İLKAY BİLGİŞİN VE VİTSAN AŞ ÖYKÜSÜ

Albümdeki anılardan -İlkay Bilgişin, oğlu Selim Bilgişin ile.

Deniz Ticareti dünyasının simgesel ismi  
Vitsan AŞ’nin Başkanı İlkay Bilgişin 
Yazan: Osman Öndeş

Vitsan ismi bir kısaltmadır ve Vitsan,1873 yılında İngiliz vatandaşı Sir James Whittall tarafından kurulmuştur. 1969 yılından itibaren Anonim Şirket olarak hizmet vermeye başlayan Vitsan,1979 yılından itibaren de günümüzdeki adı ile “Vitsan Mümessillik ve Müşavirlik A.Ş.” olarak sigorta, araştırma ve hasarların tasfiyesi hizmetleri gerçekleştirmektedir. 1979 yılından buyana İlkay Bilgişin adında simgeleşmiştir ve günümüzde oğlu Selim Bilgişin başkanlığında çok daha güçlü bir marka olarak hizmetini devam ettirmektedir. 

Sabah Gazetesi yazarlarından Sonat Bahar’ın 2014 yılında İlkay Bilgişin Bey ile yaptığı söyleşi, Ayşe Mihda Bilgişin ve İlkay Bilgişin ailesi kökleri konusunda da değerli bir belgedir.(Kaynak: Sonat Bahar- “80 Yıllık Çınar-Türkiye'de deniz ticareti sigortacılığının kurucularından İlkay Bilgişin, 80 yıllık hayatına bir ülke tarihi de sığdırmış. Bilgişin'le, kökleri Rumeli'ye dayanan ailesini, Nazım Hikmet'li anılarını ve Boğaz'ı konuştuk-09.10.2014.)

Vitsan AŞ. genel Merkezi’ne ulaşmak için Meclis-i Mebusan Caddesi’nde Mebusan Yokuşu hizasından bir sonra dar hafif bir yokuş vardır ki sağ tarafda Vitsan AŞ yeralır. Biliniz ki Vitsan AŞ’de 1873’lerden gelen bir gelenek tüm saygınlığı ile devam ettirilmektedir.Bu geleneğin ilk ismi Roland James La Fountain Whittall idi.

Roland James La Fountain Whittall

Kızı Betty McKennan, Levantine Heritane Foundation arşivi için babası Roland James La Fontaine Whittall (1915–2004)’ü “Osmanlı İmparatorluğu ve çağdaş Türkiye'de etkin bir Anglo-Levanten tüccar hanedanı olan köklü Whittall ailesinin önde gelen bir üyesiydi” diye anlatmıştır. Roland Hameds La Fountain Whittall 1915 yılında İstanbul'da doğmuş, 2004 yılında vefat etmiştir. Lily Whittall (evlilik öncesi soyadı Williams, 1914–2004) ile evliydi. Çiftin, ailenin soyağacı araştırmalarında etkin çalışma yapmış olan Betty Whittall (McKernan) ve Jennifer Whittall (Storm) adında iki kızları olmuştur. Moda'da (Kadıköy) yoğunlaşan Whittall klanının aksine, Roland James ve eşi Lily, Taksim'de yaşamayı tercih etmişlerdir. Bunun başlıca nedenleri eşinin Avrupa yakasında büyümesi ve işinin orada olmasıdır. Henüz 6 yaşındayken geçirdiği çocuk felci (polio) nedeniyle kalıcı bir fiziksel engel ile yaşamıştır. 

Roland James Whittall, İstanbul ve İzmir (Smyrna) ticaret tarihine yön veren en köklü Levanten ailelerden birinin doğrudan devam eden kuşağı idi. Ailenin İngiltere Worcester'dan gelerek 1811'de İzmir'de C. Whittall & Co. firmasını kuran kurucu ilk ferdi Charlton Whittall (1791–1867) olmuştur. Sir James William Whittall (1838–1910): Roland James'in büyük-büyük dedesi idi. Aileyi İstanbul'a taşıyıp ünlü J.W. Whittall & Co. şirketini kurmuş ve meşhur Moda Whittall Köşkü'nü (Tower House) inşa ettirmiştir (Bu bina günümüzde Barış Manço Müzesi'dir). Babası James Frederick Whittall (1890–1981) ve büyükbabası Frederick Edwin Whittall (1864–1953) idi.

Kızı Betty McKennan şöyle anlatmıştır; “ Moda'da yaşayan Whittall ailesinin geri kalanına kıyasla , anne babam Boğaz'ın Avrupa yakasında, Taksim’i tercih etmesinin iki sebebi vardı: Annem Avrupa yakasında büyümüş ve çalışmıştı ve 6 yaşından itibaren çocuk felci geçiren babamın da Lloyd’s Sigorta şirketi da bu bölgede idi ve bu da onun için seyahati oldukça kolaylaştırıyordu. Topçu (Topçular) Caddesi'ndeki bir apartmanda anneannemle (Angelina Genovese 1899-1960) birlikte yaşıyorduk. Bir zaman sonrasında Sıraselviler Caddesi’nde bir zamanlar mevcut olan Alman Hastanesi’nden önceki Aslan Yatağı’da bir apartmana taşınmışlardır. Annem ben doğduktan sonra çalışmadı, iki yıl sonra da kız kardeşim Jennifer dünyaya geldi. Hatırladığım kadarıyla, her Pazar büyükannem ve büyükbabam James ve (Lydia) Mary (La Fontaine) Whittall ile öğle yemeği için Moda'ya giderdik. İlk zamanlarda Moda Çıkmazı'ndaki Twee Cottage'da, daha sonra ise Azizler Kilisesi'nin karşısındaki Yusuf Kâmil Paşa Sokak'ta yaşadılar. Ölümünden sonra Yusuf Kâmil Paşa Sokak'taki ev müzisyen Barış Manço'ya satıldı ve onun ölümünden sonra anısına müze haline geldi.

Jennifer ve ben çok küçükken, annem ve babam Mektep Sokak'ta bahçesi olan ve Moda Plajı’nın olduğu sahile yakın bir ev kiralardı . Daha sonra, Jennifer ve ben yeterince büyüdüğümüzde (ve muhtemelen tek başımıza gitmemize izin verilecek kadar akıllı olmadığımızda), Kadınlar Plajı’na giderdik. Moda Plajı da hemen aynı sahilde ve yanyana idi. Bu plaja kadın erkek herkes giderdi ve gençler için ideal geniş bir kumlu alana sahipti. Sadece kadınlara özel olan Kadınlar Plajı ise, güneşlenmek için ahşap bir platformun etrafında soyunma kabinleri bulunan, ahşap bir yapıydı. Kadınların denize sakin bir şekilde girmesini sağlayan birkaç ahşap merdiven varken, küçükler de suya atlayıp herkesi ıslatırlardı.

Roland James La Fountain Whitall’den İlkay Bilgişin’e.

İlkay Bilgişin Bey ile zaman zaman bu binadaki odasında sohbet etmişimdir. Bana Vitsan’ın öyküsünü, asla eksilmeyen tebessümü ile, yaşama hep güleryüzle bakmasını bilen bir bilge kişi olarak anlatmıştı. Vitsan’ın öyküsünü anlatırken de Whittall zamanından kalmış bir duvar saatini göstermişti. Yaşam öyküsünü başka zamanlarda muhtelif yayın organlarında da resmetmiştir. Ankara Hukuk Fakültesi hocalarından Prof.Dr. Şevket Bilgişin’in oğluydu ve öğrenim için gittiği Londra’dan İstanbul'a dönüp deniz ticareti sigortacılığı alanında Roland James Whittall’in engin alakasına ile bu meslek alanında Türkiye’de bir ilki başarmıştı. 

Babası Şevket Bilgişin, babasını 11 yaşında kaybedince aile geçim sıkıntısına düşüyor ve zor yıllar geçirdikten sonra neredeyse beş parasız İstanbul'a geliyorlar. 

İlkay bilgişin şöyle anlatmıştır; “O zaman babam, 17 yaşında. Ağabeyi Cevdet, aile İstanbul’a intikal ettiği günlerde Kara Harp Okulu'na giriyor ve süvari subayı oluyor. Yıllarca Atatürk'le birlikte savaşıyor. Başkomutanlık Meydan Savaşı'ndan sonra dağılan Yunan ordusunu İzmir'e doğru kovalayan Fahrettin Altay komutasında kurmay başkanlığı yapıyor. Son olarak İstiklal Harbi'nde görev alıyor ve Türk ordusunda, süvari olup da orgeneralliğe yükselen son isim oluyor.

Ankara Hukuk Mektebinin ilk profesörleri.
Prof.Dr. Şevket Bilgişin arka  sırada soldan ikinci.

Babam da harp okuluna yazılmak istemiş. Fakat çocukluğunda bir gözünü kaybetmiş. olması nedeniyle Kara Harp Okulu’na girememiş ve İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde okumaya başlıyor. Ama o zaman kanun denen şey, mecelle. Yani İslami özel hukuk kuralları. Babam da parlak bir talebe. Ziraat Bankası'ndan burs alıyor ve İstiklal Harbi'nden önce İsviçre'ye gidiyor. Doktora yapmaya gidiyor ama sil baştan hukuk okuyor. İyi bir Fransızca ve Almanca ile 1918'de, savaş zamanı geri dönüyor.

Babam Türkiye'deki ilk sosyalist partisinin kuruluş tüzüğünü yazmış. 1920'nin sonlarına doğru Ankara'ya gidiyor ve Ankara Hukuk Fakültesi'nin kurucu hocalarından oluyor. Ben ilköğretim birinci sınıftayım o yıllarda... Profesör olduktan sonra İstanbul Hukuk'a geçiyor ve ordinaryüs profesör oluyor.

Annem Ayşe Samiye Hanım ’ın (1927-1953)tarafını da şöyle anlatabilirim; Nazım Paşa büyük dedem oluyor, Nazım Hikmet de büyük dayım. Yani annemin dayısı.Nazım Hikmet'i cezaevinde ziyaret ettiğimizi ve çıktıktan sonra evimizde ağırladığımız günleri hatırlıyorum. Annem Bursa'dayken ve sonra Paşakapısı'na geldiğinde beni ziyaretine götürürdü.

Nazım Hikmet Heyecan verici biriydi. Babam da büyük hayranıydı. Hapistan ıktıktan sonra o dönem, ressam İbrahim Balaban'la Kuşdili Çayırı'nda bir evde kalırlardı. Balaban'ın resimlerini ilk olarak Kuşdili Çayırı'ndaki o evde görmüştüm. Babam o dönem Nazım Hikmet’i sık sık eve davet ederdi. Yemek yemesi bile müthiş heyecanlıydı; ya hiç yemez, ya da yediği zaman siler süpürürdü. Akrabam olduğu için söylemiyorum, girdiği anda odada elektrik şoku etkisi yaratırdı.Ben o sırada 14-15 yaşlarımdayım...Biz, Hatice Gönül Bilgişin,Ülfet Günsel Bilgişin ve ben İlkay Bilgişin olmak üzere üç kardeşiz.

Öğrenim yıllarım ve müstakbel eşim Ayşe Mihda ile tanışmam

Ben Robert Kolej’te öğrenim gördüm. Robert Kolej'i bitirdiğim dönem sırasında Ayşe Mihda’ya aşık oldum, o da Dame de Sion'dan mezundu. 18 yaşında tanıştık... Ben 21, eşim 20 yaşındayken evlendik. Eşimin soyu Vezir Ziya Paşa’ya uzanıyor.

1957 yılında Robet Kolej’den mezun olduktan sonra yurtdışında okuyacağız diye talebe dövizi aldık ama olamadı, Merkez Bankası o parayı veremiyordu. Eşimi alıp İngiltere'ye gittim. London School of Economics'e girdim ama birinci senede okul yöneticim beni çağırdı; 'Karar ver, ailemi, okul mu, iş mi?' diye sordu... O sırada evliyim, kızım da doğmuş, okumaya, aile geçindirmeye çalışıyorum. Olmadı elbette.

Okurken geçinmek için girdiğim iş, tesadüfen sigortayla ilgiliydi. Üstelik denizle ilgili bir branştı. Okulu bırakınca, tam zamanlı çalışmaya başladım. Hatta bana güzel bir teklifte bulundular, 'Çalış ve burada sigortacılık konusunda itibarlı bir okul var, orada da oku' dediler. Akşam meslek lisesiydi. Çalışıp, bir yandan da okumaya başladım.

1960'da askerliğimi yapmak için Türkiye'ye geldim. Askerliğimi denizci olarak yapmak istedim, fakat 1960 İhtilali'nde bizim eğitim göreceğimiz yedek subayların yeri olan Yassıada'yı cezaevine çevirmişlerdi. Ben de piyade oldum ve kıta hizmetimi Siirt'te yaptım.O zaman terör falan yoktu çünkü yabancılara yasaktı bölge. Ne zaman ki yabancılara açıldı, terör başladı. Korkunç bir haksızlık ve fakirlik vardı oralarda.

İngiltere’de öğrenim görmüş olmam bana bir ömür sürecek bir ufuk açtı

İstanbul’da iken dünyanın en önemli ekspertiz şirketinden bir teklif geldi. 1963 yılında Londra'ya döndüm ve çalışmaya başladım.

28 yaşımdaydım ve İstanbul’a avdetimde Kabataş'ta taş bir duvara bakan 20 metrekare odada işe başladım. Sigorta piyasasında ilk etapta büyük etki uyandırdım. Eğitimliyim diye ilgi gördüm. Gözümde dolar işaretleri dönmeye başladı ama işler hiç de hayal ettiğim gibi gitmedi... Beni dışladılar.

Piyasanın içinde olanlar hiçbirşey bilmiyorlardı, ben ise dünyanın sigortacılık merkezi bir ülkeden gelmiştim ve konuya hakimdim, epeyce de ukalaydım. Bu yüzden beni dışladılar. Bu durum beş sene kadar sürdü. Geçim için korkunç bir mücadele veriyordum.

Avarya komisterliği yılları

Avarya komiserliği denen işler, hep Hristiyan unsurların elindeydi. Sigortacılar da hep yabancılardı. Fakat onların devri bitti, onların bıraktıkları işleri ben aldım, tıpkı Vitsan'ı sonradan satın almam gibi. O zaman maddeten ve mesleki etkim olarak da daha güçlenmiştim. Yıllar yılları kovaladı ve bugünlere kadar geldik. Denizcilik sigortası üzerine önemli bir kişi oldum.

Atlantik’i tek başıma yelkenle geçtim.

Kişisel yaşamımda engin denizlere açılmak önlenmez bir tutkumdu.

1987 senesiydi; Yat kaptanlığı brövem vardı ama şimdiki yön bulma aletleri o zaman yoktu. Altı aydan fazla navigasyon dersi aldım. İngiltere'den yola çıktığım için akıntı ve gelgit'lere hakim olmak gerekiyordu. Bu ayrıntıları çözünce zor olmadı. 

Yalnızlık beni hiç rahatsız etmez. Atlantik'i geçmem üç ay sürdü. Amacım denizi anlamaktı. 

Biz Anadolu'da yaşayan karaya bağlı insanlarız. Deniz ticaretini de yabancılara bırakmışız. Son yüzyıllarda Yunanlar, İtalyanlar sahillerimizden mallarımızı taşıyıp, ihtiyaçlarımızı getirenler olmuşlar. Denizcilik adına ilk adımı atan kişi Atatürk. Deniz Yolları diye bir şirket kurdurması, denize önem vermesi denizcilik tarihi açısından büyük önem taşıyor.

Gençliğimde hayli ilginç otomobil sahibi olmak gibi tutkum da vardı. Alman marka bir otomobili bir hurdacıdan aldım. Bir ara toparlatayım dedim ama olacak gibi değildi, oturduğum yalıda duruyordu. Sonra Rahmi Koç müzeyi kurunca ona hediye ettim. Dünyada altı-yedi tane kaldı onlardan. İlginç bir anısı var arabanın; Hülya Koçyiğit'in, bu arabanın üzerinde Hayat Mecmua'sında yayınlanan bir pozu var. 

Ben bir zamanlar çok tanınmış bir ralli pilotu olarak birçok yarışta yer almışımdır. İstanbul Rahmi M. Koç Müzesi'ne armağan ettiğim ve sergilenen otomobil, hem karada hem suda gidebilme özelliğine sahip olan 1961 model Amphicar'dır. Alman tasarımcı Hans Trippel tarafından geliştirilen bu ikonik amfibik araç, arkasında yer alan çift pervanesi ve tasarımıyla müzenin en çok dikkat çeken "Tuhaf ve eğlenceli" objeleri arasında yer almaktadır. Hem karada hem suda gidebilen Amphicar, II. Dünya Harbi sırasında Alman Hans Trippel tarafından 1957-58 yılları arasında tasarlanmış. Önceleri Eurocar ismi verilen otomobil, iki kapılı, monokok, cabriolet, bağlantı yerleri elektrikle kaynaklanmış, kasa ve arkasında yer alan, arka tekerlekleri döndüren 1147 cc’lik Triumph Herald motora sahip. Arkadaki iki pervane suda itici kuvvet, öndeki tekerlekler ise dümen görevi görüyordu. 1961-1968 yılları arasında 3 bin 878 adet üretilen Amphicar’lardan ikisi 1962’de Manş Denizi’ni geçmiş. Şimdi bunlardan biri Lengerhane’de sergilenmekte.

İlkay Bilgişin ve oğlu Selim Bilgişin

Benim ilk yıllarımdaki Sigorta Piyasası 

Çalışmaya başladığımda Türkiye'nin milli hasılası kişi başına 300-400 dolardı. Bu binli rakamlara geldiği zaman herkes kendini aya gidiyoruz gibi görüyordu, ama Türkiye hâlâ çok fakirdi. Sigortacılığa girdiğimizde yabancı şirketlerin mümessillikleri vardı. Ama hâlâ çok acemiydik... Günümüzde ise sigortacılığın tekerlekleri yerden kalktı.

Yine o yıllarda gemilerin İstanbul Boğazı’dan daha güvenli seyretmeleri için önerilerde de bulunmuşdur. Haydarpaşa önlerinden gemiler birbirlerinin yolunu keserek Boğaz'dan geçebilmek için yön değiştirirdi. Bu kural son derece tehlikelere açık bir Seyrüsefer uygulaması oluyordu ve sigortacılar bundan rahatsızdı. Boğaz trafiğinin değişmesi için 1982'de bir konferans organize ettik, Deniz Kuvvetleri Komutanlığı’ndan da olmak üzere ve bir sürü memleketten temsilciler katıldı. Bu çalıştayda Boğaz trafik kontrolü sistemi ve geçiş yönü değişimi kararı alındı. Biz bu kararlar nedeniyle sigortacılar olarak çok iş kaybettik, ama olsun.

Babam Şevket Memedali Bilgişin  

Topçu albaylığından emekli Mehmet Ali Bey ile Ülfet Saliha Hanım’ın oğlu olarak İşkodra'da doğmuştur. Babasının görevi icabı bulunduğu Manastır’da sırasıyla Manastır Askeri Rüştiyesi ve Manastır İdadisi’nden mezun olmasının ardından, 1913 yılında Darülfünun Hukuk Şubesi’nden (şimdiki İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi) mezun olmuştur. Hukuk eğitiminin ardından Ziraat Bankası bursu ile ihtisas yapmak üzere İsviçre’ye gönderilmiş, burada ikinci defa hukuk eğitimi alarak 1918’de Cenevre Hukuk Fakültesi’nden mezun olmuştur. 

Cenevre Hukuk Fakültesi’nden mezun olmasının ardından İstanbul’a dönen babam 20 Şubat 1919’da kurulan Türkiye Sosyalist Fırkası’nın kurucuları arasında yer almıştır. Parti içinde yaşanan anlaşmazlıklar üzerine kısa bir süre sonra partiden ayrılöış ve hukuk alanında çalışmalarına devam etmiştir. Bu yıllarda “Beşer ve Tabiat” dergisi, “İçtihad” gazetesi gibi dönemin süreli yayınlarında makaleleri yayınlanmıştır.

1922 yılında İstanbul'dan ayrılmış ve Ankara Hükûmeti'ne katılarak çeşitli vazifeler edinmiş ve memuriyet hayatına başlamış. Sırasıyla Adalet Bakanlığı ve Ziraat Bankası’nda çeşitli görevler edindikten sonra o dönemde yeni kurulan Türkiye İş Bankası’nın hukuk müşavirliği görevini üstlenmiş, bu görevi 1924-1940 yılları arasında, 16 yıl boyunca kesintisiz sürdürmüştür.

1925 yılında Ankara Adliye Hukuk Mektebi’nin (şimdiki Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi) kurulması üzerine, bu fakültenin kurucu kadrosunda “Hukuk tarihi profesörü” olarak yer almıştır. 1926 yılından itibaren ise aynı fakültede “Ticaret hukuku profesörü” olarak görevine devam etmiş, 1933 yılında ordinaryüslüğe terfi etmiş ve bu görevi Ankara Hukuk Fakültesi'nden ayrıldığı 1943 yılına kadar sürmüştür. Bu yıllarda yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti'nin temel hukuk metinlerinin oluşturulmasında da kendine bir yer edinmiş; Türk Medeni Kanunu, Türk Ticaret Kanunu ve İcra ve İflas Kanunu gibi temel kanunların oluşmasında önemli roller üstlenmiştir.Bütün bu görevlerinin yanı sıra; Milli Reasürans T.A.Ş.’nin kurucularından olan Bilgişin, aynı zamanda Milletler Cemiyeti Türk Milli Müzaheret Cemiyeti’nin de kurucuları ve komisyon üyeleri arasında yer almıştır.

İ.Ü.Hukuk Fakültesi'ndeki Ord. Prof. Şevket Memedali Bilgişin'in anfisi

Daha sonra Ernst Hirsch’in teklif ve ısrarları sonucunda 1942 yılında İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde göreve başlamış, 1943 yılında ise “Kara Ticareti Hukuku Ordinaryüs Profesörü” unvanıyla kadroya tayin edilmiş.1950-1952 yılları arasında, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi dekanlığı görevini de üstlenmiştir.Fransızca, İngilizce ve Almanca dilerine hakim olan bir bilim insanı idi. 9 Haziran 1953 tarihinde Bursa'da vefat etti ve cenazesi 10 Haziran 1953 tarihinde Zincirlikuyu Mezarlığı’na defnedildi. 

Babamın ağabeyi amcam Cevdet Bilgişin,genellikle Tümgeneral Cevdet Bilgişin veya Albay Cevdet Bilgişin” olarak bilinir, Türk süvari subayı, askeri ressam ve Türk binicilik sporunun önemli öncülerindendi. Kurtuluş Savaşı döneminde süvari birliklerinde görev yapmış daha sonraki yıllarda Türk Kara Kuvvetleri'nde Tümgeneral rütbesine kadar yükselmiştir. Kara Kuvvetleri Süvari Dairesi Başkanlığı ve Binicilik Federasyonu Başkanlığı görevlerinde bulunmuştur. 2 Mayıs 1938'de Roma Uluslararası Engel Atlama Yarışması'nda ekip şefi olarak yer aldığı Türk süvari ekibi büyük bir başarı kazanmış ve dönemin İtalya lideri Mussolini'nin elinden Altın Kupa'yı almıştır.  

Cevdet Bilgişin imzalı yağlıboya bir tablosu

Resim sanatına karşı derin bir tutkusu da vardı. Nitekim Asker ressamlar arasında yeralmıştır "Türk Süvarilerinin Akını" gibi Türk süvari birliğini konu alan yağlıboya tabloları bulunmaktadır.

Oğlum Selim Bilgişin artık Vitsan Mümessillik ve Müşavirlik A.Ş.’nin A.Ş.’nin Yönetim Kurulu Başkanı ve Genel Müdürü olarak meslek yaşamımızı başarıyla sürdürmekte. Ayrıca Bilgişin Ekspertiz Hizmetleri A.Ş. bünyesinde de yöneticidir. Norveç'in İstanbul Fahri Konsolosu (Honorary Consul General) olarak da görev yapmaktadır.Türkiye'de sigorta ve reasürans brokerliğinin gelişimi amacıyla 1991 yılında kurulan Sigorta ve Reasürans Brokerleri Derneği'nin kurucuları arasında yer almaktadır. 

“Bilgişin AŞ” İstanbul merkezli elverişli konumuyla Doğu Avrupa ve Batı Yakın Doğu’yu kapsayan bölgede, yangın ve doğal afet (mal), kaza, deniz kargo hasarlarının yönetimi ile gemi/yat sörveyleri alanında ilk ve hâlâ tek isim olup, bu hizmetleri güçlü rücu (hasar geri kazanım) hizmetleriyle desteklemektedir.

Bilgişin A.Ş. nesillerdir AB, ABD, Yakın Doğu ve Uzak Doğu sigorta piyasalarına, her zaman kendisini görevlendiren kurumların talimatlarına tam bir uyum içinde hizmet vermektedir. Yönettiğimiz hasar portföyünde tutarın milyonlarca ABD Doları değerinde benzersiz büyüklükte olması ile birkaç yüz Dolar gibi çok küçük miktarlarda olması, profesyonel yaklaşımımızda hiçbir fark yaratmamıştır. Bilgişin A.Ş. tüm bu süreci yönetecek eğitimli beyin gücüne, insan kaynağına ve olgun bir yönetime sahiptir.

Türkiye’nin lider bağımsız deniz ve deniz dışı hasar sörveyörü ve eksper firması olarak Bkarmaşık hasarların yönetimi için yerli ve yabancı sigorta şirketlerinin büyük bir çoğunluğu tarafından görevlendirilmektedir.Türkiye genelindeki 10'u aşkın ofisimizin yanı sıra Gürcistan ve Azerbaycan ofislerimiz sayesinde, hasarın veya olayın meydana geldiği yere anında müdahale edebilmekteyiz.

Deniz Ticaret Odası Meslek Komitelerinden “35 No.lu Gemi Klas Müesseseleri, Sigortacılık, Deniz Ekspertiz ve Surveyör Faaliyetleri Meslek Komitesi” olarak görev üstlenmişimdir. Zaman zaman Oda’nın Meclis Salonu’nda genişletilmiş bilgilendirme toplantılarında değerlendirmeler yapardık. Ayrıca ben sigortacılık, sigorta eksperliği, gözetim ve mümessillik konularındaki  tecrübelerimi üyelerle paylaştığım konuşmalarla daha genç kuşaklara yeni ufuklar açardım.

Kandilli’deki Kıbrıslı Yalısı

Aile yaşamımızı sürdürdüğümüz Kandilli'deki tarihi Kıbrıslılar Yalısı'nın mimari ve tarihi açıdan öyküsünü Prof.Dr. Murat Belge  ‘‘Boğaziçi'nde Yalılar, İnsanlar’’ kitabında anlatmıştır. 18'inci yüzyılın son çeyreğinde inşa edilen Kıbrıslılar Yalısı'nın ilk sahibi III. Selim'in sadrazamlarından İzzet Mehmed Paşa. Yalı, Paşanın ölümünden sonra oğlu Said Mehmet ve arkasından da onun oğlu Kapıcıbaşı Mehmet Ataullah tarafından kullanılmış. Yalının son sahibi Kıbrıslı Mehmed Emin Paşa ise 1871 yılında bu yalıda vefat etmiş. Eşim Ayşe Mihda Hanım’a intikal eden  yalıda uzun bir ömür sürdürdük. Orta bölüm ise geçtiğimiz yıllarda  mirasçılar tarafından Umran Üzümcü'ye satıldı.

1698'de yapılan Sokullu Yalısı'ndan sonra en eski yalı olarak bilinen Kıbrıslı Yalısı'nın denize cephesi 64 metre ve geniş bir bahçe alanı da mevcut. Her yıl Eylül ayında Türk Denizcilik, sanat,edebiyat ve politika dünyamızın  seçkin mensuplarını burada ağıramayı bir gelenek haline getirmiştim. 
Şöyle demek isterim; Yıllar yılları kovalıyor..Yaşlar ileriliyor, mutluluklar kadar nice sevdiklerimizi kaybettiğimiz acılı günlerle de karşılaşıyoruz. Artık 90 yaşımdayım. 70 yılı aşan mutlu evliliğimizi eşim Ayşe Mihda Hanım’la olan sevgimize ve saygımıza borçluyuzdur.Nevar ki bâde dolmuş olmalıdır ki sevgili Eşim Mihda Hanım, doğup büyüdüğü ve mutluluklarımızı paylaştığımız bu yalıda 88 yaşında yaşama vefat etti. O’nu  Küçüksu Mihrişah Valide Sultan Camii'nde kılınan öğle namazının ardından Kandilli Mezarlığı'ndaki aile kabristanından sonsuzluğa uğurladık.
                                                        ****