş çalışan ve şirket bilgilerini tespit etmek için sosyal medya ve dark web'in sürekli izlenmesi,
• LOTL davranışını tespit etmek ve engellemek için bellekte "ortaya çıkan" komut dosyaları ve süreçlerin izlenmesi,
• Sıfırıncı gün istismar tehditlerini azaltmak için şüpheli dosyaların bulut sanal ortamında çalıştırılması.

Bu adımların hiçbiri tek başına sihirli bir çözüm değildir. Ancak saygın bir tedarikçinin sunduğu yapay zekâ destekli MDR/XDR ile birleştirildiğinde, ağ savunucularının inisiyatifi yeniden ele almalarına yardımcı olabilirler. Bu bir silahlanma yarışı olabilir ancak temelde sonu görünmeyen bir yarış. Bu da yetişmek için zaman olduğu anlamına gelir. 

Türkiye Açıkdeniz Yarış Kulübü (TAYK), yeni Komodoru Ahmet Eker ve yeni Genel Müdürü Ceren Veziroğlu ile ilk Yatçı Toplantısı’nı yaptı.
Bundan böyle IRC ve ORC sistemlerinin birlikte kullanılacağını söyleyen Ahmet Eker, yarışların da tek trofe altında toplandığını duyurdu. Bu yıl Bozcaada durağı eklenen Deniz Kuvvetleri Kupası ise Çeşme’de sona erecek.

 Olağan Genel Kurul'da yönetim kadrosu değişen ve yeni bir yapılanmaya giden TAYK, 2026 yarış sezonu öncesinde geleneksel Yatçı Toplantısı’nı 14 Nisan Salı günü Moda Deniz Kulübü’nde gerçekleştirdi.
TAYK Komodoru Ahmet Eker, Viskomodor Selma Altay Rodopman, Yönetim Kurulu Üyesi Vedat Tezman ve Can Giray’dan boşalan Genel Müdürlük görevine getirilen Ceren Veziroğlu’nun hazır bulunduğu toplantıda, yarış ekiplerinin yöneticileri ile uygulanacak yenilikler paylaşıldı.

TAYK'ın ilk yarışının Başhakemi Feyza Kayran Gül, Komodor Ahmet Eker, Viskomodor Selma Altay Rodopman, Genel Müdür Ceren Veziroğlu ile önceki Komodor, YK Üyesi Vedat Tezman. (soldan sağa) 

IRC VE ORC SİSTEMLERİ BİRLİKTE KULLANILACAK
Türkiye’de pek çok kulübün ORC sistemine geçmesi sonrasında IRC’de ısrarcı olan TAYK ile aralarında gerginlik oluştuğunu belirterek açış konuşmasına başlayan Komodor Ahmet Eker, şöyle devam etti:
“Bu sistemi yıllar önce denedik ve efektif olmadığını görüp IRC’yi tercih ettik. Aynı zamanda IRC’nin de Türkiye’deki temsilcisiyiz. Buna rağmen kulüpler arasındaki ayrılığı ortadan kaldırmak, ilişkileri yeniden güçlendirmek ve ortak etkinlikler yapabilmek amacıyla bundan böyle yarışlarımızda ORC ve IRC sistemlerini birlikte kullanmaya karar verdik.”

DENİZ KUVVETLERİ KUPASI’NDA ESKİYE DÖNÜŞ
Ahmet Eker, daha sonra TAYK programında yapılan ve “eski formatımıza geri dönüyoruz” diyerek duyurduğu iki radikal değişikliğe değindi. 
Bunlardan biri, Açık Deniz Trofesi’nin kaldırılıp, tüm yarışların geçmişte olduğu gibi TAYK Trofesi altında toplanmasıydı. Diğeri ise Deniz Kuvvetleri Kupası’nda tek etaplı İstanbul-Göcek rotasından vaz geçilmesi ve yeniden Bozcaada duraklı Çeşme rotasının kullanılacak olmasıydı.  

HEDEF KATILIMCI SAYISINI ARTTIRMAK

Geçmişte Bozcaada etaplı Çeşme rotalı Deniz Kuvvetleri Kupası’nda 70-75 teknelik katılıma ulaşıldığını ama Göcek finişli rotada sayının 29’a kadar düştüğünü belirten Eker, bu konu hakkında da şunları söyledi:
“Elbette bunda yarışımızın Yunanlıların düzenlediği Aegean 600 ile aynı tarihlere rastlaması da etken. Sayının azalması konusunda daha pek çok neden sayılabilir. Bu kararı uygulamaya almamızın temel nedeni katılımcı sayısını yeniden yükseltmek.”

BOZCAADA DURAĞI İÇİN ÖZEL KOMİTE KURULDU
Önceki yıllarda defalarca rotaya girip çıkan Bozcaada durağında yatçıların en büyük sıkıntısı ada esnafının uyguladığı yüksek fiyatlardı. Ahmet Eker, bu sıkıntıyı gidermek için TAYK’ta bir komite kurulduğunu belirterek şöyle konuştu:
“Komite üyelerimiz şimdiden görüşmelere başladı. Ada’da indirim uygulayacak konaklama yerleri ile restoranlar belirleniyor. Biz bunları ekiplerle paylaşacağız. Ayrıca anlaşma yapılan yerler de zabıta ekipleri tarafından ücretlendirme konusunda denetlenecek.”
KATILIM ÜCRETLERİ DÜŞÜRÜLDÜ
Yarışlara katılımı cazip hale getirmek düşüncesiyle TAYK’ın yarış bedellerini de “makul seviyelere” çektiği ifade edildi.
Buna göre trofe kapsamındaki yarışlarda katılım ücreti 11 bin lira olarak belirlendi. TAYK üyelerine ve peşin ödeme yapanlara ayrıca ek indirimler uygulanacak.
En yüksek ücret 40 bin lira ile Deniz Kuvvetleri Kupası… Onu 30 bin lira ile Eker Olympos Regatta izliyor. Trofenin en düşük katılım bedeli 9 bin lira ile Marmara Kupası’na uygulanacak. 
Her üç etkinlikte de diğerlerinde olduğu gibi TAYK üyeleri ile peşin ödemede indirim söz konusu.   
DENİZ KUVVETLERİ KUPASI’NDA START GÜNÜ CUMARTESİ
Bu yıl 55’incisi yapılacak Deniz Kuvvetleri Kupası’nda (Büyük Yarış) İstanbul - Bozcaada rotalı ilk etabın startı 11 Temmuz Cumartesi günü İstanbul Boğazı’ndan verilecek. Filo, Çeşme rotalı ikinci etap için de 13 Temmuz Pazartesi günü Bozcaada’dan ayrılacak.
İlk etap için daha önce gündeme gelen “Çanakkale Boğazı’ndan sonra Gökçeada’nın iskelede dönülüp Bozcaada’da finiş” düşüncesinden ise vaz geçildiği öğrenildi.
ÇEŞME’DE IRC-ORC TÜRKİYE ŞAMPİYONASI YAPILACAK
55. Deniz Kuvvetleri Kupası tamamlandıktan sonra Çeşme’de iki reyting sisteminin bir arada kullanılacağı IRC - ORC Şampiyonası yapılacak.
Trofe dışı tutulan bu şampiyona 15-18 Temmuz tarihleri arasında (Çarşamba-Cumartesi) gerçekleşecek. 4 yarış gününde 5’i şamandıra, biri coğrafi 6 yarışın hedeflendiği etkinlik 50 tekne ile sınırlandırıldı. Yarışların ardından IRC, ORC ve “karma” olarak üç şampiyon belirlenecek.
Yelken sporuna destekleri ile tanınan Atabay, Tezmarin, Eker, Arkas, Vakko ve Akpa gibi güçlü markaların sponsorluğunu üstlendiği IRC - ORC Şampiyonası için TAYK’ın TYF’ye (Türkiye Yelken Federasyonu) üç yıllık başvuru yaptığı belirtildi. 
Aynı şekilde Deniz Kuvvetleri Kupası’nda da rotanın üç yıl boyunca değiştirilmeyeceği Yatçı Toplantısı’nda özellikle vurgulandı. 

TAYK 2026 TROFESİ’NDE 25 YARIŞ

Ahmet Eker’in ardından söz alan TAYK’ın yeni Genel Müdürü Ceren Veziroğlu, “Komodorum bana söyleyecek pek bir söz bırakmadı” dedi ve 18-19 Nisan’da Komodorlar Serisi-1 ile başlayıp 25 Ekim’de Moda Deniz Kulübü - Cumhuriyet Kupası ile tamamlanacak trofe programı hakkındaki bilgileri paylaştı.
TAYK, 2026 sezonunda 22 yarış gününde 25 yarış yapmayı hedefliyor. Bunlardan 5’i İstanbul Boğazı’nda, 2’si açıkdeniz (İstanbul-Bozcaada-Çeşme / Marmara Kupası) 9 coğrafi ve 11’i de orsa-pupa şamandıra yarışı olarak planlandı.
VAKKO VE NAVİGA GERİ GELİYOR
TAYK’ın 2026 yarış takvimi, IRC - ORC Şampiyonası gibi trofe dışı tutulan 7-8 Kasım tarihli Vakkorama - Naviga Kupası ile sona erecek. Bu etkinlikle birlikte hem Vakkorama, hem Naviga hayli zamandır farklı nedenlerle uzak kaldıkları İstanbul sularına yeniden dönmüş olacak.

START-FİNİŞ HATLARINDA YENİ DÜZENLEME
Genel Müdür Veziroğlu, Moda Deniz Kulübü - Cumhuriyet Kupası dışındaki tüm yarışlarda denizden start verileceğini söyledi ve şöyle devam etti:
“Şamandıra yarışlarında start hattı demirli komite teknesinin iskele, finiş hattı ise aynı teknenin sancak tarafında kurulacak. Böylelikle rotalarını tamamlayan tekneleri, filonun geri kalanını beklemeden ikinci yarışlarına gönderebileceğiz.
Hava şartları elvermediği durumda yapılamayan yarış olursa, onu da sonraki zamanda planlanan yarışlardan birine eklemeyi düşünüyoruz." 
İLK YARIŞIN BAŞHAKEMİ FEYZA GÜL
Başhakemlik deneyimine rağmen yarışlarda Başhakemlik yapmayacağını söyleyen Veziroğlu, 18-19 Nisan’da Captain Haddock Kupası ve GİSBİR Kupası olarak Komodorlar Serisi-1 başlığı altında toplanan iki etkinlikte Başhakemlik görevini Feyza Kayran Gül’ün üstleneceğini belirtti.
Ayrıca, startlarda “Vakaros Yarış Yönetim Sistemi”nin kullanılacağını, ancak bunun sezonun ilk yarışına yetişmeyeceğini aktaran Veziroğlu, şöyle devam etti:
“Elbette görsel ve seda ile verilen klasik uyarı işaretleri devam edecek. Ancak tekne hareketlerinin daha iyi gözlenmesi, yarışanların da zaman tutup, pin almalarını gerektirmeyecek bu sistem OCS pozisyonlarında kesinlik sağlaması ve ekiplerin uyarıları takibi açısından büyük kolaylık sağlayacak.”



START HATTINA “VAKAROS” GELİYOR

Burada söze giren Ahmet Eker, Vakaros sistemini uzun zamandır J/70 yarışlarda kullandıklarını ve çok memnun kaldıkları için yat yarışlarına da taşımayı düşündüklerini aktardı.
Yakın bir zamanda Cape 31 ve TP52 serilerinde de Vakaros’a geçiş hazırlığı yapıldığı bilgisini paylaşan Eker, bu sistemin ayrıntıları ile “ekonomik boyutu”na da değindi.
Sistem, teknelere sabitlenecek sensör ve ekran, start hattında rüzgaraltı şamandırasında (pin end) konuşlanacak hakem botu ile Komite Botu’ndaki merkez ekran olmak üzere birbirleriyle “konuşabilen” dört ana parçadan oluşuyor.
Yarış Yönetim ekibi tarafından merkez ekrana girilecek bilgi (ör. Start uyarı işareti, “P” uyarısı, zaman sayacı, OCS), yarıştaki teknelerin ekranlarına da yansıyacak. OCS (erken start) uyarısı alan tekne startını tekrarladığında ekranında “Clear / Temiz” notunu görecek. Böylece “Genel Geri” çağrısına da gerek kalmayacak.
Ayrıca dileyen herkes bilgisayar aracılığı ve 10 saniyelik gecikme ile startı izleme şansına sahip olacak.
Ancak bu sistem ağı 500 metre çaplı bir alanda bağlantı kurabildiği için TTS’nin (Tekne Takip Sistemi) yerini alması söz konusu değil.


SATIN ALINABİLİR, KİRALANABİLİR
Peki bu konforun maliyeti ne kadar?
Deniz Kuvvetleri Kupası’nda tekne takibinin yine YB Race sistemi ile yapılacağını belirten Ahmet Eker, Vakaros’un tekneye taklılacak ekranının 1.000 Euro civarıonda olduğunu, ayrıca yıllık 150 Euro gibi bir kullanım bedeli olduğunu söyledi. Eker, “Cihazı satın almak şart değil, kiralanması da mümkün. Bu konuda görüşmelerimiz devam ediyor. Gelişmeler konusunda sizleri bilgilendireceğiz” dedi.

DÜMENCİ TOPLANTILARI KALDIRILDI
Bu arada toplantıdan son bir not...
Her yarış öncesi marinada yapılan dümenci toplantılarından vaz geçildi. Bu karar ekiplere "Bu toplantıları online yapalım mı?" sorusuna "hayır gerek yok" cevabı alındıktan sonra geldi.
Önemli ve gerekli bilgiler ek talimat ile duyuru panosunda yayınlanacak ve grup paylaşımına sokulacak.
Deniz Kuvvetleri Kupası gibi uzun solukluve ayrıntı içeren programlar ise bu kararın dışında tutuldu. 

200 TEKNELİK KATILIM BEKLENİYOR
Yelken sporunun dünyada en yüksek katma değer yaratan branşların başında geldiğini belirten Yemlihaoğlu, bu alanda Türkiye’yi küresel bir merkez haline getirmeyi amaçladıklarını vurgulayarak, “Başladığımızda sayı 23 idi. Bu yıl 200’ün üzerinde tekne ve 14 ülkeden katılım bekliyoruz” diye konuştu. 

Ardından söz alan TYF (Türkiye Yelken Federasyonu) Başkanı Özlem Akdurak, Türkiye’de yelken sporu dalında uluslararası başarı grafiğinin giderek yükseldiğini söyledi ve “Gençlik şampiyonlarında, dünya şampiyonalarında dünyada en çok madalya kazanan ülkeyiz. Bu ivme ile Los Angeles olimpiyatlarında iki dalda madalya bekliyoruz” dedikten sonra şöyle devam etti:
“Cumhurbaşkanlığı Uluslararası Yat Yarışları’nda bu yıl tarihimizin en önemli noktalarında etaplarımız olacak. Bu mükemmel bir organizasyon. Katılım sayısında da dikkat çekici artıç var.”
5 AYAK, 7 KUPA, 14 YARIŞ

CUYY 2025 Trofesi, 5 ayakta 7 kupa altında 14 yarıştan oluşacak. Yarış takvimi hakkındaki ayrıntıları da etkinliğin Sportif Direktörü Engin Yuvaktaş paylaştı.
İlk yarış 23 Nisan’da İstanbul Boğaziçi coğrafi parkurundaki Ulusal Egemenlik Kupası olacak. Yatlar aynı gün Moda’dan verilecek startla Sahil Güvenlik Kupası için Çanakkale rotasına yelken basacak. 25 Nisan’da ise Çanakkale Boğazı’nda yapılacak yarışla etkinlik tamamlanacak.
Geçen yıl İstanbul-Samsun rotalı Kurtuluş Kupası’nda ise bu yıl yarışlar İstanbul’da yapılacak. 17 Mayıs’ta parkur İstanbul Boğazı, 19 Mayıs’ta Caddebostan-Moda-Adalar olacak.
Sportif Direktör Yuvaktaş, ORC, IRC, SportsBoat, Gezgin sınıflarında dört handikap sisteminin kullanılacağı ve 200 teknelik katılım beklenen yarışlarda filonun 10 divizyona dağıtılacağını söyledi. Üniversite ekipleri ve kadın yelkenciler için de ayrı kategoriler oluşturulacak.

CUYY 2026 YARIŞ TAKVİMİ

1. AYAK: 23-26 Nisan (3 yarış )
    23 Nisan: Ulusal Egemenlik Kupası (İstanbul Boğazı)
    23-24 Nisan: Sahil Güvenlik Kupası (İstanbul-Çanakkale açık deniz yarışı)
    25 Nisan: Gelibolu Kupası (Çanakkale Boğazı)

2. AYAK: 16-19 Mayıs / İstanbul (5 yarış)
    16-17 Mayıs: Kurtuluş Kupası (Adalar-Caddebostan-Moda 3 x şamandıra-1 coğrafi)
    19 Mayıs: 19/19 Kupası (İstanbul Boğazı)

3. AYAK: 30 Ağustos / İstanbul (1 yarış)
    30 Ağustos: Zafer Kupası (İstanbul Boğazı)

4. AYAK: 29 Ekim-1 Kasım / İstanbul (5 yarış )
    29 Ekim: Fişekhane Etabı (İstanbul Boğazı)
    31 Ekim-1 Kasım: Cumhuriyet Kupası (Adalar-Caddebostan-Moda 3 x şamandıra-1 coğrafi)

KIBRIS KUPASI TROFE DIŞI
Kapanış yarışı olan ve ilki geçen yıl yapılan Kıbrıs Kupası ise yine trofe dışı tutuldu.
16-19 Kasım tarihleri arasında Marmaris Göcek’ten yola çıkacak filo, Akdeniz sularındaki açık deniz mücadelesini Kıbrıs Girne’de tamamlayacak.

GEÇEN YILIN ŞAMPİYONU KUPASINI GERİ VERDİ
CUYY programı tamamlandığında, tüm sınıflarda genel birinci olan ekip Cumhurbaşkanlığı Trofe Kupası’nı almaya hak kazanıyor. Bu döner kupa, bir yıl boyunca kazanan ekipte kalıyor ardından sonraki trofe birincisine verilmek üzere organizasyona iade ediliyor.
Tanıtım toplantısının ardından kupa teslim töreni gerçekleşti ve geçen yılın şampiyonu olan Oğuz Ayan liderliğindeki Angels of CMC Holding ekibi, döner trofe kupasını Organzasyon Komitesi Başkanı Ekrem Yemlihaoığlu’na geri verdi.

Düşük hava koşulları yüzünden ilk etapta tek yarışı güçlükle yapılabilen BAUISC İlkbahar Trofesi’nde ikinci etap “sürpriz rüzgarla” oldukça keyifli ve çekişmeli geçmişti. Ancak 11 Nisan Cumartesi günü gerek ekipler, gerek Yarış Kurulu için yine zor bir gün oldu, Planlanan 2 şamandıra yarışı hem hafif hem de yönü oynak rüzgarla sıkıntılı anlar yaşattı. 23 tekneden 5’i finiş göremedi.Bahçeşehir Üniversitesi Uluslararası Yelken Kulübü (BAUISC) tarafından düzenlenen İlkbahar Trofesi’nde (Spring Trophy 2026) 3. Etap yarışları 11 Nisan Cumartesi günü Caddebostan-  Adalar parkurunda hedeflenen iki şamandıra yarışı ile geride kaldı.

Ne var ki, hava koşulları 28 Mart’ta yapılan ilk etapla büyük benzerlik gösterdi. Dört etaplı İlkbahar Trofesi’nde ilk ayakta elverişsiz rüzgar nedeniyle planlanan iki şamandıra yarışından biri koşulların zorlanmasıyla tamamlanabilmişti. 4 Nisan tarihindeki ikinci etap ise tahminlerin öngörmediği sürpriz rüzgarla son derece keyifli ve çekişmeli bir mücadeleye ortam yaratmıştı. 
Sıra üçüncü etaba etaba geldiğinde, rüzgar ilk etaptaki sıkıntıları yeniden yaşattı. Tahminler yine düşük rüzgar gösterdiği için Alper Şakaklı başkanlığındaki Yarış Kurulu ilan edilen start zamanından iki saat önce denize açıldı.

Parkurun kurulacağı Caddebostan - Adalar bölgesinde yapılan ölçümlerde 180 dereceden (kıble) averajı 5 knot rüzgar okunduğunda hazırlıklar tamamlandı. Ancak “hazırız” anlamına gelen turuncu flama işaret teknesinde toka edildiğinde gücünü koruyan rüzgarın yönü bir anda 230 dereceye (güneybatı) dirise etti. Turuncu flama arya edildi, yerini tehir flaması aldı, parkur 230 dereceye göre yeniden düzenlendi. 
23 tekneden oluşan filoda ilk start düdüğü ORC 0-A-B grupları için 12.15’te çaldı.

CHACAL İSTANBUL’DA TEK BAŞINA
Marmaris Kış Trofesi’nden dönerek İstanbul’a gelen Vedat Tezman’ın Oğuz Ayan dümenciliğindeki Chacal’ı ORC 0’da tek başınaydı. 
Yarış Kurulu, Chacal’ın hızını dikkate alarak hakkaniyetin korunması adına onu ORC A’daki üç teknenin arasına almayıp, ORC 0’ı açarak bu gruba yerleştirmeyi uygun görmüştü. Ancak Chacal’ın bu yarışta elde edeceği sonuç, trofe genel sıralaması hesaplanırken dikkate alınamayacaktı. 
Bu karar Vedat Tezman liderliğindeki Team Acadia tarafından hoş karşılandı. Zira Marmaris’te olduğu gibi İstanbul’daki yarışı da gidecekleri Sardunya Cup öncesi “antrenman” olarak değerlendiriyorlardı.  

DÜŞÜK HAVA, GÜÇLÜ AKINTI, ROTA KISALTMA
ORC 0-A-B grupları (13 tekne) orsa bacağı 1.1 deniz mili olan iki turlu rotalarına yelken basarken, orsa şamandırası 0.9 deniz miline atılan ORC C ve D gruplarının (5 tekne) startı 12.25’te verildi. 5 teknenin yer aldığı Gezgin sınıfı da aynı rotayı tek turda tamamlayacaktı.
Düşük hava ve güçlü akıntı yarışın süresini uzatırken, rüzgar hızının daha da düşme eğilimi göstermesi üzerine Yarış Kurulu rota kısaltmasına gitti ve finişler üç ayrı noktada alındı.  

İKİNCİ YARIŞTA 5 TEKNE FİNİŞ GÖREMEDİ        
Günün ikinci yarışına hazırlanan Yarış Kurulu, 5 knot’lık rüzgarın 250 dereceye (batı-güneybatı) oturması ile ilk grubun (ORC 0-A-B) startını 14.52’de verdi. 15.00’da ORC C ve D, 15.07’de Gezgin sınıflarının yarışı başladı.
Zaman zaman 8 knot’ı zorlayan rüzgar, ön gruptaki tekneleri finiş hattına taşırken, sonradan tükenmesi üzerine geride kalanlar zor anlar yaşadı. Biri ORC B’de, 4’ü Gezgin’de 5 tekne rotalarını tamamlayamadı ve hanelerine DNF (finiş yapamadı) notu düşüldü.

SIRADA İSTANBUL BOĞAZI YARIŞI VAR
İlk üç etabında toplam 5 yarış yapılabilen BAUISC İlkbahar Trofesi’nde dördüncü ve son etap “Helly Hansen Sports Works Bosphorus Race” adıyla 2 Mayıs Cumartesi günü İstanbul Boğazı’nda yapılacak. Bu mücadelenin ardından İlkbahar Trofesi’nin genel sıralama birincisi döner Vela Kupası’nın bir yıl süre ile sahibi olacak.
BAUISC İLKBAHAR TROFESİ 3. ETAP
11 Nisan 2026, Cumartesi
ORC 0
Kayıtlı tekne sayısı: 1
Yapılan yarış sayısı: 2
1. Team Acadia-Chacal (Vedat Tezman) 1-1 (2)

ORC A
Kayıtlı tekne sayısı: 3
Yapılan yarış sayısı: 2
1. Gözalan-Alize M12 (Sinan Sümer) 1-1 (2)
2. Fenerbahçe Doğuş Yelken-Fenerbahçe 1 (Orkun Öz) 2-2 (4)
3. Hedef Yelken 42 (Levent Özgen) 3-3 (6)  

ORC B
Kayıtlı tekne sayısı: 9
Yapılan yarış sayısı: 2
1. Akkök Holding-Cheese VIII (Bora Olcav) 2-1 (3)
2. Code-Zero (Burak Cora) 1-2 (3)
3. Helly Hansen Cheese V (Taner Halaçoğlu) 5-4 (9)

ORC C
Kayıtlı tekne sayısı: 4
Yapılan yarış sayısı: 2
1. SYS Yatçılık-Doğuş Üniversitesi-Alchera (Yusuf Tunç) 1-1 (2)
2. Bosch-Gemini (Berk Gürpınar) 4-2 (6)
3. Özay Sailing Team-Electron (Bartu Özsoy) 2-4 (6)

ORC D
Kayıtlı tekne sayısı: 1
Yapılan yarış sayısı: 2
1. Sebago-Alize G 28 (Metin Efendioğlu) 1-1 (2)

GEZGİN
Kayıtlı tekne sayısı: 5
Yapılan yarış sayısı: 2
1. Volvo Cars Türkiye-Su 19 (Eren Özdal) 2-1 (3)
2. Safinaz (Eray Uzel) 1-6 DNF (7)
3. Cenoa Sailng-Aren (Erol Malatyalı) 3-6 DNF (9)

Yeni Foça Rüzgar Sörfü Yelken ve Yat Spor Kulübü ile Mark Warner Phokaia Beach Resort ev sahipliğinde 3-9 Nisan tarihleri arasında Foça’da düzenlenen Techno 293 Dünya Şampiyonası’na 17 ülkeden 265 sporcu katıldı. Başarılı bir mücadele sergileyen Techno 293 Milli Takımımız, 4 günde yapılan 10 yarışla tamamlanan şampiyonada 3 altın, 5 gümüş ve 4 bronz madalya kazandı.

Foça’da gerçekleşen 2026 Techno 293 Dünya Şampiyonası’nda sporcularımız önemli derecelere adlarını yazdırdı. 
Techno 293+ Youth Woman (U19 Kadın) kategorisinde Defne Eğrilmez şampiyon olarak altın, Overall Kadın’da ikincilikle gümüş madalyanın sahibi oldu. Junior Kız (U15) kategorisinde Derin Toker, U13 Erkek’te Berk Pala üçüncülük derecesi ile bronz madalya kazandı. 

U13 Kız kategorisinde Nilda Evin birincilik, Elisa Özer ikincilik dereceleri ile altın ve gümüş madalyaya uzandı. U13 Erkek 5.0’da Berk Pala ikinci, Bozok Balcı üçüncü olarak gümüş ve bronz madalyaya hak kazandı. 
U13 Kız 5.0 kategorisinde Nilda Evin mücadeleyi birincilik, Alya Atik ikincilik, Alya Güneş Canan da üçüncülükle sonlandırarak altın, gümüş ve bronz madalyanın sahibi oldu. U13 Genel’de Nilda Evin ikincilik derecesi ile gümüş madalya elde etti.
Bu sonuçlarla Techno 293 Milli Takımımız şampiyonayı toplamda 3 altın, 5 gümüş ve 4 bronz madalya ile tamamladı.

İzmir Valisi Dr. Süleyman Elban’ın da katıldığı ödül töreni Yeni Foça Rüzgar Sörfü ve Yelken Spor Kulübü’nde düzenlendi. Törende TYF (Türkiye Yelken Federasyonu) Başkanı Özlem Akdurak şampiyonaya destek sağlayan tüm kurum ve kuruluşlara teşekkür ederken sporcuları da elde ettikleri başarılı sonuçlar yüzünden kutladı.

TECHNO 293 & TECHNO 293+ DÜNYA ŞAMPİYONASI
3-9 Nisan 2026, Foça 

T293 U13 GENEL
Kayıtlı sporcu sayısı: 28
Yapılan yarış sayısı: 10
1. Antal Körtvélyesi (Macaristan) 19.0 net
2. Nilda Evin (Türkiye) 28.0 net
3- Benedek Schay (Macaristan) 52.0 net

T293 U13 ERKEK
1. Antal Körtvélyesi (Macaristan) 19.0 net
2. Benedek Schay (Macaristan) 52.0 net
3. Berk Pala (Türkiye) 53.0 net

T293 U13 KIZ
1. Nilda Evin (Türkiye) 28.0 net
2. Elisa Özer (Türkiye) 67.0 net
3. Antigoni Maniki (Yunanistan) 73.0 net

T293 U13 ERKEK 5.0
1. Benedek Schay (Macaristan) 52.0 net
2. Berk Pala (Türkiye) 53.0 net
3. Bozok Balcı (Türkiye) 56.0 net

T293 U13 KIZ 5.0
1. Nilda Evin (Türkiye) 28.0 net
2. Alya Atik (Türkiye) 88.0 net
3. Alya Güneş Canan (Türkiye) 92.0 net

T293 JUNIOR BOY (U15 Erkek)
Kayıtlı sporcu sayısı: 36
Yapılan yarış sayısı: 10
1. Joshua Castro-Jurek (İspanya) 14.0 net
2. Simon Pirastu (Fransa) 31.0 net
3. Marcos Dasilva-González (İspanya) 47.0 net

T293 JUNIOR GIRL (U15 Kız)
Kayıtlı spprcu sayısı: 23
Yapılan yarış sayısı: 10
1. Cristina Iglesias-Rubio (İspanya) 22.0 net
2. Chiara Marras (İtalya) 27.0 net
3. Derin Toker (Türkiye) 39.0 net

T293 YOUTH BOY (U17 Erkek)
Kayıtlı sporcu sayısı: 28
Yapılan yarış sayısı: 10
1. Orestis-Nikolaos Palamidis (Yunanistan) 38.0 net
2. Spyridon Monastiriotis (Yunanistan) 48.0 net
3. Foivos Koulalis (Yunanistan) 59.9 net

T293 YOUTH GIRL (U17 Kız)
Kayıtlı sporcu sayısı: 28
Yapılan yarış sayısı: 10
1. Johanna Lukk (Estonya) 42.0 net
2. Kyriaki Zerva (Yunanistan) 46.0 net
3. Olivia Sanchez-Moral (İspanya) 50.0 net

T293+ YOUTH MAN (U19 Erkek)
Kayıtlı sporcu sayısı: 56
Yapılan yarış sayısı: 10
1. Julien Omey (Belçika) 17.0 net
2. Panagiotis Ioannou (Yunanistan) 21.0 net
3. Orestis Valiadis (Yunanistan) 57.0 net

T293+ YOUTH WOMAN (U19 Kadın)
Kayıtlı sporcu sayısı: 25
Yapılan yarış sayısı: 10
1. Teresa Medde (İtalya) 21.0 net
2. Defne Eğrilmez (Türkiye) 38.2 net (*)
3. Martina Barbara Tor (İspanya) 44.0 net

T293+ OPEN MEN
1. Yoshida Sakuto (Japonya)
2. Matsui Haru (Japonya)
3. Takumi Oshima (Japonya)

T293+ OPEN WOMAN
1. Teresa Medde (İtalya) 
2. Swane Tarcy (Fransa)
3. Tsugumi Hayashi (Japonya)

T293+ OVERALL MAN
1. Julien Omey (Belçika)
2. Panagiotis Ioannou (Yunanistan)
3. Orestis Valiadis (Yunanistan)

T293+ OVERALL WOMAN
1. Teresa Medde (İtalya)
2. Defne Eğrilmez (Türkiye)
3. Martina Barbara Tor (İspanya)

(*) EDİTÖRÜN NOTU:
TYF’nin web sitesinde Defne Eğrilmez’in, T293+ Youth Woman (U19 Kadın) kategorisinde birinci olarak altn madalyanın sahibi olduğu belirtiliyor. Ancak yine TYF sitesindeki sonuçlarda İtalya’dan Teresa Medde’nin (21.0 net) ardından Eğrilmez’in 38.2 net puanla ikinci sırada yer aldığı görülüyor.
Dolayısıyla haber metninde bültene, derece sıralamasında ise sonuç tablosuna sadık kaldık. 

Özellikle Zonguldak ağırlıklı ve ustaca renklendirdiği gemi ve liman fotoğraflarıyla nice takdirlere layık İrfan Özgen bukez Facebook’da “Kanarya” varpurunun renklendirilmiş fotoğrafını yayınladı. Bu fotoğraf geçtiğimiz senelerde Yüksel Yıldırım tarafından Zonguldak Nostalji sekmesinde  siyah beyaz olarak yayınlanmıştır. Halen de Zonguldak Nostalji sekmesinde yayındadır. 
Kanarya şilebinin Tampa arşivinde fotoğraf kaydının çok nadir olduğuna dair bilgi vardır. İrfan Özgen’in dikkatlere getirdiği Kanarya şilebi fotoğrafı Tampa arşivinde yeralacaktır.
Bana gelince  Yamaç Erözbek ’in yönettiği  “Deniz Ticaret Gazetesi”  sekmesinde  21 Mart 2024 tarihi ile “Karadeniz Ereğlisi’nden Cemal - Muzaffer - Necati Pehlivan Cemal - Muzaffer - Necati Pehlivan Vapurculuk İşletmesi Kol. Şti.” başlıklı  çok kapsamlı bir belge çalışmam yayınlanmıştır. Bu yazımda Kanarya vapuru hakkında da ayrıntılı bilgi mevcuttur.
İrfan Özgen, Kanarya vapurunu ustalıkla renklendirerek yayınlayınca, bazı  ek belgelerle bu genel yük gemisini anlatmayı tamamlayıcı bir çalışma kabul ettim.

Kanarya  vapurunun Yüksel Yıldırım’a ait “Zonguldak Nostalji”de 
yayında olan  siyah beyaz fotoğrafı

1919-1920 yıllarında  Tampa Philadelphia tersanesinde( Tampa Shipbuilding & Engineering Company- daha sonra  TASCO  adını almıştır)  inşa edilmiş iki genel yük gemisi vardır. Bunlardan birinin adı “War Wander” ve diğerinin adı “Everglades” idi. Bu tersane bu iki eş gemiden başka gemi inşa etmemiş, fakat sadece gemi onarım tersanesi haine dönüşmüştür.
EFC-1027 Design olan  bu  iki gemi 9500 dwt. idiler.

Bu iki gemiye ait olan  EFC Design 1027, I. Dünya Harbi döneminde Amerika Birleşik Devletleri Gemi Kurulu'na bağlı Acil Durum Filo Şirketi (Emergency Fleet Corporation - EFC) tarafından onaylanan çelik gövdeli bir genel yük  gemisi tasarımıdır. 
Bu tasarımla ilgili temel ayrıntılar  şöyle idi;
Üretici ve İsimlendirme: Tüm gemiler Tampa, Florida'daki Oscar Daniels Gemi İnşa Şirketi'nde inşa edildiği için bu tasarım "Oscar Daniels Tipi" gemiler olarak da bilinir.
İnşa edilen gemi sayısı: 1919-1921 yılları arasında toplam 10 adet gemi sipariş edilmiş ve tamamlanmıştır.
Gemilerin Teknik Özellikleri şöyle idi:
Kapasite: Yaklaşık 9.500 tonluk (dwt) taşıma kapasitesine sahiptir.
Boyutlar: Tam boy: yaklaşık 126 metre (416 ft), genişlik ise 16,5 metredir (54 ft).
Yapı: İki güverteli (shelter ve upper deck) bir yapıya sahiptir ve boyuna çerçeveleme (Isherwood sistemi) kullanılarak inşa edilmiştir.
Tahrik Sistemi: Orijinal olarak üç genleşmeli buhar motorları (triple expansion engine) ile donatılmış olsalar da, daha sonraki yıllarda birçoğu dizel makineye dönüştürülmüştür.  

Kanarya Şilebi Vapurculuk ve Kömürcülük Türk Ltd. Şti. 
Pehlivazâde Cemal  ve ortakları olarak 1934 yılında satın aldıkları “Largo” isimli gemiye “Kanarya” adını verdiler. Bu gemi Republic Navigation Co./Tampa Philadelphia adına 1919 - 20 yılında “Everglades” adıyla Tampa Shipbuilding & Engineering Co. Tampa, Philadelphia tersanesi’nde I. Dünya Harbi nakliye hizmetleri uyarınca seri halde inşa edilen  2 gemiden biriydi. Norveç’li Skiba A/S, Torsberg, Porsgrunn ’ya satıldı ve “Largo” adı verildi. 1934’de Vapurculuk ve Kömürcülük Türk Ltd. Şti., Pehlivanzâde Cemal firmasına satıldı ve “Kanarya” adı verildi. 1936’da şirketin adının yeniden tescil edilmesi ve “Türk” kelimesinin kullanılmasına dair yasa kısıtlaması nedeniyle şirket adı; “Zonguldak Vapurculuk ve Kömürcülük Ltd. Şti.” olarak değiştirildi ve gemi bu armatörlük şirketine tescil edildi. 1940 yılında II. Dünya Harbi seferberlik uygulamaları uyarınca Ülkü şilebi gibi, Kanarya şilebi de Türk Deniz Kuvvetleri donanma envanterine kömür gemisi olarak kaydedildi ve  Ülkü ve Kanarya şilepleri  Donanma gemilerinin kömür ihtiyacını ikmal etmek amacıyla Zonguldak’tan yükledikleri kömür yükünü Seymen’deki kömür ikmal depolarına taşımakta kullanıldılar. Kanarya şilebi 1958’de hurdaya çıkartıldı.  Donanma emrinde olduğu yıllarda Kanarya’nın komutanı yedek subay Kaptan Reşat Telik, Başçarkçısı Tahir Tağ idi. Kaptan Reşit Telik’ten sonra Yüzbaşı (Albay) Muzaffer Enünlü komutan olarak atanmıştır.
                                                                   ****

Dolandırıcılar her durumda para kazanabilmek için yeni yöntemler deniyorlar, fırsatları kovalıyorlar. Israrcı bir yapıya sahip oldukları için geçmişte dolandırıcılık kurbanı olanları yeniden ziyaret edilebiliyorlar. Siber güvenlik alanında dünya lideri olan ESET, kurtarma dolandırıcığına dikkat çekerek dolandırıcıların ağına düşmemek için alınabilecek önlemlerle ilgili bilgilendirmelerde bulundu.  

Dolandırıcılık kurbanı olduktan sonra yapabileceğiniz en kötü şey gardınızı düşürmektir. Çevrimiçi dolandırıcılar tek bir şeyi önemser: Para kazanmak. Bu yüzden, bunu yapmak için yeni fırsatlar ortaya çıktığında, bunları kaçırmazlar. Bunun, zaten dolandırılmış birini tekrar mağdur etmek, sahte umutlar yaratmak ve çalınan paralarını geri almak için çaresizliğini sömürmek anlamına gelmesi önemli değildir. Tüm bunlar olurken onlardan daha da fazla para çalarlar. Geri kazanım veya geri ödeme dolandırıcılıklarının çoğu aynı şekilde işliyor. Kurtarma dolandırıcılığı, hepsi ortak bir hedefi paylaşan çeşitli yırtıcı taktiklerin genel adıdır; ikinci darbe.

Kurtarma dolandırıcılığı nasıl işler?

Bu dolandırıcılıklar genellikle denenmiş ve test edilmiş bir kalıbı izler. Dolandırıcılar ya diğer suçlulardan mağdur listeleri satın alırlar ya da az önce dolandırdıkları kurbanları hedef alırlar. Uzman geri kazanım hizmeti sağlayıcıları, tüketici koruma kurumları, devlet yetkilileri, kolluk kuvvetleri, düzenleyiciler vb. gibi kimlikleri taklit ederler.  Davanız hakkında çok şey bilirler ve peşin bir ücret karşılığında parayı geri almayı araştıracaklarına söz verirler. Ya da paranın zaten ellerinde olduğunu ve bunu memnuniyetsiz müşterilere yeniden dağıttıklarını veya hükümet ya da kurum adına geri ödeme fonlarını serbest bırakmak için evrak işlerini tamamladıklarını iddia edebilirler.

Bu temelde bir tür ön ödeme dolandırıcılığıdır. 2024 yılında ABD'de (rakamların mevcut olduğu en son yıl) 7 binden fazla vaka bildirildi ve dolandırıcılar 102 milyon dolardan fazla para kazandı. Bu rakamlar bile muhtemelen buzdağının sadece görünen kısmını temsil ediyor. Karşı çıkıp dolandırıcılardan, geri kazandıklarını (veya kazanacaklarını) iddia ettikleri paradan ücretlerini almalarını isterseniz genellikle bunun neden mümkün olmadığına dair bahaneler uydururlar. Bu dolandırıcılık yönteminin daha da tehlikeli bir varyasyonunda, iade edilecek parayı yatırmak için banka hesabı veya kripto para bilgilerinizi de isteyebilirler. Bu bilgiler daha sonra daha ciddi hesap ele geçirme ve finansal dolandırıcılık amaçlarıyla kullanılabilir. 

Mağdur listeleri nedir?

Siber suçlular ve dolandırıcılar, açgözlü planlarında başarılı olmak için genellikle bilgi ve deneyimlerini paylaşırlar. Mağdur listeleri bunun harika bir örneğidir. Bu listeler, pazarlama potansiyel müşteri listeleri gibi çalışır ancak potansiyel müşteriler yerine, olası kurbanların iletişim bilgilerini içerir.

Listelerin kalitesi değişebilir ancak genellikle geçmişte dolandırıcılık kurbanı olmuş veya daha önce spam mesajlara yanıt vermiş kişilerin adlarını ve iletişim bilgilerini içerir. Hatta potansiyel hedefin demografik bilgileri ve belirli dolandırıcılık veya taktiklere kanma eğilimi gibi ayrıntıları da içerebilir. 

Dikkat edilmesi gereken kurtarma dolandırıcılığı işaretleri

Kurtarma dolandırıcılığından uzak durmak için şu klasik uyarı işaretlerine dikkat edin:

• Cesur iddialar: Genellikle ya paranızın kendilerinde olduğunu ve iade etmek için beklediklerini söylerler ya da paranızı geri alabileceklerini "garanti" ederler,
• İstenmeyen iletişim: Dolandırıcılar, e-posta, sosyal medya mesajı, kısa mesaj veya hatta telefon görüşmesi yoluyla aniden sizinle iletişime geçerler,
• Ön ödeme: Çalınan paranızı geri almak/iade etmek için ön ödeme talep ederler. Buna "avans ücreti", "işlem ücreti", "idari ücret" veya vergiyle ilgili bir isim verebilirler,
• Sosyal mühendislik: Size baskı uygulayarak, aceleyle ödeme yapma kararı vermenizi sağlamaya çalışırlar. Örneğin, paranın geri ödenmesi için sınırlı bir süre olduğunu iddia edebilirler,
• Kimlik sahtekârlığı: Dolandırıcılar, güven oluşturmak amacıyla bir devlet kurumu veya kolluk kuvveti, uzman bir geri kazanım şirketi, bir bankanın dolandırıcılık departmanı veya başka bir "resmî" kuruluş için çalıştıklarını iddia ederler,
• İzlenemeyen ödemeler: İzlenmesi veya geri ödemesinin alınması daha zor olan kripto para, hediye kartları veya nakit uygulamaları gibi alışılmadık yöntemlerle ödeme yapmanızı isteyebilirler,
• Web posta: Size meşru bir kurumsal e-posta adresi yerine, normal bir Gmail adresi veya benzeri bir adres kullanarak e-posta gönderebilirler.

Dolandırıcıları nasıl uzak tutabilirsiniz?

Kurtarma dolandırıcılığının uyarı işaretlerini fark etmek zor değildir. Ancak kararları veren her zaman beynimizin rasyonel tarafı olmuyor. Dolandırıcıların ustalıkla yaptığı şey de budur: İrrasyonel düşüncelerimizi ve paramızı geri alma arzumuzu istismar etmek. Sizi ilk kez başınızı belaya sokan, mağdur olmaya yatkın aynı duygusal ve psikolojik eğilim, yine etkili bir şekilde hedef alınmaktadır. Onların sizi ikinci kez alt etmemelerini sağlamak için asla peşin ücret ödemeyin – özellikle de size aniden ulaşarak geri ödeme hizmetleri sunan kişilere. Her zaman, çevrimiçi olarak iletişim bilgilerini arayarak, kim olduklarını bağımsız olarak doğrulayın.  Çevrimiçi dolandırıcılıkla ilgili kişisel bilgilerinizi paylaşmaktan kaçının çünkü dolandırıcılar potansiyel ikinci kez hedef alacak kişileri bulmak için sürekli olarak internette arama yaparlar.

Dolandırıldım, şimdi ne yapmalıyım?

Kurtarma dolandırıcılarının kurbanı olduysanız kullanabileceğiniz sınırlı sayıda seçenek vardır. Olayı bildirmek her zaman iyi bir fikirdir –bulunduğunuz bölgedeki yetkili kuruma bildirin. Bu, yetkililerin dolandırıcılık ortamını takip etmesine ve mağdurlara sunduğu desteği iyileştirmesine yardımcı olacak ayrıca başkalarının da aynı tuzağa düşmemesi için farkındalığı artıracaktır. Bankanız aracılığıyla ödeme yaptıysanız bunu en kısa sürede bildiriniz. Hesabınızı olağan dışı hareketler açısından dikkatle izleyin ve ilgili kartları dondurun. Dolandırıcıya daha fazla kişisel bilgi verdiyseniz ilgili hesapların parolalarını değiştirin, güvenliği artırmak için çok faktörlü kimlik doğrulama (MFA) ekleyin ve gelecekte potansiyel olarak ikna edici kimlik avı saldırılarına hazırlıklı olun.

Sakız Adalı İbrahim  ve Paşabahçeli Mustafa Cemal   
Ve “Türk” Vapuru hakkında belge çalışması
Yazan: Osman Öndeş

İrfan Özgen’in tespit ettiği ve büyük ustalıkla renklendirdiği 1874 Glasgow inşa 
“Türk” vapuru Zonguldak’da taş kömürü yüklemesinde.

Bu çalışmamı  çok değerli bir araştırmacı olduğuna inandığım İrfan Özgen ’in ortaya çıkardığı ve ustalıkla renklendirdiği “Türk” vapuru fotoğrafı nedeniyle yaptığımı belirtmek isterim.  Bu fotoğraf sayesinde “Fotoğrafı mevcut değil” diye yazılı Glasgow  Clyde Built Ships arşivine ilkkez fotoğrafı da eklenmiş olacaktır.
Türk vapurunun armatörü Paşabahçeli Mustafa Cemal Bey idi.  “Türk” vapuruyla 1933’de Mersin Postası olarak Mersin’e sürat seferleri yapmaktaydı. Bu programa göre Türk vapuru Sirkeci’den hareketle İzmir - Kuşadası, Güllük, Antalya, Mersin uğraklarını yapmakta, ayni iskelelere uğrayarak Galata’ya azimet ediyordu. 
Cyde Built Ships arşivindeki kaydı şöyledir;

S.S Türk - (Ex - Tenedos; Ex - Salonique; Ex - Stamiates; Ex - Thesseloniki; Ex - Türk; Ex - Tavilzâde; Ex - Tavil; Ex - Tavilzâde) 
1878 London & Glasgow Co., Glasgow inşa 1248 grt. olan “Türk” isimli vapurun ilk adı Tenedos’dur. Tam boy: 237.0, Kaimeler arası genişlik 32.3 ft. ve Derinlik 22.7 ft. idi. 1930 yılına kadar Selanique, Stamiatos, Thessalonika  adlarını almıştır. 
Lloyd’s Register of Shippings “1906-1907 yıllığında “Salonique” adıyla Scounaki-Sakız Adalı İbrahim & Co. ‘nun sahibi  Sakız Adalı İbrahim  olarak yeralmaktadır. Bağlama Limanı o tarihlerde Osmanlı Devleti’ne ait Selanik idi. Tenedos adıyla önceki armatörü ise  C.Virichoropoulos olarak yazılıdır.
9  Mayıs 1915’de  Rus harp gemisinin top ateşi sonucu  batmamak için Kozlu’da karaya oturtulmuş, ardından Rum tüccar tarafından satın alınarak İstanbul’a yedeklenmiştir.  Onarıldıktan sonra   “Stamiatos” adı verilmiştir.  1920 “Thesselonika” adı verilmiştir.  
1928’de Mustafa Cemal Bey satın alarak “Türk” adını vermiştir. Mustafa Cemal Vapurları’nın adresi Galata, Küçük Rıhtım Han No. 4 - 5 ve Tel. Beyoğlu 40913 olmuştur.
1934’de Tavilzâde Mustafa ve Kardeşleri Koll. Şti. Vapur İşletmesi’ne satılmış ve “Tavilzâde” adını almıştır. 
1937 ve 1938 yıllarında yine ayni şirkete ait olmak üzere adı “Tavil” yapılmış, 1939’dan itibaren yine “Tavilzâde” olarak değiştirilmiştir.  “Türk” vapuru II.Dünya Harbi’ne giden yıllarda Zonguldak’dan kömür yüklemesi seferleri yapardı.
1945’de hurdaya çıkartılmıştır. 

Clyde Built Ships arşivindeki Türk vapuru (İlk adı Tenedos)
Sicil kaydı. 

Gazi Mustafa Kemal tarafından verilen talimat ile İstanbul Ticareti Bahriye Müdüriyeti ’nin yayınladığı 1926 tarihli “Türk Deniz Ticareti 1926” tarihli Yıllıkta yeralan “Mustafa Cemal  Seyrisefain İdaresi firmasına ait bilgi sayfasında şunlar yazılıdır; Yönetim Adresi: Galata Küçük Rıhtım Hanı’nda 4 ve 5 Numaralı İdarehane. Telefon: Beyoğlu: 913
Paşabahçeli Cemal Bey’in tesisgerdesi olan bu idarenin Mudanya, Gemlik ve Ayvalık- Edremit hatlarında sefer yapan iki vapuru vardır. Bu vapurların kaptan, çarkçı ve mürettebat ve sair personeli 45 kişiden ibarettir.
Sahip olduğu vapurlar 268 Safi tonilatolu ve 1904 inşa “Nilüfer” ile 1873 inşa 118 safi tonilatolu “Aydın” vapurlarıdır. Aydın vapuru 1987 yılına kadar seferde kalmıştır. 

Milli Vapurcular Birliği haberlerinde “Paşabahçeli Mustafa Cemal” olarak adı geçtiğinden bukez ailenin Paşabahçeli olduğu da anlaşılmaktadır. Soyadı Kanunu’un ilanıyla “Sarıca” soyadını almıştır. 1952 yılında vefat etmiştir ve eşinin adı Filor Sarıca idi. 
Paşabahçeli Mustafa Cemal Bey’in ev adresi Nişantaşı Harbiye Caddesi’ndeki Mühendis Nuri Bey Apartımanı 3. No’lu daire idi. 
Sahibi olduğu vapurlardan S.S Bursa - (Ex - Hegonliis Sandor; Ex - Ljubljena; Ex - Lubiana) 1900 yılında Oderwerke Mas. Sch.a.g./Grabow adına inşa edilen Hegonliis Sandor, iki kez eldeğiştirerek “Ljubljana” ve “Lubiana” adlarını aldı. 
1930 yılında Ahmet Ferit Bey ve Mustafa Cemal Bey ortaklığına satıldı. 1934 yılı Lloyd’s Register kayıtlarında sahibi “Mustafa Cemal ve Ahmet Ferit Bey” olarak yazılıdır. 1937’de Denizyolları İdaresi’ne devredildi. 1941’de T.C. Münakalat Vekaleti Devlet Denizyolları İşletmesi Müdürlüğü’ne devredildi ve 1945’de hurdaya çıkartıldı.

“Türk” vapurunun Salonique” adıyla Lloyd’s Register of Shipping 1911-12 yıllığındaki kaydı.

Mustafa Cemal 1930 - 1932 yıllarında “Bursa” vapuruyla Mudanya hattında tanınmıştı. Ayni sene Seyrisefain İdaresi’yle Millî Vapurcular Birliği’nin yaptığı anlaşmada yeraldı. 29 Ağustos 1930 tarihinde önce Milli Vapurcular Birliği üyeleri kendi aralarında Mudanya Hattı için anlaştılar. Fakat Karadeniz hattı için iki şirket arasında anlaşmazlık çıktı. Buna karşın; Seyrisefain İdaresi’yle Milli Vapurcular Birliği arasında bir anlaşma imzalanması için cereyan etmekte olan müzakeler bitmiş ve yalnız Mudanya - Bursa hattı konusunda bir anlaşma imzalanmıştır. Bursa Vapuru Romanya ve Bulgaristan’dan göçmenlerin taşınması için de seferler yapmıştır. (Osman Öndeş- Türk Armatörleri Tarihi II. Cilt). 

Sakız  Adalı  veya Sakızlı  İbrahim Bey
ve  Scounaki İbrahim & Co.
Cumhuriyet öncesi Türk  armatörlerden biri de “Sakız Adalı İbrahim” idi. Yaşamı hakkında yaptığım araştırmalar çok yenidir ve ilkkez neşredilmektedir. Önceki arşiv çalışmalarımda mevcut değildir. Lloyd’s Register of Shipping yıllıklarında devam eden tarama tarzı araştırmalarımda  tespit ettiğim ismi “Scounaki İbrahim” olarak kayıtlıdır. 
Sakız Adası (Chios) yerlisi bir aileden gelen Scounaki İbrahim –Sakızlı İbrahim’in aile yaşamı İstanbul -  Fener olarak saptanmıştır. Kurduğu "İbrahim Scounaki Kumpanyası” ve faaliyetleri hakkında Annuaire Oriental (Şark Ticaret Yıllığı) kayıtlarında da sadece isim olarak  bilgiler bulunmaktadır. Sahibi olduğu vapurlardan biri “SS Scounaki” idi ve   çoğunlukla İstanbul-İskenderiye-Marsilya  uğraklı olarak yolcu ve yük taşımacılığı yapardı.“İbrahim Scounaki” olarak kendi adını verdiği William Bruce Thompson & Co. Ltd. 1893 inşa  genelyük/yolcu vapuru ise özellikle İstanbul- Sakız -İzmir- hattında tarifeli seferler yapardı.
 XIX. Yüzyıl Sakız Adası tarihine ait belgelerde ve tezlerde  Sakızadalı İbrahim’e ait bir bilgi görülmemektedir. Bu açıdan bakıldığında  ailenin çok zaman öncesinde İstanbul’a göç etmiş olduğu anlaşılmaktadır. (Bkz-T.C. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü  Akdeniz Dünyası Araştırmaları Bilim Dalı Yüksek Lisans Tezi XIX. Yüzyılda Sakız Adası Ticareti Hazırlayan: Hakan Başaralı, Tez Danışmanı: Doç. Dr. Ali Fuat Örenç.)

                                                    ****

Bizim için mesele; o devasa tankerlerin, o demir yığınlarının içindeki “can”dır.

Çift Yönlü Kuşatma ve Denizcinin Kaderi

Bugün deniz ticareti, tarihin en zorlu sınavlarından birini veriyor. Güneyde Hürmüz Boğazı kilitlenmiş, dünya petrol akışının damarları tıkanmış durumda. Kuzeyde ise Karadeniz ve Baltık ekseninde enerji terminalleri ve tankerler saldırıların hedefi oluyor. Küresel enerji arzı adeta çift yönlü bir kuşatma altına girmiş durumda.

Rotalar uzuyor, riskler büyüyor.
Rota uzadığında ne olur? Navlun artar, sigorta primleri yükselir. Ama asıl olan şudur:
Denizcinin gurbeti uzar. Denizcinin uykusuzluğu derinleşir. Denizcinin omzuna binen yük ağırlaşır.
Ve bu yük artık sadece denizle ilgili değil; jeopolitik bir satranç tahtasında piyon olma endişesiyle de ilgilidir.

Kapımızdaki Ateş: ALTURA Vakası

Tehlike artık uzaklarda bir yerde değil.
26 Mart günü İstanbul Boğazı’nın hemen girişinde, karasularımıza yalnızca 14 mil mesafede yaşanan ALTURA tankeri hadisesi, gerçeği tokat gibi yüzümüze çarptı. Bir milyona yakın varil petrolle Boğaz’a yaklaşan Türk işletmeli bir geminin sivil bir hedef haline gelmesi, artık hiçbir denizcinin tam anlamıyla güvende olmadığını gösterdi.

Şükür ki mürettebat sağ kurtuldu. Ancak o gemideki bir gemicinin o an yaşadığı dehşeti hangi sigorta poliçesi kapsayabilir?
O geminin imdadına yetişen Kıyı Emniyeti personelimizin ve römorkör mürettebatımızın sergilediği cesaret, aslında Mavi Vatan’ın sadece suyla değil, fedakârlıkla savunulduğunun açık bir göstergesidir.

Köprüüstündeki Adamın Psikolojisi

Babam Kaptan Mustafa Can’ın bir sözü vardır, hiç aklımdan çıkmaz:
“Oğlum, köprüüstünde küçük bir hedef arayan adamın ruh halini anlamayan, denizciliği anlayamaz.”

Bugün Karadeniz’de veya Hürmüz’de vardiyaya çıkan bir sivil denizci artık sadece fırtınayla, akıntıyla veya gemi trafiğiyle mücadele etmiyor.
Gökyüzünde sinsi bir dron izi arıyor. Radar ekranındaki verinin gerçek mi yoksa bir elektronik aldatmaca mı olduğunu sorguluyor. Navigasyon sistemleri karartıldığında, gözleri ufuk hattında en ufak bir anomaliyi seçmeye çalışıyor. Uykusuz geçen vardiyalar, belirsizlik, stres ve sorumluluk…

Modern denizci artık sadece yük taşımıyor; aynı zamanda hibrit savaşın belirsizliğini ve ağır psikolojik baskısını da taşıyor.

Evdeki Sessiz Bekleyiş

Madalyonun bir de diğer yüzü var.
Limanda, evde telefonun başında bir mesaj bekleyen eşler, çocuklar, anne ve babalar…

Karadeniz’den veya Hürmüz’den bir saldırı haberi geldiğinde, İstanbul’un ışıkları sönmesin diye denizin ortasında nöbet tutan evladının sesini duymak için sabahlayan binlerce aile var bu ülkede.
Denizcinin yükü ağırdır ama onu evde bekleyenin yükü bazen daha ağırdır. Çünkü belirsizlik, insanın taşıyabileceği en ağır yüklerden biridir.

Bir Sorumluluk Çağrısı: Yalnız Değilsiniz

Dünya denizcilik otoriteleri, özellikle IMO, sivil denizcilerin korunması için sürekli güvenli geçiş çağrıları yapıyor. Biz de buradan bir kez daha söylüyoruz:

Sivil deniz ticareti, devletlerarası hesaplaşmaların ikincil hasarı olamaz.
Gemideki insanın canı, hiçbir politik çıkarın veya enerji kavgasının malzemesi değildir.

Türkiye, bu ateş çemberinin ortasında hem trafiği hem güvenliği yöneten merkezi bir güç konumundadır. Ancak sivil denizcilerin can güvenliği için daha somut adımlar atılması, güvenli koridorların oluşturulması ve hibrit tehditlere karşı teknolojik koruma sistemlerinin geliştirilmesi artık bir tercih değil, milli bir mecburiyettir.

Son Söz

Son sözüm, dünyanın dört bir yanında farklı bandıralı gemilerde çalışan, şanlı bayrağımızı temsil eden veya ekmek parası için dalgalarla boğuşan tüm Türk denizcilerine:

Yalnız değilsiniz.
Sizin o helal alın teriniz, okyanusları aşan dayanışmamızın en büyük sebebidir.
Sizin emniyetle limana varmanız, bizim en büyük önceliğimizdir.

Pruvanız neta, rüzgârınız kolayına, kalbiniz ferah olsun.

Yazar: Nuri Mert Can

Transbosphor CEO

Ancak dün karne merasimi vardı. Büyükçekmece, Kaptanı Derya ADML’ne gidip bu önemli günde her zaman resmi üniformalı öğrencilerimi sivil kıyafetleri ve gülen yüzleri ile görünce ne kadar yanlış düşündüğümü anladım. Bütün saygıdeğer öğretmen arkadaşlar talebelerin karnelerini dağıttı, bütün evlatların yüzü güldü. Öğretmenlerin elleri öpüldü, hayırlı tatiller dilendi, yeni yılda görüşülmek üzere vedalaşıldı. Bu arada bütün talebelerim ‘’Süvari Bey yine geleceksiniz değil mi?’’ diye söz aldılar. Öğretmen arkadaşlarım hocam diye hitap ettiler. Her ne kadar ‘’Arkadaşlar yapmayın, beni onore ediyorsunuz. Benim öğretmen formasyonum yok, bana layık olmadığım şerefi bahşediyorsunuz.’’ dediğimde ‘’Kaptanım, bizler bile sizden çok şey öğrendik.’’ diye onore ettiler beni. Memnun oldum, mesrur oldum ve şunu anladım ki bu gençlik, hani hiçbir cacık olmaz dedikleri bu Atatürk gençliği varya, bu gençlik sadece benim mesleğimi değil bütün meslekleri en iyi ve verimli bir şekilde ifa edecek. Bunu bir kere daha anladım ve düşündüklerimden utandım.

Benim Sevgili Öğrencilerim; sizlere bir şeyler öğretebildiysem mesleğim adına kıvanç duyuyor ve sizlerle iftihar ediyorum. Bütün emelim, hepinizin omuzlarında dört sırmalı üniformayı görmektir. İnşallah bu günleri de göreceğiz. Başarılarınızın devamını diliyorum. İyi tatiller, iyi günler dileğimle. Sağlık ve esenle kalın…

Anılardan...

18-19 Nisan 2026 tarihlerinde, Sky Marine – Italia Yachts sponsorluğunda gerçekleşecek BAYK Kış Trofesi 6. Ayak yarışlarında, Italia Yachts Yarış Ekibi’nden Marjaliisa Umb ve Paolo Bucciarelli Bodrum’da olacak.

18 Nisan 2026 tarihinde ise yarışın ardından, Milta Marina Fener’de, Marjaliisa ve Paolo ile bir sohbet buluşması gerçekleşecek. Bu buluşmada hem uluslararası yarışlardaki deneyimlerini paylaşacak hem de Italia Yachts markasıyla ilgili merak edilen soruları yanıtlayacaklar. 

Marjaliisa Umb

Estonya’da doğdu ve yelkencilik kariyeri boyunca ülkesini temsil etti. Optimist sınıfındaki deneyiminin ardından dümenci olarak 470 sınıfına geçti. Uzun yıllar Estonya Milli Takımı’nın bir parçası oldu; birçok şampiyona ve Olimpiyat eleme serisinde yarıştı. Gençler kategorisinde 470 sınıfındaki en iyi derecesini Dünya Şampiyonası’nda 3’üncülük elde ederek aldı. Yetişkinler kategorisinde ise kız kardeşiyle birlikte Dünya Kupası serilerinde podyum dereceleri kazandı, Avrupa Şampiyonası’nda 6’ncılık elde etti ve dünya sıralamasında ilk 10’a girdi. 2016 yılında 470 sınıfını bıraktıktan sonra açık deniz yatçılığına yöneldi. Marjaliisa bugün Italia Yachts’ın satış ve satış sonrası departmanında görev yapmaktadır.

Paolo Bucciarelli

İtalya’da doğdu ve temel yelken eğitimini Optimist sınıfında aldı. Kariyeri boyunca, bağlı bulunduğu ülkeye göre hem İtalyan hem de farklı milletlerden ekiplerle yarıştı. Günlük hayatında profesyonel bir donanımcı olarak çalışan Paolo, aynı zamanda Italia Yachts’ın teknik ve yarış departmanları ile iş birliği içinde deneyimlerini paylaşmakta; daha başarılı yarış teknelerinin geliştirilmesine katkı sağlamaktadır.

Marjaliisa ve Paolo, 2016 yılından bu yana Italia Yachts markası altında, Sugar isimli IY 9.98 ve IY 11.98 tekneleriyle yarışmaktadır. Baltık Denizi’nin kuzeyinden Akdeniz’in güneyine uzanan birçok regatta ve yarışta, bu teknelerle önemli başarılara imza atmışlardır.

IY 9.98 ve IY 11.98 tekneleri ile elde ettikleri öne çıkan dereceleri :

ORC Dünya Şampiyonası Grup 1 – 1’incilik

2019 Sibenik, Hırvatistan

2022 Porto Cervo, İtalya

2023 Kiel, Almanya

ORC Dünya Şampiyonası Grup 1 – 2’ncilik

2021 Tallinn, Estonya

ORC Avrupa Şampiyonası Grup 1 – 1’incilik

2023 Valletta, Malta

2024 Åland, Finlandiya

Sporboat Avrupa Şampiyonası – 1’incilik

2021 İstanbul, Türkiye

2022 Monfalcone, İtalya

2023 Atina, Yunanistan

ORC Akdeniz Şampiyonası Grup 1 – 1’incilik

2022 Capri, İtalya

2024 Sorrento, İtalya

Bunların yanı sıra Baltık Denizi ve Akdeniz’de düzenlenen birçok önemli yarışta da dikkat çekici sonuçlar elde etmişlerdir.

Instagram:   @italiayachtsturkiye

                       @skymarine_

  Osmanlı yönetimi bu  barışçı  tedbirin  uygulamasını çok sıkı takip eder. Eksikliği görülen görevliler mahkemeye verilir, bir kısmı suçsuz bulunur, bir kısmı ceza alır.
    Ancak Mondros mütarekesinden sonra. İstanbul’un işgal altında olduğu, Damat Ferit Hükümetinin işbaşında bulunduğu ortamda, İngilizlerin baskısıyla “kurban arama siyaseti” başlatılır. Türk bürokratları yeniden yargılanır. İtilaf devletlerinin kontrolündeki İstanbul’da Ermenileri göç ettirme suçu bahane edilerek, vatanseverler her yerde aranır, sıkıştırılır. Yargılamalar  “Ermeni intikam hareketine” dönüşür.
İstanbul'un işgal altında olduğu dönemde Geçici Sevk ve İskan Kanunu'nun gereğini uygulamakla, yöre halkını Ermeni çetecilerin katliamından kurtaran bir kısım Türk Bürokratları yargılanarak idam edilir. Bir kısım Türk yöneticileri ise Ermeni terör örgütleri tarafından şehit edilir.
 "İşgal altındaki İstanbul'da Nemrut Mustafa Divan-ı Harbi ; Diyarbakır Valisi Mehmet Reşit Bey, Boğazlıyan Kaymakamı Mehmet Kemal Bey,Urfa Mutasarrıfı Mehmet Nusret Bey hakkında verdiği idam kararı ardından, Mustafa Kemal ve silah arkadaşları hakkında da idam kararı vermiş katil, işbirlikçi bir mahkemedir.

Bu cinayet ve faciaları Atatürk’ün T.B.M.M kabullenmez ve unutmaz. 27 Haziran 1926'da "Ermeni Suikast Komiteleri tarafından Şehit edilen veya Bu uğurda suver-i muhtelife ile ducar-ı gard olan ricalin Ailelerine verilecek Emlak ve Arazi hakkında 882 sayılı Kanun çıkartılır. ( 405 sayılı Resmi Gazetede yayımlanır)
Kanunun 1.Maddesi: Ermeniler tarafından siyasi maksatlarla şehit edilen Türk siyasi heyetinin eş ve cocuklarına Ermeni emval ve emlaki metrukesinden bir meslek temlik olunur.
2.Madde: İşbu meskenin kıymet ve mahiyeti "şehit edilen zevatın en müreffeh zamanındaki hal ve şanı dikkate alınarak" takdir olunacağı belirtilir.
Kanunun çıkarılma sebebi " Memleketin kurtuluşunu, geleceğini, saadetini ilerleme ve gelişmesini hayat tarzı kabul eden ve suikasta maruz kalarak şehit edilen yöneticilerin geride bıraktıkları eş ve çocukları milletin ve devletin emanetindedir. 
Büyük idealler peşinde hayatlarını feda eden büyük insanların aile ve evlatlarının acılarını teselli etmek, onları mükafatlandırmak, benzerlerini gayrete getirmek ve milletin şükran hislerini göstermek, kuvvetlendirmek, onların fakir fukara durumuna düşmemesi için gereğini yapmak şeklinde açıklanır.

1 - Bu Kanun çerçevesinde "Talat Paşa,Cemal Paşa (13.4.1924-478), Cemal Azmi Bey, Bahaeddin Şakir, Cemal Paşa'nın yaverleri Süreyya Bey, Nusret Bey, Sait Halim Paşa'nın  aile fertleri olan 22 kişiye şeref aylığı bağlanır.
2 - Tehcir Meselesinden dolayı Kürt Mustafa'nın Riyaset ettiği Divan-ı Harp kararıyla idam edilen, mahkeme sırasında kaçıp intihar eden Diyarbakır Valisi Mehmet Reşit Bey, Boğazlıyan Kaymakamı Mehmet Kemal Bey 14 ekim 1922 de, Urfa Mutasarrıfı Mehmet Nusret Bey 25 aralık 1921'de Milli Şehit ilan edilir ve aile mensubu 20  kişiye "vatani hizmet tertibinden ömür boyu şeref aylığı bağlanır.
Her şehit ailesine tazminat olarak bir miktar para verilir. TBMM'si bu para yardımının Devlet bütcesinden değil, suç işleyerek kaçan ve bir daha geri dönmeyen Ermenilerin mallarından yardım yapılmasına özen gösterir!

No:106-Boğazlıyan Kaymakamı esbakı Kemal Bey’in ailesine hidematı vataniye tertibinden maaş tahsisine dair Kanun.
14 Teşrinievvel 13338 ve Safer 1341
Kanun No:271
Madde 1-Şehidi Milli Boğazlıyan Kaymakamı esbakı Kemal Bey’in zevcesi Hatice Hanımla kerimeleri Müzehher ve Müşerref Hanımlara ve mahdumu Adnan Bey’e hidematı vataniye tertibinden beşer yüz kuruş itibariyle şehri iki bin kuruş maaş tahsis edilmiştir.
Kanun layihasının tevdii tarihi : 23 Ağustos 1338
Müzakere tarihi                        : 14 Teşrinievvel 1338
Atatürk'ün T.B.M.M'si bu kanunları çıkararak Ermeni Komiteleri tarafından görevleri gereği hedef olarak seçilen veya düzmece mahkemelerde yargılanarak idam olunan, tek suçları devlete hizmet etmek için çabalamak olan yetkililerin geride bıraktıklarının yanında olduğunu "Şehitlerin bu cezaları hak etmediklerini, mahkeme kararlarının düzmece olduğunu ve esas suçluların Ermeni Komiteleri "olduğunu gösterir.

Şehit Mehmet Kemal Bey’in kızları dedelerinin gözetiminde Çamlıca Kız Mektebinde parasız yatılı tahsil görürler. Müzehher Kemal’in  evlendiğini  öğrenen  Aka GÜNDÜZ “kardeşimin kızı” dediği  “Unutulmayan adamın gelin olan kızına” adını verdiği makalesinde “ Mustafa Kemal’in gelini” hitabında bulunur “Boğazlıyan şehidi ve iç hıyanet kurbanı Kemal’in torunları yarın ki yüksek medeniyetli sağlam Türkiye’yi, her tarafından emin ve irfanlı Türkiye’yi,hak edeceklerin en ön safında bulunmalıdırlar.” Öğüdünde bulunur.

Mehmet Kemal Bey’e Mülkiye Şeref kitabında Mülkiyeli Şehitler arasında “Milli Şehit” olarak mümtaz bir yer verilir. 4 Aralık 1968 günü Mülkiyeliler Birliği Salonlarında açılan “Mülkiyeli Şehitler Resim Sergisi büyük ilgiyle karşılanır.Şehit oluşunun ellinci yıl dönümü olması dolayısıyla dergi ilk sayısını Milli Şehit Boğazlayan eski Kaymakamı Kemal Bey’e ayırır.
Mülkiyeliler hakkında en önemli kaynak eseri yazmış olan Ali Çankaya’nın kitabında Mehmet Kemal Bey  “Mehmet Kemal (Milli Şehit) (Okul Nu:156)Aziz Vatanımızın selameti namına, hayatını istihkar ederek çalışan ve bu uğurda çok genç yaşta can veren Mübeccel şehitlerimizdendir” ifadesiyle  tanıtılır.
Mehmet Kemal Bey’in hayatı gazetelerde tefrika edilir.
Mülkiyeliler Birliği Milli Şehit Kemal Bey’in anıt  mezarını yaptırır . 

Mehmet Kemal Bey’in aile arşivindeki bir belgeye göre  cenaze töreni sonrası faili mechul bir cinayet işlenmiştir. Naci Sadullah Boğazlıyan Kaymakamı Mehmet Kemal Bey’in cenaze törenine katılan ve konuşma yapan Dz.Miralay İsmail Hakkı Bey’in yaya kaldırımda giderken bir araba tarafından çiğnendiğini tekrar tekrar çiğnendiğini Ermeni oldukları açıklanan katillerin bulunamadığını yazar.
Bir süre sonra Türkiye’de Milli Şehitler konusu unutulur.
Bu ilgisiz düşmanca durumdan aralarında Talat Paşa’nın mezarının da bulunduğu Abide-i Hürriyet Anıtı Şehitliği de  nasibini alır. Arazisi gasp edilir. Yapılan hırsızlıklarla şehitlikten sürekli parçalar çalınır.Atatürk’ünde ziyaret ettiği Osmanlı döneminin anıtkabirine İstanbul Büyükşehir Belediyesi ilgilenmez.İstanbul Adalet Sarayı yetkilileri keyfine göre kullanır Koşu yolu yaptırır, ziyarete kapatır..!
Soykırım iddialarına karşı milleti savundukları görüntüsünü veren yetkililer: Geçici Sevk ve İskan Kanununun gereğini uygulayanların önce dönemlerinde yargılandıklarını, bir kısmının suçsuz bulunduğunu dikkate almadan, işgal altındaki İstanbul da yapılan yargılamaların İngiliz baskısı, Ermeni yalancı şahitlerin  delaletiyle yapıldığı gerçeğini görmeden  "Tehcirden sorumlu tutulan Türk Bürokratları idam dahil çeşitli cezalara çarptırıldılar" diyerek, Mahkeme kararlarını, Türk Bürokratlarının suçlu olduğunun kanıtı gibi yorumlayarak kamuoyunu yanıltmaya başlarlar.

Son dönem Kadıköy Belediye Başkanlarının hiçbir 10 Nisan’larda Mehmet Kemal Bey’in mezarı başındaki törenlere katılmamışlar, Kadıköy Gazetesinde Mehmet Kemal Bey ‘in şehadeti konusunda ki  makaleye gazetelerinde  yer vermemişlerdir.! 

Siyasi Parti yetkilileri, Milletvekilleri Milli Şehit Kanunlarını  bilmek zorundadır, Görmezden gelmeye hakları yoktur. Milli Şehit kanunlarının varlığının aksine karar almak, Ermeni soykırımı iddialarını sahiplenmek Atatürk'e ve onun Meclisine hakaret demektir. Yüreğinde azıcık Atatürk ve Türklük sevgisi olanların asla yapmaması gereken davranıştır.            Bu sebeplerle konu Tarihçilere de bırakılamaz,TBMM'nin sahiplendiği gibi gereği yapılır.
Tehcir Meselesinden dolayı Kürt Mustafa'nın Riyaset ettiği Divan-ı Harp kararıyla    idam edilenler grubunda ilgili kanunda adları geçen 20 kişiden sonuncusu olan Milli Şehit Boğazlıyan Kaymakamı Mehmet Kemal Bey'in kızı Müşerref Gürenci'nin İzmir'de yaşadığını Aydil Erol öğrenir. Arkadaşı Celal Öcal'ın yaptığı görüşme Türk Dünyası Araştırmaları Tarih Dergisinde yayımlanır.
Müşerref Gürenci  dedesinin Atatürk’le  ilgili hatıralarını ve aile arşivini , Babasının idamı sonrası çekilen fotografları paylaşır. 

1. Dedesi'nin babasının cenazesini Sirkeci'den bir motorla Kadıköy'e getirmesi.
2. Mehmet Kemal Bey'in Teyzesinin kaldığı Kadıköy Mühürdar Sokağı 67 no'lu evden cenazesinin çıkartılması.
3. Türk Bayrağına sarılı tabutun Askeri birlik eşliğinde taşınması.
4. Askeri Tıbbiye ve Üniversite öğrencilerinin "Türklerin büyük şehidi Mehmet Kemal" yazılı çelenkle cenaze töreninde bulunması
5. Mehmet Kemal Bey'in üç fotografı aile arşivinden çıkar. Fotografların  arka yazılarını oğlu Adnan Ergüder yazar. (Bi günah yere babamın idamı .....)

Müşerref Hanım'ın çantasından babasıyla ilgili düzgün bir şekilde topladığı evrak ve belgeler çıkar. Bu belgelere göre Babasının mezarına  Mülkiyeliler Birliği sahip çıkmıştır.
Babasının arkadaşı olan Aka Gündüz'ün, ablasını Cumhuriyet Kadını ,Mustafa Kemal'in gelini olduğu  vurgusu yaptığı  "Unutulmayan adamın gelin olan kızına" makalesinin yazılı olduğu Cumhuriyet Gazetesi. 
Eminönü Mal Müdürlüğünden verilen "kaydı hayat şartıyla şeref aylığı" belgesi.
Babasıyla alakalı gazete tefrikalarını.
      Müşerref Gürenci Hanım TRT'nin "Son Tanıklar"  belgeseline arşiviyle katkıda bulunur. Ancak babası ile ilgili anlattıklarına  belgeselde yer verilmez. 
Müşerref Hanım Adana Ceyhan Belediye Başkanı Hüseyin Sözlü'nün diktiği "Milli Şehit Mehmet Kemal Bey'in heykelinin açılış törenine katılır. Törene KKTC Cumhurbaşkanı Rauf Denktaş'ın katılması ilgi arttırır. (17 Mayıs 2003)
Müşerref Gürenci Hanım hayatının son dönemine kadar  Ermeni soykırımı iddialarının gündeme getirildiği her gelişmede evinde düzenlediği basın toplantılarıyla en yaşlı Şehit kızı sıfatıyla açıklamalarda bulunur.. 
Türk Dünyası Kültür ve İnsan Hakları Derneği tarafından İzmir’de yılın annesi seçilir.
Ressam Embiya Çavuş'un İzmir'de düzenlediği "Türk Dünyasının kültür varlığı ve yaşadığı dram" sergisinin açılışını yapar ....
İzmir Vali yardımcıları,İzmir Valisi Oğuz Kağan Köksal, İzmir Türk Birliği Dernekleri Müşerref Gürenci  Hanım'ı  evinde ziyaret eder. 
Ömrünün sonuna kadar taşıdığı "En yaşlı Şehit kızı" sıfatını başarıyla temsil eder  2008 yılında vefat eder.   
          Mehmet Kemal Bey’in idam sehbasındaki son sözleri, vasiyeti sadece TBMM’de değil halkımız tarafından da yerine getirilir. Hakkında çok sayıda eser yayımlanır. Her 10 Nisan’da mezarı başındaki anma törenine başta Kartal Belediye Başkanı Dr.Altınok ÖZ olmak üzere Yozgat – Boğazlıyan Dernekleri, Türk Ocağı, Aydınlar Ocağı, STK’lar katılmaya devam ediyor. Zeki Kuşoğlu tarafından “Boğazlıyan Kaymakamı Milli Şehit  Kemal Bey - 2007” madalyonu basılır.
Milli Şehitlerimiz Atatürk’ün Türkiye’ye yadigarlarıdır. Mehmet Kemal Bey’in şehadetinin 100 ncü yılında  Türk Dünyası Araştırmaları Vakfında Konferans düzenlenir..
         Milli Şehidimizin kızı Müşerref Gürenci’nin çocukları  Yalçın Gürenci, Kemal Gürenci diğer kızı Müzehher’in çocuğu  Güler Emiroğlu,Ayla Emiroğlu, oğlu Adnan’ın oğlu  Mehmet Kemal Ergüder adlarında beş torunu hayattadır.

        Mehmet Kemal Bey’in idam sehbasındaki “Borcum var, servetim yok. Çocuklarımı asil Türk milletine emanet ediyorum Eminim o asil  millet sahip çıkacaktır” dediği, Milli Şehit kanununda adı geçen  çocukların torunları  dedelerinin vasiyetini yerine getiren  T.B.M.M’ne şükran mesajlarını açıklar. Dedelerinin vasiyetine sahip çıkan Türk milletine şükran duygularını iletmek üzere 6 Nisan 2019 günü Türk Dünyası Araştırmaları Vakfında düzenlenen  toplantıya ve 10 Nisan 2019 günü  mezarı başındaki törene katılırlar. 
     Milli Şehit Mehmet Kemal Bey’i şehadetinin 107 ncü yılında  saygi ve rahmetle anıyoruz.                                                                                                       

                                                                                                                                      CELÂL ÖCAL
 
                                                    Milli Şehit Mehmet Kemal Bey

 
Bigünah olarak idam edilen babamın ölüm tarihi 10 Nisan 1335 (1919) saat 19.00 da (Beyazıt 
Meydanında idam edilmiştir) Doğumu 1885. Dedem Sirkeci Gümrük müdürü Arif Bey ve halamın beyi  Anadolu Ajansı mümessili İhsan Barlas ile oğlu (Babam) Şehit Kemal’in naaşını Kadıköy’e motorla geçirirken. Adnan Ergüder. Arif Bey oğlunun cenazesini Sirkeciden Kadıköy’e götürür.

Bi günah olarak babamın idamı. 10 Nisan 1335 Perşembe saat:19.00 da Beyazıt Meydanında cenazesi Türk münevverleri, Tıbbiyelilerin omuzlarında çelenk üzerindeki yazı "Türklerin büyük şehidi Kemal Bey" Adnan Ergüder.

Bi günah olarak babamın idamı. 10 Nisan 1335 Perşembe saat:19.00 da Beyazıt Meydanında cenazesi Türk münevverleri, Tıbbiyelilerin omuzlarında halen medfun bulunduğu Kuşdilindeki Mahmut Baba Mezarlığına götürülürken.  Adnan Ergüder. Cenazeye Askeri birlik de eşlik eder.

Bi günah olarak babamın idamı. 10 Nisan 1335 (1919) Perşembe saat:19.00 Beyazıd Meydanında cenazesi Türk münevverleri, Tıbbiyelilerin omuzlarında. Büyük teyzemin evinden Kuşdili Mahmutbaba mezarlığına ebedi istiratgahına götürülmek üzere çıkartılırken (Kadıköy Mühürdar 67 no'lu evden çıkartılır teyzesi İsmet Hanım'ın evinden Türk bayrağına sarılarak çıkartılır.

 
                                                        Celal Öcal,Müşerref Gürenci,Şükrü Karaca

 
Zeki Kuşoğlu tarafından yapılan “Boğazlıyan Kaymakamı Milli Şehit Kemal Bey Madalyonu   

Denizcilik sektöründe organizasyon yapısını güçlendiren Tezman Holding, “odaklanma” amacıyla Selmarin Turizm ve Ticaret A.Ş. adı altında yeni bir şirket kurdu.
Tezman Holding Yönetim Kurulu Üyesi Ralf Tezman, Tezmarin portföyündeki Aquila Catamarans markasının da Selmarin Turizm çatısı altına alınarak yeniden konumlandırıldığını söyledi.

Pek çok alanda 1948 yılından bu yana faaliyet gösteren Tezman Holding A.Ş., denizcilik sektöründe hizmet veren organizasyon yapısını daha da güçlendirmek amacıyla Selmarin Turizm ve Ticaret A.Ş. unvanıyla yeni bir şirket kurdu. 
Bu kapsamda, Tezmarin portföyünde yer alan Aquila Catamarans markası Selmarin Turizm ve Ticaret A.Ş. çatısı altına alınarak yeniden konumlandırıldı. Bu adım, grubun marka yönetimi stratejisinde daha odaklı bir yapı oluşturma hedefinin önemli bir parçası olarak değerlendirildi.

DİJİTAL İLETİŞİME AĞIRLIK VERİLECEK
Tezman Holding Yönetim Kurulu Üyesi Ralf Tezman, atılan adımla ilgili şu bilgiyi verdi:

“Denizcilik sektöründeki yapılanmamızı daha odaklı hale getirerek Selmarin Turizm ve Ticaret A.Ş.’yi kurduk. Bu şirket ile birlikte, sektördeki köklü deneyimimizi ve güçlü operasyonel altyapımızı, stratejik büyüme hedeflerimiz doğrultusunda yeni bir çatı altında birleştirdik.”
Aynı zamanda, dijital platformda sunacakları yeni iletişim kanallarıyla rekabet gücünü daha ileriye taşımayı hedeflediklerini belirten Ralf Tezman, Selmarin Turizm ve Ticaret A.Ş.’nin yalnızca marka yapılanmasıyla değil, aynı zamanda dijital dönüşüm vizyonuyla da öne çıkacağını vurguladı.
İlerleyen dönemde farklı markaları da bünyesine katarak esnek bir yapıda faaliyetini yürütecek şirket, markaya özel yeni bir web sitesi ile sosyal medya hesaplarını yakın bir zamanda yayına almayı planlıyor.

Marmaris Uluslararası Yat Kulübü (MIYC) tarafından düzenlenen ve 6 ayaktan oluşan 2026 Kış Trofesi’nin 5. Ayak yarışları 4-5 Nisan tarihlerinde yapıldı. ORC sınıflarında 7 grupta 9 ülkeyi temsil eden 47 teknenin kayıt verdiği mücadele, final öncesi son yarış olduğu için çoğu grupta genel birincilik için kritik öneme sahipti. Elverişsiz rüzgar nedeniyle planlanan 4 yarıştan 2'si yapılabildi.

Hayli kalabalık, üslelik ağırlığı yarış makinelerinden oluşan bir filo ile başlayan, arada eklenenlerle kayıt sayısı 47 tekneye ulaşan MIYC Kış Trofesi’nde final öncesi son yarış olan 5. Ayak mücadelesi 4-5 Nisan tarihlerinde Marmaris Koyu’nda yapıldı.
Yarış Kurulu Başkanlığı’nı Ezgi Kalaycı’nın üstlendiği 5. Ayak’ta 4 yarış hedeflenmişti. Ancak rüzgarın yön ve güç açısından dengesiz ve kararsız bir seyir izlediği parkurda iki günde ancak birer yarışla sonuca gidildi. 

Eker Süzme (Ahmet Eker) ORC A’da liderliğini korurken, diğer teknesi Eker 40 (Umut Efe Alpkoçak) 5. ayağı üçüncü bitirdi. Sadece XR 41’lerin yer aldığı ORC B’de Axioma (Gleb Semerenko), ORC C’de Buran (Alexey Moskvin), ORC D’de Agile (Tunca Çalışkan), ORC E’de Blue X-Lexus Sailing Team (Berkcan Arat), ORC F’de Capella II (İhsan Kalaycı), ORC G’de Almadia (Bülent Çelik) birincilik elkde etti.

Her ikisi de koy içinde, biri üçgen, diğeri rüzgarüstü - rüzgaraltı (orsa-pupa) rotada gerçekleşen mücadele, pek çok grupta şampiyonluk düğümü henüz çözülemediği için hayati öneme sahipti. Şimdi gözler 25-26 Nisan tarihlerinde koşulacak final mücadelesine çevrildi. 

CHACAL, FRANSIZ EKİPLE TAKIM OLDU
Vedat Tezman liderliğindeki Team Acadia’nın yeni tekneleri Chacal ile Sardunya Cup öncesi “ısınma” amacıyla katıldıkları MIYC Kış Trofesi’nde 5. Ayak ilk gününü DSQ (diskalifiye) puanı ile noktaladı. 

Chacal, 4 tekne ile birlikte Yarış Kurulu’ndan gördüğü Kural 40 (Kişisel yüzdürücü) ihlali protestosunu yüzde 15 ceza puanı ile atlattı ancak diğer bir protestodan “sakınamadı”. Ne var ki, ikinci günkü tutkuları, ekibin keyfinin “kaçmamış” olduğu izlenimi verdi.  
Bu arada, 31 Mayıs - 7 Haziran tarihlerinde yapılacak Sardunya Cup’ta Chacal’ın (HH 42), Fransız Albator 3 (Botin 44) ekibi ile takım olacağı, regattaya ise TAYK (Türkiye Açıkdeniz Yarış Kulübü) adına katılacakları öğrenildi.  

MIYC KIŞ TROFESİ 5. AYAK
4-5 Nisan 2026

ORC A
Kayıtlı tekne sayısı: 14
Yapılan yarış sayısı: 2
1. Eker Süzme (Ahmet Eker) 1-3 (4) Cape 31
2. Brozex (Sergei Musikhin) 4-1 (5) Swan 42 Club
3. Eker 40 (Umut Efe Alpkoçak) 5-2 (7) Ker 40

ORC B
Kayıtlı tekne sayısı: 3
Yapılan yarış sayısı: 2
1. Axioma (Gleb Semerenko) 1-1 (2) XR 41
2. Dxarma (Gavrilov Dmitry) 2-2 (4) XR 41
DNC: Lobster X (Ersen Dinç) XR 41

ORC C
Kayıtlı tekne sayısı: 10
Yapılan yarış sayısı: 2
1. Buran (Alexey Moskvin) 1-2 (3) J/122
2. Lobster ST (Doğukan Kandemir) 2-4 (6) First 40
3. Strekoza (Mikhail Mischenko) 7-1 (8) Salona 41

ORC D
Kayıtlı tekne sayısı: 8
Yapılan yarış sayısı: 2
1. Agile (Tunca Çalışkan) 1-1 (2) X-35 OD
2. Toxic (Akif Sezer) 2-2 (4) X-35 OD
3. Avolare (Alexey Tikhonov) 4-3 (7) First 40.7

ORC E
Kayıtlı tekne sayısı: 6
Yapılan yarış sayısı: 2
1. Blue X-Lexus Sailing Team (Berkcan Arat) 1-1 (2) X302 MK2
2. Tok Sailing-AZD Logistics (Ahmet Rasim Kahraman) 2-2 (4) J/92 S
3. Zamazingo (Celal Yılmaz İşçimenler) 3-3 (6) J/109

ORC F
Kayıtlı tekne sayısı: 4
Yapılan yarış sayısı: 2
1. Capella II (İhsan Kalaycı) 1-1 (2) Sun Odyssey 44i
2. Red Lions-Alutek Metal-Joyful Yachting (Hüseyin Akbulut) 2-2 (4) Taka 800
3. Ekinoks (Gökhan Tuna) 3-3 (6) Bavaria 42 CR

ORC G
Kayıtlı tekne sayısı: 2
Yapılan yarış sayısı: 2
1. Almadia (Bülent Çelik) 1-DNC (1) 11 Metre
2. Inhaca (Hasan Çıplak) 2-DNC (2) 11 Metre

BAUISC İlkbahar Trofesi’nde 2’nci etabın yapılacağı 4 Nisan Cumartesi günü tahminler yine düşük hava gösteriyordu. Ancak kelimenin tam anlamı ile “şapkadan tavşan çıktı”. Yağmurun durmasıyla sahaya yayılan 10 knot’lık rüzgarı erken fark eden Yarış Kurulu, tempolu bir yönetimle peş peşe, üstelik hayli çekişmeli iki şamandıra yarışını yaptı. Yarışlar bittikten sonra hava da tükendi.
Bahçeşehir Üniversitesi Uluslararası Yelken Kulübü’nün (BAUISC) düzenlediği İlkbahar Trofesi’nin (Spring Trophy 2026) ilk etabı son derece düşük ve dengesiz hava koşulları yüzünden tek yarışla noktalanmıştı.
2. Etap yarışlarının yapılacağı 4 Nisan Cumartesi günü koşullar benzerdi…
Alper Şakaklı başkanlığındaki Yarış Kurulu, planlanan şamandıra yarışlarının yapılacağı Caddebostan - Adalar parkurunda yerini aldığında, hızını arttıran yağmurla birlikte tahminlerin de gösterdiği son derece zayıf bir rüzgarla karşılaştı. Zaman zaman parkur botlarının “ölüçlemeyecek değerde” rüzgar rapor etmesi üzerine tehir flaması karada toka edildi. 

YARIŞ KURULU “GELECEK” HAVAYA GÖRE POZİSYON ALDI
ORC ve Gezgin sınıflarında 23 teknenin kayıt  verdiği yarışta filoyu parkura çağırmanın bir anlamı yoktu. Buna rağmen marinadan çıkan birkaç teknenin İstanbul Boğazı’ndan gelen kuzeyli rüzgarda balon bastığını gören Başhakem Alper Şakaklı, Komite Botu’nu kuzeyli rüzgara göre konuşlandırdı, ardından karada basılan tehir flamasının arya edilmesi talimatını verdi.
Kısa süre sonra yağmurun kesilmesi ile 350 dereceye (kuzey-kuzeybatı) oturan rüzgar, 10 knot’lık güçle sahaya yayıldığında parkuru kurdu ve ekiplere saat 12.00’da turuncu flamanın toka edileceğini duyurdu.


YARIŞ 10 DAKİKALIK GECİKME İLE BAŞLADI
ORC A ve B gruplarının orsa şamandırası (1 no) 350 dereceye ve 1.4 deniz miline atıldı. ORC C ve D grupları için ayrı bir şamandıra da 1.1 deniz mili (3 no) mesafeye yerleştirildi. ORC sınıfları parkuru iki turda, Gezgin sınıfı ise 3 numaralı şamandırayı kullanarak parkuru tek turda tamamlayacaktı.
Sadece 10 dakikalık gecikme ile 12 teknenin yer aldığı ORC A'nın start düdüğü 12.10’da, 6 tekneden oluşan ikinci grup (ORC C-D) için de 12.17’de çaldı. 4’ü de Azuree 33 olan Gezgin sınfının yarışı da 12.24’te başladı.

START HATTINDA ÇATIŞMA
İkinci grubun start hazırlığında ORC C’de yarışan Mert Gürpınar yönetimindeki Sahibinden-Gemini III, rakibi Bartu Özsoy liderliğindeki Özay Sailing-Electron’u sancak kontra açığa sürüp, son anda kafayı açarak Komite Botu’na yakın start etmek isterken, rüzgaraltından gelen ORC D grubunda ve Batu Özonur dümenciliğindeki Marmara Yelken Kulübü-MAYK ile çatıştı. 

“Protesto” çığlığı üzerine start eden teknelerden neta olan Sahibinden-Gemini III, 360 derecelik ceza dönüşünü yaparak kendini “temize” çıkardı. Çatma, Sahibinden-Gemini III’ün iskele baş omuzluk, Marmara Yelken Kulübü-MAYK’ın da sancak kıç omuzluktan “yanak yanağa” olması yüzünden hasarsız atlatıldı.  
CHEESE VIII, ÜST GRUBUN İÇİNDE
10 knot’lık rüzgar, ekiplere de çekişmeli bir yarış ortamı sundu. Levent Peynirci, Farr 40’nı yarışa sokmadığı için, taktisyen olarak ORC B'de Güney Kaptan dümenciliğindeki Akkök Holding-Cheese VIII’e binmişti. 

Cheese VIII, kapı şamandılalarında ilk pupa kolu tamamlanırken Sinan Sümer liderliğinde ve Targan Hazarhun taktisyenliğinde ORC A’da yarışan Gözalan-Alize M 12 ile Engin Özgen dümenciliğindeki Unilever Hedef Yelken 37’nin arasına sokulmuştu.


FİNİŞLER KAFA KAFAYA…
Yarış Kurulu, parkurda bacak uzunluğunu ve tur sayısını planlarken, tüm teknelerin yarışı yaklaşık 1 saatte bitirmelerini ve ikinci yarış için bekleme süresini olabildiğinde kısaltmayı hedeflemişti. Nitekim öyle de oldu. Gruplar adeta “kafa kafaya” finiş hattını göğüslediler. Bu aynı zamanda yarışta temponun yükseltmesine de zemin hazırlamıştı.
Rüzgar gücünün ve yönünün sabit kaldığı parkurda ikinci yarış için ilk start düdüğü 13.35’te çaldı ve aynı sıralama ile 13.42 ile 13.49 olarak devam etti.

Temiz bir startın ardından çekişmeli ikinci mücadele başladı. Üçüncü grup olan Gezgin sınıfındaki teknelerin yarış sınıflarına benzer reabetçi startı ise dikkatlerden kaçmadı. Bu grupta Eren Özdal yönetimindeki Volvo Cars Türkiye-SU 19’un rakiplerine göre oldukça hızlı olması da dikkat çeken diğer bir ayrıntı idi. 

GÜNÜN KAZANANLARI
Nefes nefese peş peşe iki yarışın ardından ORC A’da Gözalan-Alize M12 (Sinan Sümer), ORC B’de Akkök Holding-Cheese VIII (Güney Kaptan), ORC C’de Sahbinden-Gemini III (Mert Gürpınar), ORC D’de Marmara Yelken Kulübü-MAYK (Batu Özonur), Gezgin’de Volvo Cars Türkiye-SU19 (Eren Özdal) birincilik elde etti.
Tekneler, marinaya döndüklerinde, yarış süresince 14 knot’a kadar yükselen ve 350 derecede sabit kalan rüzgar da tükendi. Yarış Kurulu’nun öngörüsü ve hızlı tepki vermesi, planlanan her iki yarışın da sorunsuz, üstelik hayli keyifli geçmesini sağlamıştı  

PROTESTO KURULU BOŞ KALDI
Bu arada bir başka ayrıntıya da dokunmadan geçmeyelim…
Günün ilk yarışının start hattında Marmara Yelken Kulübü-MAYK ile çatışan Sahibinden-Gemini III, olaydan hemen sonra 360 derecelik ceza dönüşünü yaparak kendini “temize çıkardı” demiştik.
Ancak yarıştan döndükten sonra ceza dönüşünü yaptığını belirten deklarasyonu vermedi. Eğer MAYK protestosunda ısrarcı olup, karaya döndükten sonra başvuruda bulunsaydı, Gemini III, şart koşulan deklarasyonu vermediği için ceza dönüşü “yapılmamış” sayılacaktı. 
Ancak taraflar için ödül töreni ve Sultanahmet Köftecisi’nin ikramı daha cazip gelmiş olmalı ki, kimse Protesto Kurulu’nun kapısını çalmadı.
BAUISC İlkbahar Trofesi’nde 3’üncü etap 11 Nisan Cumartesi günü yapılacak.

BAUISC SPRING TROPHY 2026 (2. Etap)
4 Nisan 2026, Cumartesi (Caddebostan parkuru)

ORC A
Kayıtlı tekne sayısı: 3
Yapılan yarış sayısı: 2
1. Gözalan-Alize M12 (Sinan Sümer) 1-1 (2) 
2. Unilever Sailing Team-Hedef Yelken 37 (Engin Özgen) 2-2 (4) 
3. Hedef Yelken 42 (Levent Özgen) 3-3 (6) 

ORC B
Kayıtlı tekne sayısı: 9
Yapılan yarış sayısı: 2
1. Akkök Holding-Cheese VIII (Güney Kaptan) 1-1 (2)
2. Global IT Cheese III (Canberk Sağlam) 2-4 (6) 
3. Helly Hansen-Cheese V (Taner Halaçoğlu) 6-2 (8) 
DNC: Logo (Onur Bilgen)

ORC C
Kayıtlı tekne sayısı: 4
Yapılan yarış sayısı: 2
1. Sahbinden-Gemini III (Mert Gürpınar) 3-1 (4)
2. Özay Sailing-Electron (Bartu Özsoy) 1-3 (4)
3. SYS Yatçılık-Alchera (Yusuf Tunç) 2-2 (4)

ORC D
Kayıtlı tekne sayısı: 2
Yapılan yarış sayısı: 2
1. Marmara Yelken Kulübü-MAYK (Batu Özonur) 1-1 (2)
2. Sebago-Alize G 28 (Metin Efendioğlu) 2-2 (4)

GEZGİN
Kayıtlı tekne sayısı: 5
Yapılan yarış sayısı: 2
1. Volvo Cars Türkiye-SU19 (Eren Özdal) 1-1 (2)
2. Here for Fun-Doğa (Hasret Can Ürek) 2-2 (4)
3. Cenoa Sailing-Cenoa (Umar Ulaş Erkin) 3-3 (6)
DNC: Safinaz (Eray Uzel)

YATED’den Pendik Barbaros Hayrettin Paşa Denizcilik Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi’ne Eğitim Yatırımı

Siber güvenliğin en büyük düşmanı karmaşıklık. Bulut varlıklarının, özellikle sanal makinelerin, kolayca devreye alınabilmesi, bunların sayıları artmaya başladığında güvenliğini sağlamak ve izlemek zorunda kalmanın gerçekliğiyle keskin bir tezat oluşturuyor. Makine ve yazılımların yaygınlaşması, genellikle heterojen ve tutarsız kurallarla dolu ortamlar yaratıyor.  Bu da sonuçta bunların savunulmasını zorlaştırıyor. Siber güvenlik alanında dünya lideri olan ESET, bulut iş yükü güvenliğinde güvenlik açıklarına dikkat çekti. 

Bulut servis sağlayıcıları yeni sanal makinelerin oluşturulmasını kolaylaştırıyor ancak devreden çıkarılması çoğu zaman aynı hızla yapılmıyor. Çoklu bulut ortamlarında bu durum, güvenlik operasyonlarının dışında kalan iş yüklerinin artmasına neden oluyor. Genel bulut hizmeti sağlayıcıları  (CSP) temel koruma sağlasa da işletim sistemi güncellemeleri, izleme ve erişim politikalarının güncellenmesi müşteriye ait sorumluluklar arasında yer alıyor. Bu nedenle sanal makinelerin fark edilmeden “kontrolden çıkma” riski artıyor.

Bulut görünürlüğü ise birçok kuruluş için kalıcı bir sorun. Kuruluşların yalnızca yüzde 23’ü tüm iş yüklerine kapsamlı şekilde hâkim olduklarını belirtiyor. VM filolarının kontrolsüz büyümesi bu sorunu daha da derinleştiriyor. Yanlış yapılandırılmış depolama alanları ve açık API’ler ihlallerde öne çıkarken sanal makine kötüye kullanımı genellikle fark edilmesi zor bir şekilde gerçekleşiyor. Bir makine öğrenimi mühendisi için hazırlanan ve geniş okuma, yazma erişimi verilen bir VM, proje sona erdikten sonra çoğu kez olduğu gibi kendi hâline bırakılabiliyor. Bu ise saldırganlar için önemli bir fırsat alanı oluşturuyor.

Google'ın H2 2025 Bulut Tehdit Ufukları Raporu'na göre, kimlik bilgilerinin ele geçirilmesi ve yanlış yapılandırma, 2025'in ilk yarısında tehdit aktörlerinin bulut ortamlarına giriş noktalarında başlıca etkenler olmaya devam etti. Yayımlanan raporun H1 2026 sayısına göre, geçen yılın ikinci yarısında ilginç bir gelişme yaşandı; her iki ilk erişim vektörü de yazılım tabanlı istismarlar tarafından geride bırakıldı. IBM'in 2025 Veri İhlali Maliyet Raporu'na göre, birden fazla ortamı içeren bir veri ihlalinin ortalama maliyeti 5,05 milyon ABD doları iken "sadece" genel bulutu içeren bir veri ihlalinin ortalama maliyeti 4,68 milyon ABD doları ile çok geride kalmıyor. 

Çok az sayıda kuruluş, bulutu çeşitli şekillerde çekici kılan esnekliği ve maliyet verimliliğinden vazgeçmeyi göze alabilir. Daha gerçekçi bir hedef, karmaşıklığı anlaşılır ve yönetilebilir hâle getirmektir ve bu da görünürlükle başlar. Endişe verici bir şekilde, Cloud Security Alliance tarafından yapılan bir ankette, kuruluşların yalnızca %23'ünün bulut ortamlarına tam görünürlük sağladığı ortaya çıkmıştır. 

Bulut iş yükü güvenliğinde görünürlük ve kontrol

Göremediğiniz şeyi güvence altına alamazsınız. Ancak "ham" görünürlük tek başına yeterli değildir. Tam bir resim oluşturmaya yardımcı olan bağlam ve korelasyon olmadan elde edeceğiniz şey, biraz daha iyi aydınlatılmış bir kaostan öteye geçmez. Ortamlar genelinde birleşik bir politika uygulamanın ve ardından kuralları, birden çok buluttaki sanal makineler ve kimlik katmanları dâhil olmak üzere çeşitli sistemlerde uygulamanın bir yoluna ihtiyacınız vardır. Muhtemelen bu tür bir birleşme, ortamı daha küçük hâle getirmez ancak saldırı yüzeyini azaltırken ortamı yönetilebilir hâle getirir.

Her kimlik doğrulama denemesi, işlem başlatma, ağ bağlantısı ve dosya değişikliği bir yerde iz bıraktığında, telemetri verilerinin hacmi çok büyük olabilir. Bu nedenle, dikkatli bir şekilde uygulandığında otomasyon da aynı derecede önemlidir. Otomasyon, saldırganların sığınmayı sevdiği boşlukları kapatmaya yardımcı olur ve ağlar büyüdükçe doğal olarak ortaya çıkan "entropiye" karşı koyar. Ayrıca rutin görevler ve farklı kaynaklardan gelen telemetri verilerinin korelasyonu, yorulmayan ve dikkati dağılmayan bir sistem tarafından yönetilir. Böylelikle, insan operatörler, insan yargısı gerektiren olay müdahalesi kısımlarına odaklanabilir. 

Elbette asıl sorun bulutun kendisi değildir. Ölçeklenebilir ve değişime açık olarak tasarlanmış sistemlerde, özellikle de iş hacmi büyüdükçe bir dereceye kadar karmaşıklık kaçınılmazdır. Bulut iş yüklerinin güvenliğini sağlamak, dijital altyapınız büyüdükçe görünürlük ve kontrolünüzün de buna paralel olarak artmasını sağlamaya bağlıdır. Böylelikle, olaylardan gerçekten acı dersler çıkarmak zorunda kalmazsınız.

3 Ocak 1939’da fırtınada sürüklenerek Kdz.Ereğli Uzunkum’da karaya sürklenen Mete Vapuru. Fotoğraf: Engin Öztabak, Renklendirme:İrfan Özgen. Arşiv:Osman Öndeş.

Önceki  yıllarda çok kapsamlı çalışmalar yapmıştım ve bu çalışmalarım  muhtelif eserler halinde neşredilmiştir. Fakat seneler geçtikçe  başka belgelere ulaşılıyor.. Örneğin Mete vapuru konusunda da yeni bilgiler ve belgeler tespit ettim. O kadar ki bu geminin inşa  edildiği   gemilerin arşiv kaynağı olan  Clyde Built Ships portalında  bilgi eksikliğini gördüm ve  çok değerli bilgi ve belge kaynağının  değerli yöneticilerine  tamamlayıcı bilgileri ve bu makalemde yeralan fotoğrafını da gönderdim. Benim böyle çalışmalarım olmaktadır ve sadece Clyde değil, Tyne, Wear & Tees, Sunderland vs gibi belge kaynaklarına ilettiğim bilgiler ve fotoğraflar yöneticileri tarafından  yayına alınmaktalar. Bu şahsiyetlere ve kurdukları vakıflara  saygıyla teşekkür ederim.
Mete Vapuru konusunu böyle yeni bilgilerle hazırladım;1933 yılından itibaren Kalkanzade Rıza ve oğlu İsmail Kalkavan  - “Kalkavanzade Rıza ve oğlu İsmail Vapurculuk Şirketi” ne ait olan “Mete” vapuru 1910 yılında Port Glasgow  Anderson Rodger & Co. Tersanesinin Bay Yard’da 410 Kızak No.’su ile inşa edildi. 
İnşa adı “Nigretia” ve ilk armatörlük şirketi Limerick’den Limeric Steam Shipping Co. idi.1916’da adı “Scarlet Tower” olarak değiştirildi.
Haziran 1919’da Haugesund merkezli  T.H. Skogland & Son firması satın aldı ve “Torlak Skogland” adı verildi. 1924’de Skogland’den  A/S Skogland Linje satın aldı.Geminin adı değiştirilmedi. 1925’de Skogland’den   A/S Koglands Rederi satın aldı.1930’da Tonsberg’den A/S Tjomo- A.H.Torbjornsen satın aldı ve “Tjomo” adı verildi. 1933’de İstanbul’dan Kalkavanzade Rıza ve Mahdumu İsmail Vapurculuk Şirketi satın aldı ve “Mete” adı verildi.
3 Ocak 1939’da Karadeniz’de hakim olan fırtına sonucu srüklenerek Kdz.Ereğli Uzunkum’da karaya oturdu.
  

Lloyd’s Register 1952’de Mete gemisi bölümünde eklenen bilgiye göre;  makinelerin, kazanların veya her ikisinin birden (devam eden kayıtlara göre) özel survey (denetim) altında inşa edildiğini belirtilmesine karşın, altında tarih bulunan kırmızı bir çizgi ile rapor edilen kusurlar nedeniyle geminin klasını korumaya hak kazanamadığı anlaşılmış  ve bu nedenle belirtilen tarihte gemi vasfı tescil defterinden (Register Book) silinmiştir.
1960’da şirketin adı “Kalkavan Vapurculuk Şirketi” olarak değiştirilmiştir.15 Mayıs 1961  hizmetdışı bırakılmış ve İstanbul, Haliç- Fener  İlhami Söker gemi söküm kızaklarında  sökülmüştür.  

Fırtınadan bir gün evvel Köstence’ye giderek son göçmen kaifesini almak üzere yola çıkmş olan Kalkavan Vapurculuk Şirketi’ne ait “Nazım” vapuru da  24 Ocak 1939 günü geri dönerek Büyükdere’de demirlemiştir. Geminin süvarisi Selahattin Kaptan atlatılan tehlikenin çok büyük olduğunu belirterek “Fırtına, Boğaz’dan 14 mil ayrıldıktan sonra patladı. Fırtına ile mücadele edebilmek için  geminin burnunu fırtına üzererek seyrettik. Fakat rüzgar telsiz antenimizi kopardı.Uskur şaftı da koptu.Bunu zorlukla eğiştirdik vde 14 saat denizlerin keyfine bağı olarak deniz üzerinde tremola yaptık. Nihayet bugün havayı biraz dzelmiş gördük ve rotamızını değiştirerek Boğaz’dan geri girdik.”
Nazım vapuru onarımı takiben yeniden müsait bir havada köstence’ye gidecektir.
Mete vapuru ise büyük fırtınayı atlatarak sürüklendiği kıyıdan kurtulmuş ve 23 Ocak 1939 günü Boğaz’dan içeri girebilmiştir. Mete Vapuru yoluna devamla Haydarpaşa’ya yanaşmış ve burada kömür yükünü tahliye etmeye başlamıştırç Mete vapurunda fırtınadan meydana gelmiş çok büyük hasar olduğu görülmüştür. Fırtına vinç zincilerini sökerek denize atmış ve geminin seyir cihazını olduğu gibi deniz almıştır. Fırtına sırasında  denize düşen iki tayfa, bir şans eseri olarak  direk çarmıhlarına takılmışlar ve böylece kurtulmuşlardır.

Kömür yüklü olan Mete vapuru  oturduğu yerden kurtularak   
İstanbul’a avdet etmiştir.

İsmail Kalkavan, Rize eşrafından Rıza Kalkavan ve Zeliha Kalkavan’ın oğlu, Orhan Kalkavan, Keyhan ve Mete Kalkavan, Nebean Sunguroğlu’nun babası, Emekli Koramiral Cemal Süer, Hatice Bostan, Meryem Sohtorik’in eniştesi, Nâzım Kalkavan, Ayşe Sarı ve Merhum İbrahim Kalkavan’ın kardeşi, Sabahattin Sunguroğlu, Missem Kalkavan’ın kayınpederi, Fügen, Elif, Serim ve Orhan’ın dedesiydi. Ali Nuri Meserretçioğlu’yla birlikte Emek Bankası Türk Anonim Şirketi kurucu ortakları arasında yeralmıştır. Bu konuda basında yeralan bir duyuru şöyledir; “Her türlü banka muameleleri yapmak, mali, ticari, sınai, zirai her türlü iş ve teşebbüslerde bulunmak inşaat, nakliyat ve sigorta acenteliği ile her nevi muamelelerle uğraşmak, ithalat ve ihracat yapmak, ecnebi firmalar ve fabrikalar mümessilliği ile her türlü aracılık ve komisyonculuk yapmak, resmî ve hususî dairelerin, hakiki ve hükmî şahısların her nevi işlerinde müteahhitlik etmek ve bu işlerle ilgili muameleleri gerek kendi nam ve hesabına, gerek yerli veya ecnebi şirketler ve şahıslar namına veya onlarla ortak olarak üzerine alıp yapmak, veyahut bu işlerle uğraşan diğer şirketlerin hisse senedlerini kısmen veya tamamen satın almak veya bu türlü şirketler kurmak ve bu maksatların temini ve bu işlerin düzenlenmesi için yeter derecede geyri menkul mallara ve aynı haklara sahip olmak maksadıyla ve yüz yıl sürmek üzere beheri birden ödenmek şartıyla 100 Türk lirası kıymetinde ceman 15,000 adet ada yazılı aksiyona taksim edilmiş 1,500,000 TL sermayeli Emek Bankası Türk Anonim Ortaklığı adıyla bir banka kurulmuş ve esas mukavalenamesinin üçüncü bölüm 25.ci maddesine göre ödevleri üç yıl devam etmek üzere idare meclisi üyeliklerine: Seyhan Milletvekili Korgeneral Naci Eldeniz, Hatay Milletvekili Tümgeneral Eyüb Durukan,Cevat Atilhan, Tüccardan Mustafa Dinçer, Tüccar Müteahhit İbrahim Yolal, Tüccar ve Armatör İsmail Kalkavan, Tüccar ve Armatör Avni Nuri Meserretçioğlu, Tüccar Hüsnü Himmetoğlu, Otomobilci Ali Civan seçilmişlerdir. 

İsmail Kalkavan

Ağabeyi  İbrahim Kalkavan; Sabahat ve Zeki Kalkavan’ın babası, Hüseyin Avni ve Muazzez Kalkavan’ın kayınpederi, Nebil, Neslihan, Levent ve Cem Kalkavan ve Nebile Erensoy’un dedesiydi. Ziya Kalkavan, Fevzi Kalkavan ve Halis Kalkavan, Abdullah Kalkavan, İrfan Kalkavan, Fuat Kalkavan, Rıza Kalkavan, Kayhan Kalkavan ve Mete Kalkavan’ın amcası oluyordu. İbrahim Kalkavan 12 Ekim 1970 günü vefat etti. Cenazesi 13 Ekim 1970 Salı günü 09.30’da Kadıköy - Feneryolu Gazi Muhtar Paşa Sokak No.45’deki evinden alınarak Fatih Camii’nde kılınan öğle namazını müteakiben Edirnekapı Sakızağacı Şehitliği’ndeki aile kabristanında defnedildi. 
Müh.İlker  Meşe ’nin Denizcilik Dergisi’nde yeralan bir makalesinde İsmail Kalkavan’a ait anılar mevcuttur.  Bu makalesindeki “İsmail Kalkavan’ı tanır mısın?” başlıklı bölümde şöyle nakletmiştir; “Makine 1951 mezunu ağabeyim Fahrettin Küçükşahin 4 Ocak’ta ziyaretimize gelince, Necmettin Gökaltay’ın yazısından bahsettim ve fotoğraflarını gösterdim.
Fahrettin Ağabey hemen sordu: ‘İlker bizim okulun ilk mezunları arasında İsmail Kalkavan var, biliyor musun?’ ‘Hayır ağabey hiç dikkatimi çekmedi’, dedim ama peşinden bir hikayenin geleceğinden emindim. Fahrettin Ağabey uzun uzun anlattı.
Böylelikle denizcilik tarihimizde bilinmeyen bir sayfayı daha açtığımızı düşünerek sizlerle paylaşmaya karar verdim.
Karaköy’deki Türk Loydu kıraathanesi
Fahrettin Ağabey engin hatıralarıyla başladı anlatmaya;“Çok güzel bir hava, günlerden cumartesi. Ben okulun birinci sınıfındayım. Cumartesi günü öğleden sonra İstiklal Marşı’mızı okumuşuz, evimize dönüyoruz. Karaköy’de meşhur Geyikli Kıraathanesi var. Babam Trabzon’lu , diğer ortağı ise Rizeli Hüseyin Çavuşoğlu. Buraya o dönem Türk Loydu’nun ismi bile yokken Türk Loydu Kıraathanesi deniliyor. Bütün gemi sahipleri, ahşap tekne sahipleri burada. Bir de yol üzerinde bir başka kıraathane daha var, oraya da gidenler oluyor.
Gedecek başka okul mu bulamadın?
Üzerimde üniforma var. Kıraathaneye uğrayıp babama ‘merhaba’ deyip eve geçecektim. Kıraathanenin tüm pencereleri açık. Üzerinde bembeyaz gömlek, kravat olan beyaz saçlı biri elini kenara dayamış oturuyor. Beni görünce hafif tebessüm edip seslendi:
“Gel bakalım buraya,sen hangi okulda okuyorsun dedi,
Ben de, ”Yüksek Denizcilik Okulu“ dedim, “Gidecek başka okul bulamadın mı?” dedi.
Yüksek Denizcilik Okulu’ndayım ve gidecek başka bir okul bulamadın mı diye soruyor. Hemen bulaşırım. Bir baktım babam arkadaş işaret veriyor.
Adam “Gel yanıma bakalım” diye seslendi. Sonra yanaklarımdan öptü. “Ben İsmail Kalkavan. 1913 mezunuyum. Sen de çok güzel bir okula gitmişsin,seni tebrik ediyorum” dedi. Böylece tanışmış olduk kendisiyle.
Tahta bavulla İstanbul’a
Bir anısını anlatmıştı, İsmail Kalkavan’ın anlattığına göre, elinde bir tahta bavulla gemiye binip gelmiş memleketinden. Biri seslenmiş İstanbul’da İsmail Kaptan’a: “Ula İsmail sende mi geldin?” Bizimki cevap vermiş: “He amca ben de geldim.” Adam; “Ula İsmail desene ha orada eşek kalmadı” deyince bizimki de yapıştırmış cevabı: “Sen akrabaların hala oradadır.merak etme”
İsmail Kaptan’ın konuştuklarından aklımda kalanlar, “Okulun çok iyi bir okul olduğu, her şeyini bu okula borçlu olduğu, en fazla kazandıran şeyin mesleki bilginin yanında okuldaki disiplin olduğunu”söylemesiydi.. 

Mete Vapuru’nun akıbeti
İsmail Kalkavan, Nâzım Kalkavan’ın ortaklarıyla “Mete” adını verdiği gemiyi 1933 yılında Rıza Kalkavan ve Oğlu İsmail Vapurculuk Şirketi adına satın almış ve adını değiştirmemişti.. “Mete” 
II. Dünya Harbi yıllarında Akdeniz limanlarına muhtelif seferler yapmış ve önemli tehlikelerle karşılaşmıştır. Yine İzmir Limanı’ında yüklü olduğu sırada küspenin yanmayabaşlaması nedediyle genel avarya ilan edilmiştir. Mete’nin son LR kaydı 1957 olarak görülmektedir. Armatör İsmail Kalkavan 30 Mayıs 1975 günü vefat etti. Cenazesi 1 Haziran 1975 günü Eyüp Sultan Camii şerifinden alınarak Eyüp Sultan mezarlığında aile mazarlığına tevdi edildi.

                                                            ****

Baban yakışıklı adamdı, sen niye böylesin!
İsmail Kalkavan o zamanlar Armatör. Bir gün çok iyi hatırlıyorum. Armatörler Birliği’nde yönetmelikle ilgili bir toplantıya gitmiştim. İsmail Kalkavan bana bakıp, “Torunum seni tanıdım” dedi. Yazıhanedendir dedim.Ooo çok eski dedi.O zaman “Geyikli Kıraathanesi “diye hatırlatınca, babamın adını söyledi: “Cemaaallll” dedi. Sonra da ekledi, “Baban yakışıklı, güzel bir adamdı. Sen niye böylesin.”  (Kaynak: Müh. İlker Meşe; “Karşınızda Rize İyidere Sarayköy’den "Yüksek Denizcilik Okulu'ndaki Kalkavanlar", 27 Ocak 2022, Denizcilik Dergisi.)

                                                                                          ****

“Bosphore”gemi yedekleme ve kurtarma firmasının kurucusu 
1835 doğumlu Emmanuel Vernicos. 
Vernicos ailesinin  günümüzdeki temsilcisi  Nicolas A. Vernicos, hayırsever ve girişimci olarak tanınmıştır. Vernicos ailesinden 4. kuşak armatör, Uluslararası Ticaret Odası Onursal Başkanı, Çin İpek Yolu Uluslararası Ticaret Odası Başkan Yardımcısı. Yunanistan Deniz Ticaret Odası, Pire Ticaret ve Sanayi Odası ve Yunan-Çin Ekonomik İşbirliği Odası Yönetim Kurulu Üyesi. Diğerlerinin yanı sıra Public Power Corporation, Helenik Tersaneler, Yunanistan Ulusal Bankası (Fransa), Olimpiyat Havayolları, Attica Grubu, Duty Free Mağazaları vb.'de Direktör olarak görev yaptı. Vernicos Tugs and Salvage Başkanı ve Vernicos Yachts SA Başkan Yardımcısı olarak ticari faaliyetlerinin yanı sıra, Helenik Toplum Ulusal Çağdaş Sanat Müzesi'nin Yönetim Kurulu üyesi olarak kültür ve çevre sektörlerinde de etkin hizmetleri var. Çevrenin ve Kültürel Mirasın Korunması ve Ulusal Opera ve "Maria Callas" Akademisi için Yeni Bina Oluşturma Derneği, Pire'deki Kastela Çağdaş Sanat Merkezi'nin Kurucu Başkanı’dır.

Kalos Orisate, Welcome, (Merhaba) 
Anlatımına böyle başlıyor ve diyor ki; benim, ailemin üyelerinin yanı sıra Vernicos ailesinin tarihi, işleri ve operasyonları ile birlikte ilgi alanlarım ve ailemin köklerinin olduğu Ege Denizi'nin Kiklad Adaları'ndaki Sifnos Adası ’nın kültürünü içeren faaliyetlerim hakkında bilgiler bulacaksınız. Vernicos Şirketler Grubu, Yunanistan'ın mevcut en eski denizcilik şirketlerinden biridir. Kiklad Adaları'nın Sifnos Adası'nda doğan Emmanuel N. Vernicos (1835-1915) tarafından 19. yüzyılın ortalarında İstanbul’da “Bosphore” adı altında kurulmuştur. İlk faaliyeti kürekli ve yelkenli teknelerle Boğaz'ın bir yakasından diğer yakasına insan ve petrol varillerini taşımaktı. Emmanuel'in oğlu Nicolaos E. Vernicos (1869-1947) şirkete bugünkü adını verdi. Yeni haliyle, Boğaz'dan geçen gemilere römorkör hizmeti veren buharlı römorkörlerle faaliyet gösteren şirket, daha sonra bölgede ve Yunan sularında kazaya maruz kalmış veya seyir hatası sonucu karaya düşmüş tehlike altında olan gemilere kurtarma hizmeti vermek üzere kurtarma römorkörlerini de bünyesine kattı. 1906'da Nicolas E. Vernicos eski adı Sofia olan ilk genel yük gemisi ni satın aldı ve “Varvara” adını verdi. 
Osmanlı topraklarında I. Dünya Harbi sonrasında Yunanlı ahalinin yaşamları tehlikeye girdiğinden Nicolas E. Vernicos, karısını ve 8 çocuğunu römorkörlerle Sifnos'a getirip Pire'ye yerleşti ve burada çalışmaya başladı.

Nikolaos Vernicos ve eşi İrini, ilk altı çocuklarıyla. Ailenin sekiz çocuğu olmuştur; Fotoğraftakiler (soldan) Dimitri, Nikolaos, Manos, Konstantinos, Varvara, anne İrene, kızları Marika ve Eleni. 

Vernicos’a ait gemiler İkinci Dünya Harbi yıllarında sırasında elden çıkmasına rağmen Nicolas'un dört oğlunun; Emmanuel Vernicos (1900-1947), Dimitri Vernicos (1907-1996), Constantine Vernicos (1910-1984) ve Alexander Vernicos (1916-1991)’un gayretleriyle yeniden büyüdü ve savaş sonrası yıllarda römorkörcülük ve kurtarmada lider oldu. Günümüzde liman römorkörcülüğünde hâlâ öncü bir denizcilik şirketler grubu olmaya devam etmektedir. 
Vernicos  denizcilik şirketleri grubu, bugün okyanus taşımacılığında gelişmiş ve profesyonel yatçılık, turizm ve diğer denizcilik, sivil havacılık ve kıyı faaliyetleri ve finansal hizmetlerde başarıyla çeşitlenen Vernicos ailesinin dördüncü ve beşinci kuşakları tarafından yönetilmektedir. 
Vernicos ailesini 2017 yılında yayınlanmış "Osmanlı Devleti’nden Cumhuriyet’e İstanbul Limanı” başlıklı eserimde anlatmıştım; Emmanuel Vernicos ve oğlu Nicolaos E.Vernicos’un “Bosphore” gemi yedekleme ve kurtarma firması İstanbul’da 12 römokörlük bir filoya sahipti. Günümüzde Vernicos ailesinden N.E. Vernicos Shipping Co. adıyla Vernicos firmasını başarıyla sürdüren isim Nicolas A. Vernicos. 
Babası 1916 Sifnos Adası doğumlu Alexandros Vernicos, annesi Marina Kanaki. Nicolas A.Vernicos’un eşi Stratos doğumlu Barbara Vernicos, Büyükbabası 1867 İstanbul doğumlu (ö.1947) Nicolaos E. Vernicos ve büyükannesi İrini Anastiadis’dir. Vernicos ailesinin temel direği olan en üst isim; Nicolas A.Vernicos’un 1835 doğumlu büyük büyükbabası Emmanouil Vernicos ve büyük büyük babaannesi Paros Adalı Barbara Vaou idi. 
Türkçede Rum denince, Hıristiyan Ortodoks mezhebinden olan ve Yunanca konuşan kimse anlaşılır. Rum, Romeos (Romalı) sözcüğünden bozularak günümüze ulaşmış bir terimdir. Tarih içinde siyasi, ekonomik, kültürel anlam değişikliklerine bağlı olarak başka anlamlarda da kullanılmıştır. (Kaynak: Iraklis Millas; “Geçmişten Bugüne Yunanlılar”, İletişim Yayınları). 
İstanbul’lu Rumlar genel olarak denize yakın yerleştirildiler. Sonradan İstanbul’a gelen Rum aileleri de aynı yörelere yöneldiler. Bu yerleşim bölgeleri eski kiliselerin bulunduğu yerlerden saptanabilir. Beyoğlu’nun daha oluşmadığı 19. yy öncesinde Epirliler -genelde ekmek fırını işletirlerdi ya da öğretmendiler. Ayios Demetrios ve Ayios Yeoryios kiliselerinin etrafında, yani Edirnekapı’da Fevzi Paşa caddesi ile Surlar arasındaki Sarmaşık’ta yaşarlardı. İnşaat işçileri Vlanga’da (Yenikapı’da) Ayios Teodoros Kilisesi civarında; Kaşıkadalı (Marmara Adası’nın yakınındadır) kayıkçılar Hasköy’de Ayia Paraskevi yakınında; Sakızlı tüccar ve gemiciler Galata’da İoannes Prodromos Kilisesi etrafında ve ayrıca Tatavla’da (bugün Kurtuluş), Haliç’te Yemiş İskelesi’nde; Manililer de (Güney Moralı) Tatavla’da; İçkili lokantaları işleten Konyalılar da Galata’nın Ayios Nikolaos Kilisesi yakınında bulunurdu. 
Kapadokyalı Karamanlılar Samatya’nın batısında Ayios Konstantinos Kilisesi civarında, Midilli Adası’nda göç edenler Kondoskali’de (Gedikpaşa), On İki Adalı kayıkçılar, Simi Adalı dalgıçlar ve Kalimnoslu süngerciler Galata’nın Balıkpazarı’nda yaşarlardı. Fener bölgesi ise daha çok bir tür "Bizans" nüfusunu barındırırdı. Üsküdar’da Rum aileler Anadolu ticareti alanında çalıştılar. 17. Yüzyıldan itibaren Rum tüccarlar Fransız tüccarlarıyla rekabet etti, Rumlar ayrıca Kuruçeşme, Arnavutköy, Yeniköy, Tarabya, Büyükdere, Çengelköy gibi yörelerde de yoğun olarak yaşadılar. 
Yunan ihtilalinin yankıları dindikten ve Tanzimat - Islahat Fermanı gibi reformlardan sonra, 19. Yılın ortalarından başlayarak 1908’e kadar olan özellikle Yunan devletinin genişleme eğilimleri sergilemediği yıllarda, Rum cemaati en parlak dönemini yaşadı, devletin güvenini yeniden kazandı ve özellikle Batılı devletlerin ticaret işlerinde aracılık yaparak zenginleşti. Osmanlı Batı’nın Pazar ekonomisi yörüngesine girdiği 19.Yüzyıl’da ve bilhassa 1838’de İngilizlerle imzalanan antlaşmadan ve Batı sermayesinin girmesinden sonra (1855, 1858, 1860 yıllarındaki devlet kredilerinden sonra), Rumların bir kesimi tüccar, İngiliz ve Fransız tüccarların komisyoncuları, aracıları ve banker (sarraf) olarak önem kazandılar. 
II. Abdülhamit döneminde (1876-1909) Leonidas Zarifis, Hristakis Zoğrafos gibi bankerler devlete kredi verir konumdaydılar. Diğer ünlü bankerler arasında Evgenidis, Stefanovik Skilitsis, Mavrokordatos, İlyaskos vardı. İşadamları olarak da İstanbul’lu Armatör Simeon Sinissoğlu, Yorgos Hrisovergis, İoannis Haritonidis, İosifakis Eksercis gibi kimseler ün yapmıştı. Aynca kimi Rumlar hekimlik, mühendislik, avukatlık, ögretmenlik alanlarında da önemli mevkiler elde ettiler. Avrupa kökenli şirketlerde önemli idari görevler üstlendiler. Kalifiye işçi statüsünde olan işçiler de genellikle Rumlardı. 
Yakın geçmişteki Rumlar, daha uluslararası ve Batı’ya açık kozmopolit bir İstanbul’u anımsattıkları derecede, günümüzde nostaljik bir atmosfer içinde gündeme gelmektedirler. Rumlarla ve ulusçu çatışmalarla ilgili hoş olmayan anılar genellikle unutulmuş, tavernalı, şakrak şarkılı yanları ise anımsanmaya başlanmıştır. Rumlar adeta İstanbul tarihinin geride kalmış hoş bir sayfası gibidir. 
Osmanlı Rumlarını anlatan İraklis Millas çok değerli ve aynı zamanda bizler ve ayrılıp gitmiş Rumlar için de hüzün dolu anıları dile getirmiş eseriyle meslekleri anlatırken, çok önemli bir meslek dalını unutmuş olmalıdır. Zira Rumlar yelken gemiciliğinde olduğu gibi, ahşap gemi inşaatında ve buharlı gemi sahipliğinde, limanlarda kılavuzluk, gemi yedekleme ve gemi kurtarma alanlarında da çok usta insanlardı. Emmanoul Vernicos ’un öyküsü böyle bir açıdan okunmalıdır. Dördüncü kuşak olan Nicolas A.Vernicos, Vernicos ailesinin gemi yedekleme ve gemi kurtarma alanındaki çalışmalarıyla başladıkları aile öyküsü yayınlanmıştır. Bir kopyasını bana da göndermek nezaketini gösterdiklerinden dolayı kendilerine teşekkür ediyorum. Ancak bir teşekkürüm de asistanı Dimitra Kouvela Hanım’a olmalıdır. Kendilerinden bilgi istirham ettiğimde, hazırladığım sorulara ve rica ettiğim fotoğraflarla ve aile öyküsüne kadar tüm bilgi ve belgeleri bir iki dakika sonradan başlayarak kısa zamanda cevaplandıran asistanı Dimitra Kouvela ’yı tebrik ediyorum.
Nicolas A. Vernicos ailenin öyküsünü hazırlarken kendisine özel arşivinden el değmemiş fotoğrafları sağlayan Peter Davey gibi; Jochen Kruesmann, Peter Fitzpatrick, Paul Silverstone, Panteleimon Lelekis ve bir dizi diğer arkadaş ve araştırmacılar, tarihi fotoğraflar sunmuş. Nicolas A. Vernicos’un Vernicos ailesinin tarihsel arşivini ve bir bütün olarak tarihini koruması saygıya ayrı bir not olmalıdır. Bu öykünün özelliği İstanbul’dan Pire’ye geçişi sağlayan Elli Vernicou ’nun tarihsel birikimiyle daha da değerli hale gelmiştir. 
Yüzyıllar boyunca İstanbul Doğu Akdeniz’in ekonomik başkentiydi. Batı ile Doğu arasında ve Karadeniz ve Tuna’ya ulaşım yollarındaki konumu, her tüccarın varış noktasını İstanbul yapmıştır. 
Osmanlı İmparatorluğunun başkentinde Rumlar, Ermeniler, Yahudiler de çok renkli bir kültürü meydana getirmekteydiler. Emmanuel N. Vernicos Adalı Osmanlı devri Rum ahalisinin denizcilik alanındaki ustalıkları için İstanbul vazgeçilmez bir liman kent olmuştur. 
Emmanuel N. Vernicos (1835 1915), Batı Kikladlar’daki Sifnos Ege adasındaki Artemonas köyünde doğmuştur. Sifnos’tan daha iyi bir yaşam için İstanbul’a gelen Emmanuel Vernicos, kuzenlerinden üçü ile birlikte 1850’de İstanbul’a yerleşti. Kardeşlerinden ikisi ticaret ve bankacılık işleriyle uğraşırken, Emmanuel ve Michalis de denizcilik alanına yöneldiler. Emmanuel, Paros Naousa’da doğan Varvara Vaos ’la evliydi ve Nikolaos (1867-1947), Frangiskos, Xenophon ve Vasilios da dahil olmak üzere birçok çocuğu vardı. Çocuklarının hepsiyle ve daha önemlisi oğlu Nikolaos’la birlikte İstanbul’da römorkörcülük yaptı. Vernicos ailesi 1851’den itibaren gelişme gösteren römorkörcülük, gemi yedekleme ve kademe kademe ilerleyen gemi kurtarma alanına yönelirken, Yunanlıların ve Osmanlı tebaası Rumların geleneksel yük/yolcu gemilerine alanına dışında kalmıştır. Nicolaos E. Vernicos, köklü bir İstanbullu aileden olan Irene Anastasiadis ile tanıştı. Irenes’in ailesi tarafından desteklenen Nikolaos kısa süre sonra “Odissos” adını verdiği römorkörü satın aldı. Kısa zamanda kârlı bir girişim olduğunu kanıtladı, bu yüzden başka bir adım daha attı. İlk olarak, “İreni” adını verdiği ve onun şanslı gemisi olduğu düşünülen ahşap gövdeli ilk pervaneli buharlı römorkörün sahibi oldu. 1886 yılında kendi römorkör şirketini kurdu. Bu şirketiyle Boğaz’daki Shell tesisinden yelkenli ve kürekli teknesiyle yolcu ve petrol ürünleri nakletmeye başladı. Şirketin logosu, Nikolaos E. Vernicos “Le Bosphore” idi. Kardeşleri Xenophon, Frangiskos ve Vasilios da römorkörcülük işine atıldılar ve çok başarılı oldular. Emanuel’in kızı Polymnia’nın kocası Apostolos Philipakis da römorkörcülük yapmaktaydı. Zira, Marmara’dan gelip Karadeniz’e veya İstanbul’da Karadeniz’e, Karadeniz’den İstanbul’a ve oradan Marmara’da geçen buharlı gemiler giderek artmak ve büyüklükleri de artan bu gemilerin yedeklenmesi için römorkör talebi de yeni römorkör talebini beraberinde getirmekteydi.

Nicolaos E. Vernicos’un ilk ahşap gövdeli buharlı römorkörü “İreni”. 
Kaynak: Nicolas A. Vernicos, Aris Bilalis arşivi. 

1901’de Nicolaos ve Irene ilk erkek çocuklarına babasının adını vererek Emmanuel Manos dediler. Mutlu yaşamlarında sekiz çocuk sahibi oldular: Manos (1901-1947), Dimitrios (1907 1996), Alexandros (1916-1991), Konstantinos (1910- 1984) ve dört kız: Varvara, Marika, Eleni ve Elli. İlk yedi çocuğu İstanbul’da dünya gelen aileden son erkek çocukları Alexandros Vernicos, Sifnos Adası doğumludur. Armatör Apostolos Philippakis, Emmanuel Vernicos’un kızı Polymnia Vernicou ile evlenmiştir. Aile bireyleri diğer taraftan armatörlüğe yönelirken I.Dünya Harbi’nin sona ermesinden sonra Nicolas Vernicos yeniden İstanbul’a döndü. Savaş koşulları içersinde römorkörlerinin çoğunun satılmış olması veya kaybedilmesi nedeniyle İstanbul’daki bir tersaneye bir römorkör siparişi verdi. 1920’de teslim aldığı bu römorköre “Sifnos” adı verilmiştir. 

Ailenin Michalis N. Vernicos gibi bireyleri 1922’den itibaren Yunanistan ana karası ile adalar arasında yolcu taşımacılığına yöneldiler. Birbiri ardından gelen savaşlar neticesinde Vernicos ailesi 1922’de yakında geri dönecekleri umuduyla İstanbul’dan ayrıldı. Nicolas Vernicos’un babası Alexandros Vernicos Sifnos’a dönüşü şöyle anlatmıştır: Sifnos Adasında ilk kez sanırım Eylül 1922’de geldik. Tüm ailemizin Pire için ayrıldığı 1924 yazının yaz sonuna kadar kaldık. Vernicos ailesi, İstanbul’daki varlıklarından mahrum kalmasına rağmen, işlerini Pire’den sürdürmeye kararlıydı. Başlangıçta babam Akti Tzelepi’nin köşesinde bir binanın birinci katında bir ofis açtı. Bu dönemde Nikolaos ve Irene, yakın tarihte Kanada Ulusal Phoebe Coums’la evlenen Manos için bir ev inşa etmek amacıyla 28 Aidiniou Caddesi’ndeki Nea Smyrna’da bir mülk satın almıştı. Sonunda inşa edilen ev, Nikolaos ve Irene’nin ve kızlarının Elli’nin evi oldu. Manos Vernicos, 1930’da Varvara’nın satışından onbeş yıl sonra bir genel yük vapuru satın aldı. Gemiye “Popi” ismi verildi ve tramp seferlerde kullanıldı. Vernicos ailesinin öyküsünü burada noktalıyorum. Ancak bu öykünün tamamını “The History of The Vernicos Maritime Family” başlığıyla okuyabilirsiniz. Bir diğer önemli belge 2009 yılında Palgrave MacMillan neşriyatı, Ioannis ve Gelina Harlaftis ortak eseri; “Leadership in World Shipping: Greek Family Firms in International Business”dir. 
Vernicos ailesi ilk yıllara ait römorkörlerine ait Osmanlı Devleti’nden Cumhuriyet’e İstanbul Limanı” eserimden alarak aktaracağım belgelere dayalı bilgiler de şöyledir; Yandan çarklı demir gövdeli römorkör “Olga” Londra merkezli GN Tanivaco adına inşa edilen 119 grt., 34 nrt. ahşap gövdeli ve yandan çarklı römorkör “Olga” Aralık 1879’da hizmete girdi. Tek genişlemeli buhar ana makinesi 50 nhp güç üretiyordu ve makinesi W. Hepple & Co. South Shields imalatı idi. 1890’da İstanbul’da kılavuzluk, gemi yedekleme firması MJ Stamadiades satın aldı. (Kaynak: Prof. Gelina Harlaftis). 1900’da İzmir’den kılavuzluk, gemi yedekleme firması Hacı Davud Farkouh satın aldı. Aynı sene Nicolaos E.Vernicos satın aldı ve “Sofia” adını verdi. 
Nicolaos Emmanuel Vernicos sadece römorkör işi ile uğraşmadı. 1902’de, “Olga” simli küçük bir yük gemisini satın aldı ve altı yıl sonra satın aldığı gemiye “Sophia V” adını verdi. 1911’de satılmasına rağmen, bu gemi Vernicos ailesi tarafından tekrar satın alındı ve bu sefer “Varvara” olarak yeniden isimlendirildi. Michalis Vernicos da armatörlüğe yöneldi ve 1910’da “Penelope” adını verdiği 30 yaşındaki bir yük gemisini satın aldı. Vernicos ailesi, 1912’ nin sonlarında römorkörlerinin Türk makamları tarafından olası bir müsadere edilmesini düşünerek tüm römorkörlerinin mülkiyetini İstanbullu levanten bir Fransız vatandaşı olan Marc Rigo’ya devretti. Römorkörler, Vernicos ailesinin yönetimi altında kaldı ve daha sonra mülkiyete iade edildi. 

Nicolaos E. Vernicos’un sac gövdeli buharlı römorkörü “Avgi”. 
Kaynak-Nicolas A. Vernicos, Aris Bilalis arşivi. 

1914’te Nicolaos, Standart Petrol kuruluşlarından İstanbul’a petrol taşımak için gemilerinden birini Osmanlı Hükümetine kiraladı. I.Dünya Harbi’nin patlak vermesinden dolayı, İtilaf Devletleri adına Nikolaos’tan petrolü Türkiye’ye teslim etmemesi ve gemisini Yunan limanlarına yönlendirmesi talimatı verilmişti. Vernicos ailesi karşılaştığı çok zor durum karşısında bir süre sonra İstanbul’dan ayrıldı. Balkan Harbi sırasında, İstanbul’da kalan 12 römorköre Türk Hükümeti tarafından alıkonulmuştu. 1914’te “Olga” başka bir Fransız vatandaşına satılmışken, “Varvara” da 1916’da satıldı. Evlerini ve işlerini İstanbul’da bırakarak ayrılmak zorunda kalmalarına rağmen Nikolaos, hiçbir zaman gemi yedekleme ve kurtarma işlerini bırakmadı. 1916’da ilk büyük gemi kurtarma römorkörünü inşa ettirmek üzere İskoçya’daki Ardrossan Shipbuilding Co.’ya verdiği siparişte römorköre “Aghios Georgios” adını vermişti. 
Buharlı, pervaneli, demir gövdeli römorkör “Avgi” 
İnşa tarihi ve inşa tersanesi kaydı bilinmeyen “Avgi” 36 grt. idi ve İstanbul Limanı kaydı No.51 idi. 1912’de Nicholaos Vernicos tarafından siyasi koşullar nedeniyle İstanbullu Fransız levanten M.Rigo’ya devredildi. Mayıs 1919’da İstanbul’da kurulu I.Phillipakis ve D.Vernicos & Co.’ya iade edildi. Temmuz 1922’de İstanbul’lu gemi yedekleme işi yapan armatör G.Vlastaris’e satıldı. Ocak 1933’de Pire’de I.Kritikakis satın aldı ve Pire limanına tescil ettiği römorköre “Kalliope-Christiavgi” adını verdi. Mart 1934’de Pire merkezli I. Gariffalos’a satıldı. Balık avlama gemisi olarak tadil edildi. Ayni sene I.Kritikakis yeniden satın aldı ve römorkör olarak tadil etti. 1939 ’da Pire merkezli Panagiotopoulos Kardeşler’e satıldı. Nisan 1941’ de Alman işgal güçleri tarafından el konuldu. Ağustos 1944’de Salamis Deniz Üssü önlerinde mayına çarparak battı. 

Buharlı, pervaneli, demir gövdeli römorkör: “Eftychia” 
İnşa tarihi bilinmeyen Fransa inşa “Eftychia” 27 grt.,tam boy 15.65 m. ve genişlik 3.55 m. idi. İstanbul Limanı kaydı No. 4 olan Eftychia Aralık 1900’da Vas.Emmanuel Vernicos tarafından gemi yedekleme işi yapan İstanbul’lu armatör D.Alexatos’a satıldı. Mayıs 1911’de Emmanuel N.Vernicos satın aldı. (Kaynak: Tyne Tugs and Tug Builders, Lloyd’s Register of Shipping.) Aralık 1922’de D.Alexatos tarafından satın alındı ve Pire limanına tescil edildi. 1924’de Psaros Kardeşler satın aldı, 1925’de Kouzoulis kardeşler satın aldı. 1929’de Nicolaos Vernicos satın aldı ve Pire limanına tescil etti. 1 Ocak 1944 günü Müttefik Kuvvetleri’nin işgal altındaki Salamis Deniz Üssü bombalamaları sırasında isabet alarak battı. 

Aghios Georgios römorkörü karaya oturmuş olan Maria E. Diacakis genelyük gemisini yedeklerken. 

Aghios Georgios römorkörü karaya oturmuş Kalkavanzade Rıza’ya  ait “Mete”yi kurtarma çalışmalarında. 

Buharlı, pervaneli, sac gövdeli römorkör: “Aghios Georgios”- (Ex-Stalwark, Ex-Sea Dog) 
1916 yılında Ardrossan Dry Dock & Shipbuilding Co Ltd, Ardrossan’da The Admiralty, Londra adına 266 Kızak Numarasıyla inşa edilen römorkörün inşa adı “Stalwark” idi.Adı “Sea Dog” olarak değiştirildi. 153 grt. ve 12 nrt. olan “Sea Dog”un tam boy 95.0 ft., genişlik 22.0 ft. ve derinlik 12.8 ft. idi. Clydebank, Aitchison, Blair Ltd. üretimi olan buhar ana makinesi 3 genişlemeli idi ve azami sürati 9 knots’du. Nicolaos E.Vernicos satın almak için anlaşma yaptı ve römorkör tamamlanmadan önce temmuz 1915’de satın aldı.İstanbul ve Marmara’da gemi kurtarma hizmetleri üstlendi. Vernicos ailesinin İstanbul’dan ayrılmasıyla 1919’da Nicolaos E.Vernicos adına Pire limanına tescil edildi. 
Buharlı, pervaneli demir gövdeli römorkör: “Driskos”- (Ex-Vittorin, Ex- Mellon) 
Nicolaos E.Vernicos’un İstanbul’da olan römorkörlerden bir diğeri 1883 Hammersmith inşa 28 grt. “Vittorin” idi. 1912’de I.Vlasopoulos & P.Potamianos’a satıldı ve “Mellon” adı verildi. Eylül 1920’de N.Mihas’a satıldı ve “Driskos” adı verildi. Ocak 1929’da A.Nikolasrakis & Co.’ya satıldı. 23 Nisan 1941’de Salamis Deniz Üssü’nde battı. 

Irini Vernicos; (Ex- Chernomore, Ex- Iroise, Ex- Saint Charles) 
Chernomore, 1911 yılında Rus İmparatorluk Donanması'nın Karadeniz Filosu için Odessa'da inşa edildi; 7 Haziran 1912'de hizmete girdi. Haziran 1915'te, Odessa'ya yapılan bir baskında mayına çarparak yarı batık hale gelen Türk zırhlı kruvazör Medjidieh'in kurtarılmasına katıldı. 16 Aralık 1917'de Sovyetler tarafından ele geçirildi. 1 Mayıs 1918'de Almanlar tarafından ele geçirilir. Kasım ayında ele geçirme sırası Beyaz Ruslara gelmişti ve ardından aralık ayında İtilaf Devletleri adına alıkonuldu. 7 Şubat 1919'da karaya oturan Fransız zırhlısı Mirabeau'nun 1919'da yeniden yüzdürme operasyonlarında kullanıldı. 6 Nisan 1919'da Beyaz Rusların eline geçti. General Wrangel'in filosunun bir parçası olarak 14 Kasım 1920'de mültecilerle birlikte Sivastopol'un tahliyesinde kullanıldı. 17 Aralık'ta Point Attanasio'ya seyrederken karaya oturdu. Kurtarıldı ise de 26 Aralık'ta Bizerte'ye vardığında yeniden el konuldu. Uzun süren hizmet yıllarından sonra Iroise adıyla Saint Charles’ta, Charles Schiaffino tarafından römorkör ve özel yatı olarak kullanıldı. Aynı sene Vernicos ailesi satın aldı ve “İrini Vernicos” adını verdi. 1941’de Girit’in bombalanması sırasında terk edildi ve 1951’de söküldü. 

Kurtarma ve Yedekleme Römorkörü “Vernicos İrini” 

Kurtarma  ve Yedekleme Römorkörü Vernicos Irini ST Sınıfı dizel römorkör, 1944 yılında Brooklyn, New York'taki Continental Shipbuilding tarafından ABD Ordusu için, II. Dünya Harbi yıllarında Müttefik ticaret filosunun liman elleçlemesine yardımcı olmak için inşa edildi. (Orijinal adı –US ARMY ST-755– geminin pruvasındaki siyah boyanın altında hala görülebilmektedir). Dünya Harbi’nde sonra son derece düşük rakamlara Yunan Hükümetine bağışlanan yaklaşık 100 fazla römorkörden biriydi.
ST-755, Nicolas E. Vernicos Shipping Co. Ltd tarafından satın alındı ve “Vernicos Irini” olarak yeniden adlandırıldı ve nihayet Selanik'te hizmete alınmadan önce 50 yıldan fazla hizmet verdi. 2002 yılında Rahmi M. Koç Müzesi'ne kazandırılan bu römorkör yedeklenerek Türkiye'ye getirilip Tuzla'daki RMK Marine'de restorasyona tabi tutulduktan sonra 2003 yılının Ekim ayında RMK Müzesi’ne kazandırıldı. Vernicos İrini, Barbara ve Nicolas A.Vernicos Ailesi tarafından bağışlanmıştı
                                                                      *******
 

İstanbul Boğazı’na NATO üssü kurularak Montrö’nün ‘delineceği’ iddiaları üzerine oluşan hassasiyet nedeniyle MSB (Milli Savunma Bakanlığı) oldukça uzun ve ayrıntılı bir açıklama yaptı.
Bakanlık Sözcüsü Tuğamiral Zeki Aktürk, Montrö Sözleşmesi’nden tavizin söz konusu olmadığını, üslerde halihazırda sadece Türk personelin görev yaptığını söyledi.

Önce uluslararası kolordu gündeme geldi... Ardından İstanbul Boğazı'nda deniz üssü ve Karadeniz'de NATO görev kuvveti oluşturulması ile kamuoyunda oluşan tepkiler nedeniyle Milli Savunma Bakanlığı (MSB) haylli uzun ve ayrıntılı bir açıklama yaptı. 
MSB’nin Haftalık Basın Bilgilendirme Toplantısı’nda konuşan Bakanlık Sözcüsü Tuğamiral Zeki Aktürk, Montrö Sözleşmesi’nden taviz verilmesinin söz konusu olmadığını öne sürdü ve konunun bazı çevrelerce “eksik bilgilerle” yanlış değerlendirildiğini belirterek şunları söyledi:


“BİLGİLER KAMOUYU İLE ŞEFFAF OLARAK PAYLAŞILIYOR”    
"Son dönemde bazı basın-yayın organları ile sosyal medya mecralarında; ülkemizin NATO’ya katkıları, Ukrayna Gönüllüler Koalisyonu ve Karadeniz’de yürütülen faaliyetlere ilişkin hususlarda eksik bilgiler üzerinden değerlendirmeler yapıldığı ve bazı kavramların karıştırıldığı anlaşılmaktadır. 
Öncelikle Bakanlığımız tarafından, kamuoyunun doğru ve zamanında bilgilendirilmesi esas alınmakta; bu kapsamda her hafta düzenli olarak basın bilgilendirme toplantısı icra edilmekte ve basın mensuplarının soruları cevaplandırılmaktadır. 
Savunma ve güvenlik konularında yapılan çalışmalar ilgili makamlarla koordineli olarak yürütülmekte, süreç tamamlandıktan sonra gerekli bilgiler millî güvenliğimizi zafiyete uğratmayacak şekilde kamuoyuyla şeffaf olarak paylaşılmaktadır. 
Bu kapsamda; Türkiye’nin Karadeniz’e yönelik temel stratejisi ve bu strateji çerçevesinde inisiyatif alarak kurduğumuz NATO ve NATO dışı çok uluslu Deniz Karargâhları ile Adana’da kurulum çalışmaları devam eden Çok Uluslu Kolordu Karargâhı hakkında bilgiler şu şekildedir."

UKRAYNA GÖNÜLLÜLER KOALİSYONU
Rusya - Ukrayna savaşı sonrası için planlanan deniz unsurları ve Türkiye'nin buradaki lider pozisyonuna dair açıklamada da şu ifadeler yer aldı:
"Rusya - Ukrayna Savaşı’nın anlaşmayla sona ermesi durumunda alınacak güvenlik düzenlemelerine yönelik planlamaların yürütüldüğü ve hâlihazırda 33 ülkenin katılma isteğini beyan ettiği 'Ukrayna Gönüllüler Koalisyonu', NATO ile ilişkili olmayan çok uluslu bir girişimdir. 
Bu girişim kapsamında oluşturulan Çok Uluslu Ukrayna Kuvvetinin (MNF-U), Fransa’da (Paris) çekirdek personel ile teşkil edilen operatif karargâh üzerinden yönetilmesi planlanmaktadır. 
Bu kuvvetin Deniz Unsur Komutanlığı (MCC) görevi güvenlik ve istikrarın korunması, bölgesel sahiplik ilkesinin sürdürülmesi ve Montrö Boğazlar Sözleşmesi ile tesis edilen dengenin muhafazası amacıyla ülkemiz tarafından yürütülecektir. 
Bu doğrultuda, 15-16 Nisan 2025 tarihlerinde Ankara’da gerçekleştirilen toplantıda, Türkiye’nin deniz boyutundaki planlama faaliyetlerine liderlik etmeyi sürdürmesi ve Montrö Boğazlar Sözleşmesi’nin ortaya koyduğu hukuki çerçevenin planlamalarda esas alınması hususlarında mutabakata varılmıştır. 
Deniz Unsur Komutanlığı Karargâhı, 25 Ağustos 2025 tarihinden itibaren tamamı Türk personelden oluşan çekirdek kadro ile teşkil edilmiştir. Deniz Unsur Komutanlığı'na 14 ülke katkı beyanında bulunmuştur. Ancak deniz platformlarına yönelik katkılar sadece kıyıdaş ülkeler olan Türkiye, Romanya ve Bulgaristan tarafından sağlanacaktır."

TÜRKİYE’NİN ARTAN ROLÜ
MSB Sözcüsü Tuğamiral Aktürk, Türkiye’nin ittifak içerisindeki gücü ve yeni kurulan stratejik karargahlar hakkında da şu verileri paylaştı:
"1952 yılında NATO’ya üye olan Türkiye, İttifakın en büyük ikinci ordusuna sahiptir ve NATO komuta ve kuvvet yapısında önemli görev ve sorumluluklar üstlenmektedir. 
NATO’nun Savunma ve Caydırıcılık Konsepti’ne uygun olarak 2020 yılından itibaren plan ile komuta kontrol sistemlerinde; tehdidi caydırmak ve savunmaya geçişi kolaylaştırmak, NATO topraklarına karşı icra edilecek bir saldırıya karşı savunmayı güçlendirmek maksadıyla değişikliğe gidilmiştir. Stratejik ve bölgesel planlar hazırlanmış ve bahse konu planları uygulayacak karargâhların tesis edilmesi öngörülmüştür. 
Bu kapsamda; 2023 yılında Çokuluslu Kolordu Karargâhı-Türkiye (MNC-TÜR) ve 2024 yılında Birleşik Görev Kuvveti (CTF) Karadeniz kurulması faaliyetlerine başlanmıştır."

KARADENİZ BİRLEŞİK GÖREV KUVVETİ
Tuğamiral Aktürk, Karadeniz’deki Birleşik Görev Kuvvetleri’nin yönetim süreci ve personel yapısına yönelik şu ayrıntıları paylaştı:
"Deniz harekât alanında planların uygulanabilmesi için 2024 yılında beş adet (Atlantik, Kuzey Denizi, Baltık Denizi, Akdeniz ve Karadeniz) Birleşik Görev Kuvveti (CTF) kurulması planlanmıştır. 
Karadeniz’de kurulacak olan CTF-Black karargâhının komutası ve ev sahipliği bölgesel sahiplik ilkemiz gereğince 2028 yılına kadar ülkemiz tarafından üstlenilmiştir. 2028 yılını müteakip Karadeniz’e kıyıdaş müttefiklerin (Romanya ve Bulgaristan) yapacağı tekliflere istinaden bahse konu karargâha ev sahipliği ve komuta edecek ülke belirlenecektir. 
Karargâh kurulum faaliyetlerine devam edilmekte olup sadece çekirdek personel atamaları yapılmıştır. Her iki karargâhta da hâlihazırda sadece Türk personel görevlidir. Bilgilerini paylaştığımız üç adet deniz ve bir adet kara karargâhı ülkemizin güvenlik ihtiyaçları ve Karadeniz’e yönelik politik duruşumuz ile uyumlu olarak teşkil edilmektedir. 
Türkiye NATO karar mekanizmasında aktif rol üstleniyor. Türkiye, bu rolüyle geçmişte NATO’ya kuvvet tahsis eden bir ülke olmanın ötesine geçerek bugün karar alma ve yön verme süreçlerinde aktif rol üstlenmekte, oluşturulan yapıları kendi güvenlik öncelikleri doğrultusunda şekillendirmektedir."

Türkiye’den Yunan Adaları’na seyahatleri kolaylaştıran kapıda vize uygulaması 2026 sezonunda da devam edecek.
Özellikle, Schengen vizesi almakta zorlanan ya da kısa süreli yurt dışı planı yapmak isteyenler için önemli bir alternatif sunan uygulama, hafta sonu kaçamaklarından ekonomik tatil planlarına kadar geniş yelpazede avantaj sağlıyor.

Yunan Adaları’nda tatil yapmak isteyenler için cazip bir seçenek olan “Kapıda Vize” uygulamasının bir yıl daha uzatılmasıyla birlikte İDO (İstanbul Deniz Otobüsleri İşletmesi) da operasyon ağını genişletti.  
10 feribotla 6 Yunan Adası’na 10 hatla hizmet sunan İDO, 2025’e kıyasla gerçekleştirdiği yüzde 35’lik kapasite artışıyla birlikte 2026 sezonu boyunca 350 bin yolcuya ulaşmayı hedefliyor.

İDO’NUN 2026 YUNAN ADALARI SEFERLERİ   

• Seferihisar - Samos (Vathy)
• Kuşadası - Samos (Vathy)
• Bodrum Turgutreis - Leros
• Fethiye - Rodos
• Ayvalık - Midilli
• Dikili  Midilli (Sadece İDO, liman vergisi yok)
• Akçay - Midilli (Yeni hat)
  (sadece İDO, liman vergisi yok)
• Kuşadası - Patmos
  (Yeni hat)
• Kuşadası - Samos (Pythagorion) (Yeni hat)
• Çeşme - Sakız (Yeni hat)

(Bu adaların tamamında kapıda vize uygulaması geçerli.)


KAPIDA VİZE: KOLAY, HIZLI VE ERİŞİLEBİLİR
İDO Genel Müdürü Dr. Murat Orhan’a göre Yunan Adaları’ndaki kapıda vize uygulamasını, klasik Schengen sürecine göre cazip bir alternatif haline getiren noktalar şöyle: 

• Uzun ve karmaşık başvuru süreçleri yok
• Kısa süreli tatiller için ideal
• Bekleme süresi kısa, hızlı ve pratik bir seçenek
• Hafta sonu kaçamakları için uygun

DOĞRU BİLİNEN YANLIŞLARA DİKKAT!
Kapıda vize uygulamasının uzatılması ve İDO’nun büyüyen operasyon ağı, Ege turizmine güçlü bir ivme kazandırıyor. 
Uzun ve karmaşık vize süreçleriyle uğraşmadan, kapıda vize avantajı sayesinde Yunan Adaları'nın eşsiz atmosferine kısa sürede ulaşmak mümkün hale geliyor.
Ancak süreçle ilgili doğru bilinen yanlışlara da dikkat çekiliyor. Kapıda vize’nin, “kapıya gidip anında alınan” bir vize türü olmadığı belirtiliyor.
Kapıda vizede bşvuru sürecinde dikkat edilecek noktalar şunlar: 

• Seyahatten en az 7–10 gün önce başvuru yapılmalı
• İDO Çözüm Merkezi aracılığı ile seyahat tarihinden en az 1 hafta önce randevu alınmalı
• Belgeler, ilgili adadaki yetkili vize ofisine önceden gönderilmeli
• Başvuru sonrası geri dönüş yapılmıyor, onay giriş kapısında veriliyor

 
GEREKLİ EVRAKLAR 
(Adaya göre değişiklik gösterebilir) 

• Geçerli pasaport
• Biyometrik fotoğraf
• Feribot bileti
• Otel rezervasyonu
• Seyahat sağlık sigortası
• Banka hesap dökümü
• Başvuru formu

Eksiksiz başvurularda vize sürecinin büyük ölçüde sorunsuz ilerlediği ifade ediliyor.

İnsan hayatı sona erdiği zaman geride kalan aile üyeleri, yakın arkadaşlar tarafından duygusal olarak zor ama yasal olarak yapılması gereken işlemler bulunuyor. Sosyal medyanın yoğun kullanıldığı bu dönemde bir vefat sonrasında dijital varlıklarının yönetiminin nasıl olacağı da önemli bir konu. Ayrıca dolandırıcılar genellikle ölen kişilerin veya yas tutan yakınlarının hesaplarını hedef alıyorlar.

Dijital mirasınızı nasıl hazırlayıp koruyacağınızı ve sevdiklerinizin duygusal ve fiziksel yükünü azaltmak için önceden başka neler yapabileceğinizi tam olarak bilmek önemli. Siber güvenlik alanında dünya lideri olan ESET, dijital miras dolandırıcılarına karşı alınabilecek önlemler konusunda bilgi paylaşımında bulundu. 

Bir hayat sona erdiğinde geride bırakılanları hayal edebiliyor musunuz? Aile yadigârları, mülkler ve  diğer maddi varlıklar…  Şimdi de sevdiklerinize yönetmeleri için bırakacağınız tüm dijital varlıkları bir düşünün. E-posta hesapları, paylaşılan fotoğraflar, parolalar, çalma listeleri, sosyal medya profilleri ve akıllı cihazlar. Aradaki fark, siz öldükten sonra bunlara tamamen erişilemez hâle gelmesi ve bu durumun, arkadaşlarınız ve aileniz için zaten travmatik olan süreci daha da karmaşık hâle getirmesidir. Daha da kötüsü, dijital mirasınız kötü niyetli kişilerin hedefi bile olabilir. Dijital mirasınızı nasıl hazırlayıp koruyacağınızı ve sevdiklerinizin duygusal ve fiziksel yükünü azaltmak için önceden başka neler yapabileceğinizi tam olarak bilmek önemlidir. Ayrıca aniden aynı duruma düşerseniz ne olacağını da bilmelisiniz.

Dijital miras bırakılabilir mi?

En büyük zorluklardan biri sosyal medya ve parola yönetimiyle ilgilidir. OpenID Foundation'a göre, bankalar, vergi daireleri ve kart şirketleri ölüm sonrası hesapların kapatılmasıyla ilgili iyi prova edilmiş süreçlere sahipken birçok dijital odaklı şirket hâlâ ölümü "olağan dışı bir durum" olarak ele alıyor. Yasal açıdan bakıldığında, miras yasaları genellikle dijital varlıkları kapsamamakta, çevrimiçi politikalar "belirsiz" ve araçlar dağınık olabilmektedir.

Riskler nelerdir?

Sevdiklerini kaybeden arkadaşlar ve aile üyeleri için ölen kişinin dijital değerlerini geri alamamaları durumunda, sevdiklerini kaybetmenin duygusal darbesinin acısı artabilir. Sosyal medya algoritmaları, doğum günü bildirimleri veya etiketlenmiş fotoğraflar şeklinde istenmeyen anıları gündeme getirirse bu durum kötü hissettirebilir. Ayrıca size devredilmesi gereken kripto paralar ve diğer varlıklara erişememenizin mali bir etkisi de vardır.

Dolandırıcılar da para kazanma fırsatı yakalama peşinde. İlk olarak, ölüm ilanlarını ve sosyal medya gönderilerini tarayarak, ölen kişinin kimliğine bürünmek için kullanabilecekleri kişisel bilgileri arıyorlar. Sonrasında kredi kartı şirketlerini aldatarak yeni kredi limitleri açtırmaya bile çalışıyorlar.  Bankalar ve devlet kurumları için zorluk, kurban hesaplarını aktif olarak takip etmediğinde, bu tür dolandırıcılıkların normalde olacağından çok daha uzun süre devam edebilmesi oluyor. Dolandırıcılar yakın zamanda vefat eden bir kişinin ailesini de hedef alabilir. Örneğin, web'den onların görüntülerini toplayarak, akrabalarından para veya bilgi talep eden ölüm sonrası deepfake videolar oluşturabilirler. Ya da aynı şeyi yapmak için merhumun sosyal medya hesaplarını ele geçirebilirler. Hatta bir sigorta şirketi gibi davranarak, hayat sigortası fonlarını serbest bırakmak için bir ücret talep edebilirler. Ya da sevdiklerinizin dijital varlıklarına ücret karşılığında erişebileceklerini iddia eden hayali bir "hesap kurtarma" hizmet sağlayıcısı olabilirler.

Dijital miras riskini yönetmek için yapabilecekleriniz

Yapmanız gereken ilk şey, sizin veya sevdiğiniz birinin dijital mirasını oturup birlikte düzenlemektir. Giriş bilgileri de dâhil olmak üzere tüm önemli hesapların, cihazların ve varlıkların dijital bir envanterini çıkarın. Parolaları saklamak için parola anahtarları veya dijital cüzdanlar kullanıyorsanız bu işlem karmaşık olabilir. 

Çoğu büyük teknoloji şirketi, erişimi bir "miras irtibat kişisine" devretme olanağı sunsa da vefat etmeden önce bu olanağı kullanmazsanız muhtemelen hiç kimse hesaplarınıza erişemeyecektir. Başlıca hizmetler şunlardır:

• Facebook/Instagram Miras Kişisi
• Google Etkin Olmayan Hesap Yöneticisi
• Apple Dijital Miras
• 1Password, LastPass ve Keeper gibi bazı parola yönetimi hizmetleri de "acil durum erişimi" veya benzer özellikler sunar

Ancak yukarıdakiler için izinlerin kısıtlı olabileceğini ve bunun da içeri girdikten sonra erişebileceğiniz ve yapabileceğiniz şeyleri sınırlayabileceğini de bilmelisiniz. Ancak en azından bunları güvence altına almak veya tamamen kapatmak mümkün olmalıdır. Bu, tek kullanımlık şifreleri almak için bunlara ihtiyacınız olmadığı varsayımıyla geçerlidir. Ardından, merhum ile ilgili kamu ve özel kurumlara bilgilendirmede  bulunulması gerekiyor. Olağan dışı faaliyetleri izleyerek finansal dolandırıcılığı önleyebilirsiniz. Ehliyetini iptal edin ve banka ve kredi kartı hesaplarını dondurun, güvenli olduğunda bunları silin. Bulduğunuz tüm devam eden abonelikleri iptal edin. Dolandırıcılar izliyor olabileceğinden, ölüm ilanında çok fazla bilgi paylaşmaktan kaçının. Ayrıca tüm arkadaşların ve aile üyelerinin olası dolandırıcılık girişimlerine karşı uyanık olmalarını sağlayın.

Yukarıdakiler, özellikle kendi yasınızla ve sevdiğiniz birinin vefatının ardından yapılması gereken çok sayıda işle meşgulseniz söylendiği kadar kolay olmayabilir. Bu nedenle, büyük teknoloji platformlarına miras irtibat bilgileri vererek mümkün olduğunca önceden plan yapmak önemlidir. 

Yazar: Nuri Mert Can

Transbosphor CEO

Küresel enerji nakil hatlarında son haftalarda yaşanan kırılma, denizcilik endüstrisini artık salt lojistik bir darboğazın ötesine taşımış görünmektedir. Hürmüz Boğazı, bugün de dünyanın en kritik petrol geçitlerinden biri olmayı sürdürmektedir. EIA’nın güncel chokepoint verilerine göre 2025’in ilk yarısında Hürmüz’den günlük yaklaşık 23,2 milyon varil petrol geçmiştir; bu rakam toplam deniz yoluyla taşınan petrol akışının yaklaşık %29’una karşılık gelmektedir. EIA’nın bir başka değerlendirmesi de 2024’te boğazdan geçen hacmin günlük yaklaşık 20 milyon varil düzeyinde olduğunu, bunun da dünya petrol sıvıları tüketiminin yaklaşık %20’sine ve LNG ticaretinin yaklaşık beşte birine denk geldiğini göstermektedir. Aynı kaynak, boru hattı alternatiflerinin sınırlı olduğunu ve yalnızca kısmi bir bypass kapasitesi sunduğunu açıkça ortaya koymaktadır.1

Bugün ise mesele yalnızca “kritik bir boğazın önemi” olmaktan çıkmıştır. IEA’nın Mart 2026 Oil Market Report’u, Orta Doğu’daki savaşın küresel petrol piyasası tarihindeki en büyük arz kesintisini yarattığını; Hürmüz’den geçen ham petrol ve ürün akışının yaklaşık 20 milyon varilden adeta bir damlaya indiğini, Körfez’deki üreticilerin toplam petrol üretimini en az 10 milyon varil/gün kısmak zorunda kaldığını ve ürün ihracatındaki durmanın rafineri sistemine de hızla yansıdığını belirtmektedir. Aynı rapor, bölgedeki 3 milyon varilden fazla rafineri kapasitesinin saldırılar ve ihracat çıkışlarının daralması nedeniyle şimdiden kapandığını kaydetmektedir.2 IEA’nın 20 Mart 2026 tarihli değerlendirmesi de, mevcut şokun küresel petrol piyasası tarihinde eşi az görülen büyüklükte olduğunu ve deniz yoluna bağımlı arz mimarisinin ne kadar hassas hale geldiğini göstermektedir.3

Fakat asıl sarsıcı olan, sistemin yalnızca güneyden değil kuzeyden de baskı altına girmesidir. Reuters hesaplamalarına göre mart sonu itibarıyla Rusya’nın petrol ihracat kapasitesinin en az %40’ı saldırılar, aksaklıklar ve kesintiler nedeniyle durmuş ya da ciddi baskı altına girmiştir. Böylece küresel enerji arzı, aynı anda hem Hürmüz hattından hem de Karadeniz/Baltık ekseninden sıkışmaktadır. Bu çift yönlü baskı, Akdeniz, Ege ve Karadeniz’i yalnızca bölgesel denizler olmaktan çıkarıp küresel enerji kırılmasının aktif temas alanlarına dönüştürmektedir.4

Tedarik Zincirindeki Kırılma ve Ton-Mil Dengesizliği

Bu yeni dönemin denizcilik ekonomisindeki ilk sonucu, ton-mil dengesinin bozulmasıdır. Yükün kaynağı değiştikçe, rota uzadıkça ve güvenli hat arayışı büyüdükçe, navlun, teslim süresi, gemi pozisyonlaması ve transit planlaması eş zamanlı baskı altına girer. Clarksons’ın açık değerlendirmeleri, denizcilik piyasasının zaten bu krize oldukça sıkışık bir zeminde girdiğini gösteriyor. Kurum, 2025 görünümünde tanker piyasasında filo büyümesinin sınırlı kaldığını, tanker segmentinin diğer bazı sektörlere göre daha kısıtlı kapasite artışıyla ilerlediğini, Rus yaptırımlarının petrol ton-millerini desteklemeye devam ettiğini ve 2025 itibarıyla tanker filosu kapasitesinin yaklaşık %15’inin yaptırım listelerinde yer aldığını belirtiyor. Aynı değerlendirme, tanker gelirlerinin güçlü seyrettiğini ve jeopolitik karmaşıklıkların artık geleneksel arz-talep dinamikleri kadar belirleyici hale geldiğini vurguluyor. Mart 2026 tarihli Clarksons analiz özetleri ise Hürmüz’de gemi trafiğinin hâlâ çok sınırlı olduğunu ve saldırıların sürmesinin piyasa senaryolarını daha da karmaşıklaştırdığını göstermektedir.5

Bu baskının sigorta cephesine yansıması da son derece nettir. Reuters’ın Ocak 2026 tarihli haberine göre Karadeniz’de savaş primi, bazı seferlerde gemi değerinin %0,6–0,8 bandından %1 seviyesine yükselmiş, yeniden fiyatlama aralığı 48 saatten 24 saate düşmüştür.6 Körfez ve Hürmüz hattında ise Reuters, savaş risk primlerinin bazı kotasyonlarda barış zamanındaki %0,25 seviyelerinden %3 düzeyine kadar çıktığını ve bunun bazı vakalarda %1000’i aşan bir artış anlamına geldiğini aktarmaktadır.7 Daha önemlisi, IEA’nın 15 Mart 2026 güncellemesinde çok net bir vurgu yer almaktadır: düzenli akışın yeniden başlaması için yalnızca stok salımı yetmez; yeterli sigorta mekanizmaları ve fiziksel koruma da şarttır.8

Karadeniz’de Değişen Risk Matrisi ve ALTURA Vakası

Karadeniz’de değişen risk matriksi bu yüzden çok daha dikkatle okunmalıdır. Lloyd’s List son aylarda bu bölge için dili sertleştirmiş durumdadır. Aralık 2025 tarihli değerlendirmesinde Karadeniz güvenliğinin “maddi biçimde kötüleştiği” vurgulanırken, Aralık başındaki bir başka Lloyd’s List haberinde savaş risk oranlarının Kasım başına göre %250 arttığı ve tipik primlerin sefer başına gövde değerinin yaklaşık %0,65’i seviyesine yükseldiği belirtilmektedir. Aynı yayın, Ocak 2026’da Novorossiysk açıklarındaki tanker saldırılarının Kazak ve Yunan makamalarında ciddi enerji güvenliği kaygısı doğurduğunu ve hedef hattın, CPC terminali üzerinden Kazak petrol ihracatının yaklaşık %80’ini etkileyen bir damar olduğunu yazmıştır.9

Lloyd’s List’in ulaştırma akışlarına dair diğer göstergeleri de bu bozulmayı doğrulamaktadır. Ocak 2026 tarihli analizde, 2025’in son üç ayında Danube geçişi yapan en az 22 geminin karartmaya gittiği ve genel Danube trafiğinin savaş öncesine yakın seviyelere kadar düştüğü belirtilmektedir. Ekim 2025 tarihli ayrı bir Lloyd’s List analizinde ise güvenlik nedenleriyle LPG taşımalarının Karadeniz yerine Danube limanlarına yöneldiği, bu limanlara gelen LPG tankerlerinin ilk altı ayda iki kattan fazla arttığı aktarılmaktadır. Bu, güvenlik riskinin yalnızca prim ve tehdit başlığı olmadığını; fiilen rota, yükleme mantığı ve hinterland kullanımını değiştirdiğini göstermektedir.10

Bu tablo içinde ALTURA olayı ayrı bir yerde durmaktadır. Reuters’ın 26 Mart 2026 tarihli haberine göre, Türk işletmeli ve Sierra Leone bayraklı ham petrol tankeri ALTURA, Rusya’dan yaklaşık 1 milyon varil yük aldıktan sonra İstanbul Boğazı yaklaşımında bir deniz dronunun saldırısına uğramıştır. Mürettebatın zarar görmemiş olması hadisenin önemini azaltmaz. Çünkü burada asıl kritik olan, sivil ticaret gemisinin savaş sahasının derinliklerinde değil, Türkiye’nin hemen yanı başındaki yüksek yoğunluklu uluslararası ticaret hattında hedef haline gelmesidir. ALTURA vakası, hibrit tehditlerin artık uzak cephe riski değil, boğaz yaklaşımı ve ana arter güvenliği başlığı olduğunu göstermiştir.11

IMO Çerçevesi, Hibrit Tehditler ve Türkiye’nin Konumu

Tam da bu nedenle mesele artık yalnızca kinetik saldırılarla sınırlı değildir. IMO’nun zorunlu güvenlik çerçevesi olan SOLAS XI-2 ve ISPS Code, gemi ve liman güvenliğinde uluslararası işbirliği, tehdit tespiti, bilgi paylaşımı, güvenlik değerlendirmesi ve orantılı tedbirler kurulmasını mecburi bir zemine oturtmaktadır.12 Buna ek olarak IMO’nun 2025 revizyonlu Guidelines on Maritime Cyber Risk Management metni, mevcut ve yeni siber tehditlere karşı gemilerin operasyonel dayanıklılığını açıkça merkeze almaktadır.13 Mart 2026’daki IMO Olağanüstü Konsey oturumunda ise kurum, Hürmüz çevresinde seyrüsefer güvenliğini doğrudan tehdit eden yaygın GNSS jamming ve spoofing riskine dikkat çekmiş, ticari gemiler için uluslararası koordinasyon ve bir safe-passage framework çağrısı yapmıştır.14

Türkiye açısından bakıldığında mesele çok daha somuttur. Türk Boğazları yalnızca bir geçiş koridoru değil; enerji ticaretinin, çevre emniyetinin, seyir güvenliğinin ve kamu düzeninin aynı anda düğümlendiği hassas bir jeostratejik eştir. ALTURA saldırısı ve Karadeniz’deki art arda vakalar, Türkiye’nin artık yalnızca trafiği yöneten bir kıyı devleti gibi değil; güvenlik, çevre ve ticaret sürekliliği arasındaki dengeyi korumak zorunda olan merkezi bir denizcilik aktörü gibi düşünülmesini gerektirmektedir.11

Önümüzdeki Dönemde Konuşulması Gereken Başlıklar

Önümüzdeki dönemde daha fazla konuşulması gereken başlıklar da buradan çıkmaktadır. Birincisi, yüksek riskli bölgelerden gelen veya tehlikeli yük taşıyan gemiler için farklılaştırılmış güvenlik ve planlama modelleridir. İkincisi, klasik seyir emniyeti disiplinlerinin radar, görsel teyit, alternatif doğrulama ve bilgi bütünlüğü boyutuyla yeniden güçlendirilmesidir. Üçüncüsü, gemi-liman arayüzünde ISPS çerçevesinin hibrit tehditleri de kapsayacak şekilde daha ciddi uygulanmasıdır. Dördüncüsü ise, sigorta piyasası ile devlet güvenlik mimarisi arasındaki bağın artık teorik değil pratik bir zorunluluk haline gelmiş olmasıdır.12 IEA’nın, IMO’nun ve piyasa yayınlarının aynı noktada buluşması tesadüf değildir: sivil denizciliğin devamı için emniyet, sigorta ve koruma mekanizmaları artık birbirinden ayrı düşünülemez.8

Operasyonun Merkezindeki İnsan

Ne var ki bütün bu analizlerin merkezinde çoğu zaman gözden kaçan asıl unsur yine insandır. IMO Konseyi, Mart 2026’daki olağanüstü oturumunda özellikle seafarer welfare, fatigue, pressure on board ve ailelerle iletişimin sürdürülmesi başlıklarını öne çıkarmıştır. Bunun anlamı açıktır: bugün bir gemi yalnızca navlun baskısı ya da hava koşuluyla değil; elektronik karıştırma, görünmez hedef, harp primi, rota belirsizliği ve psikolojik aşınmayla seyir yapmaktadır. Modern denizci artık yalnızca yük taşımıyor; aynı anda güvenlik belirsizliğini, operasyonel baskıyı ve jeopolitik riskin insani ağırlığını da taşıyor.14

Sonuç olarak deniz ticaret yollarının açık kalması, enerji arz güvenliği ve sivil denizcilerin can emniyeti artık birbirinden ayrı başlıklar değildir. EIA bize Hürmüz’ün büyüklüğünü, IEA bu şokun ölçeğini, Clarksons piyasa kırılganlığını, Lloyd’s List bölgesel riskin tırmanışını, IMO ise bunun nasıl bir güvenlik rejimi sorununa dönüştüğünü anlatmaktadır. ALTURA gibi hadiseler ise bütün bu teorik çerçeveyi tek bir anda somutlaştırmaktadır. Denizciliğin yeni çağında mesele yalnızca yük taşımak değildir; yükü, rotayı, sigortayı, bilgi bütünlüğünü ve insanı aynı anda koruyabilmektir. Sivil denizciliğin bekası da artık tam burada yatmaktadır.1

Pruvanız neta, rüzgârınız kolayına olsun.

Dipnotlar ve Kaynaklar

1. U.S. Energy Information Administration (EIA), World Oil Transit Chokepoints; ayrıca “Amid regional conflict, the Strait of Hormuz remains critical oil chokepoint”, 16 Haziran 2025.

2. International Energy Agency (IEA), Oil Market Report – March 2026, 12 Mart 2026.

3. International Energy Agency (IEA), Sheltering From Oil Shocks, 20 Mart 2026.

4. Reuters, “At least 40% of Russia’s oil export capacity halted, Reuters calculations show”, 25 Mart 2026.

5. Clarksons Research, Shipping Review & Outlook, 19 Eylül 2025; ayrıca kamuya açık Mart 2026 analiz özetleri.

6. Reuters, “Black Sea war insurance rates jump after tanker attacks, sources say”, 13 Ocak 2026.

7. Reuters, “Maritime insurance premiums surge as Iran conflict widens”, 6 Mart 2026.

8. International Energy Agency (IEA), Update on IEA collective action decision of 11 March 2026, 15 Mart 2026.

9. Lloyd’s List, “Black Sea security has materially deteriorated”, 18 Aralık 2025; “Black Sea war risk rates up 250% since start of November”, 4 Aralık 2025; Lloyd’s List Daily Briefing, “Greece condemns Black Sea tanker attacks”, 16 Ocak 2026.

10. Lloyd’s List, “Ukraine’s Danube traffic goes dark after Russian attacks”, 30 Ocak 2026; “Ukraine reroutes LPG shipments through Danube over Black Sea security concerns”, 17 Ekim 2025.

11. Reuters, “Turkey condemns attack on Black Sea oil tanker that departed Russia”, 26 Mart 2026.

12. International Maritime Organization (IMO), SOLAS XI-2 and the ISPS Code.

13. International Maritime Organization (IMO), Guidelines on Maritime Cyber Risk Management (MSC-FAL.1/Circ.3/Rev.3), 4 Nisan 2025.

14. International Maritime Organization (IMO), “IMO condemns attacks on shipping, calls for safe-passage framework in Strait of Hormuz”, 19 Mart 2026; ayrıca “Statement on the Strait of Hormuz”, 1 Mart 2026.

Bugün Türk denizciliğine baktığımızda iki gerçek aynı anda karşımıza çıkar:

Birincisi; bu milletin denizde işi bilen insanı çoktur. İkincisi; bu bilgi ve emeği “milli bir stratejiye” tam bağlayamadığımız için potansiyelimizin bir kısmı denizde değil, masada kaybolur.

Güçlüyüz, çünkü sahada millet var

Türk denizciliği sahada güçlüdür. Acentelikten liman hizmetlerine, bakım-onarımdan tedarik zincirine, boğaz geçişlerinden operasyon yönetimine kadar ciddi bir birikim var. Zor coğrafyada iş yapmayı öğrendik. Krizde ayakta kalan, yoktan var eden, pratik çözüm üreten bir sektör kültürüne sahibiz. Bu, sadece şirket başarısı değil; millet refleksidir.

Ama artık mesele sadece “işi yürütmek” değil. Dünya denizciliği yeni bir döneme girdi: regülasyon, finansman, teknoloji, veri, çevre ve güvenlik başlıkları aynı anda yönetiliyor. Sahada kuvvetli olmak önemli; fakat masada akıl, ekranda teknoloji, finansmanda itibar yoksa, kazanım kalıcı olmuyor.

Zayıf kaldığımız yer: Aynı hedefe ayrı ayrı yürümek

Sektörün en büyük sorunu çoğu zaman eksik emek değil; eksik hizadır. Aynı milli çıkarı savunması gereken aktörler, kimi zaman ayrı dillerle konuşuyor: kamu, özel sektör, eğitim kurumları, finans, yerel idareler… Zincirin bir halkası aksadığında, bedelini bütün ülke ödüyor.

Filo yenileme konuşuyoruz; finansman mekanizmaları netleşmeden yol alamıyoruz. Dijitalleşme diyoruz; hâlâ kritik süreçler e-posta zincirlerinde kayboluyor. İnsan kaynağı diyoruz; denizci yetişiyor ama sektörde tutmak zorlaşıyor. Yeşil dönüşüm diyoruz; bazıları hâlâ bunu “rapor işi” sanıyor. Oysa bunlar artık geleceğin konusu değil; bugünün rekabet koşulu.

Denizcilik iyi yönetilirse, millet kazanır

Denizcilik bazen halka uzak bir alan gibi görünür: liman, gemi, konteyner… Oysa denizciliğin iyi yönetilmesi, doğrudan milletin günlük hayatına dokunur.

Market fiyatı: Limanlar verimli çalışır, beklemeler azalır, süreçler planlı yürürse taşıma maliyetleri düşer. Bu, raf fiyatına yansır.

Enflasyonla mücadele: Lojistikteki belirsizlik ve gecikme, maliyettir; maliyet de enflasyondur. Denizcilik disiplin kazanırsa ülke nefes alır.

İstihdam ve üretim: Deniz taşımacılığı güçlü olursa ihracatçı rahatlar; ihracat artarsa üretim artar; üretim artarsa iş büyür. Bu zincirin faydası yalnızca denizciye değil, sanayiciye, işçiye, tedarikçiye, taşerona kadar uzanır.

Enerji güvenliği: Ülkeye gelen enerji akışında deniz yolu kritik bir damardır. Bu damarın güvenli, düzenli ve öngörülebilir olması; hem arz sürekliliğine hem fiyat istikrarına katkıdır.

Afet ve kriz dayanıklılığı: Kara yolları tıkandığında deniz yolu hayat hattına dönüşür. Denizcilik kültürü güçlü olan ülkeler kriz anlarında daha hızlı toparlanır.

Kısacası denizcilik iyi yönetildiğinde, “deniz” sadece kıyıda kalmaz; evin içine kadar girer: faturaya, rafa, işe, güvenliğe dokunur. Bu yüzden denizcilik, dar anlamda bir sektör değil; milli hayatın stratejik omurgasıdır.

Dünya değişti: Denizcilik artık “uyum ve egemenlik” yarışıdır

Karbon kuralları, yakıt dönüşümü, tedarik zinciri güvenliği, siber riskler, sigorta maliyetleri, liman verimliliği… Bu başlıklar artık birer teknik detay değil; ülke rekabetinin yeni cephesidir. Uyum sağlayan ayakta kalacak, erken hazırlanan öne geçecek.

Türkiye’nin burada iki yolu var:

Ya değişimi geriden takip edip bedel ödeyen bir ülke olacağız,

ya da değişimi okuyup kendi menfaatine çeviren, bölgesinde söz sahibi bir deniz gücüne dönüşeceğiz.

Coğrafyamız, tarihimiz ve insan kaynağımız ikinci yol için yeterli. Mesele, bunun gerektirdiği milli ciddiyeti “süreklilikle” inşa etmektir.

Ne yapmalı? (Kısa, net, milli bir çerçeve)

Denizciliği ekosistem olarak yönetmek zorundayız.

Liman, acente, armatör, tersane, eğitim, finans ve kamu; bu bir zincirdir. Zincirin zayıf halkası, milli rekabetin zayıf halkasıdır.

Standart ve veri, yeni dönemin bayrağıdır.

Ölçemediğini yönetemezsin. Şeffaf süreç, ölçülebilir performans, ortak standart; bunlar artık “kurumsal lüks” değil, milli zorunluluktur.

İnsan kaynağı stratejik yatırımdır.

Denizci yetiştirmek yetmez; denizciyi sektörde tutmak gerekir. Dil, teknoloji okuryazarlığı, regülasyon bilgisi, iş güvenliği kültürü; hepsi milli rekabetin parçasıdır.

Yeşil dönüşüm ve teknolojiye erken uyum şarttır.

Bugün atılan her adım, yarın finansman ve sigorta koşullarını belirleyecek. Geç kalan, daha pahalıya öder.

Son söz: Denizci akıl, devlet aklıyla birleşirse büyürüz

Türk denizciliği büyümek için “daha fazla koşmaya” değil, aynı yöne koşmaya ihtiyaç duyuyor. Bu milletin denizci evladı çalışkandır, cesurdur, iş bilir. Eksik olan şey, bazen ortak hedefe bağlanan süreklilik; yani milli planın kararlılığıdır.

Bu köşede aralıklarla Türk denizciliğini konuşacağız: sahadaki gerçeği, masadaki stratejiyi ve geleceğin zorunluluklarını. Eleştireceğiz; ama yıkmak için değil, daha güçlü bir Türkiye için. Çünkü denizcilik, sadece gemi meselesi değil; egemenlik, refah ve istikbal meselesidir.

Mavi Vatan’da güçlü olmak, yalnız denizde değil; akılda, düzende ve iradede güçlü olmaktır.

Pruvanız neta, rüzgârınız kolayına olsun.

Yazar: Nuri Mert Can

Transbosphor CEO

Tüm bu yapılar içinde öne çıkan ortak sorun ise aynı: Sanal makine (VM) yayılması. Yani, zamanla kendi başına bırakılan sanal makinelerin kontrolsüz şekilde çoğalması. Siber güvenlik alanında dünya lideri olan ESET sanal makinelerdeki güvenlik açıklarını mercek altına aldı. 

Bulut servis sağlayıcıları yeni sanal makinelerin oluşturulmasını kolaylaştırıyor ancak bu devreden çıkarılması çoğu zaman aynı hızla yapılmıyor. Çoklu bulut ortamlarında bu durum, güvenlik operasyonlarının dışında kalan iş yüklerinin artmasına neden oluyor. Genel bulut hizmeti sağlayıcıları       

(CSP) temel koruma sağlasa da işletim sistemi güncellemeleri, izleme ve erişim politikalarının güncellenmesi müşteriye ait sorumluluklar arasında yer alıyor. Bu nedenle sanal makinelerin fark edilmeden “kontrolden çıkma” riski artıyor.

Bulut görünürlüğü ise birçok kuruluş için kalıcı bir sorun. Kuruluşların yalnızca yüzde 23’ü tüm iş yüklerine kapsamlı şekilde hâkim olduklarını belirtiyor. VM filolarının kontrolsüz büyümesi bu sorunu daha da derinleştiriyor. Yanlış yapılandırılmış depolama alanları ve açık API’ler ihlallerde öne çıkarken, sanal makine kötüye kullanımı genellikle fark edilmesi zor bir şekilde gerçekleşiyor. Bir makine öğrenimi mühendisi için hazırlanan ve geniş okuma, yazma erişimi verilen bir VM, proje sona erdikten sonra çoğu kez olduğu gibi kendi haline bırakılabiliyor. Bu ise saldırganlar için önemli bir fırsat alanı oluşturuyor.

Terk edilmiş sanal makineler ciddi risk taşıyor

Terk edilen bir VM, yalnızca kullanılmayan bir kaynak değil; aynı zamanda kötü niyetli kişiler tarafından istismar edilebilecek bir varlık. VM’ler aynı sanal özel bulut  (VPC)  veya sanal ağ  (VNet) içinde kısıtlama olmadan iletişim kurabildiğinden, bir VM komşu örnekleri inceleyebilir, veri tabanlarına erişebilir ve izinleri kötüye kullanabilir. Ağ mikro-bölümlendirme çoğu zaman zor olduğu için bu risk büyüyor. Hibrit kimlikli hibrit ortamlarda karmaşıklık daha da artıyor.

Geçmiş saldırı örnekleri de bu riski doğruluyor. Bir saldırı kampanyasında tehdit aktörleri, dâhili RDP ile AWS EC2 örnekleri arasında hareket etmiş, sızdırdıkları veriyi sanal makinelere taşımış ve fidye yazılımı yaymıştı. İzleme sistemleri bunu tespit etmiş olsa da otomatik yanıt mekanizması olmadığından saldırı devam etmişti. Başka örneklerde ise ele geçirilen hesaplar üzerinden kısa ömürlü VM’ler saldırı altyapısı olarak kullanıldı.

Yayılmayla mücadelede zorluklar

BT ve güvenlik ekipleri genellikle küçük ve yoğun bir iş yüküne sahip. Platform bağımlı karmaşık ürünler, sanal makine yayılması gibi gözden kaçan risklerin yönetimini daha da zorlaştırıyor. Bir olay kimlik suistimalini içeriyorsa, sahte bir VM üzerinden yapılan işlemler normal görünebilir. Bu nedenle, anormallikleri tespit edebilmek için VM içindeki faaliyetlerin kimliğin genel ortamda yaptıklarıyla ilişkilendirilmesi gerekiyor. Entra ID ve Active Directory entegrasyonu bu süreçte kritik önem taşıyor.

Hız da bir diğer önemli konu. Güvenliği ihlal edilen bir iş yükü, şirket içi kaynaklara kısa sürede ulaşabilir. Yanal hareket başlamadan VM’nin otomatik olarak izole edilmesi büyük önem taşıyor. Bu noktada yapay zekâ destekli korelasyon ve çalışma zamanı algılama teknolojileri devreye giriyor. Yakın dönem anketlerine göre, her üç KOBİ’den biri saldırı sonrası para cezası aldı. NIST 800-53 ve PCI DSS 4.0 gibi çerçeveler, bulut iş yükü güvenliği konusunda giderek daha spesifik hale geliyor.

Bulut ve şirket içi ortamlar için büyük resim

IBM’in bir raporuna göre ihlallerin yüzde 30’u birden fazla ortamı etkiledi. İhlallerde maliyetler, saldırganların sisteme eriştiği süreyle doğrudan ilişkili. Görünürlüğü sınırlı olan kuruluşlar, çoğu kez müşteri şikâyeti gibi dış sinyallerle ihlali fark ediyor ve bu süre içinde saldırgan haftalar boyunca erişim sağlayabiliyor.

Sanal makineler bulutun en eski ve en sık kullanılan kaynakları arasında yer alıyor. VM yayılması sessizce ilerliyor ve çoğu kez sorun ortaya çıktıktan sonra fark ediliyor. Korunmasız iş yükleri kimlik taşıyor ve ortamlarda geleneksel güvenlik denetimlerinin yakalayamayacağı trafik modelleriyle iletişim kuruyor.

Bu nedenle her kuruluşun, tüm bulut platformlarındaki VM filolarını envantere dahil etmesi, izinleri gözden geçirmesi ve gereksiz erişim açıklıklarına karşı kontroller yapması gerekiyor.

Bodrum Açıkdeniz Yelken Kulübü (BAYK) tarafından düzenlenen 2026 Kış Trofesi’nin 5. Ayağı, bu yıl "Milta Bodrum Marina" sponsorluğunda gerçekleşti. Zorlu hava koşulları ve Türkiye’de bir ilk olan canlı yayın teknolojisi, Milta Bodrum Marina Ayağı’na damga vurdu.

Yelken dünyasının kalbi, 28-29 Mart tarihlerinde Milta Bodrum Marina sponsorluğunda düzenlenen BAYK Kış Trofesi 5. Ayak yarışlarında attı. Hem denizde verilen mücadele hem de karadaki organizasyon kalitesiyle öne çıkan bu etap, "Milta Bodrum Marina Ayağı" ismiyle hafızalara kazındı.

Fırtına Öncesi Güvenlik, Sonrası Heyecan

Yarışın ilk günü olan Cumartesi, meteorolojik fırtına ve şiddetli yağış uyarıları nedeniyle sporcu güvenliği ön planda tutularak, BAYK Yarış Organizasyon Komitesi ve Sahil Güvenlik Komutanlığı uyarısı doğrultusunda yarışlar iptal edildi.

Pazar günü ise Bodrum’un eşsiz güneşiyle başlayan Milta Bodrum Marina Ayağı, kuzeybatılı rüzgarların eşliğinde iki heyecan dolu yarışa sahne oldu. İlk yarış Görecek Adası, Çelebi Adası ve Köçek Kayalıkları’nı kapsayan 12 millik coğrafi rotaydı. Ardından rüzgaraltı–rüzgarüstü formatında düzenlenlenen şamandıra yarışı, Milta Bodrum Marina’nın ev sahipliğinde büyük bir rekabetle tamamlandı.

Türkiye’de Bir İlk: Dijital Devrim Milta Bodrum Marina Ayağı’nda Başladı

Bu ayak, Türkiye yelken sporu için tarihi bir yeniliğe ev sahipliği yaptı. Milta Bodrum Marina sponsorluğundaki bu özel etapta, yarışlar ilk kez YouTube üzerinden (BAYK INFO) canlı yayınlandı. SailGP standartlarındaki deniz üzerine yerleştirilen sanal yönlendirmeler ve anlık teknik verilerle desteklenen yayında start hattı, tekne isimleri ve hızları gibi teknik veriler izleyicilere anlık olarak aktarıldı. Canlı yayın, Çetin Kent’in anlatım ve yorumlarıyla daha da ilgi çekici hale gelirken, yarış heyecanı dijital ortamda geniş kitlelere ulaştırıldı. Canlı yayın teknolojisi bu yarışta sadece ORC A sınıfına uygulanırken, bu sınıfta yarışan teknelere özel takip cihazları takıldı. Yarışlar, @BAYKINFO YouTube kanalı üzerinden canlı olarak izlenebilirken, yarış sonrasında da tekrarlarıyla erişime açık kalacak. Bu yenilikçi yayının hayata geçirilmesinde emeği geçen tüm çekim ve reji ekibine teşekkür ederiz.

Şampiyonlar Milta Bodrum Marina’da Taçlandı

Yarışların sonunda düzenlenen görkemli ödül töreninde, dereceye giren ekipler kupalarına kavuştu. Milta Bodrum Marina’nın değerli katkılarıyla gerçekleşen törende ödülleri; İMEAK Deniz Ticaret Odası Bodrum Şubesi Başkanı Orhan Dinç, Milta Bodrum Marina Genel Müdürü Seher Çalı, Operasyon Direktörü Erdinç Doğruyol ve Liman ve Müşteri Hizmetleri Direktörü Mehmet Akince takdim etti.

BAYK Kış Trofesi’nin bu kritik etabına ismini veren Milta Bodrum Marina, denizcilik sporuna verdiği destekle Bodrum’un yelken turizmindeki gücünü bir kez daha kanıtladı. Yarışlar değişken hava koşullarına rağmen başarılı bir organizasyonla tamamlanırken, sporcuların adaptasyon kabiliyeti ve rekabet gücü bir kez daha ön plana çıktı.

Yarış sonuçları ise şu şekilde gerçekleşti:

ORC A:

1. FLYER-RIKKA HOME – Tora Kutoğlu

2. LOBSTER X – Ersen Dinç

3. BLUE MOON-ARKAS – İpek Kırkavak

ORC B:

1. LIQUID SKY – BOSPHORUS SAILING TEAM – Kaan Güngör

2. OKAMI – Bahadır Pekcan

3. HIT X – Mustafa Anbarcı

ORC C:

1. LADY SOLLARE – Ömer Halim Ramazanoğlu

2. YEDIÇERİLER – Feyyaz Ünal

3. ARNES – Alexey Diasamidze

ORC D:

1. GRIFFIN-DELPHI SAILING TEAM – Kürşad Ekmekçi

2. RAKUN SAILING TEAM – AUTOMARINE – Faruk Aydın

3. MINX SAILING TEAM – Fırat Mar Mazman

Marmaris Uluslararası Yat Spor Kulübü’nün organize ettiği kış yarışları tüm hızıyla devam ediyor. MIYC Kış Trofesi 5. Ayak yat yarışları 4-5 Nisan tarihlerinde gerçekleştirilecek.

MIYC Kış Trofesi 5. Ayak yat yarışları’na katılmak isteyen yelkencilerin 3 Nisan Cuma günü saat 10.00 ile 17.00 arası kayıt vermesi gerekiyor.

4 Nisan Cumartesi günü saat 10.00’da Marmaris Uluslararası Yat Spor Kulübü’nün bahçesinde ‘’Dümenci Toplantısı’’ gerçekleştirilecek. Aynı günün akşamında yine kulüp bahçesinde düzenlenecek ödül töreni ile 4. Ayak yat yarışlarında dereceye giren ekiplere ödülleri takdim edilecek.

İstanbul Yelken Kulübü’nün 2026 Yat Trofesi'ne puan veren ilk yarışı 111. Yıl Çanakkale Zaferi Kupası, bir önceki gün zorlukla yapılabilen BAUISC İlkbahar Trofesi’nin ilk etabına göre taban tabana zıt koşullarda gerçekleşti. Sağanak yağmur, zayıf görüş, hızı 22 knot’a ulaşan lodos ve kaba dalgalar yüzünden planlanan iki şamandıra yarışı yerine gün tek startla noktalandı.
İstanbul’da yat yarışları sezonununun BAUISC İlkbahar Trofesi’nin ilk etabı ile başladığı 28 Mart Cumartesi günü Caddebostan-Adalar parkurunda son derece zayıf bir rüzgar hakimdi. Sıra 29 Mart Pazar gününe gelindiğinde 111. Yıl Çanakkale Zaferi Kupası’na geldiğinde hava koşulları değişti.
SİS, YAĞMUR, RÜZGAR, KABA DALGA
Sabah saatlerinde hakim olan yoğun sis bir süre sonra dağıldı ancak sağanak yağmur bir an olsun nefes almadı. 

Sert lodos yüzünden Sabiha Gökçen Hava Limanı’nda uçaklara iniş izni verilmediği saatlerde 30 tekne İstanbul Yelken Kulübü’nün düzenlediği 111. Yıl Çanakkale Zaferi Kupası için denize açıldı. Deniz Harp Okulu’nun 4 teknesi ise dalgaların kasıp kavurduğu, liman içinde teknelerin parçalandığı Tuzla’dan gelmişti… 
Gün içinde Caddebostan-Adalar parkurunda iki şamandıra yarışı hedefleyen Yarış Kurulu, Komite Botu ile yerini aldığında 14-16 knot’lık güneybatı yönlü rüzgar sert sayılmazdı ancak lodosun yüksek dalga boyu yüzünden demir üzerinde durmakta hayli zorlandı.
HER GRUBA AYRI START VERİLDİ

Şartları değerlendiren Alper Şakaklı başkanlığındaki Yarış Kurulu, güvenli bir start için grupları ayırdı. İlk grup olan ORC A’nın (3 tekne) start düdüğü 11.30’da, ORC B’nin (12 tekne) 11.37’de, ORC C’nin (7 tekne) 11.46’da, ORC D’nin (6 tekne) 11.53’te, Gezi sınıfı (2 tekne) için de 12.00’da çaldı.
Rüzgarın 20-22 knot seviyelerine ulaşması ile şartların daha da zorlaştığı parkurda lider tekneler rotalarını yaklaşık bir saatte tamamladı.
Orsa-pupa rotalı şamandıra yarışının ardından Yarış Kurulu can ve mal emniyetini gözeterek, “Bu gün başka yarış yapılmayacaktır” anlamına gelen “Tehir altı Aydın” flamalarını işaret teknesindeki göndere toka edip etkinliği sonlandırdı.

ZORLU GÜNÜN BİRİNCİLERİ
ORC B, ORC C ve ORC D sınıflarında 6 teknenin rotalarını tamamlayamadığı zorlu mücadelede Beymen Club-Atlas-BSA (Ahmet Köroğlu), ANT Yapı Team-Sensei (Ali Kemal Tüfekçi), TV Plus-Gemini (Berk Gürpınar), MYSK-Gelner Sailing Team-MAYK (Batu Özonur), MSÜ Deniz Harp Okulu-DHO Akova (Muhammet Ali Şahin)  gruplarında birnincilik elde etti. 
İstanbul Yelken Kulübü tesislerinde düzenlenen törenle dereceye giren ekiplere kupaları dağıtıldı.

111. YIL ÇANAKKALE ZAFERİ KUPASI
29 Mart 2026, Pazar
(Tüm sınıflarda tek yarış yapıldı)

ORC A
Kayıtlı tekne sayısı: 3
Start saati: 11.30
1. Beymen Club-Atlas-BSA (Ahmet Köroğlu) 12.33.33
2. Unilever Sailing Team-Hedef Yelken 37 (Engin Özgen) 12.34.16
3. MSÜ Deniz Harp Okulu-DHO Ariva (Acar Koparal) 12.34.21

ORC B
Kayıtlı tekne sayısı: 12
Start saati: 11.37
1. ANT Yapı Team-Sensei (Ali Kemal Tüfekçi) 12.42.23
2. ETİ-Alize M (Derin Öner) 12.46.05
3. Code-Zero (Burak Cora) 12.46.36 
DNF: Nescafe Xpress Gemini Sailing-Black Water (Mert Gürpınar)  

ORC C
Kayıtlı tekne sayısı: 7
Start saati: 11.46
1. TV Plus-Gemini (Berk Gürpınar) 12.48.11
2. Lexus Sailing Team-Be Blue (Berkcan Arat) 12.49.00
3. İdealist Yelken Takımı-Alchera (Emre Kuzlu) 12.50.59
DNF: NTS Danışmanlık-Falcon (Efe Tanrıverdi)
         TUSAŞ Yelken Takımı-Hedef Yelken 29 (Sefa Civelek) 

ORC D
Kayıtlı tekne sayısı: 6
Start saati: 11.53
1. MYSK-Gelner Sailing Team-MAYK (Batu Özonur) 12.53.01
2. Performans Yelken (İsmail Uzunlar) 12.58.30
3. Jerry (Bora Kabatepe) 13.07.09
DNF: Sebago-Alize G28 (Metin Efendioğlu)
          MSÜ Deniz Harp Okulu-DHO Deniz Kızı 15 (Şahin Korkmaz)
          MSÜ Deniz Harp Okulu-DHO Deniz Kızı 17 (Gökhan Alataş) 

GEZİ
Kayıtlı tekne sayısı: 2
Start saati: 12.00
1. MSÜ Deniz Harp Okulu-DHO Akova (Muhammet Ali Şahin) 12.42.17
2. Hoppala (Mehmet Akif Poroy) 12.49.53

Alaplı istikametinde Sarıkum’da karaya sürüklenmiş olan Samsun vapuru- Fotoğraf:Engin Öztabak.
Samsun Vapuru  1 Kasım 1939 günü Karadeniz’de artan fırtınaya yenik düşen  Millet Vapuru Karadeniz Ereğli’de batmış, ve Şadan, Mete, İkbal, Samsun vapurları da  karaya sürüklenmiştir.Tan vapuru ise Çobançeşme sahilinde karaya vurmuştur.

Lloyd’s Register of Shippings 1935-36 yıllığında Samsun vapuru sicil kaydı.

Kdz.Ereğli - Alaplı istikametinde Sarıkum’da karaya oturan  ve  Vehbi Aldıkaçtı’ya ait olan Samsun Vapuru, 16 Nisan 1889’da Newcastle J.Wigham Richardson & Co.’ya ait Low Walker’daki Neptune Yard’da  233  Kızak No.’su ile inşaatı tamamlanarak denize indirildi. 25 Mayıs 1889’da ise hizmete girdi. 
İlk adı “Rhone” olan genelyük gemisi 1413 grt,961 nrt.,1465 dwt.idi. Tam Boy: 251.5 ft., Genişlik: 32.2 ft., Derinlik 17.0 Ft. olup Low Walker J.Wigham Richardson & Co. imalatı T3cyl.ana buhar makinesi 274 nhp azami güç üretiyordu ve azami seyir sürati 12 knots idi.
25 Mayıs 1889’da Marsilta merkezli Compagnie de Navigation Mixte şirketi adına  Marsilya limanına tescil olundu.
1923’de  Bandar abbas’tan Th Kyrillos satın aldı ve “Gabriella”adı  verildi.
1923’de İstanbul’dan  Yelkencizade Şükrü Bey Oğulları satın aldı ve “Samsun” adı verildi.
1935’de İstanbul’dan Mustafa ve Ahmet ve Vehbi Alkaçtı satın aldı
1 Kasım  1941’de Kalafatyeri Topalyan deposu sahilinde kıçtankara bağlı olarak onarımda iken iskele tarafından sukesimine yakın bir sac levha değişimi sırasında aniden  iskeleye yatmış ve aldığı su sonucu baştaraftan dikilerek Haliç’e gömülmüştür. Samsun battığında direkleri su üstünde kalmış durumdaydı. 1942 yılında çok kısıtlı imkanlarla yüzdürülmüşse de hurda halinde olduğundan olduğu yerde sökülmüştür.

Gazetelerdeki habere göre Haliç’te Kalafatyeri’nde tamirde olan Aldıkaçtılar’a ait 1520 tonluk Samsun vapuru 1 İkinciteşrin günü Saat 17’de battı. Geminin iskele tarafından sukesimine yakın bir sac sökülerek yerine konulacak yeni sac için hazırlık yapılmaktayken, nasıl olduğu anlaşılamayacak şekilde geminin dengesi birden bozulmuş ve vapur su almaya başlamıştır. S.S Samsun; Ex - S.S Rhone Türk Armatörleri Tarihi II. Cilt Bu esnada gemide bulunan seksen kadar mürettebatla tamirde çalışanlar arasında panik başlamış, hemen herkes karaya çıkmışsa da, üç kişi denize düşmelerine rağmen sonradan kurtarılmışlardır. Gemi yirmi dakika içinde sulara gömülmüştür. Yapılan açıklamaya göre 50.000 liraya sigortalı olan gemi 1889 yılında İngiltere’de inşa edilmiştir.
Samsun vapuru Haliçte battı Samsun vapuru Kalafat yerindeki Topalyan deposunun önünde tamir edilmekteydi. İikele tarafından değiştirilmek üzere söklilen bir saç deniulen yarım metre yüksekte olmasına rağmen geminin birdenbire muvazenesni kaybederek iskeleye yatması üzerine su almaya başlamış ve dün saat 16.40 geçe başlayan muvanezislik artmıştır.  Samsun vapuru baş tarafından mütemadiyen denize gömülmüş ve kurtarılamayarak saat tam 17 de baştaraftan  dikine batmıştır.. Sahibi Vehbl Aldıkaçtı adlı bir attir.

(Kaynak: 2 Kasım 1941 Cumhuriyet ve  Akşam Gazetesi)
                                                         ****

ORC ve Gezgin sınıflarında 24 teknenin kayıt verdiği BAUISC İlkbahar Trofesi’nin ilk etabı aynı zamanda İstanbul’da yat yarışları sezonunun da açılış mücadelesi oldu. Ancak sağanak yağış ve yönü sıklıkla değişen çok düşük güçteki rüzgar nedeniyle planlanan iki yarıştan sadece biri yapılabildi. Oldukça zor koşullarda gerçekleşen yarış rota kısaltması ile tamamlandı.

Bahçeşehir Üniversitesi Uluuslararası Yelken Kulübü (BAUISC) tarafından bu yıl 10’uncusu düzenlenen ve dört etaptan oluşan İlkbahar Trofesi’nin ilk etabına sağanak yağmur ve kararsız rüzgar damgasını vurdu.
Çok düşük rüzgar yüzünden Alper Şakaklı başkanlığındaki Yarış Kurulu planlanan start saatinden oldukça erken, Caddebostan-Adalar parkurunda mevcut durumu gözlemek amacıyla Komite Botu ile denize açıldı.


TEHİR FLAMASI KARADA TOKA EDİLDİ 
İlk yapılan ölçümlerde 170 dereceden (keşişleme) 3 knot’lık rüzgar kayda geçti. Bir sonraki ölçümde yönü 220 dereceye (güneybatı) dirise etmiş, gücü de 1-3 knot’a düişmüştü. Parkur botları farklı yerlere gönderilerek ölçüm yapıldı ancak farklı bir değere rastlanmadı. Zaman ilerledikçe rüzgarın yönü 360-370’lere (kuzeybatı) döndü, gücü de 3-5 knot aralığında gezinmeye başladı.
Planlanan start saati (12.00) yaklaştığında tehir kaçınılmaz görünüyordu. Filoya “marinada bekleyin” anlamına gelen tehir flaması karada (İstanbul Yelken Kulübü) göndere toka edildi.

BİR YARIŞ “KURTARABİLMEK” İÇİN YOĞUN ÇABA
Kimi zaman 5-5.5 knot’ı zorlayan rüzgar, yağış güçlendiğinde 1 knot’a kadar gerilerken yönü de 0 (yıldız) ve 50’lere (kuzeydoğu) dönmeye başladı. Yarış Kurulu “oluşacak muhtemel bir damarı kaçırmamak” düşüncesi ile karadaki tehir flamasını arya ederek filoyu parkura çağırdı. 
Komite Botu’nda gözler bir yandan havadaki bulutların seyrini, bir yandan da marinadan ayrılan ve Fenerbahçe Burnu’nda beliren yatları gözlüyordu. Sonunda, “haydi deneyelim” denilerek orsa şamandırasının 1.1 deniz miline ve 60 dereceye atıldığı parkur hazırlandı, ilk start düdüğü saat 13.40’ta 11 teknenin yer aldığı ORC A ve B grupları için çaldı. 
Peşinden saat 13.48’de 7 teknenin bulunduğu ORC C ve D gruplarının startı verildi. İkinci grup 0.9 deniz milindeki ortsa şamandırasını dönecekti. 13.55’te Gezgin sınıfının mücadelesi başladığında Komite Botu yakınlarında 1-3 knot’a kadar düşen hava, Caddebostan sahilinde 5-5.5 knot’lık gücünü koruyordu.

ROTA KISALTILDI
İlk grubun öncüleri pupa kolunu tamamlayıp ikinci orsaya döndüğünde bir durum değerlendirmesi yapan Yarış Kurulu, rota kısaltmasına karar verdi. ORC sınıflarının finişleri Caddebostan önlerindeki orsa şamandırasında alınacak, Gezgin sınıfının tek turlu rotasında değişiklik olmayacaktı. Bu karar ekiplere duyuruldu.
Rüzgarın yönü 55 ile 65 derece arasında oynamasına rağmen, “hakkaniyetin bozulmadığını” gözleyen Yarış Kurulu, ikinci yarışın yapılmayacağına kanaat getirdi ve sezonun da ilk yarışı olduğunu dikkate alarak “abandone” ilan etmedi.

YILIN İLK BİRİNCİLERİ
Gerek Yarış Kurulu’nu, gerek yarışan ekipleri fazlasıyla zorlayan hava koşullarında tek yarışla tamamlanan BAUISC İlkbahar Trofesi’nin ilk etabında birinciliklere ORC A’da Gözalan-Alize M12 (Sinan Sümer), ORC B’de Akkök Holding-Cheese VIII (Güney Kaptan), ORC C’de SYS Yatçılık-Alchera (Yusuf Tunç), ORC D’de Marmara Yelken Kulübü-MAYK (Batu Özonur) adlarını yazdırdı. Volvo Cars Türkiye Sailing Team-SU 19’un (Eren Özdal) birinci olduğu 6 teknelik Gezgin sınıfında 3 tekne rotasını belirlenen zamanda tamamlayamadı.
Yarışın ardından İstanbul Yelken Kulübü’nde düzenlenen törenle dereceye giren ekiplere kupaları verildi. 
BAUISC İlkbahar Trofesi’nin 2. Etabı 4 Nisan’da yapılacak.

BAUISC İLKBAHAR TROFESİ 1. ETAP
28 Mart 2026, Cumartesi 
(Tüm sınıflarda 1 yarış yapıldı)

ORC A
Kayıtlı tekne sayısı: 3
Start saati: 13.40
1. Gözalan-Alize M12 (Sinan Sümer) 14.46.25
2. Unilever Sailing Team-Hedef Yelken 37 (Engin Özgen) 14.42.25
3. Hedef Yelken 42 (Levent Özgen) 14.56.04  

ORC B
Kayıtlı tekne sayısı: 8
Start saati: 13.40
1. Akkök Holding-Cheese VIII (Güney Kaptan) 14.46.55
2. Global IT-Cheese III (Canberk Sağlam) 14.57.38
3. Code-Zero (Burak Cora) 14.54.49 

ORC C
Kayıtlı tekne sayısı: 4
Start saati: 13.48
1. SYS Yatçılık-Alchera (Yusuf Tunç) 14.53.53
2. Bosch-Gemini (Berk Gürpınar) 15.00.34
3. Özay Sailing Team-Electron (Bartu Özsoy) 15.02.08

ORC D
Kayıtlı tekne sayısı: 3
Start saati: 13.48
1. Marmara Yelken Kulübü-MAYK (Batu Özonur) 15.16.34
2. Sebago-Alize G28 (Metin Efendioğlu) 15.18.26
3. SailingBAU-Alesta Yelken (Doğukan Kapıcıoğlu) 15.32.15

GEZGİN
Kayıtlı tekne sayısı: 6
Start saati: 13.55
1. Volvo Cars Türkiye Sailing Team-SU 19 (Eren Özdal) 15.01.36
2. Shine Away (İbrahin Tunay Can) 15.24.33
3. Safinaz (Eray Uzel) 15.28.41
DNF: Cenoa Sailing-Cenoa (Umar Ulaş Erkin)
          Cenoa Sailing-Aren (Erol Malatyalı)
          Here For Fun-Doğa (Hasret Can Ürek)

Siber güvenlik alanında dünya lideri olan ESET, ESET PROTECT siber güvenlik çözümlerinin ©Intel vPro Sertifikalı Uygulama Statüsü aldığını duyurdu. Bu sertifika, ESET PROTECT'in, gelişmiş kullanıcı deneyimi, uzatılmış pil ömrü, korunmuş CPU kullanımı ve kurumsal müşteriler için arka plan performansı dâhil olmak üzere ©Intel vPro platformları için belirlenen titiz verimlilik ve performans hedeflerini karşıladığını doğruluyor.

ESET CTO'su Juraj Malcho yaptığı açıklamada; “ESET olarak, dünya standartlarında korumanın asla performanstan ödün verilmesi anlamına gelmemesi gerektiğine inanıyoruz. Intel ©vPro Sertifikalı Uygulama Statüsü’ne ulaşmak, son derece verimli güvenlik çözümleri geliştirerek inovasyona olan bağlılığımızı yansıtıyor. Intel ile iş birliğimiz sayesinde, Intel’in donanım teknolojilerinin gelişmiş özelliklerinden yararlanarak ESET PROTECT’in performansını ve enerji verimliliğini artırmayı başardık” dedi. 

ESET ve Intel 2022 yılından bu yana ©Intel Tehdit Algılama Teknolojisi (Intel TDT) aracılığıyla dünya çapındaki müşterilere gelişmiş fidye yazılımı koruması sunmak için yakın bir iş birliği içinde çalışıyor.  Şirketler, Intel destekli yapay zekâ PC kullanıcılarının Intel’in hibrit işlemci mimarisinden yararlanarak gelişmiş koruma ve performans avantajlarına erişebilmelerini sağlamak için birlikte çalışıyorlar. Intel vPro Sertifikalı Uygulama Statüsü’nü elde etmek için ESET, ürünlerinde Intel vPro üzerinde verimli bir şekilde çalışacak şekilde ince ayarlar yaptı. Bu çabalar, Intel vPro destekli PC'lerde arka plan etkinliğinde yüzde 86 azalma, CPU kullanımında yüzde 72 düşüş ve güç verimliliğinde yüzde 66 artış sağladı. 

İş birliğinin en son aşaması olarak ESET, ©Intel Tehdit Algılama Teknolojisi - Derin Öğrenme ve İz Tabanlı Yürütme Bağlamı İzleyicisi (©Intel TDT-DTECT) için algılama yeteneklerini ileri düzeyde değerlendiriyor. Intel TDT-DTECT, doğrudan CPU'dan yakalanan çalışma zamanı x86 makine kodu yürütmesini analiz etmek için gelişmiş yapay zekâ tekniklerinden yararlanarak kötü amaçlı etkinlikleri tespit etmeye yönelik yeni bir yaklaşım sunuyor. Bu yöntem, dosya taraması, davranış göstergeleri veya bulut sanal ortamına dayanan geleneksel güvenlik stratejilerini atlayarak, bunun yerine işlemci tarafından gerçek zamanlı olarak yürütülen gerçek komutlara odaklanıyor.

Intel'in Küresel AI PC Geliştirici İlişkileri Kıdemli Direktörü ve Genel Müdürü Dennis Luo, "Intel TDT-DTECT, yalnızca Intel'de bulunan işlemci düzeyinde yürütme izlemeye yapay zekâ uygulayarak tehdit algılamaya yeni bir yaklaşım getiriyor. ESET, günümüzün gelişen siber güvenlik ortamında ticari kullanıcılara gelişmiş kötü amaçlı yazılım tehditlerine karşı etkili bir çözüm sunmak için TDT-DTECT'i uygularken biz de ESET ile yakın bir şekilde çalışıyoruz" dedi.

Intel TDT-DTECT, algılama yeteneklerini donanım yürütme düzeyine entegre ederek ve güvenliği geleneksel yazılım tabanlı yöntemlerin ötesine taşıyarak bir paradigma değişikliğine örnek teşkil ediyor. Intel TDT-DTECT üzerine yapılan yenilikler sayesinde, ESET müşterileri aşağıdaki alanlarda daha iyi görünürlük ve genel performans elde edecek: 

• Polimorfik Kötü Amaçlı Yazılım Algılama: Sürekli olarak ikili dosyaları veya paketleyicileri yeniden oluşturan kötü amaçlı yazılım ailelerini izleme.
• Yükleyici ve Yan Yükleme Tanımlama: Meşru işlemlerle karışmak üzere tasarlanmış sofistike yükleyici çerçevelerini algılama.
• Dosyasız ve Bellekte Yer Alan Tehditler: Dosya sisteminde iz bırakmayan bellek içi yükleri tanımlama.
• Meşru ve Kötü Amaçlı Kullanımın Ayırt Edilmesi: Meşru ikili dosyaların zararsız ve kötü amaçlı yürütme yollarını ayırt etme.
• Erken Aşama Davranış İzleme: Genellikle saldırılardan önce gerçekleşen API karma hesaplama ve sanal alan kontrolleri gibi ince ayrıntılı başlatma rutinlerini tespit etme.

Bu yetenekler, gelişmiş algılama, tehdit avcılığı ve istihbarat paylaşımını mümkün kılarak güvenlik ekiplerinin erken ve proaktif bir şekilde müdahale etmesine yardımcı olur. 

PROF.DR. İLBER ORTAYLI’NIN CUMHURBAŞKANIMIZDAN SON İSTEĞİ

1-Tarihi Divanhane binamız.

Türk Deniz Kuvvetleri’ne ait bir Deniz Müzesi’nin olmadığı 1942 yılında; Milli Savunma Bakanlığı Deniz Müşavirliği’nde, Deniz Müzesi’nin yeniden kurulması düşüncesi uyandı.  Müsteşarlığın müze ve arşiv işlerine bakmakta olan deniz hakim üsteğmen Haluk Y. Şehsuvaroğlu, bir yandan Kasımpaşa’daki bir binada duran tarihi saltanat kadırgasının köşk ve teknesi ile, bir kısım saltanat kayıklarının tekne restorasyonlarının yaptırılması hazırlıklarını sürdürüyor ve harbin bitiminde de, İstanbul’da kurulacak deniz müzesi için uygun bir bina bulmaya çalışıyordu.

       1946 yılında; “Deniz Müzesi ve Arşivi Müdürlüğü” ismini alan müzenin müdürlüğüne Haluk Y. Şehsuvaroğlu getirildi. Fakat o tarihlerde henüz bir müze binası mevcut bulunmuyordu. İlk görüşmelerini İstanbul’da bazı imar hareketleriyle uğraşan Vali Dr. Lütfi Kırdar’la yaptı. Vali, Müdüre şehircilik uzmanı Prost’un bir raporunu göstermiş ve kendisinin de bu rapordaki düşünceye katıldığını açıklamıştı. Prost raporunda; Dolmabahçe’nin tarihi önemi üzerinde ısrarla duruyor ve Fatih’in gemilerini buradan karaya çıkardığını belirterek, bu önemli olayın geçtiği yerde bulunan eski ve terkedilmiş Dolmabahçe Camii’nde bir “Kadırgalar Müzesi” kurulmasını tavsiye ediyordu.
Fakat bir camide müze kurmanın güçlükleri de ortada idi. Bütün bunları düşünen müdür, başka bir bina aramış, fakat müzeye elverişli bir yer bulamamıştı. Kısmen uygun bulunan alanlarda da yeni bir bina yaptırmaya bütçe imkanları yetersiz bulunuyordu. Bu duruma göre, Dolmabahçe Camii kabul edilmek zorunda kalınmış ve vakıfların da uygun karşılamasıyla cami Deniz Müzesi yapılmak üzere Milli Savunma Bakanlığı’na verilmişti.
Sarayın bir geleneğine göre, hükümdarların Cuma selamlığına çıkmaları için yapılmış olan bu caminin meşruta kısmı teşhire elverişli bulunuyordu. Camiin içi bir harabe halinde idi. Mahfil kısmının tavanları çökmüş, döşemeleri çürüyüp yok olmuştu. Cami kısmındaki kubbe ve etrafı yağışlar yüzünden yer yer dökülüp bozulmuştu.Haluk Şehsuvaroğlu, Deniz Harp Okulu zabit namzetlerinden ve tarihe saygılı öğrencisi Osman Öndeş’i de yardımcısı olarak  aldı ve Dolmabahçe Camii’nde Deniz Müzesi  amaçlı çalışmalara başladı.
Bu harap bina maddi imkânsızlıklar sebebiyle müze müdürünün bazı deniz birliklerinden sağladığı yardımlarla marangoz ve sanatkar erlerden yararlanılarak çok az bir para sarfiyle onarıldı. Ankara’daki ilgililerden de büyük yardımlar görüldü. Bu suretle harap durumdan kurtarılıp bakımlı bir hale geldi.
Haluk Şehsuvaroğlu camiin mimari havasını bozmadan elindeki eşyayı en iyi şekilde binaya yerleştirmeyi başardı. İbadet edilen kısma insan resmi, heykel vesaire gibi uygun düşmeyecek eşyanın konulmasından kaçınılmış, burada bilhassa eski kalyon salonlarını süsleyen yazı levhaları ve ayetler, eski gemilerimizde kullanılmış sancaklar, gemi modelleri, fermanlar, bazı planlar, eski deniz haritaları, seyir aletleri, madalyalar ve mühürler teşhir edilmişti.

İlk deniz müzesi “Dolmabahçe camii”
Eski müzeden ele geçen az ve yetersiz eşya ile Türk bahriyesini ifade etmenin zorluğu meydanda idi. Türk bahriye tarihini ve denizciliğini, Türk gemilerinin yapımındaki ilerlemeyi gösteren Eski Tersaneler Salonu, Eski Gemi Modelleri Salonu, deniz silahlarının çeşitlerini kapsayan Deniz Silahları Salonu, meşhur Kaptan paşalarımızın portreleriyle süslenmiş Kaptan paşalar Galerisi, deniz savaşlarımızı ve deniz resimlerimizi gösteren tabloların bulunduğu Deniz Savaşları ve Deniz Resimleri Galerisi, eski deniz kıyafetleri giydirilmiş mankenlerle düzenli Kıyafet Galerisi ile sunan müze müdürü, bazı önemli konular için de ayrı salonlar ayrılmasını düşünmüştü. Bunlar da Barbaros Salonu, Turgut Salonu, Bahriye Mektebi Salonu, Mahmudiye Salonu, Kırım Harbi Salonu, Kayıklar Salonu, I. Dünya Harbi’nde Türk Bahriyesi Salonu, Hamidiye Salonu, Atatürk Salonu ve Deniz Şehitleri Salonu idi. Ayrıca, Türk Kurtuluş Harbi’nde Türk Bahriyesi Salonu’nun da kurulması düşünülüyordu.
Yeni müze, bütün deniz tarihimizi ve bahri ilerleyişimizi gösteren ilmi bir zihniyet ve metodla tertip ve tanzim edilerek iki yılda kurulup 27 Eylül 1948 tarihinde ziyarete açıldı. Bu süre içinde elde bulunan eşyaya yeni eserler katılmış, bilhassa yabancı müzelerdeki meşhur denizcilerimize ait portre ve gravürlerin kopyaları getirtilerek bunlar İstanbul’daki ressamlarımıza yağlıboya olarak yaptırılmıştı.
Bunlardan Kapudan-ı Derya Barbaros Hayrettin Paşa, Turgut Reis, Sokullu Mehmet ve Kılıç Ali Paşalar’ın Amerika ve Avrupa’da bulunan devirlerinde yapılmış portrelerinden getirtilen fotoğraflara göre yaptırılan yağlıboya resimleri, Malta Çıkarması’nı gösteren İspanyol ressamı Eugenie Caxes’in imzasını taşıyan otantik yağlıboya tablo, Malta kuşatmasının safhalarını gösterir gravürler, İstanbul’da yaptırılan Cezayirli Gazi Hasan Paşa’nın yağlı boya portresi, meşhur Rus deniz ressamı “İvan Aivazovsky” nin Karadeniz Boğazı’nda Tahlisiyeciler tablosu ve Venedikli bir ressamın yağlı boya olarak devrinde yapmış olduğu 17. Yüzyılda Türk-Venedik Deniz Savaşı’nı gösteren resim en önemlileri arasında bulunmakta idi.
1944 yılında, Deniz Müsteşarlığı’nın müze işleri ile ilgili dairesince, Tarihi Saltanat Kadırgası köşkünün restorasyonuna başlatılmış ve 1948 yılında bitirilmişti. Yine aynı daire, 1946 yılında Tarihi Saltanat Kadırgası ile bir kısım eski kayıkların tekne restorasyonlarını da ele alarak 1947’de tamamlatmıştı.
1950 yılında Tarihi Saltanat Kadırgası’nın boya ve nakış restorasyonu yaptırıldı. Bu restorasyon sırasında Güzel Sanatlar Akademisi uzmanlarınca teknenin orijinal boya ve nakışları bulunarak kadırgaya esas karakteri verildi.
Aynı yıl, Milli Saraylar Müdürlüğü’ne ait Dolmabahçe Sarayı Garaj ve Kayıkhanesi ve burada duran saltanat ve piyade kayıkları Deniz Müzesi’ne devredildi. Bu suretle, camide bulunan Müze Müdürlüğü ve idari kısım ile kütüphane bu binaya taşındı. İki kısımdan meydana gelen binanın garaj kısmında yapılan değişiklikle, buranın üst ve alt salonuna sekiz kayık yerleştirildi. Alt salonda, birisi hamlacı elbiseleri giydirilmiş ve kürek çeker durumdaki mankenlerle donatılmış olarak Sultan Abdümecid’e ait yedi çifte iki saltanat kayığı ile, Sadrazam Sait Halim Paşa’ya ait üç çifte kayık, prens Abbas Paşa’nın bir çift kayığı ve Atatürk’ün Florya Deniz Köşkü’nde kullanmış olduğu sandal bulunuyordu. Müzenin kendi imkânlarıyla pek güzel bir şekilde hazırlanan bu kısım “Müze Kayıklar Salonu” ismiyle 1952 yılında halkın ziyaretine açıldı. Ayrıca, Kasımpaşa’da uygun olmayan bir binada duran Arşiv Defterleri de getirilerek, kayıkhane kısmının üst katında ayrılan bir odaya yerleştirildi.

Dolmabahçe kayıkhane
1956 yılında Dolmabahçe ve Kayıkhane binasının istimlakı üzerine, burada bulunan kütüphane, arşiv, teşhir dışı eşya ve idari kısım, Dolmabahçe Sarayı müştemilatından “Ağalar Dairesi”ne 13 Kasım 1956’dan 22 Kasım 1956 tarihine kadar, saltanat ve piyade kayıkları da Devlet Malzeme Ofisi’nden kiralanan Dolmabahçe Sarayı’nın eski mutfaklarına 21-28 Kasım 1956 tarihleri arasında taşındı.

2-Beşiktaş’taki eski Maliye Binası Deniz Müzesi olarak yıllarca hizmet verdi.

15 Şubat 1957 tarihinden 27 Şubat 1957 tarihine kadar süren bir çalışma ile, Denizcilik Bankası’nın Camialtı Tersanesi sınırları içinde kalmış olan harap ve rutubetli bir depo haline gelmiş bulunan iki gözlü kayıkhane binasındaki Tarihi Saltanat Kadırgası, saltanat ve piyade kayıkları da bu binaya getirildi.”
Deniz Müzesi’nin Dolmabahçe Camii’nde ziyaretçilere açık bulunan kısmı 1960 yılında cami binasının Yassıada İrtibat Kurulu’na verilmesiyle kapanmış ve camiin boşaltılması gerekmiştir. Beşiktaş’ta boş durmakta olan maliye binası, o sırada müze müdürü olan Faruk Erus’un gayret ve çabalarıyla müzeye verilmiştir.
Son olarak 1961 yılında Beşiktaş’taki (önceleri maliye binası olarak kullanılan) bugünkü yerine taşınmış ve “Deniz Müzesi ve Arşivi Müdürlüğü” adıyla hizmete girmiştir. Müze Ana Teşhir Binası'nın hemen yanında yer alan XX. Yüzyıl başlarında inşa edilen ve önceleri uçak hangarı, tekne onarım atölyesi ve garaj olarak kullanılan bir depo müzeye tahsis edilmiştir. Bina çeşitli ilavelerle 1971 yılında “Tarihi Kayıklar Galerisi” adı altında müze koleksiyonunda yer alan kadırga ve saltanat kayıklarının muhafaza edilerek sergilendiği galeri olarak kullanılmaya başlanmıştır.
Tarihi Kayıklar Galerisi'nin müze olarak inşa edilmemiş olmasından ve yeterli büyüklükte olmamasından kaynaklanan sıkıntılar giderilemediğinden 2005 yılında bir mimari proje yarışması açılmıştır. 2008 yılında yeni müze binası ihalesi sonuçlanmış ve çağdaş müzecilik anlayışına uygun olarak Ana Teşhir Binası, Tarihi Kayıklar Galerisi, Kültür Sitesi ve Açık Sergi Alanları'ndan oluşan müze inşaatına başlanmıştır. İlk olarak tarihi kayıkların inşaat sürecinde korunabilmesi için geçici bir depo inşa edilmiş ve 2009 yılında kayıklar bu depoya taşınmıştır. 2013 yılında restorasyon çalışmaları tamamlanmış ve Tarihi Kayıklar Galerisi 04 Ekim 2013 tarihinde ziyarete açılmıştır.1
İstanbul Beşiktaş Deniz Müzesinin yeni binasının açılışı çok büyük ilgiyle karşılanmıştı..Ancak yeni binada Kütüphane ve Türk Deniz Tarihi Arşivi için bir yer ayrılmamış olduğu görüldü. Arşivin Ankara’ya taşınacağı konuşuluyordu.Ayrıca  Cumhurbaşkanlığı Dolmabahçe Sarayı’na ait binaların başka amaçlarla kullanılması uygun görmemiş ve  Deniz Kuvvetleri’nin kullandığı arşiv binasının da  tahliyesi emrini vermişti.
Arşiv binasının önünde sergilenen eski silahlar,toplar,torpidolar ve onlarca mermer kitabenin taşınması gerekiyordu.Yönetim kitabeleri sergileyecek yer bulamıyor dağıtacak yer arıyordu..

3-Deniz Müzesine yakışmayan  “Fatima by famuse Cafe” Bu görüntüye son verilmeli.

2013 sonrasında inşa edilen Deniz Müzesi’nin giriş katında bir restoran peyda oldu. Ziyaretcilerin oturduğu az sayıda masa restorana dahil oldu ve ziyaretci oturmak istiyorsa pahalı kahve içmek zorunda kaldı. Deniz Müzesi’nin avlusunda sergilenen kitabeler de yok oldu..Girişteki Led ekranda Fatima by famuse Cafe’nin kahve,sandviç reklamları dönmeye başladı .. Bu rezaleti fark eden yürekler yanıyordu. Dünyanın hangi ülkesi Deniz Küvvetleri için yaptığı müzeyi bir restorana kiraya verirdi ? Çok ama çok ayıp edildi..
Osmanlı döneminde Kaptan-ı Deryanın ikamet ettiği, bir dönem Kuzey Deniz Saha Komutanlığının Karargahı olarak da hizmet veren Divanhane’nin restorasyonu sonrası Türk Deniz Kuvvetleri’ne, arşiv ve Kütüphanesi amaçlı olarak  tahsis edileceği beklenirken, Divanhane’nin Recep Tayyip Erdoğan Müzesi olacağı haberi basında yer aldı..Vicdan sahibi yürekler bir daha ah çekti.

4-Divanhanemizi yok eden RTE Müzesi.

“Kuzey Deniz Saha Komutanlığı’ydı 
Haliç’teki bu tarihi bina RTE-Recep Tayip Erdoğan Erdoğan Müzesi olacak 2
Recep Tayip Erdoğan’a ait eşyaların verilen hediyelerin sergileneceği bina bulundu.Kasımpaşa’daki Divanhane MSB’dan alınarak Cumhurbaşkanlığına tahsis edildi.
Türk Denizcilik tarihi üzerine yaptığı araştırmalarla tanınan uzman bir isim olan Osman Öndeş TARİHİ VE VAHİM BİR HATA YAPMADAN KASIMPAŞA’DAKİ DİVANHANE “OSMANLIDAN CUMHURİYETE DİVANHANE VE BAHRİYE NEZARETİ MÜZESİ” OLMALIDIR. (Araştırma makalesi) yayımladı.  (Kaynak- Vira Haber) Recep Tayyip Erdoğan’a açık mektup yazdı.
Türk Denizcilik tarihi için Divanhane’nin önemini anlatarak;“Şimdi sizden lütfen; Cumhurbaşkanımız olarak Divanhane-Bahriye Nezareti- Kuzey Deniz Saha Komutanlığı binası hakkında tekrar değerlendirme yapmanızı istirham ve arz ediyorum.
Belki tasvip ederseniz, bu muhteşem tarihi bina “Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Divanhane ve Bahriye Nezareti Müzesi” olarak tüm milletimize, devletimize armağan edilir. Dünya kültür mirası arasında haklı yerini alır.” diye yazdı..
Osman Öndeş 18 Ocak 2026 tarihi ile “Kasımapaşa Yeniden Doğarken- Recep Tayyip Erdoğan Müzesi  olan  Divanhane- Bahriye Nezareti- Kuzey Deniz Saha Komutanlığı” başlığı ile konuyu birkez daha tarihi değerleriyle ile nakletti. 3

Bu tehlikeli gelişmeyi XVIII nci Türk Tarih Kongresinde konuştuğum, İzmir Sancakkale Zaferi’ni ve Yenikale Şehitliği’nin durumunu anlattığım İlber Ortaylı hocama bildirdim. Bu konuyu Hürriyet gazetesindeki köşesinde değerlendireceğini düşündüm. Hocam beni yanıltmadı. Adeta Cumhurbaşkanı Recep Tayip Erdoğan’a açık mektup özelliğindeki “Divanhane’nin geleceği” 3 makalesinde “Beşiktaş’taki Deniz Kuvvetleri Müzesi’nin artık fonksiyonunu yerine getiremeyen bir yapı haline geldiğinden bahisle Deniz Kuvvetleri   “Deniz Müzesi” olmasının uygun olduğunu . Divanhanenin Recep Tayyip Erdoğan müzesi olmamasını tarihi gerekçeleriyle Cumhurbaşkanımızın ismini zikretmeden yazdı.
Divanhane’nin tarihçiler tarafından teklif edildiği gibi Deniz Kuvvetleri Müzesi olması uygundur “ dedi.
Bu yazıyı muhtemelen Cumhurbaşkanımız da okudu ama bildiğini yaptı.
Çok üzüldük tarihi Divanhane , şahıs müzesi olarak değil Türk Deniz Kuvvetlerimizin bir birimi olarak varlığını sürdürmeliydi.
“Divanhane, mimari yapısı, bahriyeye ait resimlerle bezenmiş tavanları ve mobilyaları da tarihin hatta acı olaylarına tanık olmuş, Osmanlı İmparatorluğu Deniz Kuvvetleri’nin belleği, saygısı, tarihi idi. Daha da ötesi; Osmanlı Bahriyesi’nde efsaneleşmiş bir mabet gibiydi.” diye tasvir edilen yapı “ Recep Tayyip Erdoğan Müzesi yapımı için yok edildi.
Kasımpaşa’da bulunan Fettah Tamince’nin Tersane İstanbul’una Erdoğan Müzesi kuruluyor.AKP’ye yakın inşaat şirketi müzeyi seçim öncesine yetiştirmeye çalışıyor  haberi de basında yer aldı.4
Osman Öndeş “Dünyada asırlardır var olan bir Deniz Kuvvetleri komutanlık binasından hiçbirisi makamı ne olursa olsun sivil bir şahsiyetin adına müze yapılmamıştır!” yorumunda bulundu.5
İlber Ortaylı’nın son dileğini Cumhurbaşkanımız yerine getirmedi. Bu yüzden RTE Müzesine asla gitmeyeceğim.
Doksan beş yaşındaki ve mazisine saygılı  makalesi ile Türk Kamu vicdanının hislerine tercüman  olan eski bir denizci ve tarih yazarı Osman Öndeş’e teşekkür ediyor saygılarımı sunuyor,İlber Ortaylı’yı saygı ve rahmetle anıyorum..

 CELAL ÖCAL

------------------------------------------
1-Müh.İlker Meşe- Denizcilik Dergisi; “Deniz Müzesi’nin kuruluş hikayesi” 22 Ekim 2022.
2- Deniz Müzesine yakışmayan “Fatima by famuse Cafe”.. Bu görüntüye son verilmeli.
3-Osman Öndeş; “Kasımpaşa Yeniden doğarken” – Deniz Ticareti Gazetesi, 18 Ocak 2026.
4-Tarihi Divanhane binamız.
5-Divanhanemizi yok eden RTE Müzesi.
 

Azgın dalgalara yenik düşerek karaya sürülenmiş olan  Galata şilebi. Yıl 1939.  
Kaynak:İrfan Özgen. 

Son zamanlarda özellikle  Zonguldak ve Karadeniz Ereğli’den olan araştırmacılar veya başka yörelerden  olsalar bile  Zonguldak ve Karadeniz Ereğli’sinin 30’lu yıllarda fırtınalarla karaya sürüklenmiş şileplere ait fotoğraflarını renklendrerek yayınlayanları saygıyla karşılıyorum. Bu fotoğraflardaki şileplerin tarihçelerini  yazmak da bana düşüyor;  Osmanlı devrinden Cumhuriyet’e geçişte Karadeniz’de liman olmadığından  kömür yüklemesi için Kdz.Ereğli, Kilimli, Zonguldak gibi limanlara sefer yapan şilepler  azgın dalgalara yenik düşeri batar  ya da karaya sürülenirlerdi. Galata şilebi de bu  akıbete  uğrayan  kömür vapurlarından biri oldu. 

S.S.Galata; (Ex-Klyde, Ex-Vrisida, Ex-Samsun, Ex- Urania, Sicil kaydı. 
Kaynak:Clyde Build Ships Trustee.
Galata şilebi hakkında Lloyd’s Register of Shipping 1936-36 yılı kayıtlarında da sicil ve tarihçe bilgileri mevcut. 

S.S.Galata; (Ex-Klyde, Ex-Vrisida, Ex- Urania, Ex-Samsun) 
1882-1931 yılları arasında “Galata” adı verilmiş 4269 grt.’den 119 grt.’ye kadar muhtelif tonajlarda ve faal olan yedi gemi görülmektedir. Bu isimde inşa edilmiş ilk gemi 1882 inşa iken ikinci gemi Lloyd’s Register kayıtlarında 71463 Sicil Kaydı ile Flensburg, Flensburger Shiffsbau Geselshaft Tersanesi 1906 inşa 2654 grt. ve armatörü Stettiner Dempier Compagnie A.G. (Deutsche Levante Linie)’ye aittir.

• İnşa adı “Klyde” olan genel yük gemisi İngiltere, South Shields Upon On Tyne, C.S. Swan & Hunter Tersanesi’nde 1882’de inşa edildi. 1,465 grt. 857 netton olan geminin Tam Boy 256 mt., Kaimeler arası genişlik 35 mt., Derinlik 17.9 mt. idi. Newcastle, Wallsend Slipway Co. üretimi 2 genişleme compound ana makinesi 180 nhp güç üretiyordu. Sicil Kaydı 71464’dür. 
• 1882’de “Klyde” adıyla inşa edildikten sonra, Yunanlı armatörlük firmasına satıldı ve “Vrisida” adı verildi. Ayni armatörlük firması tarafından adı “Vrissiis” olarak değiştirildi. Rus şirketine satıldı ve “Urania” adı verildi. 
• 7 Ekim 1922 günü, Karadeniz’de Milli Mücadele’nin emrindeki “Gazal” romörkörü tarafından ele geçirilerek Türkiye Seyrisefain İdaresi’ne devredildi ve “Samsun” adı verildi. 
• 1927’de Kırzâde Şevki ve Şürekâsı’na satıldı ve “Galata” adı verildi. 
• İşletme hakkı, 1936’da Mustafa Uman ’a ait Türk Şilepçilik İşletme Ltd. Şti.’ye, 1938’de Sosyete Şilepçilik T.A.Ş.’ye devredildi. 
• 1 Ocak 1939 günü, Karadeniz Ereğlisi, Bender yakınlarında parçalanarak battı. 

Trabzonlu Kırzade Şevki Bey ve   yaşamı hakkında aile tarihini ve albümleri bana ulaştıran Leyla Zişan uman Hanım ’a bu vesile ile yeniden teşekkür ederim.

Merak edenler makalemi “Google - Deniz Ticaret Gazetesi - Osman Öndeş Yazıları” portalından okuyabileceklerdir.
                                                      *****

Rusya'dan ham petrol yükü ile yola çıkan Sierra Leone bayraklı Türk tankeri “Altura”, İstanbul Boğazı’na 14 deniz mili mesafede bir SİDA (silahlı insansız deniz aracı) tarafından vuruldu. Patlama sonrası geminin makine dairesi su almaya başlayınca kaptan acil durum çağrısı yaptı. Kıyı Emniyeti bölgeye iki kurtyarma romorkörü sevk etti. Gemideki 27 personelin durumu iyi.
Rusya’nın Novorossiysk Limanı’ndan yüklediği 140 bin ton ham petrol yükü ile Karadeniz’den İstanbul Boğazı yönüne seyreden 163 bin 750 DWT’lik 274 metre boyundaki “Altura” adlı tanker, boğaz girişine 14 deniz mili mesafede saldırıya uğradı. 
Ulaşan ilk bilgilere göre, Türkiye’nin Münhasır Ekonomik Bölgesi’nde gerçekleşen saldırıda hem havadan İHA (insansız hava aracı), hem denizden SİDA (silahlı insansız deniz aracı) kullanıldı. Ancak ilerleyen saatlerde saldırının bir SİDA ile yapıldığı ihtimali ağırlık kazandı.
KAPTAN ACİL DURUM ÇAĞRISI YAPTI
Geminin kıç tarafında meydana gelen şiddetli patlamanın ardından makine dairesi su almaya başladı. Kaptan tarafından yapılan acil durum çağrısı üzerine Kıyı Emniyeti Genel Müğdürlüğü biri Nene Hatun olmak üzere iki kurtarma romörkürünü derhal bölgeye gönderdi. 
Olay anında gemide bulunan 27 Türk mürettebatın saldırıdan ve patlamadan yara almadan kurtulduğu, sağlık durumlarının iyi olduğu öğrenildi. Ancak şu ana kadar saldırının hangi ülke tarafından yapıldığı belirlenemedi. Tankerin Rus petrolü taşıması, dikkatlerin Ukrayna’ya yönelmesine neden oldu.

GEMİ AB’NİN YAPTIRIM LİSTESİNDE
Daha önce Beşiktaş Denizcilik filosunda "Beşiktaş Dardanelles" adıyla hizmet veren gemi, Mayıs 2024’te Panama merkezli Kayseri Shipping tarafından satın alındı ve adı "Kayseri" olarak değiştirildi. Kasım 2025’te ise bir kez daha el değiştirerek İstanbul merkezli Pergamon Denizcilik’e geçinde adı “Altura” oldu.
Son satışın ardından “Altura”nın adı 24 Ekim 2025’te Avrupa Birliği’nin (AB) yaptırım listesine girdi. 13 Aralık 2025’te İsviçre ve Ukrayna, 24 Şubat 2026’da da İngiltere tarafından yaptırım kapsamına alındı.
Yaptırım açıklamalarında, Kayseri Shipping’in kurucusu Hector Varela De Leon’un da Temmuz 2025 itibarıyla ABD yaptırım listesine eklendiği bilgisi yer aldı.
Bu arada Pergamon Denizcilik şirketinin Şubat 2026’da İsrail tarafından öldürülen İran Milli Güvenlik Yüksek Konseyi’nin eski Genel Sekreteri Ali Şamhani’nin oğlu Mohammad Hossein Shamkhani ile bağlantılı olduğu iddiaları ortaya atıldı.
BAKAN URALOĞLU: MAKİNE DAİRESİ HEDEF ALINDI
Ulaştırma ve Altyapı Bakanı Abdülkadir Uraloğlu, katıldığı bir televizyon programında Karadeniz’de meydana gelen olayla ilgili görüşünü, “Özellikle gemiyi devre dışı bırakmak için makine dairesine bilerek yapılmış bir saldırı. Petrol taşıyan bir gemi olduğu için saldırının Rusya-Ukrayna savaşı nedeniyle yapıldığı ihtimali yüksek” diyerek belirtti.
Bakan Uraloğlu, “Bizim Acil Ana Arama Kurtarma Merkezi'ne bildirim yapılmasının ardından oraya Kıyı Emniyeti ile Sahil Güvenlik unsurları sevk edildi. Patlamada özellikle makine dairesinin hedef alındığını düşünüyoruz; bu da insansız deniz aracıyla yapılmış olabilir. Bir dron saldırısı değil” dedi.
DIŞİŞLERİ: ULUSLARARASI HUKUKA AYKIRI BİR SALDIRI
Dışişleri Bakanlığı sözcüsü Öncü Keçeli ise sosyal medya hesabında Karadeniz'de Türk işletenli ticari gemiye yönelik saldırıya ilişkin açıklama yaptı.
Saldırının büyük endişe ile karşılandığını vurgulayan Keçeli’nin açıklamasında Karadeniz'de Türkiye'nin Münhasır Ekonomik Bölgesi içerisinde meydana gelen ve uluslararası hukuka aykırı olan bu tür saldırıların, bölgede can, mal, seyir ve çevre emniyeti açısından ciddi riskler oluşturduğuna dikkat çekildi.

Bu yıl 18. yılının kutlanacağı ‘’Campus Cup Yat Yarışları’’ 31 Mart-2 Nisan tarihleri arasında Türkiye Üniversite Sporları Federasyonu iş birliği ile gerçekleşecek.

18 yıldır üniversiteli gençlerin yelken ile tanışması ve gençlere deniz sevgisinin aşılanması amacı ile  ‘’Campus Cup Yat Yarışları’’ düzenleniyor.

Campus Cup Programı

‘’Campus Cup'' Dümenci toplantısı 31 Mart Salı günü saat 10.00'da gerçekleşecek. 

Campus Cup’ın açılış töreni, 31 Mart Salı akşamı saat 19:30’da Marmaris Uluslararası Yat Spor Kulübü Bahçesi’nde düzenlenecek olup 1 Nisan Çarşamba akşamı kulüp bahçesinde saat 19.30’da tüm üniversite ekiplerinin katılımıyla “Yarış Yemeği” gerçekleştirilecek.

2 Nisan Perşembe günü ise yarış bitiminden sonra kulüp bahçesinde “Ödül Töreni” yapılacak.

Hesabınız ele geçirildikten sonra hesap kurtarma için ne yaptığınız ve ne kadar hızlı davrandığınız çok önemli. Siber suçlular, finans uygulamalarının yanı sıra, WhatsApp, Instagram, LinkedIn, YouTube ve Spotify dâhil olmak üzere her türlü çevrimiçi platformda insanların kişisel bilgilerinin peşine düşer. Hiçbir çevrimiçi hesap güvende değildir. Bir hesap hacklendiğinde aşılması gereken ilk engel; paniktir. Net bir acil durum planı, bu engeli hızla aşmanıza yardımcı olur. Siber güvenlik şirketi ESET hacklenen bir hesabın kurtarılabilmesi için  ilk 15 dakikada yapılması gerekenleri detayları ile anlattı.

Hesaplarınızdan biri saldırıya uğrarsa ilk önceliğiniz sakinliğinizi kaybetmemek ve hemen harekete geçmek olmalı. Ne kadar hızlı hareket ederseniz saldırganın işini o kadar fazla engelleyebilirsiniz. Erişim sağladıktan sonra ilk hamleleri, kurtarma e-posta adresini değiştirmek, kendi yedekleme kodlarını eklemek veya parolanızı değiştirdikten sonra bile hesabınızı izleyebilmek için gizli e-posta yönlendirme kuralları oluşturmak olabilir. Panik olmadan ilk  15 dakika içinde atacağınız adımlar size çok şey kazandırır.

Hasarı durdurun (0–2. dakika) 

Hesaba hâlâ erişiminiz olup olmadığını kontrol edin. Erişiminiz varsa ihlalin nasıl gerçekleştiğini düşünün. Bir sorun olduğunu ilk fark ettiğiniz cihaz yerine başka bir cihaz kullanın.  Hesaba hiç erişemiyorsanız platformun destek sayfalarına gidin ve hesap kurtarma sürecini başlatın. Finansal hesaplar söz konusuysa bankanızı veya kredi kartı sağlayıcınızı arayın ve işlemlerin engellenmesini ve hesabın izlenmek üzere işaretlenmesini özellikle isteyin. 

Kötü amaçlı yazılımdan şüpheleniyorsanız cihazın internet bağlantısını kesin. Etkin bir kötü amaçlı yazılım saldırısı, verileri sızdırıyor veya saldırganla gerçek zamanlı olarak iletişim kuruyor olabilir; bu nedenle bunu durdurmanız gerekir.  Cihazınızda güncel bir güvenlik yazılımı varsa tam bir tarama başlatın. Ancak taramanın tamamlanmasını beklemeyin; taramayı başlatıp farklı bir cihazdan sonraki adımlara geçin. Güvenlik yazılımınız yoksa ve çevrimiçi durumdaysanız ESET’in çevrimiçi tarayıcısı yardımcı olabilir. Bu arada, ESET’in bağlantı denetleyicisi, belirli kötü amaçlı URL’leri anında işaretleyebilir. Önemli olan, henüz hiçbir şeyi silmemenizdir. Çevrimiçi hizmetler, bildirim ve hesap kurtarma süreci sırasında şüpheli mesajları ve diğer olası kanıtları isteyebilir.

Güvenli erişim (3–6. dakika) 

Eğer saldırı e-posta hesabınızı etkilemişse saldırganların genellikle sessizce yapılandırdığı e-posta yönlendirme kurallarına dikkat edin; bu kurallar, kontrolü geri kazandıktan sonra bile gelen e-postaların kopyalarının saldırganlara ulaşmasını sağlar. Çoğu e-posta istemcisi, ayarlarda etkin yönlendirme kurallarını listeler – bunları kontrol edin ve kendiniz ayarlamadığınız her şeyi kaldırın. Hesabın kurtarma ayarlarını da kontrol edin – yedek e-posta adresi, kurtarma telefon numarası ve yedek kodlar. Güvenilir olduğunu düşündüğünüz bir cihazdan parolayı değiştirin. Parolalar güçlü ve benzersiz olmalıdır – daha önce veya başka bir yerde kullandığınız bir parolanın varyasyonu olmamalıdır. Mümkünse hizmet sizden bunu yapmanızı istemese bile iki faktörlü kimlik doğrulamayı (2FA) etkinleştirin. 

Normal 2FA kodlarının genellikle gönderildiği cihaza erişiminizi kaybederseniz tek kullanımlık 2FA kurtarma kodları sizi kurtarabilir. Kurtarma kodlarını güvenli bir yerde, tercihen çevrim dışı olarak ve basılı bir kopya hâlinde saklayın. Bu kodları kaybetmeniz, hesabınıza kalıcı olarak erişiminizi engelleyebilir. Son olarak, tüm aktif oturumları kapatın ve bağlı üçüncü taraf hizmetlere erişimi iptal edin. 

Kontrol süreci  (7–10. dakika) 

Aynı parolayı diğer platformlarda da kullandıysanız her yerde değiştirin. Saldırganların çalınan kullanıcı adı ve parola kombinasyonunu bir dizi platformda otomatik olarak test ettiği kimlik bilgisi doldurma işlemi büyük ölçüde otomatiktir ve saniyeler sürer. Kimlik bilgileri bir kez işe yaradıysa tekrar denenecektir. Mümkün olduğunda, tanınmayan oturum açma girişlerini tespit etmek için oturum açma geçmişini ve son etkinlikleri kontrol edin. Ayrıca tuhaf görünen her şeyi kontrol edin: Değiştirmediğiniz iletişim bilgileri, tanımadığınız gönderilmiş mesajlar ve tanıdık olmayan satın alımlar veya işlemler. E-posta hesabına özellikle dikkat etmek gerekir. Gelen kutunuzu kontrol etmek, genellikle tüm dijital kimliğinizin büyük bir kısmını kontrol etmekle eş değer olabilir.

Temizleme (11–13. dakika) 

Yüklü yazılımların listesini inceleyin ve sizin yüklemediğiniz veya tanımadığınız her şeyi kaldırın. Web tarayıcı uzantılarına da bir göz atın çünkü bunlar genellikle fark edilmez. İşletim sisteminizin ve diğer yazılımların en son sürümünü çalıştırdığını kontrol edin çünkü kötü amaçlı yazılımlar genellikle yamaları bulunan güvenlik açıklarından yararlanır. 

Uyarı ve bildirim (14–15. dakika ve sonrası) 

Ailenize ve arkadaşlarınıza olanları bildirin. Giriş bilgilerinizi çalan bir saldırgan, sizin kimliğinizi taklit ederek "enfeksiyonu" daha da yayabilir; örneğin arkadaşlarınıza kötü amaçlı bağlantılar gönderip onları para transferi yapmaya ikna edebilir. Ne kadar erken haberdar olurlarsa maruz kalma riski o kadar azalır. 

Ayrıca henüz yapmadıysanız olayı platforma bildirin. Finansal hesaplarınız etkilenmiş olabilir ve henüz bankanızı aramadıysanız bunu hemen yapın (yani sadece çevrimiçi bildirimde bulunmayın). İşlemlerin engellenmesi ve etkinlik izleme ayarlarının yapılması konusunda özellikle bilgi alın. Güvenlik yazılımınız taramayı tamamladığında, bulguları inceleyin ve yazılımın önerileri doğrultusunda hareket edin.

Hesap ele geçirilme riskini azaltmak için yapmanız gerekenler

• Her çevrimiçi hesap için güçlü ve benzersiz bir parola veya parola cümlesi kullanın. 
• Bir parola yöneticisi, her hizmet için farklı ve güçlü bir parola oluşturup saklayarak yukarıdaki pratik sorunu çözer. 
• 2FA'yı etkinleştirin. Parola çalınmış olsa bile sağlam bir 2FA, saldırganın daha ileri gitmesini engelleyebilir.
• Yazılımı güncel tutun. Güncellemeler, saldırganların bildiği ve aktif olarak istismar ettiği güvenlik açıklarını giderir. 
• Saldırganların giriş bilgilerini çalmak için yaygın olarak kullandıkları bir yöntem olan kimlik avına karşı dikkatli olun. 
• Parolalardan vazgeçip hesaplarınıza sorunsuz ve güvenli erişim için sunulduğunda geçiş anahtarlarını etkinleştirmeyi düşünün.
• Bir güvenlik çözümü kullanın. Saygın, çok katmanlı güvenlik yazılımları, kimlik avı girişimleri de dâhil olmak üzere güvenliğinizi sağlamada büyük rol oynar.
• İnternetin karanlık köşelerinde yeni bulunan kişisel bilgilerinizi size bildiren bir kimlik koruma hizmeti kullanın böylece zamanında önlem alabilirsiniz. 

Siber güvenlik çözümlerinde dünya lideri olan ESET, EDR katili ekosistemine yönelik en son derinlemesine analizini yayımlayarak saldırganların güvenlik açığı bulunan sürücüleri nasıl kötüye kullandığını ortaya koydu. ESET’in raporu, yaygın olarak görülen sürücü merkezli yaklaşımın ötesine geçen, telemetri destekli içgörüler sunuyor. Rapor, operatörlerin değil, iş ortaklarının araç çeşitliliğini nasıl şekillendirdiğini ve kod tabanlarının sürücüleri rutin olarak nasıl yeniden kullandığını ve değiştirdiğini belgeliyor.

Endpoint Detection and Response ifadesinin kısaltması olan EDR, Türkçe'ye Uç Nokta Tespit ve Yanıt olarak çevrilen gelişmiş bir siber güvenlik teknolojisidir. Sunucu, bilgisayar ve mobil cihazlar gibi ağdaki uç noktaları sürekli izleyerek, antivirüslerin kaçırabileceği şüpheli davranışları gerçek zamanlı tespit eder ve otomatik yanıtlar verir. Siber suçluların çalışanların dizüstü bilgisayarlarını, masaüstü bilgisayarlarını ve mobil cihazlarını iş verilerine ve altyapıya sızmak için kullanmasını önlemek için işletmeler açısından önemli bir araçtır. EDR Killer, bir siber saldırganın hedef sistemdeki güvenlik yazılımlarını etkisiz hâle getirmek için kullandığı araç veya teknikleri ifade eder. EDR katilleri, modern fidye yazılımı saldırılarının temel bir parçasıdır; bu nedenle, iş ortakları yükleri sürekli olarak değiştirmek yerine şifreleyicileri çalıştırmak için kısa ve güvenilir bir zaman aralığını tercih ederler. ESET araştırmacıları, son zamanlarda gözlemlenen EDR katillerinden en azından bazılarının, yapay zekâ destekli üretime işaret eden özellikler sergilediğini değerlendiriyor. ESET telemetri ve olay araştırmalarına dayanan bu çalışma, sahada aktif olarak kullanılan yaklaşık 90 EDR katilinin analizine ve izlenmesine dayanmaktadır. 

Fidye yazılımı saldırılarındaki yeni taktik önce güvenliği devre dışı bırakmak

Son yıllarda, EDR katilleri modern fidye yazılımı saldırılarında en sık görülen araçlardan biri hâline geldi. Bir saldırgan yüksek ayrıcalıklar elde eder, korumayı bozmak için bu tür bir araç kullanır ve ancak o zaman şifreleyicisini başlatır. Her yerde görülen Bring Your Own Vulnerable Driver (BYOVD) tekniğinin yanı sıra ESET saldırganların sık sık meşru anti-rootkit yardımcı programlarını kötüye kullandığını veya sürücüsüz yaklaşımlar kullanarak uç nokta algılama ve yanıt (EDR) yazılımının iletişimini engellediğini veya onu askıya aldığını da gözlemlemektedir. Kötüye kullanılan bu araçlar sadece bol miktarda mevcut olmakla kalmaz, aynı zamanda öngörülebilir ve tutarlı bir şekilde davranır; işte bu yüzden de iş ortakları bunlara yönelmektedir.

EDR katillerini araştıran ESET araştırmacısı Jakub Souček “Bu araştırmanın ortaya çıkardığı manzara, kavram kanıtlarının sonsuz çatallanmasından karmaşık profesyonel uygulamalara kadar uzanan devasa bir alandır. Darknet'te reklamları yapılan ticari EDR katillerine odaklanmak, müşteri tabanlarını daha iyi anlamamızı ve aksi takdirde gizli kalacak bağlantıları tespit etmemizi sağlıyor. Şirket içinde geliştirilen EDR katilleri, kapalı grupların iç işleyişi hakkında fikir vermektedir. Ayrıca vibe kodlama da işleri daha da karmaşık hâle getirmektedir” açıklaması yaptı.

Saldırı ekosistemi büyüyor

Verileri başarılı bir şekilde şifrelemek için fidye yazılımı şifreleyicilerinin tespit edilmekten kaçınması gerekir. Günümüzde, paketleme ve kod sanallaştırmadan sofistike enjeksiyona kadar uzanan çok çeşitli olgun kaçınma teknikleri mevcuttur. Ancak ESET, şifreleyicilerde bunların uygulandığını nadiren görmektedir. Bunun yerine, fidye yazılımı saldırganları, şifreleyicinin dağıtımından hemen önce güvenlik çözümlerini bozmak için EDR katillerini tercih etmektedir. Aynı zamanda, EDR katilleri genellikle meşru ancak savunmasız sürücülere dayanır; bu da eski veya kurumsal yazılımların kesintiye uğraması riski olmadan savunmayı önemli ölçüde zorlaştırır. Sonuç, minimum geliştirme çabasıyla çekirdek düzeyinde etki sunan bir araç sınıfıdır; bu da bu araçları basitlikleri göz önüne alındığında orantısız bir şekilde güçlü kılar. Bu nedenle ESET, güvenlik açığı bulunan sürücülerin yüklenmesini engellemenin savunma hattında çok önemli bir adım olduğunu ancak mevcut çeşitli atlatma teknikleri nedeniyle bunun kolay bir adım olmadığını vurguluyor. Bu durum, neden sadece buna güvenilmemesi gerektiğini ve EDR katillerinin sürücüyü yükleme şansı bulamadan onları devre dışı bırakmayı hedeflemesi gerektiğini ortaya koyuyor. 

Aslında, en basit EDR engelleyiciler güvenlik açığı bulunan sürücülere veya diğer gelişmiş tekniklere dayanmaz. Bunun yerine, yerleşik yönetim araçlarını ve komutlarını kötüye kullanırlar. BYOVD teknikleri, modern EDR engelleyicilerin ayırt edici özelliği hâline gelmiştir: Her yerde bulunur, güvenilirdir ve yaygın olarak kullanılır. Tipik bir senaryoda, bir saldırgan kurbanın makinesine meşru ancak güvenlik açığı bulunan bir sürücü yerleştirir, sürücüyü yükler ve ardından sürücünün güvenlik açığını kötüye kullanan bir kötü amaçlı yazılımı çalıştırır. Daha küçük ancak büyümekte olan bir EDR katili sınıfı, çekirdeğe hiç dokunmadan hedeflerine ulaşır. Bu araçlar, EDR işlemlerini sonlandırmak yerine diğer kritik özelliklere müdahale eder. 

Yapay zekâ etkisiyle yeni nesil saldırı araçları gelişiyor

Yapay zekâ artık EDR katillerinin cephaneliklerindeki en yeni silah olarak kabul edilebilir. Yapay zekânın belirli bir kod tabanının oluşturulmasına doğrudan yardımcı olup olmadığını belirlemek genellikle pratik olarak imkânsızdır. Özellikle saldırganlar kodu sonradan işlediklerinde veya gizlediklerinde, yapay zekâ tarafından üretilen kodu insan tarafından yazılan koddan güvenilir bir şekilde ayıran kesin bir adli belirteç yoktur. Ancak ESET araştırmacıları, son zamanlarda gözlemlenen EDR katillerinden en azından bazılarının, yapay zekâ destekli üretimi güçlü bir şekilde ima eden özellikler sergilediğini değerlendiriyor. Buna açık bir örnek, Warlock fidye yazılımı çetesi tarafından yakın zamanda kullanılan bir EDR katilinde görülmektedir. Araç, yapay zekâ tarafından üretilen şablonlar için tipik bir örüntü olan olası düzeltmelerin bir listesini yazdırmakla kalmayıp, belirli bir sürücüyü istismar etmek yerine, çalışan bir sürücü bulana kadar birbiriyle ilgisiz, yaygın olarak kötüye kullanılan birkaç cihaz adını döngüsel olarak deneyen bir deneme-yanılma mekanizması da içermektedir. 

ESET araştırmacısı Jakub Souček yaptığı açıklamada şunları söyledi : “Önemli bir gözlem, hizmet olarak fidye yazılımı (RaaS) ekosistemlerindeki iş bölümü. Operatörler genellikle şifreleyiciyi ve destekleyici altyapıyı sağlar ancak EDR katili seçimi iş ortaklarına bırakılır. Bu, iş ortağı havuzu ne kadar büyükse EDR katili araçlarının o kadar çeşitli hâle geldiği anlamına gelir. Fidye yazılımına karşı savunma, otomatik tehditlere karşı savunmadan temelde farklı bir zihniyet gerektirir. Oltalama e-postaları, yaygın kötü amaçlı yazılımlar ve istismar zincirleri, güvenlik çözümleri tarafından tespit edilip etkisiz hâle getirildiğinde durur; ancak fidye yazılımı saldırıları durmaz. Bunlar etkileşimli, insan odaklı operasyonlardır ve saldırganlar tespitlere, araç arızalarına ve çevresel engellere sürekli olarak uyum sağlar.”

Her yıl İstanbul’da yat yarışlarında sezon açılışı İYK’nın (İstanbul Yelken Kulübü) Çanakkale Zaferi Kupası ile yapılırdı. Bu kez takvimde değişiklik oldu. BAUISC (Bahçeşehir Üniversitesi Uluslararası Yelken Kulübü), İlkbahar Trofesi’nin 28 Mart Cumartesi günkü 1. Etap yarışları ile ilk sırayı aldı. İYK’nın Çanakkale Zaferi Kupası ise 29 Mart Pazar günkü programıyla peşinden gelecek.
İstanbul’da yelken sezonunun en dikkat çeken organizasyonlarından olan İlkbahar Trofesi (Spring Trophy), 2026’da 10. yılını kutlayacak. Bahçeşehir Üniversitesi Uluslararası Yelken Kulübü’nün (BAUISC) düzenlediği trofenin ilk etabı 28 Mart Cumartesi günü gerçekleşecek.
2017 yılında başlayan BAUISC İlkbahar Trofesi, zaman içinde gelişerek Türkiye’nin önemli yat yarışlarından biri haline geldi. Farklı kulüp ve kurumsal takım teknelerini bir araya getiren organizasyon, rekabet seviyesi yüksek yarışları ve güçlü katılımcı profiliyle dikkat çekiyor.
ORC SİSTEMİ UYGULANACAK
2026 sezonuyla birlikte ORC (Offshore Racing Congress) ölçü ve puanlama sisteminin kullanılacağı 4 etaplı İlkbahar Trofesi, 2 Mayıs’ta İstanbul Boğazı’nda yapılacak Bosphorus Sailing Cup ile tamamlanacak. Trofenin sonunda genel sıralamada birinciliği kazanan ekip bir yıl boyunca Vela Kupası’na sahip olacak.
Yarış Kurulu Başkanlığı’nı Alper Şakaklı’nın üstlendiği İlkbahar Trofesi’nin 28 Mart Cumartesi günü yapılacak ilk etabında, Caddebostan-Adalar parkurunda iki şamandıra yarışı hedefleniyor.  
ÖĞRENCİLERDEN MEZUNLARA…
İlkbahar Trofesi’nin temeli, Bahçeşehir Üniversitesi öğrencileri tarafından kurulan Bahçeşehir Üniversitesi Uluslararası Yelken Kulübü (BAUISC) ile atıldı. Aradan geçen zamanda öğrenciler mezun oldu, farklı sektörlerde faaliyet gösteren profesyonellere dönüştü. Kulübün oluşturduğu yelken kültürü ise gelişimini sürdürdü.

İlkbahar Trofesi (Spring Trophy) Organizasyon Komitesi Başkanı Ufuk Bektaş, gelişim sürecini şu sözlerle özetledi:
“Spring Trophy’nin 10. yılına, Boğaz yarışımızın ise 15.yılına ulaşmış olması bizim için büyük bir gurur. 
Bu organizasyon yıllar önce Bahçeşehir Üniversitesi’nde öğrenciyken attığımız bir adımla başladı. Bugün farklı sektörlerde faaliyet gösteren mezunlarımızın katkıları ve BAU Club topluluğunun da desteğiyle çok daha güçlü bir organizasyon haline geldi. 
Yelkencilerin keyifle beklediği ve severek yarıştığı; İstanbul’daki 2026 yelken sezonunu başlatacak bu geleneği büyüterek sürdürmekten mutluluk duyuyoruz.”  

İYK YAT TROFESİ’NİN İLK YARIŞI
İstanbul’da yat yarışı sezonunun şimdiye dek açılış yarışı olan İstanbul Yelken Kulübü’nün geleneksel etkinliği Çanakkale Zaferi Kupası bu yıl BAUISC İlkbahar Trofesi’nin peşinden 29 Mart Pazar günü yapılacak.
8 ayaktan oluşan İYK Yat Trofesi’nin de ilk mücadelesi olan 111. Yıl Çanakkale Zaferi Kupası’nın Caddebostan-Adalar parkurunda ORC ve Gezi sınıfları için orsa-pupa rotalı şamandıra yarışı formatında olması hedefleniyor. Ancak hava koşulları elvermediği takdirde alternatif bir rota uygulanabilecek. 

İYK 2026 YAT YARIŞ TAKVİMİ
Fifty Fifty Sailing Cup’ın trofe dışı olduğu İYK 2026 yat yarışları takvimi şöyle:

Bodrum Yalıkavak Marina’da 21 Mart günü sabaha karşı lüks bir motor yatta patlama sonucu çıkan yangın kısa sürede bitişik teknelere sıçramış, olayda 7 motor yat yanarak batmış, biri de ciddi hasar almıştı. Batan yatlardan üçünün Arap şeyhlerine, birinin Rus oligarka, üçününün ise Türk iş insanlarına ait olduğu belirlendi. Tahmnini hasarın 150 milyon doları aştığı belirtiliyor.
Lüks yatların gözde bağlama yeri Yalıkavak Marina, bayramın üçüncü günü sabaha karşı büyük bir felakete sahne oldu. 03.30’da rıhtıma bağlı lüks yatlardan birinde patlama sonucu yangın çıktı. Alevler kısa sürede bitişik yatlara da sıçradı. Yaklaşık 4 saat süren söndürme çalışmalarının ardından gün aydınlandığında marinanın içi bir süperyat mezarlığına dönmüştü.   
Olayda 7 motor yat tamamen yanarak battı. Biri ise şans eseri yangından hasarla kurtuldu. Yatların çoğunun offshore şirketler üzerine kayıtlı olması yüzünden sahiplerinin kimler olduğunu belirlemek kolay olmadı. 

ALEVLERİN YUTTUĞU SERVET
Patronlar Dünyası’ndan Kenan Gürbüz’ün süperyat sektörüne yakın kaynaklara dayandırdığı özel haberi alevlerin yuttuğu serveti gözler önüne serdi. Hasarın boyutu 150 milyon doları aşıyordu. Haberde batan ve hasarla kurtulan yatların isimleri ve tahmini değerleri yer aldı. Buna göre bilanço söyle idi:

Sektör kaynaklarına göre Bodrum’daki süperyatların sahipleri genellikle üç grupta toplanıyor. Bunlar Rus oligarklar, Arap şeyhleri ve petrol zenginleri ile Türk holding sahipleri.
Ancak uzmanlar, bu profilin çoğu zaman yalnızca "görünen yüz" olduğunu, gerçek sahiplik yapısının şirketler üzerinden gizlendiğini vurguluyor.

AZİZ YILDIRIM VE DEMET SABANCI’NIN YATLARI KURTARILDI
Günler sonra batan yatlardan üçünün Arap şeyhlerine, birinin Rus oligarka, üçünün de Türk iş insanlarına ait olduğu ortaya çıktı.
"Cher" adlı motor yatın sosyete ve iş dünyasının tanınmış isimlerinden Ozan Şer'e, diğerinin de Türk sinemasının efsane aktörlerinden Ayhan Işık’ın damadı İbrahim Levent’e ait olduğu kesinlik kazandı. 
Ulaşan bilgilere göre, yatlarının yanarak battığını Londra seyahatinde öğrenen Ozan Şer ve eşi Bahar Şer apar topar yurda döndü.
Fenerbahçe Spor Kulübü eski başkanlarından Aziz Yıldırım’ın “Lady Yaz” ve Demet Sabancı Çetindoğan’ın “Desiree Blue” adlı yatlarının yangın bölgesine çok yakın bir yerde bağlı bulunduğu ve marina dışına çıkarılarak alevlerden kurtarıldığı öğrenildi.

12 Eylül 1980 askeri darbesinden sonra Kenan Evren ve arkadaşları tarafından kapatılan Türk Donanma Vakfı tarafından çıkartılan Derya mecmualarından derlenmiştir.

B. Hulusi GÜRBÜZ Arşivi

Siber güvenlik çözümlerinde dünya lideri olan ESET, continuous compromise assessment (CCA) alanında lider olan Lumu ile yeni entegrasyonunu duyurdu. Bu entegrasyon, kuruluşların teyit edilmiş güvenlik ihlallerini gerçek zamanlı olarak ölçüp bunlara yanıt vermesini sağlayarak daha hızlı ve daha hassas tehdit algılama ve müdahale imkânı sunuyor.  

Günümüzde, giderek daha karmaşık hâle gelen tehdit ortamı ve saldırı yüzeyini parça parça daraltmak üzere tasarlanmış artan sayıda bireysel çözüm nedeniyle işletmelerin siber güvenliğini yönetmesi zorlaşıyor. ESET, bu artan karmaşıklıkla birlikte iş güvenliğini sorunsuz bir şekilde artırabilen kesintisiz ürün entegrasyonları aracılığıyla iş yüklerini ve operasyonları basitleştiriyor.

Karmaşıklığı azaltmak, ESET'in önleme stratejisinin temel direklerinden bir tanesi. Bu nedenle, Lumu entegrasyonu ile ESET, tehdit göstergelerinin yönetimini otomatikleştirerek, ESET politikalarını gerçek zamanlı tehdit istihbaratı ile dinamik olarak güncelleyerek web korumasını geliştiriyor. Ayrıca Lumu sürekli güvenlik ihlali değerlendirmesine odaklanan bir siber güvenlik çözümü olduğundan onaylanmış güvenlik ihlali göstergelerine gerçek zamanlı görünürlük sağlayarak SIEM sistemlerinin yerini almak yerine onları tamamlayacak şekilde tasarlandı. 

Lumu, yeni ortaya çıkan veya daha önce bilinmeyen tehdit kampanyaları da dâhil olmak üzere, kuruluş genelinde kötü amaçlı altyapı ile iletişim kalıplarını sürekli olarak tespit eder. ESET PROTECT ile entegre edildiğinde, bu istihbarat otomatik olarak engelleme politikalarına dönüştürülür; böylece yanal hareket durdurulur ve daha fazla yayılma önlenir. Bazı temel özellikler şöyle sıralanabilir:

Gerçek Zamanlı IOC Senkronizasyonu: Tehdit göstergelerini Lumu'dan ESET'e otomatik olarak senkronize ederek, minimum manuel çabayla güncel koruma sağlar.

Web Erişimi Koruması Entegrasyonu: Kötü amaçlı etki alanlarını ESET'in web kontrol politikalarına aktararak, ağ erişim katmanında tehditlerin proaktif olarak engellenmesini sağlar. 

Özel Komut Dosyası veya Docker Dağıtımı: Linux veya Windows üzerinde bir komut dosyası veya Docker konteyneri kullanarak esnek dağıtım sağlar; çeşitli müşteri ortamlarına ve altyapılarına uyarlanabilir. 

Olayı Sessize Alma İşlevi: Lumu'da sessize alınan olaylar, ESET'ten ilişkili IOC'leri otomatik olarak kaldırır, böylece yanlış pozitifleri azaltır ve operasyonel verimliliği artırır. 

Çok Kaynaklı Meta Veri Toplama: Ajanlardan, proxy'lerden ve bulut hizmetlerinden ağ meta verilerini toplar, tehdit algılamayı zenginleştirir ve daha geniş, daha doğru koruma sağlar. 

Bu işlevler bir araya geldiğinde, ortaya çıkan tehdit kampanyalarının kontrol altına alınmasını hızlandırarak, korunan tüm uç noktalarda tespit aşamasından koruma aşamasına kadar geçen süreyi önemli ölçüde kısaltır. Bu sayede, hızla yayılan fidye yazılımı ve bilgi hırsızlığı saldırılarının, dağıtık ortamlarda (uzaktan veya hibrit) bile etkisini göstermesi çok daha zor hâle gelir.

ESET Küresel Ortaklıklar ve İttifaklar Başkan Yardımcısı Wolf Schumacher yaptığı açıklamada şunları söyledi: “ESET olarak, küresel sensör kaynaklı telemetrimiz sayesinde tehdit ortamının kaotik doğasını görüyoruz; bu nedenle, güvenli kalmanın tek yolunun önleme olduğunu biliyoruz. Entegrasyonlarımızla, işletmelere sürekli karmaşıklık yükü getirmeden dayanıklılık yolculuklarında yardımcı olmak istiyoruz. Lumu da bizimle bu bakış açısını paylaşıyor; bu nedenle, entegrasyon gerçekleştirmek ve kuruluşların önlemeyi zahmetsizce başarmalarına yardımcı olmak son derece mantıklıydı.”

İrfan  Özgen ’in   Hisar Vapurunu ve Anadolu Vapurunu Zonguldak’ta kömür yüklemesinde gösteren hayranlık veren renkli fotoğrafı  beni yeniden konuyu çalışmaya yönlendirmiştir. Bu fotoğraf “Hisar Vapuru Faciası’nı ve Kurtuluş Savaşı kahramanlarından Anadolu Vapuru’nun öyküsü”nü anlatır. Hisar Vapuru ve Anadolu Vapuru konularında neşredilmiş yazılarım vardır.

1937 yılı aralık ayında Karadeniz’i kasıp kavuran Yıldız Karayel fırtınası, İstanbul’da da birçok binada hasar yol açan fırtınaya dönüşmüştü. Bir süredir çok güzel giden havalar, Aralık ayın son haftasında birden bozmuş ve kış mevsiminin en şiddetli devri başlamıştır.

Karada ve denizde birçok kazalar meydana gelmiş, fakat Hisar vapurunun tüm mürettebatı ile batmış olduğu haberi derin üzüntüye neden olmuştur. Ahşap gövdeli Hisar vapuru 25 kişi olan mürettebatı ile batmış ve sadece iki kişi kurtulmuştur. O tarihe kadar pek nadir görülen fırtınaya yenik düşen Hisar vapuru Karadeniz Boğazı önlerinde Şile Riva Deresi civarında Merkep Adası önlerinde karaya gitmiştir. Kömür hamulesi ile Zonguldak’tan İstanbul’a gelmekte olan Hisar vapuru karaya bindirerek parçalanmış ve on dakika içinde bütün mürettebatı ile beraber batmıştır. Geminin 25 kişi olan mürettebatından sadece ikisi kurtulabilmiştir.
Gece geç vakit Zonguldak’tan hareketinden biri süre sonra Yıldız Karayel fırtınasına yakalanmış ve giderek büyüyen dalgalarla mücadele etmiştir. Fakat dalgalar gemiyi aşmaya  başlamıştır. Hisar vapuru ahşap bir gemi olması nedeniyle müthiş dalgalarla baş edememiş ve zorlukla Merkep Adası önlerine kadar gelebilmiştir. Fakat bu mevkide büyük bir facia meydana gelmiş ve vapur mevki hatası yüzünden büyük bir gürültü ile kayalıklara çarparak batmıştır. Gemi kayalıklara bindirmesi ile parçalanmış ve mürettebatın kurtulması imkansız hale gelmiştir. Facia Tahlisiye İstasyonu’na haber verilmiş ve Tahlisiye Filikası kaza mevkiine gelinceye kadar geminin 25 mürettebatı dalgalarda kaybolmuştur. Sadece ilk safhada Rize’li Şaban oğlu Seyfullah bir tahta parçasına tutunmuş bir halde çabalarken Tahlisiye Filikası tarafında görülerek kurtarılmıştır.

Hisar Vapuru Süvarisi Rize’li Giritlioğlu İbrahim, II. Kaptan Giritlioğlu Mehmet ve henüz isimleri tespit edilemeyen diğer mürettebatın boğuldukları anlaşılmıştır. Vapur ve hamulesi sigortasızdı.
Kalkavanzâdeler’e ait olan Hisar vapuru hakkında ilk gün daha ayrıntılı bilgiye ulaşılamamıştır. Sirkeci Rıhtımı’nda ise kabaran dalgaların ve fırtınanın etkisi ile kıçtan kara bağlı olan vapurlar biri üstüne sürüklenmişler ve acı imdat düdükleri limanı kaplamıştır. Karadeniz’de eşine ender rastlanabilecek bir fırtına hüküm sürmektedir. Birçok vapur limanlara sığamadığından denizde kalmışlardır. Zonguldak mendireği içindeki soluğanlardan birçok gemi, mavna, duba ve sandal batmıştır ve bazıları karaya oturmuştur. Karadeniz Boğazı civarında olan bazı vapurların Boğaz’a giremedikleri ve travers yaptıkları bildirilmiştir. Umur Yeri’nde Şükrü Kaptan’a ait Tuna römorkörü karaya düşerek parçalanmıştır. Haydarpaşa Mendireği içinde olan bazı mavnalar batmıştır. Buğday yüklü 267 Numaralı bir çektirme de mendirek içinde batmıştır. Battığı mevki vapurların seyir yolu üzerinde bulunmaktadır. Liman İdaresi’ne ait beş mavnada ağır hasar meydana gelmiştir. Saadet isimli vapur Kapıdağ Limanına sığınmıştır. Şehirde birçok tramvay teli kopmuş ve camilerin kurşun çatıları koparak etrafa dağılmıştır.
Sinop ve Kurtuluş vapurlarının Karadeniz Ereğlisi’nde karaya sürüklendiğine dair gelen ilk haberlere rağmen, başka gemilerden bazıları Bozhane önünde ve diğerleri daha ileri sahillerde karaya sürüklenmiş ve yarı batık hale gelmişlerdir. Salı akşamı patlak veren fırtına gece yarısından sonra tam bir felakete dönüşmüş ve yoğun kar tipisi ile felaket daha da artmıştır. Ertesi akşama doğru kar tipisi azalmışsa da, Yıldız Karayel fırtınası durmamıştır. Hisar vapuru faciası acısı daha çok yeni iken facia kurbanlarının yanına yenileri eklenmiştir. Karadeniz sahillerinde korunaklı limanlar olmadığından gemiler ve diğer küçük deniz araçları her fırtına sonunda karaya sürüklenmekte, batmakta ve parçalanmaktadırlar. Sinop vapuru da burada da daha evvel batmış bir gemi enkazı bulunduğundan bu enkaza bindirmiş iki numaralı ambarından yara almıştır. Sinop mürettebatı Tahlisiye İstasyonu mürettebatı vasıtasıyla kurtarılmışsa da gemi batacak duruma gelmiştir. Vapur Şilepçilik Türk Anonim Şirketi’ne aittir.
Kurtuluş vapuru da limandan çıkmak istemiş fakat o da Bozhane önünde karaya sürüklenmiştir. Geminin mürettebatı kurtarılmıştır. Kurtuluş evvelce Tavil adını taşıyan vapurdur. 1883 senesinde inşa edilmiştir. Türk Deniz Ticaret Filosu’nun en eski vapurudur.  46 yaşındadır ve  Mustafa Taviloğlu’na aittir.
Kaza haberi gelince Deniz Ticaret Müdürlüğü telgrafla derhal bilgi istemiş ve şu cevap gelmiştir; “Fırtınanın şiddetinden Sinop ve Kurtuluş vapurları karaya düştüler. Ayrıca beş çektirme de karaya düşmüştür. Fırtına devam etmektedir.”
Karadeniz Ereğlisi’nde kömür yüklemek için demirde yatmakta olan Sinop ve Kurtuluş vapurları fırtına patlak verince çaresiz demir alarak limandan açılmak istemişlerdir. Fakat liman dahilinde bir süre bocalayan ve durmadan imdat isteyen Sinop vapuru sürüklenerek Tahlisiye İstasyonu önünde karaya oturmuştur. Sinop Vapuru’ndan kurtulan bir gemici ifadesinde süvarinin “Bismillah fundo-demir at” komutası verdiğini, demirlenmesine rağmen geminin sürüklenerek bir gemi leşi üzerine düştüğünü ve anında parçalanarak battığını söylemiştir
Hisar Vapuru faciası hakkında Riva Tahlisiye İstasyonu Amirliği şu şekilde rapor vermiştir; Zonguldak’tan kömür hamulesi ile hareket eden Hisar Vapuru 21 Aralık 1937 günü Karadeniz Boğazı’na yaklaşmakta iken o sırada esen çok kuvvetli Yıldız Karayel fırtınası, ve sis ve şiddetli yağmurlar nedeniyle Saat 13.50’de Riva-Can Filikası İstasyonu önünde sahile bin metre kadar mesafede olan Merkep Adası’na yarım mil mesafeye kadar yaklaşmış ve sis içinde görülen karaltının dürbünle bakıldığında bir gemi olduğunu anlaşılarak karaya bindirmek üzere olduğu görülmüştür. Vakit geçirmeden derhal Riva Can sandalı İstasyonu ve Kelova Roket İstasyonu mürettebatı roketler içeren malzemelerle iki istasyon arasındaki üç kilometrelik yolun ortası ve adanın doğu cihetinden karaya bindireceği tahmin edilen bir istikamete kadar yetişilerek ancak takım fora edilirken, Hisar vapuru ada döküntülerini savuşturamayarak karaya oturun üç büyük dalganın darbeleriyle on dakika içinde tamamen parçalanmış ve mürettebatı denize dökülmüştür.

 Gemide müteahhit Hasan Rıza’ya ait 3700 ton kömür bulunuyordu. 1919’da Amerika’da ahşap tekneli olarak yapılan bu vapurun ilk sahibi Kırzâdeler idi.
Vapur o kadar hızlı batmıştır ki, telsizle ancak birkaç saniye kadar imdat isteyebilmiştir. Gemide iki yüz can yeleği, 70’şer kişilik 25 sal, 4 tahlisiye sandalı mevcut olmasına rağmen, mürettebat bu vasıtalardan istifade edecek vakit bulamamıştır. Hisar vapuru bir müddet evvel Köstence ve Varna’dan göçmen naklediyordu. Bu itibarla bilhassa tahlisiye vasıtalarına ehemmiyet verilmiştir. Gelen bilgilere göre tayfadan bir kısmı cankurtaran yeleklerini takmışlarsa da, azgın denize uzun müddet tahammül edememişlerdir.
Karadeniz’de hakim olan fırtına nedeniyle meydana gelen facialara ilave olarak Zonguldak’ta gece geç vakit akıbetinden endişe edilen Şule Vapuru’nun Karadeniz Ereğli’si koyunda olduğu haberi alınmıştır. Hisar Vapuru faciası etrafındaki araştırmalar devam etmektedir. Hadiseye teknik bakımdan Deniz Ticaret Müdürlüğü el koymuştur. Diğer taraftan Tahlisiye Umum Müdürlüğü de Merkep Adası üzerindeki incelemelerine devam etmektedir.

Birer birer hepsi can verdi
Araştırmaların hızlandırılmasına neden olan; adada son defa sağ olarak bulunan İsmail Temel’in kendisi ile beraber dört kişinin daha ayni noktaya düştüklerini ve birer birer can verdiklerini söylemiş olmasıdır. Baygınlıktan kurtulan İsmail Temel şöyle anlatmıştır; Ben kayalığa çıktığımda oraya çıkmış olan dört arkadaşım daha vardı. Bunlar II. Kaptanımız Mehmet Giritlioğlu, Serdümen Necati, Ateşçi İsmail, Yağcı Recep Ali idi. Hepimiz bitkin halde idik. Fakat ateşçi İsmail ölüm halinde bulunuyordu. Aradan iki saat geçti ve öldü.
O gece titremeler arasında zavallı Serdümen Necati’nin can verdiğini gördük. O zaman donmamak için birbirimize sokulmayı akıl etmemiştik. Üzerimizde sadece bir gömlek vardı. Kucak kucağa gelerek birimizi ısıtmaya çalıştık. Bir ayağı kırılmış olan Mehmet Kaptan müthiş acı çekiyordu. Sabah şafak sökerken artık hiç konuşamaz hale gelmişti. Öğleden sonra da Allah’a kavuştu. Recep Ali dayanıklı görünüyordu. Fakat açlık ve soğuk onun da direnme gücünü yok etti. O gün akşama doğru ağzından kan boşaldı. Yere yuvarlandı. Onu yaşatmak için çok uğraştım. Bir arkadaşa ihtiyacım vardı. O ölürse benim de çok yaşayamayacağımı hissediyordum. Fakat tüm çabam bir işe yaramadı. O da can verdi.
Ben tek başıma kalmıştım. Donarak öleceğimi hissediyordum. İçimden şu geceyi atlatsam yarın gelir kurtarırlar diyordum. O geceyi dolaşarak, gemi enkazından kalan ahşap parçaları kaldırarak geçirdim. Fakat artık takatim kalmamıştı. Yığıldım kaldım. Neyse ki biraz sonra beni kurtardılar.
Hisar Vapuru benim yaşadığım ikinci vapur faciasıdır. Bundan evvel Riva yakınlarında bir kaza geçirmiş ve yüzerek karaya çıkmıştım. Babam İsmail, Liman İdaresi mavnacılarındandır. Fakat ailemizin hiçbir ferdi deninizde boğulmamıştır. Babamın Riva’ya gelmekte olduğunu söylediler. Savcı Hisar vapuru Zonguldak’tan denize açıldığından denize elverişli olup olmadığı hakkında incelemeler yapmaktadır. Zira Hisar Vapuru’nun sefere çıkmadan evvel denize elverişli olup olmadığı resmen incelenmeli idi. Bu muayenenin ciddi şekilde yapılıp yapılmadığı hakkında Savcı tahkikat yaptırmaktadır.
Gemiden kurtulmuş iki gemiciden biri olan Seyfullah, süvarinin kendini kaybetmekte olan herkesi susturduğunu “Ya hep batarız ya da hep beraber kurtuluruz. Gemicinin namusu böyle temizlenir” dediğini söyleyerek şunları anlatmıştır; Kaptan biraz sonra bütün mürettebatı davlumbaza topladı. Tahlisiye yelekleri giyildi. O sırada bir dalga darbesiyle gemi iki parçaya ayrıldı. Ardından ikinci üçüncü dalgalar baş ve kıç tarafı denize gömdü. Hepimiz denize döküldük. Ben artık hiçbir arkadaşımı göremiyordum. Dalgaların uğultusu her şeye hakimdi. Adanın anafor sularına kapılmış, sürükleniyordum. O sırada elime bir tahta parçası geçti.. Bir süre bu tahtaya sarılarak yüzdüm. Fakat biraz sonra elimden kaçırdım. Sahildeki kumluklara düşmek istiyordum. Hep bunu istiyordum.. Bir ara kendimi kaybetmek üzere olduğumu hissettim. Denize atılalı yarım saat kadar olmuştu. Gözümün önünden köyüm, karım, çocuğum geçiyordu. Nasıl oldu bilemem bir el beni uykudan uyandırdı. Talih beni yine hayata kavuşturdu. 

Sağ kaldığı görülen ateşçi Sadullah Kavak Tahlisiye İstasyonu’nda tedavi altındadır. Kendisi dün sabah saat on bire kadar baygın bir halde yatmıştır. Seyfullah’ı getirmek üzere Kalkavan firması dün Dursun Kaptan’ı Kavak Tahlisiye İstasyonu’na göndermiş, fakat Dursun Kaptan taşan dereleri geçememiş ve geri dönmüştür.
Seyfullah henüz 27 yaşındadır ve evlidir. 6 yaşında bir çocuğu vardır. Kazazede denizci İstanbul’a nakledilecektir. Kendisine geldiğinde şunları anlatmıştır; Gemimiz Kefken Adası üzerinde feci bir havaya yakalandı. Saat sekiz civarında idi. Müthiş bir denizle saatlerden beri boğuşuyorduk. Saat on ikiye doğru Karaburun üzerine kuvvetle esen şiddetli yıldız karayel rüzgarı ve yağmurlu sis nedeni ile Boğaz girişini aramakta iken, saat 13.30’da mıntıkamız Riva Can Filikası İstasyonu önünde sahile bin metre kadar yaklaşmış olduğumuz fark edilmiş ve sis içinde vapur olduğu nöbetçi ve mevki memur ve mürettebat tarafından karaya bindireceğimuhakkak olduğu tahmin edilen kazazede vapur için hemen ilk hazırlıklar yapılmış. 
Boğaz girişi civarında mevcut olan Fener İşaret Gemisi’nin kaldırılmış olması nedeniyle Tahlisiye Müdürlüğü sorulara muhatap olmuştur. Zira Hisar Vapuru’nun mevkiini bulamamış olmasının bu Fener İşaret Gemisi’nin kaldırılmış olmasından ileri geldiği ısrarla ileri sürülmüş ve bunun ciddi kazalara yol açacağı daha önce ihtar edilmişti. Tan Gazetesi’nde Ankara kaynaklı olarak “Hisar Faciası’nda Tahlisiye İdaresi’nin kabahati var mı?” başlıklı bir haber yayınlanmıştır. Haberde şöyle denilmektedir; Boğaz açıklarında Hisar Vapuru’nun batması ile neticelenen facia hakkında İstanbul’da hazırlanan soruşturma raporu İktisat Vekaleti’ne gelmiş, incelenmeye başlamıştır. Rapor üzerinde yapılan incelemede Tahlisiye İdaresi’nin kusurlu olup olmadığı da göz önünde tutulmaktadır”
Tahlisiye İdaresi Karadeniz Boğazı dışında Riva açıklarındaki Fener İşaret Gemisi/Fener Dubası’nın kaldırmış olmasından dolayı denizciler tarafından defalarla eleştirilmiştir.
Vapur sahibinin yaptığı açıklama
Vapur armatörü olan Kalkavanoğulları’ndan Hüseyin Kaptan şu açıklamayı yapmıştır; Hisar vapuru 3430 tonluktur.1915 senesinde inşa edilmiş olan vapur ahşaptır. Amerikalılar tarafından yapılmıştır. Biz vapuru Kırzâdeler’den 60 bin liraya satın almıştık. Şimdi vapur piyasası yüksek olduğundan 150,000 lira kadar kıymeti vardı. Vapurda 22 kişi vardı. Fakat son seferde bu vapur Romanya’ya gidecek olan diğer vapurumuzla tayfalarını değiştirdiği için hepsinin ismi henüz bilinmemektedir. Bildiklerimiz: Süvari Giritli İbrahim, II. Kaptan onun amcazadesi Giritli Mehmed Kaptan, III. Kaptan ve telsiz memuru bizim akrabalarımızdan Hüseyin’dir. Cankurtaran İdaresi, havanın biraz yatışmasından istifade ederek cankurtaran filikaları ile denizde araştırma yaptırmış, fakat hiçbir canlıya rastlanılmamış ve tüm çabalar boşuna oluştur.
Sinop Limanı’na sığınan gemiler
Fırtına nedeniyle Güneysu, İzmir, Samsun ve Yılmaz vapurları ile bir Yunan şilebi Sinop Limanına sığınmıştır. Mersin’e giderken Fenike’ye uğrak yapan Erzurum vapuru 12, Dumlupınar Vapuru 79 saat gecikmeyle gelebilmişlerdir.

 Ateşçi Seyfullah ve Serdümen Temel İsmail.
Kaynak:Tan Gazetesi.

Kazazede denizci neler anlatıyor
Faciadan sağ olarak ve mucize gibi kurtulmuş olan Serdümen Temel İsmail ile Ateşçi Rize’li Şabanoğlu Seyfullah dün Kalkavan Vapuru Süvarisi Orhan Kaptan tarafından motorla Sarıyer’e ve oradan da otomobil ile Galata’daki Kalkavanzâdeler yazıhanesine getirilmişlerdir. Kazadan sonra tam iki gün iki gece fırtına içinde kayalar arasında ve deniz ortasında çıplak ve aç yaşayan Temel İsmail gemi parçalandıktan sonra nasıl kurtulduğunu tekrar şöyle anlatmıştır; Davlumbaz bozulmaya başladığı sırada puntel demirleri ile birlikte denize yuvarlandım. Arkadaşlarımın ne olduğunu bilmiyorum. Dakikalarca dalgalarla boğuştum. Sonra dalgalar beni adaya attı. Vakit gündüzdü. Dağılmış kalasların arasından adaya çıktım ve tepeye kadar yürüdüm. Arkama baktım ki, gemiden sahile ulaşabilenler oraya buraya koşuşturuyorlar. Onların yanına indim. İlk çıkan İsmail idi. Sonra sırası ile Necati, Recep ve Mehmet Kaptan geldi. Hep beraber buluştuk.  Necati karaya çıkarken iki arkadaşın daha adaya çıktığını söylemişti, fakat bunları göremedik.
Üzerimde işbaşı ceketi, mintan, gömlek ve ayağımda donum vardı. Tahtalardan bir mahfaza yaptık, taşların arasına sığındık. Fakat İsmail bir saat sonra can verdi. Peşinden Necati ile Recep de biraz sonra gözlerini yumdular. Biz Mehmet Kaptan ile kaldık. Sabaha kadar Mehmet Kaptan ile konuştuk, dertleştik. Ertesi sabah Mehmet Kaptan’a “Adanın bu tarafından bizi görmezler, öteki tarafına gidelim dedim. Öbür tarafa geçtik ve sazlar içinde siper olacak bir yer bulduk. Burada Mehmet Kaptan uyuklamaya başladı. Takati giderek azalıyordu. Kendisini konuşturmaya çalıştıysam da o sırada benim de vücudum uyuşmaya başladı.
Mehmet Kaptan’a “Biraz uyusam iyi olacak. Ama belki donarım” dedim. Bu sözümden sonra dalmışım. Uyandığımda Mehmet Kaptan’ın dili tutulmuştu. Bundan sonra çok yaşamadı. Kucağımda can verdi. O ölünce beni sinir bastı. Deniz ortasında yalnız kalmıştım. İki gündür soğuk, açlık kuvvetimi kesiyordu. Ölünün yanından kalktım, yine öbür tarafa geçtim. Bu sırada tahlisiye sandalı gelmiş, bağırmışlar, çağırmışlar, gitmek üzereyken beni görmüşler ve dua etmiş, sevinçten ağlamışlardır.  

 
Hisar Vapuru Faciasında kurtulan Serdümen Temel İsmail.
Temel; “Öldürmeyecek Allah öldürmez ki!.. Yoksam ben bile kendimden umudu kesmiştim. “diye söylenmiş ve ilk önüne çıkan fukaraya sadaka vermiştir.
Kaza kurbanlarının ailelerine verilmek üzere iane toplanmasına devam edilmektedir. Toplanan yardım parası 1500 lira olmuştur. Yakında toplanacak paranın 5000 lirayı bulacağı umut edilmektedir.
Gazetedeki habere göre; “Hisar Vapuru Faciası etrafında Beykoz Savcılığı tarafından yapılmakta olan tahkikat bir iki güne kadar tamamlanacaktır. Savcılık bugüne kadar Hisar Vapuru’nun fennî vaziyeti (Denize Elverişlilik) durumu hakkında Deniz Ticaret Müdürlüğü’nden ve Tahlisiye Teşkilatı’nın kaza sonrası aldığı tedbirler üzerinde de Tahlisiye Umum Müdürlüğü’nden gerekli resmî raporları almıştır. Savcılık ayrıca Seyfullah ve Temel İsmail’den kaza hakkında birkaç defa ve uzun uzadıya açıklama almış ve ayrıca ele geçen cesetleri muayene ettirerek bunların boğularak mı, yoksa donmak veya ezilmek sureti ile öldüklerini tespit ettirmiştir. Bu inceleme neticesinde facianın gizli kalmış her tarafı aydınlatılmış olacaktır.”
Hisar Vapuru Faciası hakkında muhtelif gazetelerde öyküleştirilerek yazılmış yazılar yer almıştır. Bunlardan birinde şöyle anlatılmaktadır; “Tarih 21 Aralık1937’yi gösterirken kömür yüklü Hisar gemisi de azgın dalgalara baş vura vura İstanbul Boğazına doğru ilerlemeye çalışıyordu. Sadece azgın dalgalar olsa iyi! Müthiş fırtına ortalığı kasıp kavuruyor, soğuk rüzgar, kamçı gibi insanın suratına çarpıyordu. Giritlioğlu İbrahim Kaptan ile diğer mürettebat var güçleriyle bir şeyler yapabilmenin uğraşını veriyorlardı. Gemi Eşek Adası’nın açığına kadar gelebilmişti. Boğaz’a ulaşabilmesi için sadece iki üç millik bir mesafe vardı. Normal seyirle on beş yirmi dakikalık bir yol. Ama fırtına ve azgın dalgalar Hisar’ın ilerlemesine meydan vermediği gibi, güçsüz gemi yavaş yavaş kıyıya doğru sürükleniyordu. Kıyıda kumluk yer vardı ama oraya varabilmek ellerinde değildi. Zira gemi kumandadan çıkmıştı, sanki birileri yönetiyordu gemiyi! İbrahim Kaptan bütün dikkatini gemi üzerine çevirmiş, tayfalarına son talimatları verirken, Hisar hırçın dalgaların altında ezildikçe eziliyordu. Ama nafile! Yapılabilecek hiçbir şey yoktu. Gecenin kör karanlığında gemi yavaş yavaş Eşek Adasına ulaşıyor ve kayalara çarptığı anda gök gürültüsü gibi bir sesle paramparça oluyordu. Karayel yapacağını yapmış ve gemiyi önüne katarak kayalıklara sürüklemiş ve cehennemin içine atmıştı! Yirmi beş deniz adamı, gecenin koyu karanlığında, denizle, dalgalarla, tipiyle, soğukla yaşam savaşı veriyordu. Eşek Adası kıyılarında can pazarı vardı. Canını kurtaran kaptan olacaktı ama, kim bu cehennemden çıkabilecekti ki? 
Koyu karanlık gecenin sabahında yani 22 Aralık 1937 günü saat 10.30 sularında Hisar gemisinin sağlam kalan bazı bölümleri de darmadağın oluyor ve deniz tahta parçaları ve insan cesetleriyle doluyordu. Karayel fırtınasının yarattığı cehennemde yirmi dört deniz adamı can verirken, bir kişi kurtuluyordu. Bir gemici her nasılsa, kıyıya çıkabiliyor ve kendini ölüm kuyusundan kurtarabiliyordu. Ya diğerleri; onlar son nefeslerini veriyorlardı. Deniz adamlarının her biri sağlam adamlardı ama fırtına ve dalganın şakası olmuyordu ki! Kayıp denizcilerin cesetleri birkaç gün içinde toplanıyordu. Maalesef hiç biri boğularak ölmemiş, donarak can vermişlerdi. Olay günlerce konuşuldu, İstanbul basınını meşgul etti. Gemi kaptanı Giritlioğlu İbrahim Kaptan Rumeli Fenerli idi. Sayılan ve sevilen bir kaptandı. İbrahim Kaptanın acısına dayanamayan Rumeli Feneri Köyü Bakkalı Mehmet Dayı, sevdiği insan için ‘Hisar Destanı’nı yazdı.” 

Mete vapuru Karadeniz Ereğlisi  Uzunkum’da karaya sürüklenmişti. 
Fotoğraf:Engin Öztabak.

Karadeniz Ereğlisi’nde de Tavilzâde ve Sinop vapurlarının vaziyeti giderek fenalaşmaktadır. Gemi Kurtarma Şirketi ile henüz bir anlaşma yapılamamıştır. Her iki vapurun idareleri, hariçten tulumba ve diğer aletleri tedarik etmişler, gemilerini kendileri kurtarmak için işe girişmişlerdir. Her iki geminin de ambarları tamamıyla su ile dolmuştur. Özellikle Sinop vapurunun kurtarılması çok zor olacaktır. Mete vapuru karaya sürüklenmiş ve  batmaktan güçlükle kurtulmuştur.

İki ceset daha bulundu
Hisar vapuru faciası etrafındaki inceleme birkaç koldan devam etmektedir. Tahlisiye Umum Müdürlüğü kazaya ve kurtarma koşullarına ait resmî raporunu İktisat Vekaleti’ne göndermiştir. Beykoz Savcılığı da adli tahkikatı bitirmek üzeredir. Kazadan sağ kurtulmuş olan Serdümen Temel İsmail ve Ateşçi Seyfullah’ın sağlıkları düzelmektedir. Tahlisiye İdaresi ile Hisar Vapurunun sahibi Kalkavanzadeler tarafından Merkep Adası’nda araştırmalar devam etmektedir. Dün de Harun Kaptan’ın idaresinde bir motor olay civarında dolaşmış ve kaza kurbanlarından iki kişinin cesedini bulmuştur. Bunlardan birinin lostromo Kâşif’e ait olduğu tespit edilmiştir. Her iki ceset de hükümet doktoru tarafından muayene edilmiştir. Facia kurbanı gemicilerin cesetleri zaman zaman kıyılara vurmuş ve 13 Ocak 1938 tarihinde beş gemicinin daha cesedi Şile sahillerinde bulunmuştur. Ancak kimlere ait olduğu teşhis edilememiş ve Şile’de defnedilmişlerdir.

Hisar Vapuru’nun sicil kaydı
Amerika’da inşa edildikten sonra Pire’deki gemi piyasasına düşmüş olan 1915 yapısı 2925 grt ve 3430 dwt “Diana” isimli vapuru Kırzâde Şevki Bey, 1924 yılında satın almış ve “Kırzâde” adını vermiştir. Kırzâde, bir yıl sonra Kalkavanzâde Rıza Kaptan ve Oğlu Vapurculuk Müessesesi tarafından satın alınmış ve “Hisar” adı verilmiştir.
Hisar Vapurunun Romanya’dan göçmen seferleri Hisar vapuru da Romanya’dan yapılmakta olan göçmen taşıma seferlerinde yer almıştır. Gazetelerde yer alan haberlerde şöyle denilmektedir; “Köstence - Romanya’dan gelecek göçmenler için 30 bin sayısı biraz abartılıdır. Geçen yıldan mülklerini satarak göçe koşan ve geçen temmuz ayında memleketimiz için yola çıkan göçmen sayısı altı bindir. Son baharda göç için hazırlanan 18 bin göçmen önemli bir göç grubunu teşkil etmektedir. 
İlk göçmen kafilesini alan Nazım vapuru 1028 kişiyle Çanakkale’ye, bundan sonra sırasıyla Hisar 1026 göçmenle Tekirdağ’a, Bursa 765 göçmenle Lapseki’ye, Adana 627 soydaşla Gelibolu’ya ve Nazım vapuru müteakip seferinde 1570 kişiyle Maydos’a gitmiştir.727 kişiden ibaren olan son yaz kafilesini Hisar vapuru Tekirdağ’a götürecektir.”
5 Mayıs 1936 tarihli bir haberde Romanya’dan göçmen akımının devam ettiği ve 1600 kişilik ilk göçmen kafilesini getiren Hisar vapurunun Kavaklar’da demirlediği belirtilmektedir. Hisar vapuru ayni gün karantina için Tuzla’ya gidecektir. Birkaç güne kadar ikinci gemi olan Nazım vapuru da Köstence’ye gidecektir. Böylelikle bir ay içinde taşınması beklenen 6000 soydaşımızın nakil işleri diğer gemilerin seferleriyle ay sonuna kadar tamamlanmış olacaktır. 1936 Eylül ayı ikinci haftasında Köstence ve Varna’dan göçmen nakliyatına yeniden başlanılmıştır. Her iki limandan nakledilecek on beş bin göçmeni getirmek üzere gemiler sevk edilmektedir. Bu iş için ilk Hisar vapuru Köstence’ye gönderilmiştir
Kasım ayında şiddetli soğuklar bastırmış ve Karadeniz’e giriş yapmakta olan Hisar vapuru Adacıklar mevkiinde çok zor anlar yaşamıştır. On saat azgın denize mukavemetten sonra Zonguldak’a varabilmiştir.
Deniz Ticaret Filosunun ihmal edilmiş olması eleştiriliyor
1932 yılından itibaren özel sektör Türk deniz ticaret şirketlerinin ve sahip oldukları vapurların geri plana itilmesi ve daha da ileri gidilerek yok bahasına satın alınması ile başlayan süreç ileriki yıllarda daha da eleştiriye maruz kalacaktır.
Hurdaya çıkması gereken vapurlar çalıştırılmaya devam ederken, İstanbul Liman İdaresi olmayan İstanbul Limanı nedeniyle şamandıralara bağlatılan gemilerden yük tahliye etmek veya yükleme yapmakta kullanılan mavnalara olan ihtiyacını karşılamak için bir heyet Yunanistan’a mavna satın almaya gitmiştir. Bir tarafta devlet tersaneciliği, liman işletmeciliği dahi ağır basarken, limanların yoksunluğundan dolayı mavnalar dahi yurtdışından satın alınmaktadır. Gazetelerde yer alan haberlere göre, İktisat Vekaleti memleketin en faal limanı İstanbul Limanı’nda yükleme ve boşaltma işlemlerinin zorlukla karşılaşmaması için evvelce bir heyetin Pire Limanı’nda muayene ettiği sac gövdeli mavnaların satın alınmasını uygun bulmuştur. Bu karar üzerine Liman İdaresi Müdür Muavini Hamit Saraçoğlu başkanlığındaki bir heyet Yunanistan’a gitmiştir. Heyet Pire Liman’ındaki sac gövdeli mavnalardan 24 mavnayı satın alacaktır. Heyette Liman Fen Heyeti Şefi Kâmil ve Atölye Baş ustası Yusuf da yer almaktadır. Pazarlık Pire’de Pazar günü yapılacak toplantı sırasında yapılacaktır!

 Cumhuriyet Gazetesi’nde “İnsanlık Borcu” başlığıyla
Başlatılan Hisar Faciası kurbanlarına yardım duyurusu haberi
Hisar Vapuru kurbanları için “İnsanlık borcu” başlığı altında yardımlar başlatılmıştır. Basında Cumhuriyet Gazetesi de bir yardım kampanyası başlatmış ve büyük ilgi görmüştür.
Her taraftan yardımlar başlamıştır. Yurttaşlarımızın bu büyük insaniyetini şükranla karşıladıktan sonra bu husustaki teşebbüsleri ve ilk yardımları yayınlıyoruz denilmektedir.
Türk Armatörleri Birliği Yardım Komitesi kurdu
Türk Armatörleri Birliği Başkanı Hakkı Denizaşan başkanlığında teşekkül eden Yardım komitesi İstanbul Vilayeti’ne bir dilekçe ile müracaat ederek iane- yardım toplamak için resmen müsaade talep etmiştir.
İlk yardım İstanbul Üniversitesi’nde gelmiştir. Maddeten değil, fakat manen zengin olan rektör, bir kısım profesörlerin katılı ile Hukuk ve İktisat Fakültesi öğrencilerinin de katılımı suretiyle ilk hamlede 62 liralık bir yardım temin ettikleri gibi, 13,332 numaralı Yılbaşı Tayyare Piyango biletini de bu hayırlı yardım için ayırdıklarını bildirmişlerdir. Yabancı kaynaklardan Kaptan Robinson vasıtasıyla 15 lira gönderilmiştir.

Hisar Vapuru Faciası Yardım komitesi

İstanbul Deniz Ticaret Müdür Muavini Refik, armatör Hakkı Denizaşan, armatör Barzilay, Kalkavanoğlu İbrahim, Dursun Eşref, firması başkanı Kınalıoğlu, Bay Mehmed, Ford Türkiye umum Acenteliği mümessillerinden Mehmed Doğan ve motorcülerimizden Mehmet Pırlant’tan ibarettir. Galata, Kefeli Hüseyin Han’ı ikinci katta Tuva limited şirketi veznesi yardım merkezi olmuştur. İlk yardımı yapan İstanbul Üniversitesi’nden sonra, Hayri Sönmezer,Kaptan Robinson, Kohenka, Taggin, Christiansen, Hjellotlansen, Gina Galich, Spiro ve Sadi Bahar yardımları komiteye ulaşmıştır. 31 Aralık 1937 tarihli haberde ölen gemicilerin çocuklarına yardım için başlatılan yardım kampanyasında Hakkı Denizaşan’ın riyasetinde 806 lira toplanmıştır. Cumhuriyet Gazetesi’nin sürdürdüğü bu kampanyada kurulmuş olan komiteye verilen ve Cumhuriyet Gazetesi’ne gönderilen para yardımı 4145 lira 88 kuruş olmuştur. Dördüncü Liste’de para yardımı yapanlar; Brezilya Kahvesi Türk AŞ., İlancılık Koll. Şti., Eti Vapuru sahibi Yakup Uzuner, İş Ltd., Armatör Hantal Tayyar Kaptan, Barzilay Benjamin Şirketi müdürü Süleyman Remzi Duygu, Antares vapuru zabitanı ve mürettebatı, Vapur Simsarı ve Acentesi Kastaldi Ltd., Kalkavan Vapuru Süvarisi Orhan Ürse, Mehmed Cerrahoğlu, Armatör Abdi Vehbi, Kalkavan vapuru zabitanı ve mürettebatı, Kömürcü Hıran Patosyan, Kömür Tüccarı Ahmed Nemli, Eti Vapuru Süvarisi Burhan, Manifaturacı Feredyan ve Ortakları, Beyoğlu 3.cü Okul Beşinci sınıf öğrencileri, Piyade Atış Mektebinde Teğmen Salim, Beyoğlu 3.cü Okul Üçüncü sınıf öğrencileri, Kaptan Mehmet Ali. Hisar kurbanlarına 1938 yılında da yardım kampanyası devam etmiş ve geminin kayalıklarda parçalanmış haldeki fotoğrafları yayınlanmıştır. Bu olay iki sene vicdanlardaki üzüntüyü hep canlı tutmuştur. Yardım kampanyası sadece para yardımıyla kalmamış 28 Aralık 1938 Perşembe günü Devlet Konservatuarı’ndan Profesör Seyfettin Asal’ın talebesi Müfit Hasan İmşir Saray Sineması’nda Saat 18.00’de Mozart, Handel, Corelli, Kreisler’den parçaların yer aldığı bir konser vermiş ve genç kemancı konserin hasılatını Hisar Vapuru kurbanlarının ailelerine terk etmiştir. 27 Ocak 1938 günü de Arnavutköy Camisi’nde kurbanların ruhlarına ithafen Mevlit okutulmuştur. Yine Deniz Ticaret Mektebi Mezunlar Cemiyeti azaları 2 Şubat 1938 günü Azapkapı’daki merkezlerinde Hisar Faciası kurbanları için fevkalade toplantı düzenlemişler ve Deniz Ticareti Mektebi mezunlarının nerede olurlarla olsunlar bulunarak kendilerinden yardım istenmesine ve bu yardıma henüz mektepte okuyanların da iştirak etmesine karar verilmiştir.
Bahriye Mektebi Emekli Tarih ve Edebiyat Öğretmeni Ali Rıza Seyfioğlu’nun Hisar Vapuru kurbanları için bir şiir yazmış ve “Gemiciye” diye şöyle seslenmiştir:

Gemiciye

Herkes sıcak yurdunda ocağının başında
Eşi, çocukları ile sevişirken, gülerken,
Sen bizden uzaklarda, ölümler savaşında,
Düşman, azgın tabiat, silahın yırtık yelken!
Ömrün bitmez fırtına, tükenmez bir aylık,
Bir kuru ekmek için her gün kasırga, deniz,
Sen soğuktan donarken bizim evimiz ılık,
Sen çıplak can verirken biz o yüzden zenginiz,
Soğuk ıslak kefenin karlı buzlu karayel,
Ölüm marşını çalar uğuldayan dalgalar,
Kara gök kubbesinden uzanır bir demir el,
Keskin kayalıklarda mezarını hazırlar,
Eğer cemaatlerin fertlere borcu varsa,
En büyük alacaklı bizden, gemici sensin,
Altınla yazmak için tarih bir gün sorarsa,
Bize can vermek için can veren sensin,
Artık coşkun denize bir kinim var,
Nekadar tatlı esse rüzgara gönlüm kırık,
Şu inleyen genç kadın, şu babasız çocuklar,
Aramızda dolaşan birer acı hıçkırık,
Lâkin. Herkes gemici, yaşamak bir fırtına,
Kaya, ölüm, savaş var yoluna hepimizi,
Geride kalanları ısmarlayıp vatana,
Yürümek borcumuzdur üstünde büyük iz’in.
24 Aralık 1937 Caddebostan - Ali Rıza Seyfi. 

Hisar Vapuru davası Ağırceza Mahkemesi’nde başladı
Hisar Vapuru’nda ölüme sebebiyet verenler aleyhine 24 Ocak 1939 günü Ağır Ceza Mahkemesi’nde açılan dava başlamıştır. Dava edilenler vapurun zamanında teknik muayenesini yaptırmayı ihmal edenler, denize elverişli olmayan vapurun denize çıkmasına meydan verdikleri iddiası ile hazırlanmış raporlara istinaden sanık sıfatıyla mahkemeye alınmışlardır. Sorguları başlayanlar Deniz Ticaret Müdürlüğü Kazan Uzmanı Ahmet, Makine Uzmanı Hidayet, o zamanki Liman Başkanı Hayrettin’dir. Sanıklar ifadelerinde Hisar Vapuru kaptanının hatalı olduğunu söylemişlerdir. Mahkeme devam edecektir.

Deniz Ticaret Filomuzun durumu
Karadeniz’de barınaklı bir liman yoktur. Her fırtınada gemiler çaresizlik içinde karaya sürüklenmekte, batmaktadırlar.
Deniz Ticaret filomuzun hali için buna birkaç kelime ilave edersek, acınacak bir mazara arz etmektedir! Son fırtınanın ortaya koyduğu facialar - bilinmez kaçınca defa olarak - bu acıklı hali ortaya koydu. Bu faciadan bir ders çıkabiliriz umarım.
Son Hisar Vapuru faciasının tek nedeni geminin köhneliği gösteriliyor. Ne yazık.. Beş yüz tane yapılıp ancak dünya denizlerinde beş tanesi kalan bu ahşap teknelere beş senelik sefer müddeti konulmuş iken on sekiz yaşına gelmiş olmalarına rağmen hâlâ Türk sularında işleyebiliyor.
Bizde denizcilik için hiçbir şey yapılmasaydı bile, on beş yaşından büyük gemilerin alınmaması için karar vardır ki bunu minnetle kaydetmeliyiz. Yalnız bu kararın eldeki çürük gemiler batıncaya kadar kullanılacak şeklinde yorumlamaya meydan vermemek lazımdır. Her biri ayrı bir kıymet olan ve şüphesiz bu memlekette daha hizmeti dokunabilecek yirmi vatan evladı bu yüzden Karadeniz’in sularına gömülüyor.
1883 senesinde inşa olunan bir hurda tekne- hem de Tayyar ismini alarak- sularımızda dolaşıyor. Karadeniz’in suları bile tahammül edemez iken biz oturduğu kumluktan kurtarmaya çalışıyoruz. Çok iyi biliyoruz ki Devlet Denizyolları’nın elindeki vapurların üçte biri işe yaramaz haldedir. Bundan beş sene evvel satın alınan İdare’nin en büyük vapurlarından birine Liman Fen Heyeti sefer müsaadesi vermek istememiştir.
Elde vapur yoktur! Yeni vapurlar gelinceye ve devlet yeni şilepler ısmarlayıncaya kadar eskilerin kullanılması bir zorunluluktur. Bütün vapurları bağlayarak kabotaj hizmetleri geri bırakmak, veya yabancı bayraklı gemilere bırakmak hiç kimsenin aklından geçemez.
Yoktan var edilen bu memlekette, ilerleyiş hareketinde, bütün vasıtalardan istifade edilecektir. Fakat yüzde yüz tehlikeli olan bir maceraya, yine yüzde yüz ihtiyaç hasıl olmadıkça sebebiyet vermek günahtır. F.G.
                                                                
Kurtuluş Savaşı’nın denizlerdeki sessiz kahramanlarından “Anadolu” vapuru
“Anadolu” vapurunun Kurtuluş Savaşı yıllarında İstanbul’dan Karadeniz’e silah ve cephane kaçırdığı hususu   kayda geçsin diye kısaca bu gemiyi kısaca hatırlatacağım. Fakat Anadolu vapuru öyküsünün tamamı 12 Mayıs 2025 tarihi ile Denizcilik Dergisi’nde “Anılardaki Anadolu Vapurunun öyküsü” başlığıyla yayınlamıştım.  Bu öyküyü   Google üzerinde okumak mümkündür. 
Bu yazım Anadolu vapurunun  nadir bir fotoğrafı nedeniyledir  ve  Zonguldak’ta kömür yüklemesinde görülmektedir. Son armatörü Mustafa ve Ahmet ve Vehbi Aldıkaçtı ailesi idi. Bu vapur, eski adıyla “Leopold”, sonraki adıyla “Anadolu” dur. Lütfi Yelkenci, Yelkencizâde ailesinin ilk gemisi olan Anadolu’yu ayrı bir muhabbetle anmış ve ünlü ressam İbrahim Çamlı’ya fotoğrafını vererek tablosunu yapmasını istemiştir.
İbrahim Çallı’yı tercih etmesinin bir nedeni, kendisinin İş Bankası kurucu üyelerinden olması ve banka için devrin ressamlarının eserlerini teşvik etmektir. Bir diğer nedeni ise Leopold adıyla İstiklal Savaşı yıllarında İstanbul’dan Karadeniz’e silah ve cephane taşıyan gemilerden biri olmasıdır.

Bu gemi Lütfi Bey’in yaşadığı bir öyküdür; İstanbul işgal altındadır. (Yelkencizade Şükrü Bey kaydı ile) Lütfi Bey satın aldığı bu gemiyi “Leopold” adıyla korur ve bu şekilde Osmanlı sularına getirir. Geminin gönderine Fransa bayrağı olarak ve bir Fransız ticaret gemisi görünümünde seferlere başlar. Geminin sahibini ve milliyetini Kuvay-ı Milliyeciler çok iyi bilmektedirler. Başka kimlerin bildiği bilinmez ama Leopold İstanbul’dan defalarca Karadeniz’e sefer yapar. Gün Millî Mücadele günüdür. Anadolu silah ve cephane bekler ve bu gemi her seferinde beklediklerini getirir. Lütfi Yelkenci, Cumhuriyet döneminde Leopold’a “Anadolu” adını verecektir. Ardından Anadolu’ya ait binlerce anıyı sürükleyerek, yine liman liman dolaşacaktır. Cumhuriyet’in kurulmasında bu denli önemli görev üstlenmiş olan bu geminin sahibi, işletmecisi ve yönlendiricisi olmuştur
 (Kaynak: Osman Öndeş “Anılardaki Anadolu Vapuru’nun  öyküsü”,Denizcilik Dergisi, 12 Mayıs 2025)
Anadolu Vapuru’nun Sunderland Built Ships arşivindeki özellikleri
Bu özet yazımda sicil kaydında gördüğüm bazı hataları düzelterek yayınlıyorum.
S.S Anadolu- (Ex-Clio,Ex-Triton,Ex-Doob,Ex- Leopold,Ex-Anadolu II.)
• Genelyük gemisi (HBCN e 1934’den sonra TCAJ)
• 1896 yılında J. Laing, Sunderland’da 545 Kızak Numarasıyla  “Clio” adıyla inşa edilmeye başlandı.
• 631 grt., 348 net. ve 1050 dwt. idi. George Clark Ltd.  yapımı ana buhar makinesi 3 genişlemeli 55 php güç üretiyordu.
• İlk armatörü Amsterdam’dan Konikl. Nerherlandsche Stoomb, Matts idi. 
• 1908’de A.M. Coulouthros, Andros firmasına satıldı ve “Triton” adı verildi.
• 1914’de Rus Novorossisk Steamship Cop., Novorossisk’e satıldı ve “Doob” adı verildi.
• 1916’da geminin adı “Leopold” olarak değiştirildi. Satın alan kişi Lütfi Yelkenci idi.
• İstiklâl Savaşı yıllarında Fransız bayrağı ile “Leopold” adı altında Karadeniz’e seferler yaptı.
• 1921’de İstanbul limanında bağladı.
• 1922’de İstanbul Levanten tüccar D. Lieutad satın aldı ve “Anadolu II” adı verildi.
• 1924’de Yelkencizâde Şükrü Bey tarafından satın alındı ve “Anadolu” adı verildi.
• 1930’de Yelkencizâdeler ve Mustafa ve Ahmet ve Vehbi Aldıkaçtı Vapurculuk Koll. Şti.
kuruldu.
• 1933’de Yelkencizâdeler bu ortaklıktan çekildi.
• 1935’de hizmetdışı bırakıldı.
• 1954’de Hüseyin Avni Kalkavan satın aldı.
• 1956’da hurdaya çıkartılarak İlhami Söker Söküm Tersanesi’nde söküldü.
                                                                     ****

Bodrum’un en gözde tekne bağlama noktalarından biri olan Yalıkavak Marina’da 21 Mart günü sabaha karşı yangın dehşeti yaşandı. Bir yatta patlama sonucu başlayan yangın, rüzgartın da etkisi ile bitişik yatlara sıçradı. Şans eser ölen ya da yaralanan olmayan yangında 7 yat battı, bir yatta da ciddi hasar oluştu. Yangına yol açan patlamaya yeni nesi akünün yol açmış olabileceği tahmin ediliyor.
Bodrum Yalıkavak Marina’da bayramın ikinci günü bir dehşet yaşadı. Sabaha karşı 04.00 sıralarında kıyıya kıçtan kara olan 20-30 metre boyundaki lüks motor yatların olduğu bölgede meydana gelen patlama sonucu çıkan yangın kısa sürede bitişik yatlara da sıçradı.
Yakıt tankları ile teknelerde bulunan LPG tüplerinin peş peşe patlaması sonucu bir anda yangının büyümesi üzerine diğer yatlar derhal palamar çözerek marina dışına çıkarıldı ve alevlerden uzaklaştırıldı. Bu hamle facianın daha da büyümesini önledi.

Yangına ilk aşamada Yalıkavak Marina personeli müdahale etti, ardından Sahil Güvenlik ve Kıyı Emniyeti ekipleri denizden, Bodrum’dan takviye edilen itfaiye ekipleri ise karadan destek verdi.
PATLAMAYA YENİ NESİL AKÜ MÜ YOL AÇTI?
Yaklaşık 4 saat süren yoğun çabanın ardından kontrol altına alınan yangına yol açan patlamaya, eski elektrik tesisatına monte edilmiş lityum demir fosfat bileşimli yeni nesil aküden (LIFEPO4) çıkmış olabileceği ihtimali yüksek. 

Zira daha yüksek kapasiteye sahip bu yeni tip aküler, şarj sırasında fazla ısındığı için devre kesici özellikli yeni tip şarj cihazı gerektiriyor. Eski tip şarj cihazları akü ile bağlantı kuramadığı ve devreyi kesemediği için akünün aşırı ısınmasını engelleyemiyor. Nitekim son dönemlerde tekne yangınların çoğunun bu nedenle çıktığı belirtiliyor.

7 MOTOR YAT BATTI, BİRİ HASARLA KURTULDU
Gün aynınlandığında, yangının sıçradığı ve boyları 20-30 metre arasında değişen lüks motor yatlardan 7’si sulara gömülmüş haldeydi. Bir motor yat ise olaydan hasarla kurtuldu.
Şans eseri tekneler zamanında tahliye edildiği için ölen ya da yaralanan olmadı.

YALIKAVAK YELKEN KULÜBÜ YANGINI HASARSIZ ATLATTI
Olay öncesi bölgedeki sert hava koşulları yüzünden pontonları ve iskeleleri hasar hören Yalıkavak Yelken Kulübü yangından etkilenmedi. 
Yarış ve antrenmanlardan sonra antrenör botlarını Yalıkavak Marina’da bağlayan kulübün o gün bu tekneleri bir başka yere park etmesi, maddi hasar almasını da engellemiş oldu.

Zonguldak öncelikle güzellikler kentidir. Aynı zamanda  kömür ocakları ve bu ocaklardan çıkartılan kömürün Zonguldak Limanı’ndan şileplere yüklenmesiyle de  çok engin öykülere  konu olmuştur. Bu öykülerde  kömür yüklemek için sıra bekleyen şilepler, fırtınalarda mendireğin ardımda güç bela kurtulmuş , ya da perişan olmuş şilepler vardır. Yine bu fotoğraflarda Zonguldak  Limanı rıhtımında  yüksekçe bir beton zemine oturtulmuş bir kepçeli vinç ve durmadan bir araya bir buraya vagonlardan yüklediği kömürü şieplerin ambarlarında  tahliye edişinin görüntüleri de vardır. Yine bu fotoğraflarda  kabarıp coşmuş Karadeniz dalgalarına yenik düşerek mendirek içinde  parçalanmış, dibe oturmuş şileplerin perişanlığı vardır. 
Kömür mavnaları vardır.. Ve bu olayları görüntüleyerek gelecek kuşaklara armağan etmiş isimeri belli veya isimsiz kahramanlar olan fotoğraf sanatçıları vardır. Günümüze doğru geldikçe, Zonguldak’ın mazisini  o yıllardaki fotoğrafları  arşivleyerek Zonguldak Nostalji’de yayınlayan ve ne olduklarını anlatan Yüksel Yıldırım vardır.. Dahası da,  hatta gün ışığına çıkmamış  Türk ticaret gemilerinin Zonguldak’ta kömür yüklemesinde iken çekilmiş fotoğraflarını, ustaca bir çalışmayla renklendirerek yayınlayan İrfan Özgen vardır. 
Zaman zaman Zeki Arıcı ’nın da  eski Zonguldak  Limanı ve Zonguldak’da kömür yüklemesiyapan şileplere ait bazı fotoğraflar yayınlaması takdire değerdir.
Onlar binlerce teşekküre ve takdire lâyıktırlar. 
Bukez çalışmama ışık tutan İrfan Özgen’in “Şadan” şilebi fotoğrafı olmuştur.  Şadan şilebinin bu fotoğrafını ilkkez görüyorum. Demektir ki yakın yüzyıl Türk Deniz Ticaret Tarihi adına Türk bayraklı bir şilebin daha fotoğrafı arşive kazandırılmış olmaktadır.
Kendisine de söz verdim ve Şadan şilebinin öyküsünü  belgelerden alarak bu  makalemi hazırladım. Merak edenlere buyrulur;
Şadan şilebi’nin Lloyd’s Register of Shipping yıllıklarında kayıtları var. Bunları kopyaladım ve  yazıma ekledim. 

Lloyd’s Register of Shipping 1948 ve sonrasında 75161 Tescil numarası ile  “Şadan” şilebinin yeraldığı sayfada bukez 75164 Tescil Numarası ile 1910 inşa “Sadıklar” ve 75165 Tescil Numarası ile  Sadıkzade Ruşen Oğulları’na attir. Bu sayfada 1912 inşa “Sadıkzade Nazım” şileplerinin  bilgileri ve durumlarını içeren bilgiler de vardır. “Sadıklar” şilebi  Sunderland  J.L.Thompson & Sons tersanesi inşa edilmiştir. “Sadıkzade Nazım” şilebi ise  Sadıkzâde Nazım Oğulları Komandit şirketine aittir ve Kjobenhavns Flydedok & Skibsværft inşadır.

İstanbul Liman Başkanlığı’nca kayıtlı ticaret gemilerine ait dosyadaki 
“Şadan” şilebi sayfası. 

“Şadan” Şilebinin Sunderland West Hartlepool’daki tarihçesi
Sunderland Built Ships arşivinde belirtildiği üzere; 170 sıra No.’su ile mevcut olan kayıtta  West Hartlepool’dan J.Coverdale & Son adına Samuel Peter  Austin  & Son Tersanesinde inşa edilen ve 13 Kasım 1890 tarihinde denize indirilen 2367 grt. genel yük gemisine “Gladys” adı verilmiştir. 1906’da Syra’dan A.Hadjoudis satın almış ve  “Proteus”  adı verilmiştir.
1915’de Maritima S.A. Romana de Navigation tarafından satın alınmış ve  “Muntenia” adı verilmiştir. 
1923’de sicil kaydı William S. Walton adına Londra olmasına karşın Larnaka merkezli  William S.Walton adına satın alınmış ve “Danubian” adı verilmiştir.
1928’de İstanbul’dan  Panos Stavropoulo Fils adına satın alınmış ve “Panzo S.” adı verilmiştir.
1934’de İstanbul’dan Emine Hanım - Mahmut Lütfü tarafından satın alınmış ve “Akın” adı verilmiştir.
1937’de İstanbul’dan Sadıkzade Ruşen Oğulları satın almış ve “Şadan”  adı verilmiştir.
1958   Kasım ayında ekonomik ömrünü tamamlayarak İstanbul, Haliç'te sökülmüştür. 
Sadıkzade Ruşen Oğulları Şti’ne ait İstanbul Limanı Başkanlığı kayıtlarındaki adresi:  Galata, Yeni Yolcu Salonu K.4 Karaköy ve Tel: 49415 idi.
 
Tavilzâde Emine Hanım ve Mahmud Lûtfü Bey 
"Şadan" şilebinin sahipleri olan Mahmut Lütfü (Mahmut Lütfü Bey) ve eşi Emine Hanım, Cumhuriyet döneminin köklü denizci ailelerinden Tavilzâde ailesine mensuptular..Sahibi oldukları diğer gemiler “Yıldız”, “Agati”, “Yılmaz” ve “Sevim” vapurlarıydı. 
27 Kasım 1930 tarihli bir haberde, 26 Kasım gecesi Kız Kulesi önlerinde iki vapurun çarpıştığı, çarpışan gemilerden birinin Mahmud Lütfü Bey’e ait “Agati” isimli bir vapur olduğu belirtilmektedir. 
İstanbul Limanı’ından hareket ederek Darıca’ya gitmek üzere Marmara’ya çıkacak olan Agati vapuru, Kız Kulesi önlerinde Karadeniz’e seyretmekte olan İngiliz bandıralı Carl Parc isimli gemiye bindirmiş, her iki vapurda da hasar meydana gelmiştir. İngiliz vapurunun kıç tarafında ve Agati vapurunun baştarafında rahne açılmıştır. Müsademe hakkında tahkikat başlatılmıştır. 

S.S. Sevim – (Ex-Urpeth,Melia,Sevim)
 1889’da Sunderland, Samuel Peter Austin & Son  Wear Dock Tersanesinde 19 Aralık 1888’de Londra merkezli  J.Fenwick & Son adına kızağa konulan “Urpeth” adı ile  Ocak 1889’da hizmete girdi.
1060 grt. ve Tam boy: 68.5 mt.(225 ft.), Genişlik: 10 mt.(33.2 ft.) ve Derinlik 14.2 ft.’di. Ana buhar makinesi Sunderland,  N.E. Marine Eng. Co. Ltd. imalatıydı. 
1927’de Catania merkezli Giuseppe d’Arrigo- Mancuso satın aldı ve “Melia” adı verildi.
1930’da Mahmud Lütfü ve Vehbi beylere satıldı ve “Sevim” adı verilerek İstanbul limanına tescil olundu.
1933’de Mahmud Lütfü’nin ortağı Abdi Vehbi Dural’a  devredildi. 
1953 yılında  Abdi Vehbi Dural Halefleri Hafize Dural Kollektif Şti. adına tescil edildi. Abdi Vehbi Dural, İzmir Kordon'daki ofisinden armatörlük ve ticaret faaliyetlerini yürüten, aynı zamanda Renault otomobillerinin bölge bayiliği yapan çok yönlü bir iş insanıydı. Vefatının ardından işleri eşi Hafize Dural ve halefleri devraldı.
1955 yılında hurdaya çıkartıldı.
Gemi, Sunderland tersanelerinde inşa edilen ve uzun yıllar Türk Deniz Ticaretinde hizmet veren kömür nakliye gemilerinin klasik bir örneğidir.

S.S Yıldız - (Ex - Ireno Morris; Ex - Perseverenza; Ex - Carlo; Ex - Capo Gallo; Ex - Yeni İstanbul; Ex - Agati) 
“Ireno Morris” adıyla Witchaven  merkezli Whitchaven S.B. Co. adına1879’da inşa edilen 1432 grt’luk ana makinesi 2 genişlemeli 165 nhp güç üreten geminin ilk sahibi İstanbul’lu Armatör Panzo Stavropoulo idi. Gemi 1930 yılına kadar altı kez eldeğiştirdi. 1931’de Mahmud Lütfü Bey’e satıldı ve “Yıldız” adı verildi ve 1933’de hurdaya çıkartıldı. 

S.S Lütfiye 
Yılmaz vapurunun Seyir Jurnali’nde yeralan bilgilerde Nisan 1932’de İmroz Adası’nın güneyinde fırtına yüzünden kayalıklara bindirerek karaya oturan Providance isimli yolcu gemisinin bazı eşyalarını alarak İstanbul getirdiği yazılıdır. Geminin yüzdürülmesi on gün kadar süreceği bildirilirken “Yılmaz” vapuru İzmir’e hareket etmiştir. 
7 Ekim 1943 tarihinde ise Çanakkale civarında karaya oturmuş, fakat kendi imkanlarıyla kurtularak yoluna devam etmiştir. 
27 Kasım 1943’de İzmir’den hareketle  İzmir’li 430 Museviyi Hayfa’ya götürmüştür. Bu Yılmaz vapurunun ikinci seferi  idi..

S.S Yılmaz - (Ex - Flora; Ex - Adana; Ex - Hizmet) 
1885 inşa ve ilk adı “Flora” olan gemi Newcastle merkezli Wigham Richard & Co. adına  Low Walker’deki J.Wihgam Richardson & Co.’nun Nepture Tersanesinde200 Kızak No’su  inşa edildi.
7 Aralık 1885’de denize indirilen Flora, 16 Ocak 1886’da hizmete girdi.723 grt., 492 nrt. ve 895 dwt. ve Tam boy: 1895.ft., Genişlik: 29çq ft. Derinlik: 11.6 ft. olan Flora’nın Walker’deki J.Wihgam Richardson & Co.yapımı ana buhar makinesi  C2cyl ve azami buhar gücü 110 nhp. ve azami seyir sürati 9 knots idi.
16 Ocak 1886’da Odesa merkezli Levon Brodsky satın aldı.
1890’da Odesa merkezli South Russian Steam Navigation. Co. satın aldı.
1898’de Odesa merkezli Sch. L. Karapatnitsky satın aldı ve “Adana” adı verildi.
1924’de Şirketi Hayriye satın aldı ve “Hizmet” adı verildi. 
1928’de Mahmud Lütfü Bey tarafından satın alındı ve  “Yılmaz” adı verildi.
1932’de Mustafa ve Ahmet ve Vehbi Aldıkaçtı Vapurculuk Koll. Şti. satın aldı.
1950’de Mehmet Kaptanoğlu Kardeşler satın aldı.
1952’de “Yılmaz Kaptanoğlu” adı verildi. 
1961’de hizmet dışı bırakıldı ve Haliç- Kalafatyeri’nde söküldü.
(Kaynak:Osman Öndeş-Türk Armatörleri Tarihi C.II S.268-269).
                                            **** 

''Yangınlar alevinden geçip de gelen dost 
Yanar olmuş yüreğin nar olmuş lilişan 
Sen insansın sen insansın sen insansın sen insan 
Sen insansın hey lilişan sen insansın sen insan 

Ağır başlı kitaplar senin adına 
En yiğit besteler seni söyler 
Dünyada şarkılar misali yaşayansın sen 
Sen insansın sen insansın iki milyar cansın 
Sen insansın hey lilişan sen insansın sen insan 
Sen insansın hey lilişan iki milyar cansın 

Yangınlar alevinden geçip de gelen dost 
Yelken gibi açılmışsın zalim rüzgara 
Hey lilişan hey lilişan 
Gülmüşem ağlamışam 
Bir tuhaflık olmuş olmuş 
Dünyanın hali

Attila İlhan''

Evet. Bir tuhaflık olmuş gerçekten de dünyanın hali... Öyle ki günlük yaşamın hızla dönen, metalleşen ve giderek soğuyan çarkları arasında bazen en temel gerçekliğimizi unutuyoruz: İnsan olduğumuzu. Ekranlara düşen acı haberler, istatistiklere indirgenmiş yaşamlar, savaşlar ve bitmek bilmeyen telaşlar silsilesi içinde ne kadar fark etmesek de ruhumuz yara alıyor.

Hep ateş düştüğü yeri yakıyor; düğmeye basıyorsun ve füze gidiyor; belki parmağı acıdığı kadar bile yüreği acımayan canavarlara dönüşmüş insanlar... Ama insanız, özümüz insan, inkâr etmeye çalışsak da. İşte tam da bu vahşi yabancılaşmanın ortasında, geçmişten gelen sarsıcı bir ses yankılanıyor kulaklarımızda. Şiirin büyük ustası Attilâ İlhan’ın dizeleri, Ahmet Kaya’nın o isyankâr, derin ve yaralı sesiyle birleşerek bize kim olduğumuzu haykırıyor:

"Sen insansın sen insansın sen insansın sen insan..."

Bu sadece bir şiir veya bir şarkı nakaratı değil; insanın kendi varoluşuna, onuruna ve yeryüzündeki serüvenine yazılmış görkemli bir manifestodur. Nitekim şairin kendisi de Duvar kitabının sonunda bu şiirin yazılış serüvenine değinirken, şiirin ilk adının —İsa'nın çarmıha gerilmeden önce kalabalığa sunuluşunu simgeleyen meşhur söz— "Ecce Homo" (İşte İnsan) olduğunu belirtir ve o günkü ruh halini şu samimi özeleştiriyle aktarır:

"/ lilişan / bundan önceki iki şiirin başka bir çeşitlemesi sayılabilecek olan bu şiirin ilk adı “ecce homo” idi, hatta “hey” gibi bu da, türk toplumcu dergileri arasında önemli bir yeri olan ses dergisinde, bu adla yayımlanmıştı, sonradan “ecce homo” sözcüğü bana dayanılmaz bir terslik gibi geldi, değiştirdim, o dönemdeki başlıca dayanaklarımızın hürriyet ve insan olduğu görülüyor, düşününüz ne yufka, ne romantique bir devrimcilik tutumu öğretmişler bize, başımız siyasi polisle türlü belâya giriyor ama, yazdıklarımız büyük fransız devrimi öncesinin théme’leri."

Şairin yıllar sonra "yufka ve romantik" bularak tatlı bir tebessümle eleştirdiği o "hürriyet ve insan" dayanağı, tuhaftır ki bugün metalikleşen ve acımasızlaşan dünyamızda en katı, en sarsılmaz ve en çok muhtaç olduğumuz sığınağımız haline gelmiştir.

Yangınlar Alevinden Geçip de Gelen Dost

Attilâ İlhan şiirine şöyle başlıyor:

"Yangınlar alevinden geçip de gelen dost / Yanar olmuş yüreğin nar olmuş lilişan"

Gerçekten de insanlık tarihi, Thomas Hobbes'u tam haklı çıkarır ölçüde bir yangınlar tarihidir. Bugün etrafımıza baktığımızda, dünyanın farklı coğrafyalarında yükselen alevleri, çekilen acıları ve hukukun giderek ayaklar altına alındığı, güçlünün hukukunun egemen kılınmaya çalışıldığı bir paradigmanın kara bir duman gibi tüm dünyayı kaplamak üzere olduğunu görüyoruz. "İnsan insanın kurdudur"; bu saptamayı insanın kendisi her gün haklı çıkartıyor, doğruluyor.

Ancak yine de şiir bize, insanın bu yangınların içinde kül olmadığını, aksine o alevlerin içinden geçip gelen, yüreği bir "nar" gibi pişmiş ve olgunlaşmış bir varlık olduğunu hatırlatıyor; adeta "titre ve kendine dön!" diyor.

Bu direnç, aynı zamanda, antik çağlardan beri insanı tanımlayan o temel felsefeyi bize çağrıştırıyor. Aristoteles, insanı "zoon politikon" (toplumsal/siyasi hayvan) olarak tanımlarken, onun sadece biyolojik bir varlık olmadığını, ancak bir topluluk içinde, adalet ve erdem peşinde koşarak tamlığına ulaşabileceğini söylemişti. "Yangınlar alevinden geçmek", insanın bu toplumsal varoluş mücadelesinde aldığı yaraları ama aynı zamanda kazandığı olgunluğu ifade ediyor. Bizler sadece acı çeken veya tüketilen varlıklar değiliz. Biz, "Zalim rüzgara yelken gibi açılmış" o cesur iradeyiz; fırtınaya inat, limanı arayan o toplumsal vicdanız.

Ağırbaşlı Kitaplar Seni Söyler...

Modern çağ, insanı bir rakama, bir tüketiciye veya bir algoritmaya dönüştürmeye çalışırken, şiirin devamında Ahmet Kaya’nın sesinden yükselen o dize hepimizi sarsar:

"Ağır başlı kitaplar senin adına / En yiğit besteler seni söyler."

Çünkü felsefenin, bilimin, sanatın ve tarihin yegâne öznesi insandır. Yazılan onca kalın ve ağırbaşlı kitap, bestelenen o en epik ve yiğit şarkılar; bir makineyi, bir sistemi veya bir sermayeyi değil, "insanı" anlatır. İnsanın sevincini, hüznünü, direnişini ve umudunu... Yaşamakta olduğumuz bu geçici karanlıklar, insanın bu dünyadaki "şarkılar misali" yaşayışını gölgeleyemez. Çünkü insan, varoluşuyla başlı başına bir sanat eseridir. Ama ya o, insan olduğunu unutmuşsa; nasıl hatırlayacak? Bu unutuşun bir bedeli vardır; her unutuşun olduğu gibi.

Bu durum, insanı yeryüzündeki en yüce değer olarak gören Anadolu hümanizminin de temelidir. Pir Sultan Abdal o muazzam deyişinde bunu tarif eder:

"Teferrüç eyleyip gezdim dünyayı / Ona benzer bir acayip il olmaz / Muhabbet kapısın açıp girenler / Orda yalan olmaz, yanlış dil olmaz."

"Lilişan" (gül bahçesi), işte o acayip ildir; insanın muhabbetle, sevgiyle ve onurla kendi özünü bulduğu yerdir. Sanat ve edebiyat, bu gül bahçesinin solmaması için yazılır ve söylenir. Bugün yaşanan geçici karanlıklar, insanın bu dünyadaki "şarkılar misali" yaşayışını gölgeleyemesin; şairin seslenişi bu umudu yeşertmek, bu temel gerçeği hatırlatmak içindir.

İki Milyar Candan, Sekiz Milyar Cana...

Şiirin yazıldığı dönemde dünya nüfusu iki milyar civarındaydı. "Sen insansın hey lilişan, iki milyar cansın" dizesi, insanın bireysel varlığının aslında tüm insanlıkla nasıl bir bütün olduğunu vurgulamaktadır. Yani diyor ki; sen sadece "sen" değilsin, sen yeryüzündeki tüm insanların toplamısın.

Bu, vahdet-i vücud anlayışına bir gönderme yapar gibi görünür ama aslında vahdet-i insan'ı anlatır. Attilâ İlhan "iki milyar cansın" derken aslında enternasyonalist bir dayanışmayı, kolektif bir bilinci vurgular. Yani birey sadece kendisinden ibaret değildir; dünyadaki tüm ezilenlerin, acı çekenlerin ve direnenlerin toplamıdır. Bir insanın acısı iki milyarın acısı, bir insanın onuru iki milyarın onurudur.

Bugün sekiz milyar canız. Rakamlar büyüdü, şehirler devasa boyutlara ulaştı, teknoloji sınırları aştı. Peki ya insanlığımız? Aynı oranda büyüdü mü? Bir yerdeki çocuğun gözyaşı, sekiz milyarlık bu devasa bedenin bir parçasını sızlatmıyorsa, o zaman insanlığımızı yeniden hatırlamaya ihtiyacımız var demektir. "İki milyar cansın" felsefesi, empatiyi ve evrensel kardeşliği unuttuğumuz gerçeğini yalın bir şekilde yüzümüze çarpmaktadır.

Bu evrensel empati, Mevlâna Celâleddîn-i Rûmî’nin asırları aşan çağrısında da yankılanır:

"Beri gel, beri, daha da beri, niceye bir şu yol vuruculuk? / Mâdem ki sen bensin, ben de senim, nedir bu senlik ve benlik?"

"İki milyar cansın" demek, "Sen bensin, ben de senim" demektir. Din, dil, ırk gözetmeksizin dünyadaki tüm insanların tek bir bedende, tek bir yürekte ("lilişan"da) birleşmesidir.

"Bir Tuhaflık Olmuş, Dünyanın Hali"

Şiir aslında buraya aldığımdan biraz daha uzun ve dizilişi farklıdır; ben Ahmet kaya'nın şarkısındaki versiyonuyla aldım. Şiirin tamamında Attilâ İlhan bu iki milyar canı sayarken kimseyi dışarıda bırakmaz; 'gemici ve rençber çırak ve uzman / elinde dümen yekesi süngü ve orak' der. Savaşlarda vurulan, zulümlerle götürülen ama sonra meydanlara 'meçhul asker' diye heykeli dikilen o isimsiz kahramanların, yani sıradan insanın destanıdır bu...

Şiirin sonunda "Gülmüşem ağlamışam / Bir tuhaflık olmuş olmuş / Dünyanın hali," der şair. Yaşamın o acı-tatlı, absürt ve tuhaf döngüsünü ne de güzel özetler. Dünyanın hali böyledir; bazen güldürür, çokça ağlatır. İçinde tuhaflıklar, çelişkiler ve akıl almaz zalimlikler barındırır.

Yaşamın diyalektiği bunu mu gerektirir, yoksa insan bu makus talihini değiştirebilir mi? Kim bilir, belki de insanlığını hatırladığı ölçüde bu denli zalim olmaktan vazgeçecektir. Çünkü umut asla bitmez; dünyanın bu "tuhaf" ve zaman zaman acımasız olan hali, insan olduğumuz gerçeğini değiştiremez. Aksine, karanlık ne kadar koyuysa, içimizdeki insanlık ışığına o kadar ihtiyaç vardır.

Bugünün acılarına, savaşlarına ve giderek hissizleşen kalabalıklarına inat, içimizdeki "Lilişan"ı yaşatmak zorundayız. Birbirimizin gözlerinin içine bakıp, tüm etiketlerden, sınıflardan ve kimliklerden sıyrılarak o yalın gerçeği fısıldamalıyız:

Unutma dostum; sen insansın, hey lilişan, sen insansın...

"Önleyici Meşru Müdafaa" İddiası ve Jus Cogens Normları

Uluslararası hukukta, devletlerin uyuşmazlıkların çözümünde veya herhangi bir şekilde kuvvet kullanmaları kesinlikle yasaktır ve bu "Kuvvet Kullanma Yasağı", hiçbir surette sapılmasına izin verilmeyen, emredici nitelikteki "Jus Cogens" normlarından biridir. Birleşmiş Milletler (BM) Şartı'nın 2. Madde 4. Fıkrasında açıkça yasaklanan kuvvet kullanımının yalnızca iki meşru istisnası vardır: BM Güvenlik Konseyi kararı ve meşru müdafaa hakkı.

BM Şartı'nın 51. Maddesinde düzenlenen meşru müdafaa hakkı, doğal bir hak olmakla birlikte "gereklilik" ve "orantılılık" gibi çok sıkı iki koşula bağlanmıştır. Gereklilik koşulu, uğranılan bir saldırıyı defetmek için kuvvet kullanmanın mecburi olmasını ararken; orantılılık koşulu, kullanılan kuvvetin uğranılan saldırının niteliği ile eşdeğer olmasını emreder.

İsrail ve ABD'nin İran'a yönelik eylemlerini dayandırmaya çalıştıkları "önleyici meşru müdafaa" konsepti ise aslında 11 Eylül sonrasında ortaya çıkan "Bush Doktrini"nin bir yansımasıdır. Bu doktrin, ulusal güvenliğe yönelik bir tehdit olduğuna inanıldığında "ilk saldıran" taraf olmayı ve haydut devletlere karşı önleyici savaş (preemptive war) açmayı öngörmektedir. Uluslararası hukuku ihlal eden devletler dahi, meşruiyet zemini arayışıyla eylemlerini hukuka uydurmaya çalışırlar; nitekim ABD, geçmişte Afganistan ve Irak işgallerini de Bush Doktrini kapsamında meşrulaştırmaya gayret etmiştir. Ancak henüz gerçekleşmemiş, farazi veya gelecekteki bir tehdide karşı "ilk vuran" olma mantığı, uluslararası hukukun aradığı katı "gereklilik" ve "orantılılık" ilkeleriyle açıkça çelişmektedir. Bu yaklaşım, evrensel hukuk kurallarından ziyade, Karl Marx'ın "Yumruk Kanunu" olarak adlandırdığı ve günümüzde "güçlünün hukuku" anlamına gelen faustrecht kavramının uluslararası arenadaki bir tezahürüdür.

Hürmüz Boğazı Krizinin Jeopolitik ve Hukuki Boyutu

Bu askeri tırmanışın en tehlikeli potansiyel sonuçlarından biri şüphesiz Hürmüz Boğazı'nın durumudur. Küresel enerji arzının kalbi olan Orta Doğu'dan ihraç edilen ham petrolün çok büyük bir kısmı Basra Körfezi ve Hürmüz Boğazı rotasını izlemektedir. Hürmüz Boğazı'nın fiili kontrolü İran donanması tarafından sağlanmaktadır.

İran'ın, dünya ham petrol taşımacılığının yaklaşık %90'ını kesecek olan bu boğazı her an ablukaya almak için bir bahane bulması kuvvetle muhtemeldire nitekim bunu yaptığı yolunda haberler gelmektedir.  Uluslararası deniz hukuku, boğazlardan "transit geçiş" (transit passage) hakkını güvence altına alarak küresel deniz ticaretinin kesintisiz sürmesini amaçlar. Ancak savaş durumlarında kıyıdaş devletlerin ulusal güvenlik refleksleri bu hukuki rejimi fiilen askıya alabilir. Enerji üretim bölgelerinde yaşanan herhangi bir küçük ölçekli türbülansın bile petrol fiyatlarında ciddi dalgalanmalara yol açtığı düşünüldüğünde, Hürmüz'ün kapanması küresel ekonomiyi derinden sarsacak bir senaryodur.

Sigorta ve 'War Risk' (Savaş Riski) Kıskacında Enerji Güvenliği

Bölgedeki çatışma ortamı, hukuki bir sorun olmanın ötesinde deniz ticaretini ve sigorta piyasalarını doğrudan kilitleyen bir yapıya sahiptir. Tüketiciler açısından enerji güvenliği, enerjinin makul fiyata ve kesintisiz olarak temin edilmesi anlamına gelirken; fiyatlardaki aşırı yükselme ve oynaklık tüm dünya ekonomileri için büyük bir tehdittir.

Artan askeri hareketlilik, denizcilik sektöründe "Savaş Riski" (War Risk) primlerinin astronomik seviyelere çıkmasına neden olmaktadır. Sermaye piyasaları ve sigorta sektörü, yüksek jeopolitik risk barındıran bu tür ortamlarda projeleri finanse etme ve deniz ticaretini sigortalama konusunda giderek daha isteksiz hale gelmektedir. Sigorta şirketlerinin Basra Körfezi ve Doğu Akdeniz'e giren ticari gemilere güvence sağlamaktan çekinmesi veya fahiş primler talep etmesi, uluslararası hukukun seyir serbestisi ilkesini fiilen işlemez hale getirmektedir.

ABD ve İsrail'in "önleyici meşru müdafaa" doktrini, BM Şartı'nın Jus Cogens karakterli kuvvet kullanma yasağını esneterek uluslararası hukuku ciddi bir erozyona uğratmaktadır. Bu tür eylemlerin yaratacağı bölgesel kaos; Hürmüz Boğazı gibi kritik deniz yollarının kapanması ve fırlayan sigorta maliyetleri üzerinden tüm dünyanın enerji güvenliğini rehin almaktadır. Uluslararası toplumun önündeki asıl sınav, kurallara dayalı sistemin (ius gentium) "güçlünün hukuku"na (faustrecht) karşı nasıl korunacağıdır.

Yapay zekâ araçları öğrenciler için önemli bir öğrenme desteği sunuyor. OECD tarafından yayımlanan bir rapora göre öğrencilerin yaklaşık yarısı yapay zekâ araçlarını ödevlerde destek almak amacıyla kullanıyor. Siber güvenlik şirketi ESET, yapay zekâ teknolojilerinin kötüye kullanımıyla ortaya çıkan tehditlere dikkat çekerek hem bilgi doğruluğu hem de dolandırıcılık riskleri konusunda dikkatli olunması gerektiğinin altını çizdi. 

Teknolojinin hızlı gelişimi eğitim alanında da önemli değişimlere yol açıyor. Özellikle yapay zekâ teknolojilerinin yaygınlaşmasıyla birlikte öğrencilerin bilgiye erişme, araştırma yapma ve ödev hazırlama süreçleri büyük ölçüde dönüşmüş durumda. Günümüzde birçok öğrenci, yapay zekâ tabanlı araçlardan yararlanarak ödevlerini hazırlıyor, araştırmalarını hızlandırıyor ve öğrenme süreçlerini destekliyor. Yapay zekâ destekli araçlar öğrenciler için güçlü bir öğrenme yardımcısı olarak görülüyor. Bu araçlar sayesinde öğrenciler karmaşık konular hakkında hızlı bir şekilde bilgi edinebiliyor ve farklı kaynakları daha kolay anlayabiliyor. Ayrıca araştırma sürecinde öğrencilerin konu hakkında genel bir çerçeve oluşturmasına, ana başlıkları belirlemesine ve araştırmanın hangi yönlere odaklanabileceğini keşfetmesine yardımcı oluyor. 

Ancak yapay zekâdan yararlanmanın bazı riskleri ve sınırlılıkları da bulunuyor. Bunların başında akademik dürüstlük ve bilgilerin doğruluğu geliyor. Yapay zekâ sistemleri çok geniş veri kaynaklarına dayanarak cevap üretiyor olsa da her zaman tamamen doğru, güncel veya bağlama uygun bilgiler sunmayabiliyor. Diğer bir yandan da güvenlik riskleri ön plana çıkıyor. Öğrencilerin ödev hazırlarken kişisel verilerini, okul bilgilerini bu platformlarda paylaşmamaları öneriliyor çünkü bazı yapay zekâ servisleri kullanıcıların girdilerini sistemlerini geliştirmek için saklayabiliyor veya işleyebiliyor.

Yapay zekâ siber suçluların da aracı hâline gelebiliyor

ESET uzmanları, üretken yapay zekâ teknolojilerinin kötüye kullanımıyla ortaya çıkan tehditlere de dikkat çekti. Sosyal mühendislik, siber suçluların dolandırıcılık amacıyla sıkça başvurduğu yöntemler arasında yer alıyor. Genellikle kimlik avı e-postaları, mesajlar veya telefon aramaları yoluyla gerçekleştirilen bu saldırılarda artık yapay zekâ destekli yöntemler de kullanılmaya başlandı. Büyük dil modelleri (LLM) sayesinde tehdit aktörleri çok daha ikna edici kimlik avı mesajları oluşturabiliyor, hatta derin sahte (deepfake) ses ve videolar üreterek kullanıcıları kandırmaya çalışabiliyor. Bu tür teknolojiler, en şüpheci kullanıcıları bile hedef alabilecek kadar gerçekçi içerikler üretilmesine olanak tanıyabiliyor. Uzmanlara göre kullanıcıların yapay zekâ çıktılarının her zaman doğru veya güvenilir olduğunu varsaymaması gerekiyor. Tehdit aktörlerinin güvenlik mekanizmalarını aşmak için geliştirdiği yaratıcı yöntemler ve kullanıcıların yapay zekâ yanıtlarına duyduğu aşırı güven bir araya geldiğinde siber riskler artabiliyor.

Öğrencilerin yapay zekâyı bilinçli kullanması önemli

Yapay zekâ destekli öğrenmenin eğitimde etkili bir şekilde kullanılabilmesi için öğretmenlerin de bu sürece rehberlik etmesi önem taşıyor. Bazı kesimler hâlâ yapay zekâya temkinli yaklaşsa da öğrenciler ve gençler bu teknolojileri aktif olarak kullanıyor. Bu nedenle öğrencilerin yapay zekâyı doğru ve etik şekilde kullanmayı öğrenmesi gerekiyor. Uzmanlar, yapay zekâ araçlarının fikir geliştirme, konu hakkında ön bilgi edinme veya metinleri düzenleme gibi destekleyici amaçlarla kullanılabileceğini; ancak ödevlerin tamamen yapay zekâ tarafından hazırlanmasının doğru bir yaklaşım olmadığını vurguluyor.

Yapay zekâ kullanımı için güvenlik önerileri

Yapay zekâ araçlarının yaygınlaşması kimlik avı ve dolandırıcılık yöntemlerinde de yeni bir dönemi başlatıyor. Bu nedenle kullanıcıların yapay zekâdan gelen bilgileri değerlendirirken her zaman sorgulayıcı olması gerekiyor. ESET uzmanları şu önerilerde bulunuyor:

Yapay zekâdan alınan bilgileri mutlaka güvenilir kaynaklarla karşılaştırın.

Kişisel verilerinizi, özel bilgilerinizi sohbet botları ile paylaşmayın

Şüpheli bağlantılara veya indirilebilir dosyalara karşı dikkatli olun.

Yapay zekâ tarafından sunulan bir bağlantı varsa adresi kontrol edin. Şüpheli görünüyorsa tıklamayın.

Yapay zekâ çıktısına her zaman temkinli yaklaşın; özellikle öneriler veya cevaplar beklenmedik görünüyorsa doğrulama yapın.

Kimlik bilgilerinin çalınma riskini azaltmak için güçlü ve benzersiz parolalar kullanın ve çok faktörlü kimlik doğrulamayı etkinleştirin.

Cihazlarınızın, işletim sistemlerinizin ve yazılımlarınızın güncel olduğundan emin olun.

Kötü amaçlı yazılımlar, kimlik avı saldırıları ve diğer tehditlere karşı güvenilir bir güvenlik sağlayıcısından çok katmanlı koruma kullanın.

Uzmanlara göre yapay zekâ araçları doğru kullanıldığında öğrenciler için güçlü bir öğrenme desteği sunabilir. Ancak dijital dünyada güvenli kalmanın yolu, teknolojiyi bilinçli kullanmak ve her türlü bilgiyi sorgulamaktan geçiyor.

Evde yalnızım, Bay Tayyar’la birlikte ama malum kendileri yirmi dört saatin on sekiz saatini uykuda geçirdikleri için bana bir faydası dokunmuyor arkadaşlık babında. Sağ olsun televizyonlarda etik ve eğitici öğretici programlar var tabi “Gelinim mutfakta, Damadım yatakta, Kaynanam dedikoduda, Éniştem zamparalıkta vs.’’ ama onlarda zevk vermiyor ki. Bu vesile ile şu kolilerdeki kitapları bir elden geçireyim de kütüphanede münasip bir yer bulup yerleştireyim dedim. Bir kitap geçti elime, kabı yok, yani yazarı belli değil ve ne sebebe benim elime geçmiş ve benimle ne alakası var bilmem ama gelmiş işte bir yerlerden. Hangi psikiyatristin yazdığı belli olmayan Akliye-Asabiye adlı bir kitap. Tam da bana lazım olan deyip bir karıştırdım şöyle üstün körü, ülen bayağı sürükleyici ve enteresen bir kitap. Hadi hayırlısı, zaten normal değiliz bari okuyup iyice tırlatalım derken “Hezeyan”larla ilgili bir bölüm çıktı karşıma. Hadi hayırlısı… Kısaca şöyle, deli değil ama bazı şeyleri takıntı haline getirmiş kişiler, misalde vermiş yazar, mesela Pazar ola Hasan Bey, Çıplak Mustafa, Madam Opala…

Bazı isimler çağrı yaptı kafamda. Kitabı kapatıp biraz düşündüm, sonra bu hezeyanlara örnek olarak bir-iki kişiyi hatırladım, gençliğimden, mesela altmışlı yıllarda bir Mösyö Morda vardı. Karaköy’de. Sonra Sultanahmet’te kendi bestelediği bir şarkıyı söyleyip dolaşan biri vardı, ‘’Ah neden oldun avare, sen Sinan Subaşı” diye diye gece-gündüz sokaklaları dolaşıp dururdu gariban Sinan Subaşı. Kim bilir ne derdi vardı da böyle kafayı yemişti kim bilir?

Pazarola Hasan Bey, 1922 yılında vefat etmiş, cüce, muhakkak hidrosefal illetinden muzdarip, ufacık vücuduna oranla çok büyük olan kafasına  müsteniden halk ona bir ruhaniyet vesmetmiş. Aklına esipte girdiği dükkanlara ‘’Pazar ola’’ demesi ile meşhur olmuş ve esnafta onun girip ‘’Pazar ola’’ dediği dükkanın o gün olağanüstü satış yaptığına inandığı için bütün İstanbul’da meşhur olmuş zararsız bir deli. Tıpta hezeyan deniyormuş, tabi yine bir takım latince tanımlamalar ve tıbbı terimler varsa da ilmü irfanım onları anlayacak kadar yeterli değil.

Çıplak Mustafa, Fatih taraflarında oturur bir meczup ki sokağa anadan doğma çıkar. Madam Opala ise Galata tarafında ikamet eden, giyim kuşam olarak ne varsa üzerinde taşıyan seyyar bir gardrop. Bu iki meczup karşılaştıkları zaman saçsaça, başbaşa kavga ederler tabi her zaman çıplak Mustafa galebe çalarmış. Ahali eğlenir, Madam Opala salya sümük ağlar, zamanın padişahı II. Abdülhamit ikisinin karşı karşıya gelmemeleri için köprüyü geçme yasağı koymuş ve rivayet ederler ki Mustafa’yı sokağa çıkartmaması için ablasını maaşa bağlamış. Ben tabiki bunlara yetişemedim ama hayatlarını çeşitli kaynaklardan okuyup öğrendim. Fakat Mösyö Mordo’yu çok iyi hatırlıyorum. Zavallının gülen gözlerinin ardındaki acı ve elemi ise anlatmaya kalemim kifayet etmez. Sanırım Musevi vatandaşlarımızdan biriydi Mösyö Mordo. Üst baş pelaspare, ayaklarında yarım pabuçlar, başında yan giyilmiş bir kasket. Elinde bir direksiyon simidi, hayali bir dolmuş arabası ile Şişhane-Karaköy arasında dolmuş yapardı zavallı. Onun Karaköy’den sola kıvrılıp tramvay yolunu takip Bankalar Caddesi’ne sapmasını ve meyilli dönemecin de rampa olması hasebi ile sürati azalan hayali arabasının vitesini değiştirmesini hatırlıyorum. Direksiyondan vites değiştirirken sesleride taklit etmeten aşağı kalmaz sonra da devam ederdi Bankalar Caddesi’nden yukarı Şişhaneye doğru, bazende aksi istikametten Karaköy’e inerken görürdüm zavallıyı. Sonra kayboldu, ortalıktan çekilip gitti. Şimdi kim bilir hangi garipler mezarlığında dinleniyordur garibim. Kitap daha bir yığın izahatta bulunuyor ama dediğim gibi ne ilmü irfanım müsait ne yarım aklım anlamaya muhtevasını ama şunu anladım veya öyle sanıyorum ki bu gibi kimseler hayatlarında aşk gibi, büyük felaketler gibi veya bunlara müşabih böyle büyük bir şok neticesi bu durumlara duçar olabilirlermiş. Vallaha düşünmedim değil hani bir dümen dolabı geçirsem de elime şöyle kıyı seferlerine mi başlasam ne?

Anılardan...

ABD-İsrail-İran arasındaki savaş başta körfez ülkeleri olmak üzere tüm dünyayı etkiledi. Ancak bu savaşta en büyük darbeyi Dubai aldı.
3,9 milyonluk nüfusunun yüzde 92'sini oluşturan yabancıların çoğu Dubai’den ayrılırken ve rezervasyonlar iptal edilirken, 8-12 Nisan tarihleri arasında planlanan Dubai International Boat Show’un da tarihi 25-29 Kasım 2026’ya kaydırıldı.
BAE’nin (Birleşik Arap Emirlikleri) en önemli turistik ve ekonomik merkezi olarak bilinen Dubai, ABD-İsrail ve İran savaşından büyük zarar gördü. 
Yaklaşık 3.9 milyonluk nüfusunun yüzde 92’sini çoğu uluslararası şirketlerin üst düzey yöneticisi olan yabancılar oluşturuyor. Son durumda yabancıların büyük bölümü güvenlik nedeniyle Dubai’yi terk ediyor.
Bu belirsiz süreç, bölgenin en büyük denizcilik fuarı olan Dubai International Boat Show’u da etkiledi. Haftalardır iptal edilip edilmemesi tartışılan fuarın sonunda 25-29 Kasım’a ertelendiği ve önümüzdeki yıllar için de bu tarhin kesinleşmesi kararlaştırıldı.

GÜVENLİK RİSKİ BU DEĞİŞİKLİĞİ GEREKLİ KILDI
Organizatörler, kararın arkasında bölgedeki güvenlik riskleri ve uluslararası katılımcıların seyahat planlarını etkileyen gelişmelerin bulunduğunu belirtti. Açıklamada, küresel yat sektörünün önemli aktörlerinin fuara güvenli şekilde katılım sağlayabilmesi için takvimin değiştirilmesinin gerekli görüldüğü ifade edildi.
1992 yılından bu yana yapılan Dubai International Boat Show, Orta Doğu’nun en büyük denizcilik etkinliklerinden biri olarak kabul ediliyor. Süperyat üreticileri, broker firmalar, marina işletmeleri ve deniz ekipmanı üreticileri her yıl fuarda bir araya geliyor.

DUBAİ’DEKİ FUARLAR ÇAKIŞTI 
Ancak bu değişiklik bölgesel denizcilik etkinliklerini üst üste bindirdi. 
Zira Dıbai Limanı’nda düzenlenecek Dubai International Boat Show, 12-15 Kasım 2026’da planlanan Abu Dabi Uluslararası Tekne Fuarı’nın hemen sonrasında yapılacak. Aynı tarihler Dubai Creek Golf ve Yacht Club Marina’daki Dubai Pre Owned Boat Show için de takvimde işaretli.
Çakışan etkinliklerin bazı katılımcıların, özellikle çeşitli gösterilere hazırlanan tersaneler ve ekipman üreticilerini lojistik açıdan zorlayacağı  belirtiliyor.

Çanakkale Zaferi’nin 111. Yıldönümü öncesinde Amiral Cem Gürdeniz dikkat çekici bir makale yazdı ve Çanakkale Savaşı ile Hürmüz Boğazı’ndaki gelişmeler arasındaki benzerliği ele aldı. Gürdeniz, “1915’te Nusret’in mayınları ve Türk topçusu Kraliyet Donanmasını durdurmuştu. 2026’da ise Körfez’de SİHA’lar ve füzeler aynı stratejik gerçeği yeniden hatırlatıyor” dedi.

KÜDENFOR Kurucu Direktörü (E) Amiral Cem Gürdeniz, “Çanakkale Boğazı’ndan Hürmüz Boğazı’na: 111 Yıl Arayla Mayın ve Namlu Kardeşliğinden, SİHA ve Füze Kardeşliğine” başlığını koyduğu makalesini “Mavi Vatan Geopolitics” blogunda yayınladı.
Yazısını “Tarihi değiştiren bazen en büyük donanma değil, doğru yerde kurulmuş savunma mimarisidir” sözleri ile noktalayan Gürdeniz’in makalesinin özeti şöyle:
(Tam metnini okumak isteyenler yazının altındaki linkten ulaşabilirler.)
ÇANAKKALE’DEN HÜRMÜZ’E…

"111 yıl önce 18 Mart 1915 sabahından itibaren Çanakkale’de İngiliz ve Fransız ortak donanması 18 zırhlı ile Boğazı zorladı. Karşılarında büyük bir donanma yoktu. Ama doğru kurulmuş bir savunma mimarisi vardı. Mayınlar, kıyı tabyaları ve sürekli yer değiştiren seyyar top bataryaları. 
Nusret’in 11. hatta döktüğü 26 mayın ile diğer 10 hatta dökülmüş olan 377 mayını ölümcül kılan istila donanmasının mayınları taramasının imkansızlığı idi. 
Mayın taramayı imkansız kılan ise başta hareketli top bataryaları olmak üzere Türk topçusu idi. Türk topçusu bir yandan mayın taramayı imkansızlaştırıken diğer yandan denizde avlanması kolay zırhlılara sabit tabyalardaki toplar ile ateş kusuyordu. 
Sonuçta dünyanın en güçlü donanması sabah 18 parça zırhlı gemi ile girdiği boğaz ağzından akşam üzeri 3'ü batık, 3'ü ağır yaralı 6 gemi kaybı ile geri çekilmek zorunda kaldı.

TEKNOLOJİ DEĞİŞTİ, SAVAŞIN ÖZÜ DEĞİŞMEDİ
Bugün Hürmüz’de gördüğümüz tablo da aynı stratejik paradigmanın 111 yıl sonraya yansımasıdır. 
Platformlar değişti, teknoloji değişti. Fakat savaşın özü değişmedi. Dün mayın ve namlu kardeşliği vardı, bugün SİHA ve balistik füze kardeşliği var. Dün mayın hatları ve kıyı ateşi vardı, bugün drone sürüleri, kıyıdan atılan gemiye karşı füzeler ve hipersonik sistemler var.
Yeni makalem “Çanakkale Boğazından Hürmüz Boğazına: 111 Yıl Arayla Mayın ve Namlu Kardeşliğinden SİHA ve Füze Kardeşliğine” tam da bu tarihsel sürekliliği anlatıyor. 
Artık büyük donanmaların tonajı, sensörleri ve ateş gücü tek başına stratejik üstünlük anlamına gelmiyor. Dar coğrafyada, kararlı savunma altında ve katmanlı erişimi engelleme/alan yasaklama mimarisi karşısında en güçlü filolar bile kırılgan hale gelebiliyor. 
1915’te Nusret’in mayınları ve Türk topçusu Kraliyet Donanması'nı durdurmuştu. 2026’da ise Körfez’de SİHA’lar ve füzeler aynı stratejik gerçeği yeniden hatırlatıyor:
Tarihi değiştiren bazen en büyük donanma değil, doğru yerde kurulmuş savunma mimarisidir.”

- Makalenin tam metni >>

Türkiye Açıkdeniz Yarış Kulübü’nde (TAYK) Can Giray’ın ayrılmasıyla birlikte boşalan Genel Müdürlük görevine deneyimli bir yelkenci ve hakem olan Ceren Veziroğlu getildi.
Bir süre önce İstanbul’dan ayrılarak güneye yerleşen ve Ahmet Eker’in adayları arasında öne çıkan Veziroğlu, kararın kesinleşmesinden sonra İstanbul’a dönüş hazırlıklarına başladı.
TAYK, son günlerde yaşanan gelişmelerin ardından yeni yönetimle birlikte adeta yeniden yapılanma sürecine girdi.
Ataköy’deki ofisini terk eden, ardından kullandığı Tezmarin Kalamış Ofisi’nin de Fenerbahçe-Kalamış Yat Limanı’nda başlayan inşaat çalışmalarıyla birlikte boşaltılmasından sonra “yersiz” kaldı. 
Setur Marina yönetimi, geçici bir çözüm üretti ve TAYK’ın ofis olarak kullanabilmesi amacıyla çekek sahası ile yakıt iiskelesi arasında kalan alana bir konteyner yerleştirdi. Bu geçici çözümle birlikte “yeni ve kalıcı bir yer arama” çalışmaları da devam ediyor.
PEŞ PEŞE DEĞİŞİKLİKLER…
Bu arada, 11 Mart'ta yapılan Olağan Genel Kurul Toplantısı’nda Komodorluk ve Yönetim Kurulu Başkanlığı görevi Vedat  Tezman’dan Ahmet Eker’e geçti.
Yurt dışındaki pek çok yarışa aktif sporcu olarak katılan Ahmet Eker’in izlenim ve deneyimlerine dayanarak kulübün yarış programında bazı değişiklikler planladığı öğrenildi. 

Genel Kurul Toplantısı’nda yeni yönetim kadrosunun belirlenmesi sonrasında Can Giray’ın ayrılmasıyla boşalan “Genel Müdürlük Koltuğu”na ise kimin oturacağı merakla bekleniyordu. Sonunda Ahmet Eker, adı güçlü bir şekilde öne çıkan Ceren Veziroğlu’nda karar kıldı.
YELKEN YARIŞÇILIĞI VE HAKEMLİK GEÇMİŞİ VAR
Eski bir yelken sporcusu ve Can Giray gibi hakemlik geçmişine sahip olan Veziroğlu, aynı zamanda Mustafa Kavak başkanlığındaki TYF-MHK’da (Türkiye Yelken Federasyonu Merkez Hakem Kurulu) üyesi.
Veziroğlu, Cumhurbaşkanlığı Uluslararası Yat Yarışları başta olmak üzere pek çok yelken ve yat yarışında Başhakemlik görevinde bulunmuştu.
TAYK’ın da geçmiş dönem hakemleri arasında da yer alan ancak daha sonra bazı anlaşmazlıklar üzerie İstanbul’dan ayrılarak güneye yerleşen Veziroğlu, Genel Müdürlük görevi kesinkleştikten sonra dönüş hazırlıklarına başladı. Ekibinde kimlerin yer alacağı ise henüz kesinlik kazanmadı. 
Dolayısıyla TAYK, 2026 yarış sezonuna böylesine “ağır siklet” bir süreçle hazırlanıyor.

Can Giray’ın hakemlik ve başhakemlik yaptığı Türkiye Açıkdeniz Yarış Kulübü’nde (TAYK) Genel Müdürlük görevini Cahit Üren’den devralması sürpriz olmuştu. 4 yıl sürdürdüğü bu görevden, Olağan Genel Kurul Toplantısı sonrasında ayrılması da ikinci bir sürpriz oldu.


TAYK’tan ayrıldığını yazdığı bir veda mektubu ile duyuran Can Giray, mektubunu yıllar boyunca birlikte çalıştığı mesdai arkadaşlarına, yelkencilere ve işbirliği yaptığı kulüp yöneticilerine teşekkür ederek noktaladı.
Veda mektubunda bir gerekçe göstermemişti. Bu konudaki sorumuzu, “Ben buraya Vedat Tezman ile geldim ve onunla birlikte ayrılıyorum” diyerek cevapladı. Ancak Vedat Tezman Komodorluk görevini Ahmet Eker’e devrettikten sonra TAYK’ta Yönetim Kurulu Üyesi olarak devam ederken, Can Giray’ın kulüple bağı kalmadı.
Şimdi yeni komodor Ahmet Eker’in bu göreve kimi atayacağı merakla bekleniyor.
“BİRLİKTE UNUTULMAYACAK ANILARIMIZ VAR”
Başta Deniz Kuvvetleri Kupası’nın rotasını 555 deniz miline çıkararak radikal bir değişikliğe imza atan Can Giray’ın veda mektubu şöyle:
“Değerli Arkadaşlarım, Kardeşlerim, Büyüklerim,
Çok uzun yıllardır hakem olarak, 2022 yılından bu yana ise Genel Müdür olarak hizmet etmekten büyük onur duyduğum Türkiye Açıkdeniz Yarış Spor Kulübü’ndeki görevimden ayrılıyorum.
Elbette birlikte yaşadığımız sayısız yarış, denizde geçen uzun saatler ve unutulmayacak anılar var. Ancak ülkemizde uluslararası boyutta ilk kez düzenlenen yat yarışı olan ve bölgemizde giderek daha fazla ilgi gören DzKK Kupası Yat Yarışı’nın 555 deniz mili gibi çok özel bir mesafeye ulaşmasına katkı sağlayabilmiş olmak; bu zorlu mücadeleyi tamamlayan yarışçılarımızın finiş hattındaki ve ödül törenindeki gurur ve mutluluklarını görmek, benim için her zaman en kıymetli kazanım olarak kalacaktır. AKPA Kimya ve Sevgili Kemal Darcan’ın bu konudaki yardımlarına paha biçilemez.


“GÖNÜLDEN BİR HOŞÇA KAL”
Geride elbette anlatılacak, paylaşılacak çok şey var. Neredeyse beş yıl süren yoğun, yorucu ama bir o kadar da gurur verici bir dönemin ardından, şimdilik gönülden bir hoşça kal demenin zamanının geldiğine inanıyorum.
Her şeyden önce siz sevgili yarış ekiplerine ve yarışan tüm yat yarışçılarımıza teşekkür etmek isterim. Denizde verdiğiniz mücadele, gösterdiğiniz sportmenlik ve bu spora duyduğunuz tutku, yaptığımız her çalışmanın gerçek anlamını oluşturdu.
Bu süre boyunca birlikte çalışmaktan büyük mutluluk duyduğum Komodorum, değerli ağabeyim Vedat Tezman’a gönülden teşekkür ederim. Moda Deniz Kulübü Başkanı Sayın Teoman Taşpınar ve Ayhan Alpakın’a; Göcek Yat Spor Kulübü’nün değerli yönetici ve çalışanlarına; Marmara Yelken Spor Kulübü ve Burgazada Deniz Spor Kulübü yöneticilerine destekleri ve dostlukları için içten teşekkürlerimi sunarım.
En zor zamanlarımızda dahi her türlü desteği vermekten çekinmeyen Setur Kalamış Marina Müdürümüz Onur Kunduz’a ayrıca özel bir teşekkür borçluyum.
Başta M. Gökhan Caner kardeşim olmak üzere, denizde birlikte görev yaptığım tüm TAYK hakemlerine emekleri ve dostlukları için şükranlarımı sunarım.

“KADER ORTAĞIM, CAN YOLDAŞIM…”
Ancak kader ortağım ve can yoldaşım Utku Bircan Balkal’ın hakkını ödemem mümkün değildir. Birlikte geçirilen onca zamanın, verilen emeğin ve paylaşılan sorumluluğun değeri benim için her zaman çok ayrı olacaktır.
Ulu Önderimiz Mustafa Kemal Atatürk’ün bizlere emanet ettiği, denizlerimiz ilelebet bizim kalacak, rüzgâr yine aynı tutkuyla yelkenleri doldurmaya devam edecek. Yollarımız elbette yine bir gün bir start hattında, bir komite teknesinde ya da bir finiş hattında kesişecektir.
Hepinizi sevgi ve saygıyla selamlıyorum.”
AHMET EKER’DEN TEŞEKKÜR
TAYK’ın yeni Komodoru Ahmet Eker de Can Giray’a şu sözlerle teşekkür etti:
“Türkiye Açıkdeniz Yarış Spor Kulübü’ne hem hakem hem de Genel Müdür olarak verdiğin emek ve katkılar için TAYK camiası adına içten teşekkür ederim. Görev yaptığın yıllar boyunca kulübümüzün faaliyetlerine, yarış organizasyonlarına ve özellikle açık deniz yarışlarının gelişimine önemli katkılar sağladın.
DzKK Kupası başta olmak üzere hayata geçirilen birçok organizasyon, bu dönemin kalıcı hatıraları olarak yelken sporunun tarihinde yerini alacaktır. Bu süreçte gösterdiğin özveri ve emeğin camiamız tarafından her zaman takdirle hatırlanacaktır.
Kulübümüze verdiğin hizmetler için tekrar teşekkür ediyor, bundan sonraki hayatında ve denizdeki yolculuklarında başarılar diliyorum. Rüzgârın her zaman kolayına olsun.”

Türkiye Açıkdeniz Yarış Kulübü’nde (TAYK) gerçekleştirilen yönetim değişikliğiyle birlikte komodor/yönetim kurulu başkanlığı görevini Ahmet Eker devraldı. Uzun yıllardır kulüp yönetiminde Viskomodor (Başkan Yardımcısı) olarak görev yapan Ahmet Eker birlikte kulüpte bir bayrak değişimi yaşandı; komodorluk görevi 2016 yılından bu yana görevde bulunan Vedat Tezman’dan Ahmet Eker’e geçti.

Türkiye Açıkdeniz Yarış Kulübü’nde 2016 yılından bu yana Komodor olarak görev yapan Tezman Holding Yönetim Kurulu Başkan Yardımcısı ve Tezmarin Turizm ve Ticaret A.Ş. CEO’su Vedat Tezman, görevini Ahmet Eker’e devretti. 11 Mart’ta gerçekleştirilen toplantıyla belirlenen yeni yönetimle birlikte, uzun yıllardır yelken sporunun içinde yer alan ve kulüp faaliyetlerinde aktif rol üstlenen Eker’in komodor olarak göreve başlamasıyla TAYK’ın ulusal ve uluslararası yarış organizasyonları ile Türkiye’de açık deniz yelken sporunun gelişimine yönelik çalışmalarını yeni dönemde de sürdürmesi hedefleniyor.

“TAYK’ın uluslararası konumunu daha da güçlendirmeyi hedefliyoruz”

Eker Süt Ürünleri Genel Müdürü Ahmet Eker “Türkiye Açıkdeniz Yarış Kulübü’nün köklü geçmişi ve yelken sporuna sağladığı katkılar benim için büyük bir sorumluluk ve aynı zamanda önemli bir motivasyon kaynağı. Bugüne kadar kulübümüz bünyesinde elde edilen başarıların üzerine koyarak TAYK’ın ulusal ve uluslararası yarış organizasyonlarındaki güçlü konumunu daha da ileri taşımayı hedefliyoruz. Türkiye’de açık deniz yelken sporunun gelişmesi, yeni sporcuların bu sporla buluşması ve yarış kültürünün daha geniş kitlelere yayılması için yönetim kurulumuzla birlikte çalışmaya devam edeceğiz.” dedi.

Türkiye Açıkdeniz Yarış Kulübü Yeni Yönetim Kurulu

Nazmi Ahmet Eker – Komodor / Yönetim Kurulu Başkanı

Selma Rodopman – Viskomodor / Yönetim Kurulu Başkan Yardımcısı

Merter Öney – Genel Sekreter

Emir İçgören – Sayman

Zeynep Atabay – Yönetim Kurulu Üyesi

Vedat Tezman – Yönetim Kurulu Üyesi

Mehmet Ali Karamehmet – Yönetim Kurulu Üyesi

Bodrum Açıkdeniz Yelken Kulübü’nün Bodrum Milta Marina desteğinde düzenlediği BAYK Kış Trofesi’nde 4’üncü ayak yarışları 7-8 Mart tarihlerinde yapıldı. 28 teknenin kayıt verdiği yarışta uzun bir aradan sonra Orak Adası’nın rotaya alınması ilgi uyandırdı. Bu arada güneydeki dört kulübün 19 Mayıs Gençlik Bayramı Kupası’nı müşterek düzenleme konusunda anlaşmaya vardığı açıklandı.

ORC sınıflarında 28 teknenin katılımı ile gerçekleşen BAYK Kış Trofesi’nin 4’üncü ayağında ilk gün (7 Mart Cumarresi) filo uzun bir aranın ardından ilk kez Orak Adası yönüne coğrafi rotaya yelken bastı. 
Başak Tüzün Karabuğ yönetimindeki Yarış Kurulu, yaklaşık 19 deniz mili mesafeli mücadelenin startını verdiği sırada kuzeyli 12-14 knot’lık rüzgar, Kıstak Adası bölgesinde sağnaklarda 28 knot’a kadar yükseldi. Ekipleri daha dikkatli olup yarışa odaklanmaya yönelten güçlü rüzgar, mücadelenin de daha heyecanlı ve çekişmeli geçmesine yol açtı. 

RÜZGAR ELVERMEDİ, ŞAMANDIRA YARIŞI COĞRAFİYE DÖNDÜ
4. Ayak programında şamandıra yarışları ikinci güne (8 Mart Pazar) bırakılmıştı. Ne var ki ilk günün kuzeyli rüzgarı güneybatıya dönmüş, gücü düşmüş üstelik yönü de sıklıkla değiştiği için mevcut şartlar şamandıra yarışı için elverişli olmaktan uzaklaşmıştı.


Bir süre tehire çıkarak rüzgarın seyrini gözleyen Yarış Kurulu, havanın oturmasını bekledi. Ancak bu beklenti sonuçsuz kalınca, Çelebi Adası yönlü coğrafi rota uygulanacağı ekiplere duyuruldu.  
Çelebi Adası önüne atılan şamandıranın ve Köçek Kayalıkları’nın dönüleceği yaklaşık 12 deniz mili mesafeli coğrafi yarış, hafif havaya rağmen agresif bir starta sahne oldu. Ekiplerde yükselen adrenalin seviyesi finiş hattına kadar dozunu hiç düşürmedi. 


BAYK Komodoru Zafer Günel. MIYC Başkanı Bülent Çelik,  Datça Yat Kulübü Başkanı Hasan Çıplak. (soldan sağa) 

KUPALARI ÜÇ KULÜBÜN YÖNETİCİLERİ DAĞITTI
İki günün genel sonuçlarına göre Flyer-Rikka Home (Tora Kutoğlu), Joy Lemıon-Soccar (Deniz Altay), Lady Sollare (Ömer Halim Ramazanoğlu) ve Griffin-Mark Warner Phokaia (Kürşad Ekmekçi) gruplarında birincilik elde etti.
Yarışların ardından düzenlenen ödül töreninde dereceye giren ekiplere kupaları BAYK Yönetim Kurulu üyelerinin yanı sıra, BAYK Kış Trofesi’ne de katılan Marmaris Uluslararası Yat Kulübü (MIYC) Başkanı Bülent Çelik ve Datça Yat Kulübü Başkanı Hasan Çıplak tarafından verildi.

19 MAYIS'TA DÖRT KULÜPTEN MÜŞTEREK YARIŞ
Ödül töreni sırasında kulüp temsilcileri, Göcek Yat Kulübü’nün de dahil olacağı ortak bir organizasyon kapsamında düzenlenecek 119 deniz mili mesafeli "19 Mayıs Gençlik Bayramı Kupası" yarışının müjdesini verdi. 
Bodrum Açıkdeniz Yelken Kulübü (BAYK), Göcek Yat Kulübü (GYC), Marmaris Uluslararası Yat Kulübü (MIYC) ve Datça Yat Kulübü (DYK) iş birliğiyle gerçekleştirilecek bu etkinliğin gençlik ruhunu ve yelken sporunu bir araya getiren ulusal ölçekte bir yarış olması hedefleniyor.


Törenin sonunda, 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü dolayısıyla BAYK Kış Trofesi’nde yarışan tüm kadın sporcular sahneye davet edilerek birlikte kutlama yapıldı ve alkışlar eşliğinde günün anısına toplu fotoğraf çekildi.

BAYK KIŞ TROFESİ 4. AYAK
7-8 Mart 2026

ORC A
Kayıtlı tekne sayısı: 7
Yapılan yarış sayısı: 2
1. Flyer-Rikka Home (Tora Kutoğlu) 2-1 (3) First 44.7
2. Blue Moon-Arkas (İpek Kırkavak) 1-5 (6) MAT 1220
3. Aqvavit (Selçuk Börekçi) 4-2 (6) Italia Yachts 1298

ORC B
Kayıtlı tekne sayısı: 6
Yapılan yarış sayısı: 2
1. Joy Lemıon-Soccar (Deniz Altay) 1-1 (2) A-35
2. Okami (Bahadır Pekcan) 2-3 (5) First 36 
3. Liquid Sky-Bosphorus Sailing (Kaan Güngör) 4-2 (6) First 40.7 

ORC C
Kayıtlı tekne sayısı: 7
Yapılan yarış sayısı: 2
1. Lady Sollare (Ömer Halim Ramazanoğlu) 1-1 (2) Bavaria 40 Cruiser
2. Yediçeriler (Feyyaz Ünal) 3-2 (5) J/99 
3. İskorpit (Bülent Çelik) 2-5 (7) Sun Fast 3200

ORC D
Kayıtlı tekne sayısı: 8
Yapılan yarış sayısı: 2
1. Griffin-Mark Warner Phokaia (Kürşad Ekmekçi) 1-2 (3) Elan 340
2. 3T (Tolga Tüfek) 3-1 (4) Prototype
3. Rakun Sailing-Automarine (Faruk Aydın) 4-3 (7) Oceanis 37

    - BAYK Kış Trofesi 4. Ayak Tüm Sonuç Tabloları >>

Bir şirket  günlük rutinlerini sürdürebiliyorsa bunun nedeni siber güvenlik 

önlemlerinin iyi alınmış olmasındandır 

Günümüzde siber güvenlik ister büyük ister küçük ölçekli olsun her şirketin en stratejik adımları arasında yer alıyor. Siber saldırılar, şirketlere  yol açtıkları mali zararların yanı sıra kurumlara itibar kayıpları da yaşatabiliyor.  Siber güvenlik şirketi ESET, şirketlerin görünmeyen stratejik gücü olan siber güvenliği mercek altına aldı. 

Küresel ekonomik belirsizlikler, jeopolitik gerilimler ve dijital dönüşüm baskısı altında işletmelerin karşılaştığı tehditler giderek artıyor. Siber güvenlik eskiye göre daha iyi anlaşılıyor olmasına karşın doğru adımlar zamanında atılmıyor.  Gobal Technology Industry Association (GTIA) verilerine göre, KOBİ’lerin yüzde 46’sı siber güvenliği “orta derecede önemli” olarak tanımlarken yüzde 12’si taktiksel bir araç olarak görüyor. Başka bir deyişle yangınların çıkmasını önlemek için önceden zaman ve bütçe ayrırmak yerine yangın söndürmeyle uğraşıyorlar. 

Veri ihlalinin gerçek maliyeti

IBM’in 2025 Veri İhlali Maliyetleri Raporu’na göre bir ihlalin ortalama maliyeti 4,4 milyon dolar. Bu rakam, proaktif güvenlik yatırımlarının önemini bir kez daha ortaya koyuyor. ESET uzamanları  siber güvenlik yatırımları ile  şirketlerin fikri mülkiyetin ve rekabet avantajının korunmasında, yeni pazarlara açılma ve regülasyonlara uyum alanında; dijital dönüşüm projelerinin güvence altına alınmasında ve güvenli ürünlerle müşteri sadakati ve kârlılığın artırılmasında değer yaratabileceklerinin altını çiziyor. 

Görünmeyen ama kritik bir iş fonksiyonu

Siber güvenlik, başarısının genellikle göze çarpmadığı birkaç iş fonksiyonundan biri konumunda. Teknik olayların iş krizlerine dönüşmesini önlemek için tasarlanan, görünüşte sıradan bir dizi süreç ve kontrolü yansıtıyor. Çalıştığında yüzeyde çok az değişiklik olur. Kuruluştaki herkes işini yapar. Yokluğunu ya da sorunları  herkes fark ediyor çünkü maliyetler hızla artıyor. Kesintileri önlemek hayati önem taşır ancak bunu yapmanın maliyetini diğer iş öncelikleriyle karşılaştırmak her zaman kolay değil. 

Tehdit küçük şirketler için daha büyük

Kısıtlı bir güvenlik bütçesiyle idare eden  şirketteki yöneticiler, şimdiye kadarki harcamalarının yeterli olduğunu söyleyen deneyimlere sahip olabilir  ancak işinizin birkaç yıl boyunca zarar görmemesi, size gelecek yıl hakkında çok az şey söyler. Güvenlik genellikle istatistikçilerin "şişman kuyruk riski" olarak adlandırdığı şeyi içerir; her şey birdenbire ters gitmeye başlayana kadar her şeyin yolunda olduğu ancak o zaman zararın varoluşsal boyuta ulaşabileceği türden bir risk. Birçok tehdidin gelişmesi ve yasal gerekliliklerin sıkılaşmasıyla zaman içinde olasılıklar iyileşmez; aksine, daha da kötüleşir.Rakiplerin yapamadığı güvenli olmayan bir ortamda güvenli bir şekilde çalışmaya devam etme yeteneği, nadiren ölçülen veya tartışılan bir rekabet avantajıdır.

Yaşanan güvenlik gerçekliği, özellikle sürekli kaynak sıkıntısı çeken ve orantısız bir şekilde hedef alınan küçük kuruluşlar için genellikle zordur. Güvenlik uzmanlığı kolay elde edilemediğinden 7/24 şirket içi koruma sağlamak bu kuruluşlar için genellikle imkânsızdır. Bir saldırgan, bir şirketin ağında fark edilmeden ne kadar uzun süre faaliyet gösterirse o kadar uzağa ve derine inebilir, en değerli bilgileri çalabilir, yedeklemeleri bulabilir veya başka şekillerde en fazla zararı verecek şeyleri bulabilir.

Kesintisiz iş hayatının arkasındaki görünmeyen güç

Güvenlik harcamaları, çok görünür ve tatmin edici bir geri dönüşle sonuçlanmayabilir. Güvenlik, kesintisiz operasyonlara, müşteri güvenine ve yasal düzenlemelere uyuma katkıda bulunduğu için her kuruluşun temel stratejik hedefleri ve gereksinimleri ile uyumludur. Bu açıdan bakıldığında güvenlik ürün veya hizmet değil, çok ihtiyaç duyulan bir sonuçtur.  Kısa vadeli düşünmeyenler için güvenlik yatırımları kendilerini kat kat amorti eder. Güvenlik, kuruluşların büyümesini mümkün kılar çünkü satın aldıkları şey, büyük ölçekte faaliyet gösterme, yeni pazarlara girme ve kârlılığı artırma yeteneğidir. Hareket alanı satın alırlar. İleri görüşlü kuruluşlar için bu, olabildiğince cazip bir durumdur.

Şirketinizdeki herkes günlük rutinlerini sürdürebiliyorsa bunun nedeni siber güvenlik önlemlerinin  iyi alınmış olmasındadır.

İstanbul’da iki gündür etkili olan güçlü lodosta Fenerbahçe Burnu önlerindeki sığlığı markalayan Öreke Taşı (Hereke Taşı) Feneri yıkıldı. Fenerin yıkıldığına ve devre dışı kaldığına dair bilgiye Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü sayfalarında ya da Navtex duyurularında rastlayamadık. Bu nedenle bölgede özellikle gece seyri yapan teknelerin bu durumu dikkate almaları gerekiyor.
Fenerbahçe Burnu önlerinde, su seviyesindeki tehlikeli kayalıkları markalayan Öreke Taşı (Hereke Taşı) üzerindeki fener dünkü lodosta yıkıldı.   

40.58.014 Kuzey - 29.1.779 Doğu koordinatında yer alan fenerin yıkıldığı yolunda bir bilgi Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü web sayfalarında ya da Navtex duyurularında yer almadı. Bu nedenle sık sık karaya oturma vakalarının yaşandığı bu tehlikeli bölgeyi kullanan, özellikle de gece seyri yapan teknelerin dikkatli olmaları gerekiyıor.

Kalamış - Fenerbahçe Setur Marina’dan çıkış ya da giriş yapan teknelerin 40.57.953 Kuzey - 29.0.832 Doğu koordinatındaki Fenerbahçe Sığlık Kardinal Feneri (Digavsing) ile 40.58.090 Kuzey - 29.1.926 Doğu koordinatındaki Fenerbahçe Burnu Feneri’ni kerteriz alarak bölgeden neta olarak geçmeleri tavsiye ediliyor.

Bu arada, ulaşan bir bilgiye göre Öreke Taşı Feneri'nin lodos nedeniyle yıkılmayıp, yerine yenisi yapılacağı için Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü ekipleri tarafından söküldüğü öğrenildi.  

TÜDAV (Türk Deniz Araştırmaları Vakfı), Japonya’da dışişleri bakanlığı ve başbakanlık görevlerinde de bulunmuş Dr. Hitoshi Ashida’nın “İstanbul Boğazı Ulaşım Rejimi Tarihi Üzerinde Araştırma” isimli eserini Japonca’dan Türkçeye kazandırdı.
Denizcilik yazarı Sezar Atmaca, günümüzdeki gelişmelerle harmanlayarak kitabın geniş bir analizini yaptı.
Yazan: Sezar ATMACA
          Mart 6, 2026

Türkiye ile Japonya arasındaki diplomatik ilişkiler 1924 yılında resmen tesis edilip, ertesi yıl karşılıklı olarak büyükelçilikler açılınca Dr. Hitoshi Ashida da Türkiye’de  göreve başlamış. Ashida, kariyerinin erken dönemlerinde Sovyetler Birliği’nde diplomat olarak bulunduğu sırada Türk boğazlarına ilgi duymuş. 
1925-1929 yılları arasında Türkiye’de Japonya Büyükelçiliği'nde başkatip (birinci sekreter) olarak görev yaptığı dönemde “İstanbul Boğazı Ulaşım Rejimi Tarihi Üzerinde Araştırma” isimli çalışmasıyla doktor unvanını almış ve bu eser 1930’da Tokyo’da Japonca olarak yayımlanmış. Ashida, 1947’de Japonya dışişleri bakanlığı ve 1948’de başbakanlık görevlerinde de bulunmuş.
Türk-Japon diplomatik ilişkilerinin 100. yılı dolayısıyla TÜDAV tarafından 2024’te Chieko Adachi çevirisiyle Türkçeye kazandırılan bu eser, 1930’a kadar Türk boğazlarının tarihsel gelişimini ve uluslararası önemini inceleyen kapsamlı bir çalışma. 
TARİHSEL VE HUKİKİ ÇERÇEVEDE BİR ARAŞTIRMA

İstanbul ve Çanakkale Boğazları, tarih boyunca jeopolitik bir düğüm noktası olarak görülmüş; askeri ve ticari açıdan kritik bir geçiş hattı olmuştur. Ashida, 1930’a dek ele aldığı Boğazlar rejimini yalnızca Türkiye’nin ulusal çıkarları açısından değil, Süveyş, Panama vb. örneklerle küresel deniz hukukunun gelişimi bağlamında da ele alıyor, tarihsel ve hukuki bir çerçeve sunuyor.
Yazar konuya öncelikle tarihsel yönden yaklaşıyor. Boğazların, antik dönemden Bizans dönemine, Osmanlı döneminden Lozan Antlaşması’na kadar geçirdiği rejim değişikliklerini ele alıyor. 
Osmanlı dönemi düzenlemeleri yanında, 1841 Londra Boğazlar Sözleşmesi gibi uluslararası anlaşmaların boğazlar rejimine etkisini, Lozan Antlaşması’ndaki durumu inceliyor. Söz konusu anlaşmalarda büyük güçlerin Boğazlar üzerindeki stratejik çıkarlarını ve diplomatik müzakerelerdeki tutumlarını değerlendiriyor. Cumhuriyet döneminde Türkiye’nin Boğazlar üzerindeki egemenlik hakkını nasıl pekiştirdiği ve Lozan ile diplomatik açıdan elde ettiği kazanımları vurguluyor. 

MONTRÖ SÖZLEŞMESİ’NDEN ÖNCE YAZILDI
Kitabını 1930’da yayımlayan Ashida tabii ki bu değerlendirmeleri/tartışmaları 1936 Montrö Anlaşması’yla kaldırılan, Boğazların uluslararası bir komisyonun denetimine bırakıldığı ve silahsızlandırıldığı 1923 Lozan Anlaşması çerçevesinde yapıyor.
Uluslararası hukuk açısından da İstanbul Boğazı’nın durumunu değerlendiren Ashida, kapitülasyonlardan başlayıp Lozan’a uzanıyor, gemilerin güvenliği, çevresel riskler, uluslararası sorumluluk gibi konuları inceleniyor ve boğazın statüsü, serbest geçiş hakkı, kıyı devletlerinin yetkileri ve uluslararası deniz hukukundaki yerini detaylı biçimde tartışıyor. Boğaz rejiminin yalnızca Türkiye için değil, Karadeniz’e kıyısı olan ülkeler ve küresel ticaret açısından stratejik önemini vurguluyor.
Özetle kitap, İstanbul Boğazı’nın tarihsel ve hukuki boyutlarını derinlemesine ele alarak, akademik ve diplomatik bir bakış sunuyor. Özellikle deniz hukuku, uluslararası ilişkiler ve Türkiye’nin jeopolitik konumu üzerine çalışanlar için öngörüleri günümüze dek uzanan değerli bir kaynak “İstanbul Boğazı Ulaşım Rejimi Tarihi Üzerinde Araştırma”.

MONTRÖ’DEN GÜNÜMÜZE
Dr. Hitoshi Ashida’nın kitabı Montrö Boğazlar Sözleşmesi’nden önce yayımlansa da, Ashida Boğazların jeopolitik öneminden dolayı barışın sürmesi için “uluslararası düzenlemelerin hayati olduğunu” vurgulayarak bu tür bir anlaşmanın kritik önemine dikkat çeker.
Türkiye, 1936 Montrö Boğazlar Sözleşmesi ile siyasi ve stratejik bakımdan çok önemli kazanımlar sağladı. 
Sözleşmeyle, Karadeniz’e kıyısı olan/olmayan savaş gemilerinin geçişi sınırlandı/kısıtlandı (ör. Rusya-Ukrayna savaşının ilk günlerinde Türkiye, Montrö uyarınca, sadece Karadeniz üslerine kayıtlı Rus savaş gemilerinin geçişine izin verdi). Barış zamanında ticaret gemilerinin serbest geçişi garanti altına alındı. 

DENGELER DEĞİŞİYOR
Özetle Türkiye’ye egemenlik ve stratejik denge kazandıran Montrö,  Türkiye’nin Boğazlar üzerindeki kontrolünü ve Karadeniz’in güvenlik mimarisini belirleyen en kritik uluslararası düzenlemelerden biri.
Dünyada ve bölgemizde dengeler değişiyor, barışa değil, askeri/sınai komplekslere, üslere, silahlanmaya yapılan yatırımlar, savaşlar/çatışma ortamları giderek artıyor. Boğazları etkileyecek gelişmelere bakıldığında şu noktalar öne çıkıyor:
Rusya ve Hazar bölgesinden gelen petrol ve doğalgaz sevkiyatları Boğaz üzerinden geçiyor. Avrupa’ya giden enerji hatlarının (gaz sahaları, doğalgaz  boru hatları) kontrolünde, güvenliğinde ve çeşitlendirilmesinde (Azerbaycan ve Orta Asya kaynaklarının Avrupa’ya taşınmasında) sorunlar var. 
ABD, NATO müttefikleriyle birlikte Karadeniz’de askeri varlığını artırarak Rusya’nın etkisini sınırlamaya çalışıyor. 1989’dan sadece 15 yıl sonra, Varşova Paktı’nın Rusya hariç her üyesi, NATO veya Avrupa Birliği üyesi oldu. Rusya-Ukrayna savaşı 4 yıldır sürüyor. 
Kırım’daki Rus askeri üssü Sivastopol, Rusya’nın Karadeniz’deki tek büyük limanı. Kırım’ın ilhakından sonra Rusya’nın Karadeniz filosunu geliştirmeye çalıştığı, Novorrossiysk limanını modernleştirmek için milyonlarca ruble harcadığı, öte yandan Bulgaristan ve Romanya’nın NATO’ya katıldığı ve ABD’nin Romanya’yı Karadeniz filosunu genişletmeye teşvik ettiği biliniyor. 
Girit’teki Suda Körfezi’nde stratejik bir konuma sahip bir ABD deniz üssüne ev sahipliği yapan Yunanistan, 2020’de ABD’yle olan anlaşmasını güncelledi ve anlaşmaya kuzeydeki Dedeağaç limanına “engelsiz erişim ve kullanım” da dahil edildi.

BELİRSİZLİKLERLE DOLU BİR DÖNEM
Bütün bu gelişmeler, ABD’nin dünyada zorbalıkla sürdürdüğü politikaları/stratejileri, Ortadoğu’da İsrail’in mutlak güvenliğini esas alan organik ilişkisi ve bu bölgedeki çatışmalar/gelişmeler, Trump’ın iltifatlarına/ihsanlarına mazhar olmaya çalışan ülkelerle birlikte düşünüldüğünde bölgemizdeki gidişat hayli iç karartıcı ve belirsizliklerle dolu.
Otoriterleştikçe adâletten uzaklaşan ülkemizin halleri, yeni stratejileri/stratejistleriyle Lozan sınırlarını kısıtlayıcı bulan hamleleri, inişli-çıkışlı zıtlıklarla dolu dış politikası, stratejik ve ekolojik açıdan kaos ya da felaket yaratabileceği belirtilen Kanal İstanbul projesi ve İstanbul’un yoğun yapılaşması da Boğazların geleceği üzerinde etkili olabilecek yurtiçi faktörler olarak değerlendirilebilir.
Bugünkü bölgesel tabloya/gelişmelere bakıldığında Ashida’nın o dönemde yaptığı ve günümüzde de geçerli şu uyarısı hayli önem kazanıyor:
“Bu bölgedeki durum hakkında biraz bilgisi olanlar, İstanbul Boğazı’nın gelecekte yeniden uluslararası çekişmelerin merkezi haline gelebileceği konusunda hemfikirdir.” (sayfa, 345)

Kaynakça:
     - Coğrafya Mahkumları, Dünyanın Kaderini Değiştiren On Harita, Tim Marshall, çev. Mert Doğruer, Epsilon, 2018.
     - Coğrafyanın Gücü, Dünyamızın Geleceğini Gösteren On Harita, Tim Marshall, Çev. Gökçen Keçici, Epsilon, 2024.



Kitabın 1930'da yayınlanan Japonca ilk baskısı ve TÜDAV yayınlarından çıkan Yürkçe çevirisinin kapağı.
 

      - Kitap tudav.org adresinden PDF olarak indirilebilir >>

Portekiz’in Vilamoura kentinde 25-28 Şubat tarihleri arasında düzenlenen 8. Portekiz Grand Prix yarışlarının ikinci etabında en iyi derecemizi ILCA 6 Erkekler kategorisinde yarışan FB Doğuş Yelken’den Timur Goca elde etti. Goca, 14 ülkeden 48 sporcunun mücadele ettiği 5 yarışlık seride 2.’lik derecesi ile podyum yaptı. 5 olimpik sınıftaki yarışlara 44 ülkeden 416 yelkenci katıldı.

8. Portekiz Grand Prix, Vilamoura'nın kış dünya yelken takviminde 2026 sezonu öncesinde rekabetçi yarış koşulları ve güçlü uluslararası katılımla gerçekleşti. 
49er, 49er FX, 470, ILCA 6 ve ILCA 7 olmak üzere 5 Olimpik sınıfta düzenlenen yarışlara 44 ülkeden 416 yelkenci katıldı. Tarihinin en yüksek katılımına ev sahipliği yaptığı belirtilen regatta aynı zamanda 316 tekne ve 108 antrenörü de bir araya getirdi.




Türkiye, 8. Portekiz Grand Prix’ye 470 Karma, ILCA 6 Erkek ve Kadın ile ILCA 7 Erkek kategorilerinde 13 sporcu ile katıldı.
Hafif hava koşullarında yapılan 5 yarışın ardından en iyi derecemizi 14 ülkeden 48 sporcunun yer aldığı ILCA 6 Erkekler’de FB Doğuş Yelken’den Timur Goca elde etti.
470 Karma (MIX) kategorisinde ise FB Doğuş Yelken’den Efe Tulcalı - Defne Danişmend ikilisi 22 ekip arasında 6. oldu. 

8. PORTEKİZ GRAND PRIX ROUND 2
25-28 Şubat 2026 / Vilamoura

470 MIX
Kayıtlı ekip sayısı: 22
Yapılan yarış sayısı: 6
01. Beatriz Gago - Rodolfo Pires (POR) 10 net
02. Haydn Sewell - Daniela Fusco-House (GBR) 21 net
03. Julia Jacobsen - Victor Loof (NOR) 23 net

06. Efe Tulcalı - Defne Danişmend (TUR / FB Doğuş Yelken) 38 net
10. Beste Kaynakçı - Bora Kütük (TUR / FB Doğuş Yelken) 45 net

ILCA 6 Erkek
Kayıtlı sporcu sayısı: 48
Yapılan yarış sayısı: 5
01. Viktor Elfving (SWE) 23 net
02. Timur Goca (TUR / FB Doğuş Yelken) 24 net
03. David Cabrita (POR) 27 net

11. Ali Poyraz Özdemir (GS Yelken Şubesi) 51 net
12. Sinan Uslu (TUR / FB Doğuş Yelken) 55 net
24. Efe Arbak (TUR / GS Yelken Şubesi) 72 net
33. Asilkan Öğüt (TUR / GS Yelken Şubesi) 110 net


ILCA 6 Kadın
Kayıtlı sporcu sayısı: 80
Yapılan yarış sayısı: 6
01. Magdalena Kwasna (POL) 21 net
02. Eve McMahon (IRL) 21 net
03. Matilda Nicholls (GBR) 21 net

17. Ecem Güzel (TUR / GS Yelken Şubesi) 59 net
47. Ece Tüzün (TUR / FB Doğuş Yelken) 89 net

ILCA 7
Kayıtlı sporcu sayısı: 90
Yapılan yarış sayısı: 6
01. Jonatan Vadnai (HUN) 12 net
02. Elliot Hanson (GBR) 19 net
03. Lorenzo Brando Chiavarini (ITA) 27 net

20. Yiğit Yalçın Çitak (TUR / FB Doğuş Yelken) 75 net
30. Umut Eyriparmak (TUR / GS Yelken Şubesi) 85 net
32. Berkay Abay (TUR / FB Doğuş Yelken) 87 net
59. Kutsal Güneş Kurnaz (TUR / FB Doğuş Yelken) 101 net

Dünyanın en büyük konteyner taşımacılık şirketlerinden Maersk ile Hepag-Lloyd, Hürmüz Boğazı rotalı tüm seferlerinin ikinci bir duyuruya kadar durdurduğunu duyurdu.
Ulaştırma ve Altyapı Bakanı Abdulkadir Uraloğlu da bölgede Türk sahipli 16 gemi bulunduğunu ve durumlarının takip edildiğini belirtti. Basra Körfezi’nde yüzlerce gemi mahsur kaldı.
ABD, İsrail ve İran'ın geçtiğimiz Cumartesi gününden itibaren karşılıklı gerçekleştirdikleri saldırılar devam ederken İran Devrim Muhafızları Ordusu, “misilleme” olarak Hürmüz Boğazı'nı gemi trafiğine kapattı. Şu ana kadar geçiş yapmaya çalışan en az 12 geminin Devrim Muhafızları tarafından vurulduğu haberleri geliyor. 


Bölgede tırmanan gerginlik giderek daha geniş bir sahaya yayılırken, dünyanın en büyük konteyner taşımacılık şirketlerinden Almanya merkezli Hapag-Lloyd ve Danimarka merkezli Maersk peş peşe yaptıkları duyurularla “Yukarı Körfez Bölgesi”ne yapılan tüm seferlerin askıya alındığını ve kargo rezervasyonlarının durdurulduğunu açıkladı.

Güvenlik riskleri nedeniyle tüm kargo türleri için geçerli olan bu kararda anılan “Yukarı Körfez Bölgesi” Birleşik Arap Emirlikleri, Irak, Kuveyt, Katar ve Suudi Arabistan'ın doğu bölgesini kapsıyor. Karardan, Dubai’deki Cebel Ali Limanı'nında bekleyen kargolar da etkilenecek.
YÜZLERCE GEMİ BASRA KÖRFEZİ’NDE MAHSUR
Gemi takip platformu MarineTraffic.com'un Perşembe günü yaptığı açıklamaya göre, Ortadoğu'daki savaş, Körfez bölgesindeki büyük limanlara erişimi engelledi. Bu durum, tarımsal ithalata büyük ölçüde bağımlı olan bölgedeki 50 milyondan fazla insanın gıda tedarikini etkileyebilecek.


Ayrıca, Hürmüz Boğazı’nın kapatılmasıyla birlikte tankerler dışında Birleşik Arap Emirlikleri, Katar, Suudi Arabistan, Bahreyn ve Kuveyt limanlarına giden yüzlerce konteyner gemisi Basra Körfezi’nde ya da körfez dışında mahsur kaldı. Dolayısıyla bir süre sonra bu gemilerde yiyecek-içecek gibi sıkıntılar da ortaya çıkacak.
KÖRFEZDE “ÇİN OYUNU”
Bu arada Bloomberg HT, körfezde yaşandığı öne sürülen ilginç bir “geçişi” haberleştirdi. 
İddiaya göre Iron Maiden adlı gemi, Perşembe günü erken saatlerde Umman kıyı şeridine yakın seyrederken, sinyalini "Sipariş Üzerine"den "Sahibi Çin" olarak değiştirdi. Kpler verilerine göre, gemi Aralık ayından beri Basra Körfezi'nde çeşitli sevkiyatlar gerçekleştiriyordu.
Ancak Çin gemilerine Hürmüz Boğazı’nın açıldığı yolunda bir açıklama gelmediği gibi bu iddia da ne doğrulandı ne de yalanlandı.
Çin, Basra Körfezi ülkeleriyle yoğun ticaret yapıyor ve bölgedeki birçok limana büyük miktarda emtia sevkiyatı gerçekleştirirken, aynı zamanda büyük miktarlarda ham petrol ithal ediyor. 
Geçen Cumartesi günü savaşın başlamasından bu yana Pekin, çatışmanın tüm taraflarına gemilerin güvenli geçişini sağlama çağrısı yapmıştı.
URALOĞLU: HÜRMÜZ’DE 16 GEMİMİZ VAR
Ulaştırma ve Altyapı Bakanı Abdulkadir Uraloğlu ise Hürmüz Boğazı ve bölgedeki su yollarındaki gelişmeleri yakından takip ettiklerini belirterek, "Bölgede Türk bayraklı gemimiz olmamakla birlikte sahibi Türk olan 16 gemiyi yakından izliyoruz" dedi.
Uraloğlu, sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda, "Bilindiği üzere Orta Doğu'da yaşanan savaş nedeniyle 28 Şubat'tan itibaren Hürmüz Boğazı'ndan gemi geçişleri durduruldu. Şu anda Basra Körfezi'nde yüzlerce gemi bekliyor, bazı ticari gemilerde ise hasar bilgileri mevcut" ifadesini kullandı.
Bölgenin halihazırda yüksek risk taşıdığına dikkati çeken Bakan Uraloğlu, Denizcilik Genel Müdürlüğü koordinasyonunda bölgede seyir halinde bulunan Türk bayraklı gemiler için "ISPS Kod" kapsamında Güvenlik Seviyesi'ni daha önce 3'e çıkardıklarını, bu seviyenin halen geçerli olduğunu hatırlattı.

Kemal Yardımcı Bey ile sohbetimizin tarihi  neredeyse 40 yıl öncesine gider. 
Tuzla Tersaneler Caddesi’ndeki  Türkter Tersane ve Deniz İşletmeciliği AŞ- Türkter Tersanesi’ndeki ofisinde   sohbet ederdik.  
Çok değerli ve zengin gemi eskisi koleksiyonu vardı. Bir de resim sanatına gönülden bağlı idi ve Avni Arbaş başta olmak üzere birkaç Türk ressamının eserlerini  koleksiyonuna kazandırır ve bunları bana anlatırdı. Birdiğer  ilgisi Rize Çayı idi ve  günü geldiğinde Rize’de Çay Müzesi kurmak istiyordu. Anlattıkları benim için de derin bir mutluluk olurdu.

Nice yıllar geçti.. Ben ailem ile İstanbul’dan Bodrum’a göç ettim. Kemal Yardımcı Bey bir dost olarak emsalsiz  bir vefa ile her sene bize Rize’den çay  göndertir. Biz de bir yıl boyunca  Rize Çaykur’un Elekaltı denilen Karaçay’ı ile derin bir lezzeti  yudumlarız, ve Kemal Yardımcı Bey’e teşekkür ederiz.  
2003 yılında Kemal Yardımcı Bey gemi eskilerinden oluşan çok zengin ve çeşitli koleksiyonunu  sonunda Rize Denizcilik Müzesi’ne armağan etti.
 
Hasan Kemal Yardımcı Bey , Rize Belediyesi Başkanı Rahmi Metin Bey ile
Rize Denizcilik Müzesi açılış töreninde.
Bu müze 2023 yılında sergilenmeye hazır şekilde Rize Belediyesi Başkanı Rize Belediye Başkanı Rahmi Metin tarafından Rize’nin tüm önde gelen şahsiyetleri ve haliyle bu müzeye koleksiyonlarını armağan eden Hasan Kemal Yardımcı ’nın katılımıyla “Deniz Feneri “ sosyal tesisi içerisinde, deniz eskisi eserlerden oluşturulan, Rize denizcilik tarihini aydınlatan törenle halkın hizmetine sunuldu. Bu  sosyal tesis  deniz müzesinin açılışı ile taçlandırıldı.

Rize Belediye Başkanı Rahmi Metin; Müzelerin geçmişle gelecekler arasında bir köprü olduğunu kaydederek “Denizcilik hem kültürümüzü hem ticaretimizi geliştirmiştir. Geçmişte denizcilikte kullanılan malzemelerin bu mesleğe meraklı İlerleyen kuşaklara aktarım konusunda önemli bir olgudur. Bizim için önemli olan müzeciliğe denizcilikten başlamış olmamız. Bu mahallede yapmış olmamızın ayrı bir önemi var. Bu mahallede 1854 yılında ilk deniz feneri hemen 500 metre ileride yapılmıştı. Rize’de önümüzde ki dönemde millet bahçesi içerisinde şehrimizi yansıtan müzelerimizi yapacağız” diye konuştu. Başkan Rahmi Metin, Eserleri ile müzeyi çeşitlilik anlamında özel koleksiyonunu hibe eden Milli Savunma Eski Bakan Yardımcısı Hasan Kemal Yardımcı’ya teşekkür etti.Tarihe ışık tutacak Denizcilik Müzesi Rize Protokolu tarafından kurdele kesimi yapılarak hizmete açıldı.

 
Denizcilik Müzesi girişinde; Eski Rize fotoğrafları bilgisayar teknolojisi ile canlandırılmakta, 
3D Mapping uygulaması ile ‘12saat boyunca Rize’ 270 derecelik yansıtma ile ziyaretçileri karşılamakta. İçerisinde Karadeniz balık türleri ve denizcilikte kullanılan materyallerin sergilendiği müze de, ziyaretçiler milli mücadele döneminde Rize’li kaptanların emeklerine şahit olacağı gibi Rize’nin yetiştirdiği önemli denizcileri de tanımak imkanını bulmaktalar.
Yardımcı Şirketler Grubu Başkanı Hasan Kemal Yardımcı ise; “Mesleğimizle ilgili yaşantımıza renk katan  başka meraklar kuşkusuz insanı  çok daha renkli ve hepimizi yaşama daha bağlı hale getiren ögeler olmaktadır. 
Benim için Avni Arbaş  imzalı   eserler sınırsız bir tutkudur. Yine Çay konusunda  çok büyük bir merakla ve  sevgiyle  hoşnut olduğum araştırmalar yapıyorum. Örneğin çağlar boyunca  üretilmiş her cins Çay Süzgeçi kolleksiyonum var. Bu pekçok kişi için şaşırtıcı olabilirse de, çay’ın  başlıbaşına bir kültür ve nice sohbetlerin lezzeti ve  biraraya gelmenin  gerekçesi olduğunu paylaşmak isterim.”dedi. 

Derler ki: Bir  tutam bitkinin kaynamakta olan suya bir rastlantı sonucu düşmesiyle başladı  çayın tanışıklığı, güne merhaba deyişimizle birlikte büyük bir tad, aldığımız bir kahvealtının yanında çay olmaması  olası mı?  

Avni Arbaş (1919-2003)"Liman"Kontrplak üzerine yağlıboya, imzalı. 1946-36x46 cm.

- Dostlarla  sohbet ederken çay ikram edilmese veya çay ikram etmesek  mümkün mü?
 Gün ortasında keyifli bir  molada, yeniden  işe hazırlanırken,  dinlendirdiğimiz vücudumuza, beynimize   yaşam  gücü veren çayla geçen birkaç yudumluk dakikalar değil mi? 

Çayın keşfedilmesine yönelik pekçok değişik öykü anlatılır. Yine de bu çok popüler içeceğin Çinli İmparator Wan Tu’ya bağlanan bir öyküsü geçerli sayılmaktadır. İmparator Wan Tu, son derece zalim, hain ve despot biriymiş. Birgün enyakın nazırı tarafından saltanatından edilip, Çin’in güney yörelerine sürülmüş. İmparator ağaçlardan ve çalılardan oluşan  bir ıssız ormanlık alanda oturmuş nasıl intikam alacağını düşündüğü günlerden birinde, içtiği sıcak su dolu bardağına ağaçlardan düşen birkaç yaprağın suya renk ve lezzet kattığını görmüş. Bu sıcak içkinin kendisine rahatlık verdiğini anlayınca da yaprakların  bulunduğu çalılıklardan yedi yıl ayrılmamış. Sıcak su dolu bardağına bu yapraklardan koymayı alışkanlık haline getirmiş ve yedi yıl boyunca iyi insan olmaya yemin etmiş.  Sonra, despotluktan, kötülüklerden arınmış olarak yeniden Sarayına dönmüş. “Ti” adını verdiği bu güzel içkiyi herkese tanıtmış ve misafirlerine ikram etmiş. “Ti” giderek Çin halkının  günlük yaşamına girmiş ve çay bitkisi ziraatın bir parçası olmuştur.

 -İngiliz The East  India Company, 17.Yüzyıl emperyalizminin önde gelen örnekleri arasında belki de birinci sırada yeralır. Sadece başka ülkeleri fethetmek  değil, ama o ülkelere mal satmak  ve o ülkelerin mallarını Batı’ya pazarlamak gibi ticareti uluslararası denizlerde arayan bir anlayışın ürünüdür. Devletin desteğinde, hatta başlangıçta İngiliz Kraliçesinin  sahiplendiği bir denizcilik ve ticaret şirketi olarak, başka ülkelerin kültürüne, ticaretine çok etkili olmuştur. Beraberinde kalıcı servetleri, sömürge haline getirdiği  ülkelerin imarını, ama bütünüyle  yönetimine aldığı ülkelerin doğal kaynaklarını  kendi anlayış tarzında değerlendirerek dünya pazarlarına ulaştırarak müthiş  bir ticaret potansiyeli yaratmışlardır.

-The East India Co.  öncelikle “Çay”ı bir ticari meta olarak farketmiştir. Akabinde Uzak Doğu’dan İngiltere’ye olan tüm ticaret haklarını elegeçirmişlerdir. Çay tiryakiliği Çin’in Macao sahillerinde bir ticaret kolonisi kurmuş olan Potekizliler arasında modaydı. 
İngiliz Kralı II. Charles, Portekizli Prenses Catherine of Braganze ile evlenince, prenses İngiliz sarayına çayı seçkin armağanlar arasında sunarak tanınmasını sağlamıştı. “Tea” kelimesinin ilk kullanıldığına dair belge, 1615 yılında Japonya’da görevde olan The East India Co. memurlarından birinin arkadaşına yazdığı mektupta görülmüştür. Şirket  çayın çok önemli bir moda olduğu kadar, müthiş bir ticari pazarı olacağını da süratle anlamıştır. Böylelikle “East Indimen” olarak adlandırılan birbirinden alımlı yelkenli ticaret gemileri ortaya çıkmıştır.
-Çayın Uzakdoğu’dan Avrupa’ya taşınması hep Tea Clipper olarak anılan özel donanımlı yelkenli ticaret gemileriyle devam etmiştir. Ondokuzuncu yüzyılın sonlarına doğru ise, yerlerini stimli gemilere bırakmışlardır. 

Çayın, kalitesinin korunması açısından istediği özel itina, olasıdır ki  ilk teneke kutulu veya tahta sandıklı  taşımayı yaratmıştır. Bu amaçladır ki, East India Co. bu özelliklere uyan yelkenli gemiler dizayn ettirerek, sefere koymuştur. Bu gemiler East Indimen Tip gemiler olarak  farkedilmişlerdir. Özellikleri sayılırsa, ince tekne yapısına sahiptiler ve yüksek sürat yapıyorlardı. Çok iyi donanımlıydılar ve gemiadamları son derece disiplinliydiler. Nitekim, o çağın özellikleri içinde ileri teknoloji  ürünü olmaları, ABD  tüccarları tarafından da kabul edilmiş ve kendi Tea Clipper’leri yerine İngiliz dizaynı  “Eastindimen” sınıfı yelkenli gemileri inşa ettirmişlerdir. Bu gemilerin 24 saatte 436 Millik bir mesafeyi aştığına dair kayıtlar vardır. 
-Çay ilk yıllarda gemilerde büyük hacimli porselen kavanozlar içinde taşınırdı. Burada porselen olmasındaki gerekçe, temiz ve sugeçirmez olmasıydı. Ticaret hacmi büyüyünce, ağaç kutular ortaya çıktı. Bu kutular, daha ziyade sandıklar halindeydiler ve ambarlara istif açısından da kolaylık sağlıyorlardı. Çay sandıkları başlangıçta 230 kilogram ağırlığındaydılar. Boston limanındaki “The Boston Tea Party” olarak tarihe geçen isyan hareketinde denize dökülen sandıkları da ayni ağırlıktaydılar. Sonraları taşımada daha büyük kolaylık sağlayacağı düşünülerek bu ağırlık miktarı azaltılmıştır. 
-19. yüzyılda çay tüccarların özellikle Çin'den İngiltere'ye çayı rekabetten daha hızlı taşımak amacıyla inşa edilen yeni bir yelkenli gemi tasarımını gerçekleştirdiler. Devasa yelken yığınlarına sahip bu daha ince, daha hızlı gemilere "Tea Clipper" deniyordu. Rüzgarı verimli bir şekilde kullanarak saatte 20 deniz mili hıza ulaşabiliyorlardı. Clipper gemileri olmasaydı, Batı  ülklerinde  çay manzarası bugün çok farklı görünebilirdi.
17. yüzyıldan 1834'e kadar British East Indiman Co.,  Britanya ve Çin arasındaki çay ticaretinde tekel sahibi haline gelmişti. O zamanlar, imparatorluk Çin'i esasen sadece  çay ihracatçısıydı.

Ünlü bir Tea Clipper “Cutty Shark” halen Greenwich’te  müze gemi olarak korunmaktadır.

Tea Clipper’ler tipik olarak Ocak ayında Britanya'dan yola çıkar, Afrika'nın Ümit Burnu'nu dolaşır ve o yılın Eylül ayında Çin limanlarına ulaşırdı. Dönüş yolculukları 12 aya kadar daha uzun sürebilirdi.Çay satıcılarının tüm doğru bağlantılara sahip olsalar bile, "taze" bahar hasadı çayları ithalat zamanında en az bir yıllık olurdu. Bu, 19. yüzyılda Batılı çay ithalatçılarının, daha önce kendi ülkelerinde daha popüler olan yeşil çaylar yerine Çin'den gelen siyah çaylara daha fazla odaklanmaya başlamalarının nedenlerinden biri olarak gösterilmiştir.  Yüksek oksidasyon oranına ve biraz daha düşük su içeriğine sahip siyah çaylar, uzun okyanus yolculuğunu yeşil çaylara göre daha iyi atlatıyordu; bir yıl boyunca denizde kaldıktan sonra küflenme, rutubetlenme veya tadının azalması olasılığı daha düşüktü.

Bir yeşilin peşinde
Türkiye’de  çayın keşfedilmesi  adına sizlere, Antony Wild ’ın “ The East India Company- Book of Tea” başlıklı eserini ve çayın Türkiye’deki öyküsü  için de  Asım Zihnioğlu’nun “Bir Yeşilin Peşinde” başlıklı eserini önermek isterim. Anlatıldığı üzere, Asım Zihnioğlu memleketini ve milletini gönülden seven, kalbi onlar için atan ve bu coşkusunu yaşamı boyunca hiç kaybetmemiş bir ziraat insanı olarak tanıtılır. Çay, Rus-Bolşevik ihtilalinden sonra ekonomik ve sosyal düzeni iyice bozulan Rize ve Artvin’in de içinde bulunduğu Doğu Karadeniz bölgesinin  kalkındırılmasında, bu yöre insanları  için bir devlet politikası olarak ele alınmıştır. Ve anlatılacaktır ki, bu dönemde  söz konusu davanın  başarıya ulaşabilmesinde Zihni Derin ile  en  öncü isim olarak Asım Zihnioğlu adı asla unutulmayacaktır.

Eğitim gönüllüsü ve  Rize Spor Klubü  Başkanı Hasan Kemal Yardımcı  
Bir söyleşi sırasında Hasan Kemal Yardımcı kendini ve eğitime verdiği önemi şöyle anlatmıştı; “27 Nisan 1950'de Rize'de doğdum. Babamın adı Şevket, annemin adı Saynur'dur. İlkokulu Rize'de okudum. İstanbul Devlet Mühendislik ve Mimarlık Akademisi Vatan Mühendislik Yüksek Okulu'nu bitirdim. Yardımcılar Holding AŞ Yönetim Kurulu Başkanlığı görevini yürüttüm. Rizespor Kulübü profesyonel futbol takımı Genel Kaptanlığı ve Yönetim Kurulu Başkanlığı, Fenerbahçe Spor Kulübü Kongre Üyeliği, Rize Çocuk Esirgeme Kurumu, Türk Armatörler Birliği ve Türk Gemi İnşa Sanayicileri Birliği Yönetim Kurulu Üyeliklerinde bulundum.
Deniz Ticaret Odası Meclis Üyesi ve Rize Sosyal Yardımlaşma Vakfı Kurucu Üyesi oldum. Bahama Devleti'nin İstanbul Fahri Başkonsolosu olarak görev yürütmekteyim. 23. Dönem'de Türkiye Büyük Millet Meclisi Milli Savunma Komisyonu Başkanı oldum. 22 Temmuz 2007 Genel seçimlerinde Adalet ve Kalkınma Partisinde' den İstanbul milletvekili seçildim.

Rize’deki Hasan Kemal Denizcilik Lisesi
Mesleğimin dededen gelen armatörlük olması, ve buna ek olarak aile şirketlerine kendimin kattığı gemi inşa, tersaneciliktir.. Aile şirketine gemi inşa ve tersanecilik sektörünü katmamdaki sebep inşaat mühendisi olmamdan kaynaklanmaktadır. Babam hayır işlerinde ön ayak olmasıyla birlikte ilk önce Şevket Yardımcı  İlkokulu daha sonra Hüseyin Yardımcı İlkokulu derken, aile birçok hayır işlerinde bulundu. Ailemdeki hemen hemen herkesin adına bir hayratın olduğu ve sıranın bana geldiğini bu nedenle Hasan Kemal Denizcilik Lisesi’ni açmaya karar verdim. Kendi adımı taşıyan okuldan  mezun olan kişilere karşı ayrı bir önem vermekteyim. Hasan Kemal Yardımcı Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi öğrencileri gözümde, manevi olarak daha değerlidir. Öğrencilerin talepleri, dostlukları ve zaman ayırma talepleri benim için önceliklidir. Hasan Kemal Yardımcı Mesleki ve Teknik Anadolu lisesinden mezun olan öğrencilerin işlerinin en iyisi olması, işini layıkıyla yerine getirmesi, müteşebbis olacaksa da en iyi işi, fikri ve projeyi geliştirmelidirler.

 
Rizeli köklü bir ailenin bireyi olarak Rize'nin geçmişi ile bugününe bakışım 
Rize 1950’lere kadar göç veren bir il iken çayın gelmesiyle Rize'nin değeri ve kıymeti artmıştır. "Gurbetçisi çok olanın farkındalığı çok olur". Gurbete gitmek insanı eğitir, tecrübe kazandırır. Rizelinin pratikliği ve çalışkanlığı, ayrıca çabuk karar veren bir karakterde olması bir adım önde olmasını sağlamıştır. 
Denizcilik alanındaki gelişime paralel olarak önceden gemiye gitmek için kendisine gelen ve iş isteyen kişilere artık Rize'mizde denizcilik eğitiminin lise ve üniversite de verildiği günümüzde, denizcilik eğitiminin alınmasından sonra talepleri değerlendiriyoruz. 
 

Rize Çay Müzesi  beklenirken 
Çay üretimi yapan, ve çayı kendi memleketlerinde işleyerek dünya pazarlarında ün yapmış birçok marka adına  kurulmuş çay müzeleri var. Çay üretimi yapan, ülkelerinde yetiştirdikleri, pazarlardıkları ve dünya pazarlarında ün yapmış çay tarımını takdir eden, bu tarımı geliştiren, özellikle kahvealtlarıda ve gün boyu sohbetlerde, misafirlere ikramda tad ve lezzet katan çaya sahip çıkan  yönetimer, şirketler kendi ülkelerinde Çay Müzeleri kurmuşlar.  
Çay tutkunu  kişilerin de kurdukları çay müzeleri var. Ceylon Tea Museum, Japonya’da Shimada’daki Tea Museum Shizouka, Hollanda Houmerzil’deki  De Teefabribrik Tea Museum, bir zamanlar Londra’daki The Brahmah Museum ve diğerleri derin ilgi görmekteler.   
Bu müzelerde çay ile bağlantılı sergiler açılmakta, göstreriler düzenlenmekte, ve ait olduğu ülkelerin çay ürünleri çok şık ambalajlar içinde pazarlanmaktalar. Yazarların çayı aşk öyküleriyle, maceralarla  anlattıkları görülmektedir.  Yazar Anne Marie-Meyer’in ı başlıklı  eserlerinden yola çıkarak Houwerzijl'deki De Theefabriek'teki çay müzesinde Hella Haasse'nin Hollanda Doğu Hint Adaları'ndaki bir çay plantasyonundaki yaşamı ve çalışmaları hakkındaki tarihi romanından uyarlanan "Çayın Beyefendileri" sergisi  unutulmuyor. Bu çay müzelerinden bazılarında çay konulu seminerler ve öğretim amaçlı çalıştaylar da yapılıyor. Örneğin Hollanda Hourmerzil’deki De Teefabrik Tea Museum’daki  anlatılar herzaman büyük ilgi görüyor.
Hasan Kemal Yardımcı’nın sınırsız  bir özveri ile tasarladığı “Hasan Kemal Yardımcı Rize Çay Müzesi” nin  Rize Belediye Başkanı Rahmi Metin Bey ’in de önderliğinde  yakın yıllarda gerçekleşmesi  dileğiyle.
                                                   ****
 

Hindistan’da katıldığı bir tatbikattan dönen İran Donanması’na bağlı IRIS Dena fırkateyni, Hint Okyanusu’nda bir ABD denizaltısı tarafından torpido atışı ile batırıldı. Pentagon (ABD Savaş Bakanlığı) tarafından paylaşılan ve denizaltıdan çekilen periskop görüntülerinde geminin ağır hasar aldığı görülüyor. 32 kişinin yaralı kurtulduğu olayda 87 denizci can verdi. Kayıp 61 denizci aranıyor.

Bir ABD denizaltısı dün (3 Mart Salı) Hint Okyanusu’nda İran Donanması’na bağlı IRIS Dena adlı fırkateyne saldırı düzenledi. Sri Lanka’nın Galle kentinin 20 deniz mili güneyinde meydana gelen olayda denizaltıdan yapılan torpido atışı sonrasında ağır hasar alan gemi dakikalar içinde okyanuısun derinliklerine gömüldü.
Pentagon (yeni adı ile ABD Savaş Bakanlığı) saldırı sırasında denizaltdan çekilen periskop kaydını paylaştı. Bu videoda MK2 tipi torpidoların IRIS Dena’nın kıç tarafında su altı bölümüne isabet ettiği, gemiyi sudan kaldırdığı, ardından devasa bir su kütlesinin yükseldiği görülüyor.

Sri Lanka Donanması sözcüsü Buddhika Sampath, olayın ülke karasuları dışında meydana geldiğini, gemiden yapılan acil durum çağrısı üzerine bölgeye iki gemi ile arama kurtarma ekipleri gönderildiğini, hava desteği için de bir uçak görevlendirildiğini söyledi.
Ancak ekipler belirtilen bölgeye ulaştıklarında gemi batmıştı. Patlamanın şiddeti ile denize savrulan 32 kişi yaralı olarak kurtarıldı. Bazılarının durumunun ağır olduğu ifade edildi. Şu ana kadar 87 denizcinin cansız bedenine ulaşıldı. Gemide 180 personel bulunduğu belirtildi. Kayıp olan 61 denizci aranıyor.

“EN GÖZDE GEMİLERİNİ BATIRDIK”
ABD Savaş Bakanı Pete Hegseth, Pentagon’da düzenlenen basın toplantısında, Hint Okyanusu'nda sulara gömülen İran gemisinin, İslam Cumhuriyeti'nin "en değerli gemisi" olduğunu belirtti. 
Hegseth, bu olayın, 2. Dünya Savaşı'ndan günümüze bir denizaltının bir savaş gemisini batırdığı nadir askeri operasyonlardan biri olarak kayıtlara geçtiğini söyledi.
DONANMA KOMUTANI GEMİDE Mİ?
2015 yılında suya indirilen ve 2021’de donanma envanterine giren IRIS Dena’nın İran Deniz Kuvvetleri’ndeki en modern ve gözde savaş gemisi olduğu belirtiliyor.
Bu özelliği nedeniyle 18 Şubat 2026’da Hindistan’ın Visakapatanam kentinde düzenlenen “Uluslararası Filo Gözden Geçirme” etkinliğine katılmış, 20 Şubat’ta ise Hindistan’da liman yapmış, aynı gün gemide bulunan İran Donanma Komutanı Komodor Şahram Irani, Hindistan Deniz Kuvvetleri Komutanı Amiral Dinesh K Tripathi ile görüşmüştü.
Filo Gözden Geçirme, Hint Okyanusu Deniz Sempozyumu ve MILAN 2026 tatbikatı olmak üzere üç etkinlik için Hindistan’ı ziyaret eden ve dönüş yolunda bir ABD denizaltısı tarafından batırılan gemide Donanma Komutanı Irani’nin bulunup bulunmadığı konusunda bir bilgi alınamadı.

IRIS DENA’NIN ÖZELLİKLERİ
İsrail tarafından düzenlenen hava saldırısında ölen İran’ın dini lideri Ali Hamaney tarafından Bandar Abbas’ta inşa ettirilen ve özellikle “güç gösterisi” için kullanılan IRIS Dena, Moudge sınıfı bir fırkateyn.
95 metre boyunda ve 4x5.000 beygir gücündeki makineleri ile 30 knot hıza ulaşabilen geminin personeli askeri kaynaklara göre 140. Oysa olay sırasında gemide 180 kişinin bulunduğu bildirildi. Fazladan 40 kişinin gemide olması, Hindistan’daki etkinmliklere yorumlanıyor.   
4 adet Qader gemisavar füze rampası, 2 adet Sayyad hava savunma füze fırlatıcısı, 76 mm ana top, 40 mm top ve iki adet 20 mm ve 12,7 mm topu bulunan gemi, hafif torpidolar ve 3 boyutlu faz dizili radar sistemine sahipti.
Söz konusu gemi, Şubat 2023'te Ukrayna'daki sivil hedeflere karşı kullanılmak üzere Rusya'ya silah sağlayan İranlı bir İHA üreticisinin yöneticileriyle birlikte ABD Hazine Bakanlığı tarafından yaptırım listesine alınmıştı.
CENTCOM: EN AZ 17 GEMİ BATIRILDI
IRIS Dena'nın batırılması, ABD ve İsrail'in İran'a karşı yürüttüğü ve bölge sınırlarını aşan askeri operasyonun bir parçası olarak değerlendiriliyor. 
ABD Başkanı Donald Trump, daha önce yaptığı açıklamalarda savaşın temel hedeflerinden birinin İran donanmasını tamamen ortadan kaldırmak olduğunu ifade etmişti.
ABD Merkez Kuvvetler (CENTCOM) Komutanı Amiral Brad Cooper, devam eden çatışmalar süresince şimdiye kadar en az 17 İran askeri gemisinin batırıldığını kaydetti.
Vurulan gemiler arasında Süleymani sınıfı füze katamaran korveti IRIS Shahid Sayyad Shirazi, insansız hava aracı taşıyıcı gemisi Shahid Bagheri ve ileri üs IRIS Makran bulunuyor.

Yeni bir uygulamayı kullanmaya başladığımızda genellikle uygulama izinlerini incelenmeden onaylıyoruz. Bu durum kullanıcıları ciddi  gizlilik ve güvenlik risklerine maruz bırakabilir.  Siber güvenlik şirketi ESET uygulama izinleri ile ilgili süreçleri inceledi ve önerilerde bulundu.

Uygulama izinleri, uygulamalarınızın hangi tür verilere ve cihazlara erişebileceğini belirleyen, neredeyse görünmez bir nöbetçi gibidir. Yeni bir uygulama indirdiyseniz veya yeni bir özelliği etkinleştirdiyseniz muhtemelen bir izin istemi ile karşılaşmışsınızdır.  Bazı izinler uygulama için uygunken bazıları gerekli olan sınırları aşabilir. Ayrıca bazıları  tamamen kötü niyetli olabilir. Hangilerini kabul edip hangilerini engelleyeceğinizi anlamak önemlidir.  

Uygulama izinleri ne işe yarıyor?

Uygulama izni açılır penceresi, mobil işletim sisteminiz ile sizin aranızdaki bir diyalogdur. Bu pencere, yeni bir uygulamanın belirli verilere veya özelliklere erişmek istediğini size bildirir. Uygulamanın bunu yapması için onayınızı ister. Bu istekler eskiden kurulum öncesinde gelirdi. Ancak modern iOS sürümleri, uygulamayı ilk kez kullanmaya başladığınızda çalışma sırasında izin istemleri gösterir. Android her ikisini de yapar ve yalnızca düşük riskli izinler için kurulum sırasında istemler gösterir. Geliştiriciler için izinler, kullanıcılara sorunsuz ve zengin özellikli deneyimler sunmanın kritik bir yoludur. Bir uygulama, cihaz verilerine veya işlevlerine her kullandığında erişim izni istemek zorunda olsaydı neredeyse kullanılamaz hâle gelirdi. 

Uygulama izinleri tehlikeleri nelerdir?

Kötü niyetli olsun ya da olmasın, bazı uygulamalar ihtiyaç duyduklarından daha fazla erişim izni ister. Örneğin, rehberinize erişim izni isteyen bir mobil oyun veya mikrofonunuza ve kameranıza erişim izni isteyen bir hesap makinesi uygulaması düşünün. Düşünmeden izinleri onaylayarak, kötü niyetli geliştiricilerin akıllı telefonunuzdaki hassas verilere (takvim, mesajlaşma uygulamaları, SMS, dosyalar ve depolama alanı, kişiler, arama kayıtları, konum, mikrofon ve kamera gibi) erişmesine olanak sağlayabilirsiniz. Siz yazarken ekranınızı bile okuyabilirler. Bu erişimle şunları yapabilirler:

• En hassas hesaplarınızın parolalarını toplayabilir,
• Tek kullanımlık SMS parolalarını ele geçirebilir,
• Cihazınızı yüksek ücretli abonelik hizmetlerine kaydettirebilir,
• Dijital yaşamınızın bir resmini oluşturup reklamcılara satabilir,
• Konumunuzu izleyerek fiziksel güvenliğinizi tehlikeye atabilir,
• Kamerayı/mikrofonu açarak akıllı telefonunuzu dinleme cihazına dönüştürebilir,
• Dosyalarınızı şifreleyip ve fidye için elinde tutabilir,
• Cihazınıza kötü amaçlı yazılım yükleyebilir 

Yapay zekâ asistan uygulamaları  özellikle dikkat edilmesi gereken, giderek artan bir izin riski oluşturmaktadır. Birçoğu, uyandırma kelimesini algılamak için her zaman açık mikrofon erişimi ayrıca kişiler, takvim ve bazı durumlarda ekran içeriği erişimi talep eder. Yapay zekâ uygulamalarına diğer kategorilerle aynı titizlikle yaklaşın. Sağlık ve fitness verileri, bir başka göz ardı edilen risk unsurudur. Sağlık verilerinize erişimi olan uygulamalar, bu verileri gerçek dünyada sonuçları olan şekillerde paylaşabilir veya satabilir; bu durumun sigorta ve veri aracılığı gibi alanlarda etkileri olabilir. 

Uygulama izinleri güvenli bir şekilde yönetilmelidir

• Her şeyden önce, yalnızca güvenilir mağazalardan (Google Play/App Store) uygulama indirin.
• İndirmeye karar vermeden önce uygulamaların yorumlarını okuyun.
• Saygın bir güvenlik sağlayıcısından bir mobil güvenlik çözümü yükleyin.
• İzin vermeden veya engellemeden önce, söz konusu uygulamanın çalışması için izin gerekli olup olmadığını her zaman değerlendirin.  
• Bir başka iyi kural da yalnızca "bir kez izin ver" veya "kullanım sırasında izin ver" seçeneğini kullanmaktır. 
• Birçok uygulamada izinlerinizi düzenli olarak gözden geçirmeniz istenir. Ancak izinleri proaktif olarak denetlemek iyi bir fikir olabilir.